’n Mens is net een keer jonk, so haal alles uit jou jeug wat jy kan! In bofbal kry jy drie kanse voordat jy “uit” is. As jy dus aan die kolf is en jou eerste hou mis, is dit nie ’n groot probleem nie—jy het nog twee kanse oor. Maar as jy ’n tree terugstaan van jou daaglikse roetine en die omvang van jou lewe objektief beskou, sal jy besef dat jy net een keer jonk is. Jy kry net een kans. Wanneer jy eers jou twintigerjare bereik, kan jy nie sê: “Wag ’n bietjie, laat ek dit ’n tweede keer probeer” nie. Sodra dit verby is, is dit vir altyd verby. Hierdie ontnugterende werklikheid spoor ons aan om ons verstand gereed te maak en ons daarop toe te lê om die kosbare tienerjare ten volle te benut.
As jy maar net ’n gewone jongmens is, is hierdie artikel vir jou. Dit is nie my bedoeling om ’n onrealistiese standaard daar te stel wat net ’n paar “supergeestelike” mense kan bereik wat nie deur werk of verantwoordelikhede belemmer word nie. Ek weet hoe dit is om met die alledaagse werklikhede van skool, takies en ’n werk te worstel. En dit is vir daardie tieners—gewone tieners—dat ek ’n paar praktiese wenke uit my eie ervaring gee oor hoe om jou jeug ten volle te benut.
Die onderwerp wat veral by my op die hart lê, is gebed in die binnekamer. Jy het ongetwyfeld al talle preke oor juis hierdie onderwerp gehoor. Ek twyfel glad nie daaraan dat die meeste van julle ’n breedvoerige uiteensetting kan gee van die noodsaaklikheid van, en die voordele van, ’n lewendige, private gebedslewe nie. Tog het ek, ondanks alles wat ek hieroor geleer het, soms moedeloos gevoel wanneer ek roerende verhale oor groot manne van gebed gehoor of gelees het. O ja, dit was ’n wonderlike verhaal … wat ’n gebedsstryder was hy tog. Maar hoe hou dit verband met my lewe? Ek voel soos ’n koei in ’n dor weiveld wat verlangend oor die heining na die welige groen gras aan die ander kant kyk. Maar wanneer ek ook al probeer om in daardie rigting te beweeg, word ek pynlik bewus van die doringdraad wat my daarvan weerhou.
Ek weet nie of jy ooit so gevoel het nie, maar ek beslis. Gestel jy lees ’n biografie van ’n man van God en dink: “Ek wil soos hy wees!” Skielik word jy uit jou dagdroom geruk wanneer jy besef dat jy sewe minute gelede al met jou skoolwerk moes begin het. Dan sug jy en sê: “Wel, ek dink daar is geen manier waarop ek so ’n vlak kan bereik nie.”
Dit alles gesê, wil ek wys op ’n manier waarop ek geleer het om hierdie spanning te hanteer. Elke tiener het “vrye” tyd—in mindere of meerdere mate. As tiener het ek begin besef dat ek (al kan ek nie nou ’n John Hyde wees nie) my “vrye” tyd kan begin gebruik om alleen met God te wees. Die lewe op ’n plaas is geneig om ’n mens gedurig besig te hou, maar ek het ontdek dat Sondagmiddae my vrye tyd was. In plaas daarvan om die ure met ydele vermaak te mors, het ek stilletjies na die bos verdwyn. Daar, vry van inhibisies en afleidings, het ek my siel voor God uitgestort. Daar, alleen in sy teenwoordigheid, het God diep dinge in my binneste gedoen … dinge wat die loop van my lewe beïnvloed het. Ek kan dit nie sterk genoeg by julle aanbeveel nie. As jy jou tienerjare ten volle wil benut, moet jy ’n tyd en plek vind om alleen met jou Here te wees.
