Mto wake ulikuwa umelowa, machozi yaliendelea kutiririka,
Lo! Mchana uko wapi? Usiku huu haukuisha.
Maamuzi aliyofanya; asingeweza kuyasahau kamwe.
Mke wake na watoto wake—lo, majuto yaliyoje!
(Hujui ulicho nacho hadi kinapokuwa kimepotea.)
Akalinyakua chupa, akisubiri mapambazuko.
Siku zikapita moja baada ya nyingine, zikawa kama ukungu.
Alihitaji majibu fulani, ili kurekebisha mambo.
‘Nenda kwa majirani zako,’ akasikia sauti ndogo.
‘Lakini yeye ni Mkristo!’ Wazo hilo likaonekana la kipuuzi.
‘Ana majibu, kwa hiyo usikawie!’
Akaamua kwenda, lakini si leo.
Akalala kitandani, mzigo wake ukiwa mzito mno.
‘Nenda kwa majirani zako, bado hujachelewa mno!’
Wito ulikuwa wenye nguvu sana, akainuka kutoka sakafuni,
Akavaa buti zake na kuelekea mlangoni.
Jirani yake alikuwa nyumbani, tabasamu lake lilikuwa changamfu sana;
Akamweleza kuhusu Yesu, ambaye angebadili maisha yake.
Maneno aliyosema yalionekana kuwa magumu kuamini.
Yote yalionekana wazi kabisa! Alilia huku akivunjika moyo.
Upendo wa Mungu ukajaza nafsi yake iliyokuwa na uhitaji,
Alijua bila shaka kwamba alikuwa amefanywa mzima.
Bila kuchelewa, akampigia simu mke wake.
“Lo, tafadhali njoo nyumbani, Mungu ameondoa chuki!”
Familia yake ikiwa kando yake, dhambi zake zikiwa baharini,
Hakuweza kusubiri kuwa yule ambaye Mungu alimfanya awe.