Laat ek jou eerste waarsku: as jy hierdie pad kies, sal dit nie maklik wees nie! As jy besluit om van jou “vrye” tyd te gebruik om God te soek, kan jy maar verwag dat daar nege-en-negentig goeie redes sal wees waarom nou nie die tyd is om te begin nie. Selfs nadat jy daardie klomp verskonings oorkom het, kan jy steeds vreemd voel. Waaroor bid ’n mens in elk geval vir twee uur? Meestal raak ons ná tien minute klaar met dinge om te sê. Eintlik is dit ’n goeie ding. Gebed gaan nie net daaroor om ’n lys versoeke op te sê nie; dit is ’n tweerigtinggesprek met die God van die hemel.
Leer om stil te wees voor God. Dikwels, wanneer ek in sy teenwoordigheid gebly het, het ek ongemaklik gevoel oor my eie vleeslikheid en oppervlakkigheid. Die meeste mense gee net daar moed op. Glo my, ek was al daar … te veel kere. Maar liewe tiener, dit is daar waar jy moet volhard. Laat daardie ongemak toe. Laat God jou beweeg en jou jou behoeftes wys. Jy sal nooit jou jeug ten volle benut deur jou kop in die sand te steek nie, dit wil sê deur jou in die besige gewoel van ’n “Christelike lewe” te begrawe sodat jy nooit jou behoeftes in die oë kyk nie. As jy volhard en deur hierdie diep ondersoek van jou hart gaan, sal jy ook ’n plek bereik waar God idees en aspirasies vir die toekoms aan jou sal begin gee.
Dikwels neem ons verkeerdelik aan dat die loop van ons lewe deur ’n paar ingrypende besluite tydens krisisse gevorm word. In werklikheid word ons lewens as tieners gevorm deur die talle klein besluite wat ons elke dag neem. Baie keer neem ons hierdie besluite selfs onbewustelik. Tog stem hulle ooreen met ons waardes. Wanneer jy van tyd tot tyd alleen met God is, sal Hy jou waardes verander. Soos jou waardes verander, sal jy godvrugtige besluite begin neem wat jou lewe sal vorm. Kortom, jy sal keuses maak wat jou tienerjare ten volle sal benut.
Ek woon tans tussen ’n volk waar ongeletterdheid algemeen voorkom. Daarom is ek voortdurend bewus van die groot verskil tussen dié wat akademies opgelei is en dié wat nie is nie. Maar as jy enige leerling vra wanneer hy ná skool by die huis kom: “Wat het jy vandag geleer?” sal die kind waarskynlik nie seker wees dat hy daardie dag enigsins iets geleer het nie. Beteken dit dat die dag tevergeefs verloop het?
Ons weet almal uit persoonlike ervaring dat die gevolg, ná agt tot twaalf jaar se skoolgaan dag in en dag uit (ondanks die feit dat daaglikse vordering dalk nie merkbaar is nie), sal wees dat jy kan lees, skryf, basiese somme doen en hopelik ook heelwat meer. Die een wat sy skoolopleiding voltooi het, staan in skerp teenstelling met die skoolverlater wat reeds in graad een opgehou het omdat hy nie elke dag ’n meetbare verandering kon sien nie. Uiteindelik, ná jare van volharding, is die een gereed om ’n produktiewe deel van die samelewing te wees, terwyl die ander nie eens sy eie naam kan skryf nie, wat nog te sê instruksies lees. Dit is duidelik dat hierdie verskil nie toevallig is nie. Nee, dit is ’n direkte gevolg van hoe getrou hulle in hul studies was.
Dieselfde geld vir tyd saam met God deurbring. Baie tieners maak dit nie ’n gereelde gewoonte nie omdat hulle nie dadelik ’n groot verskil kan sien nie. Behoort ons nie iets by skoolleerlinge te kan leer nie? Ons moet leer om soos hulle te volhard! As jy kies om jou “vrye” tyd daaraan te wy om God te soek, sal jy dalk nie dadelik enige verandering in jouself opmerk nie. As jy nie op daardie kritieke oomblik tou opgooi nie, maar aanhou om jou Here gereeld te soek, verseker ek jou dat God jou sal verander!
Dit was nie net toevallig dat God Josua gekies het om Israel te lei nie. Nee, dit het gebeur omdat hy as jong man in die tent van ontmoeting agtergebly het. Dit was daar, in die teenwoordigheid van Jehovah, waar een van Israel se groot leiers gevorm is. God sal dieselfde met jou doen. As jy Hom in die geheim soek, sal jy meer soos Christus word, jou doelwitte sal deur sý doelwitte vervang word, en Hy sal keer dat jy jou jeug verkwis. As jy met die volharding van ’n leerling aanhou om in jou “vrye” tyd alleen met God te wees, sal jou lewe ingrypend anders wees as wat dit sou gewees het as jy dit nie gedoen het nie. Die een lewenswyse sal jou bring by ’n plek waar jy “deur God goedgekeur word, ’n arbeider wat hom nie hoef te skaam nie …” Met die ander, wanneer die tyd aanbreek dat “julle leraars behoort te wees,” sal jy vind dat “julle weer nodig het dat iemand julle leer …”
Satan weet dat hy nie ’n tiener met ’n diep, lewendige gebedslewe kan keer nie. Jy kan seker wees dat hy oortyd werk om jou van hierdie heilige oefening weg te hou. Een van sy gunstelingtaktieke is om jou so besig te hou dat jy agter jou eie stert aanhardloop, sodat jy nooit tyd kry om alleen en stil voor God te wees nie. Dit laat my dink aan die farao van Egipte. Moses het op die toneel verskyn met die begeerte om die volk van God uit te lei om die Here te aanbid. Omdat hy besef het dat hy in die moeilikheid sou wees as dit gebeur, het Farao probeer om die plan in die kiem te smoor. Wat was sy metode? Eksodus 5:6 sê dat Farao “op daardie selfde dag” ’n bevel aan die slawedrywers gegee het om op te hou om vir die Israeliete strooi te voorsien wat gebruik is om bakstene te maak. Tog het hy daarop aangedring dat die produksieteikens nie met ’n enkele baksteen verminder word nie. “Julle moet nie meer vir die volk strooi gee om bakstene te maak soos voorheen nie; laat hulle self strooi gaan bymekaarmaak. Maar die hoeveelheid bakstene wat hulle voorheen gemaak het, moet julle steeds van hulle eis; julle mag niks daarvan verminder nie, want hulle is lui; daarom roep hulle en sê: Laat ons gaan om aan ons God te offer. Laat meer werk op die manne gelê word, sodat hulle daarmee besig kan wees; en hulle moet hulle nie steur aan leë woorde nie.”
Farao was van plan om hulle hul begeerte om God te gaan aanbid te laat vergeet deur hulle onder aanhoudende bedrywighede te begrawe. Hierdie verhaal illustreer presies die duiwel se plan vir ons jongmense. Hy weet dat as hy ons kan besig hou met eindelose dinge om te doen (selfs onskadelike dinge), tot op die punt waar ons nooit daarin slaag om los te breek en die “woestyn” in te gaan om God te aanbid nie, hy niks van ons te vrees het nie.
Ag, dat ons soos Moses wou wees! Farao se taktiek het nie op hom gewerk nie. Moses het geweier dat die baksteenmaak hom en sy volk verhinder om God se roeping te gehoorsaam en na die woestyn te gaan. Ag, dat ons jongmense ook so sou maak! Laat ons weier om meegesleur te word deur ’n warboel bedrywighede wat ons daarvan weerhou om alleen met God te wees. Liewe tiener, as jy jou jeug ten volle wil benut, leer om jou tyd uit te koop deur alleen met God te wees.
En onthou … ’n mens is net een keer jonk, so haal alles uit jou jeug wat jy kan! ~
