Kutoka kwa Mhariri

Salamu za upendo katika jina la Yesu, Mwokozi wetu, Mkombozi wetu na Bwana wetu. Toleo letu la mwisho la gazeti lilipotoka, mambo mengi duniani yalionekana kuendelea kama kawaida kabisa. Ghafla, kila kitu kilianza kubadilika kwa kasi ya kutisha na kwa kutokuwa na uhakika. Bila kutarajia, virusi ambavyo havikuwahi kusikika hapo awali vilivuta usikivu wa kila mtu. Maisha yetu yamebadilikaje.

Jambo hili mkijue kwanza, ya kwamba siku za mwisho watakuja wenye dhihaka, wakizifuata tamaa zao wenyewe, na kusema, Iko wapi ahadi ile ya kuja kwake? Kwa maana, tangu hapo baba zetu walipolala, vitu vyote hukaa hali iyo hiyo, tangu mwanzo wa kuumbwa. –2 Petro 3:3-4. Nililazimika kufikiria mstari huu Covid-19 ilipoanza kuvuruga karibu kila sehemu ya maisha. Kanisa lilijikuta wapi katikati ya haya yote? Hakika, hatukuwa tukifanya dhihaka… Natumaini hatukuwa tukifuata tamaa zetu wenyewe… Lakini tulikuwa wapi? Labda baadhi yetu tulikuwa tumetulia katika imani kwamba mambo yangeendelea kulingana na tulivyoelewa kuwa kawaida, angalau katika wakati wetu ujao usio na kikomo maalumu.

Lakini ghafla kile kilichokuwa kawaida hakikuwapo tena. Shule zilifungwa—jambo lililolazimisha familia nyingi kusimamia elimu ya watoto wao nyumbani. Biashara zilifungwa—jambo lililowalazimisha watu wengi kutafuta namna ya kufanya kazi wakiwa nyumbani. Maktaba zilifungwa—jambo lililowalazimisha watu kusoma nyumbani. Vituo vya kulelea watoto vilifungwa—jambo lililowalazimisha wazazi wengi kutafuta namna ya kuhakikisha angalau mmoja wao anawaangalia watoto wao nyumbani. Vituo vyote vya huduma binafsi (vinyozi, saluni za kucha, n.k.) vilifungwa—jambo lililolazimisha familia nyingi kufikiria namna ya kujitunza na kutunzana nyumbani. Vituo vyote vya burudani vilifungwa—jambo lililolazimisha familia kuanza kujiburudisha zenyewe na kuburudishana nyumbani.

Familia nyingi zaidi na zaidi zilitakiwa kubaki nyumbani bila fursa ya kushirikiana na wengine. Wataalamu, mamlaka na vyombo vya habari walitoa utabiri mwingi mbaya—Vurugu za Nyumbani zingeongezeka, Unyanyasaji wa Watoto ungeongezeka, Uraibu ungeongezeka, na Magonjwa ya Akili yangekuwa tatizo kubwa.

Ninapoandika haya, jimbo letu la Ohio limeanza kulegeza agizo la “kukaa nyumbani”, lakini hata mtu akitamani au kuwa na wasiwasi kadiri gani, hali ya zamani ya kawaida bado haijarejea kwa hiari. Kadiri muda ulivyopita, hali mpya za kawaida zimeanza kujitokeza. Na ndiyo, baadhi ya utabiri mbaya ulitimia, lakini katikati ya yote hayo mambo ya kushangaza pia yamejitokeza.

**************************************

Hivi karibuni, nilikutana na makala ya kuvutia¹ iliyochapishwa na CNN yenye kichwa, KWA NINI BAADHI YA WATOTO WANA FURAHA ZAIDI SASA, NA MATOKEO MENGINE YASIYOTARAJIWA YA KUTENGWA. Kwa kushangaza, makala hii haikuonekana kusambaa kwa kasi wala kuibua usikivu mkubwa kwenye vyombo vya habari. Kwangu, habari za aina hii zinapaswa kuwavutia wazazi na watoto duniani kote, lakini kwa sababu fulani haikuonekana kuwa aina ya habari ambayo vyombo vingi vya habari vilitaka kuangazia.

Habari za aina hii zinapingana na mwelekeo ambao ulimwengu unaelekea. Zingedhoofisha sehemu nyingi mno za mfumo unaokubalika—vituo vya kulelea watoto wa wazazi wanaofanya kazi vingefilisika; akina mama wangelazimika kuacha kazi zao na badala yake wabaki nyumbani kulea watoto; shughuli za ziada na za baada ya shule kwa watoto wote katika jamii yoyote zisingehitajika tena; watoto wanaolelewa na mfumo badala yake wangelelewa na wazazi wao; matatizo ya kihisia na kiakili yasingeshughulikiwa tena hasa kwa tiba na dawa, na orodha ingeendelea.

Sasa tuangalie makala hiyo ya habari. Licha ya mashaka na wasiwasi wao kuhusu mambo yote mabaya ambayo yangeweza kutokea familia nzima ikiwa nyumbani pamoja muda mwingi, mamia ya familia kutoka kote Marekani … zilishiriki kwenye mitandao ya kijamii na kwenye majukwaa ya majadiliano hisia ya kupata nafuu na furaha kuhusu matokeo halisi baada ya muda kupita. Matokeo hayo hayakutarajiwa na wengi, lakini kulingana na utafiti wa wataalamu, yanaendana na kile tunachokijua [wanachokijua] kuhusu visababishi vya wasiwasi na mfadhaiko wa watoto leo. Makala hii inasema kwamba kulingana na utafiti mojawapo ya maelezo yanayoungwa mkono zaidi kuhusu ongezeko hili la matatizo ya afya ya akili ni kwamba watoto wana mambo mengi mno ya kufanya na hawana uchaguzi wa kutosha kuhusu wanachofanya. Haya yanatokana na jamii nzima iliyofanya kazi kupita kiasi na isiyo na muda wa kutosha, na watoto wetu wanalipia gharama yake.

Makala hii ilinukuu wazazi kutoka kote Marekani, wakiwemo wale wa North Carolina, Tennessee na California. Ilizungumzia jambo la kuvutia, lililoitwa ongezeko la furaha, miongoni mwa watoto wakati wa usumbufu huu usiotarajiwa wa ratiba za kawaida zenye shughuli nyingi. Kwa mshangao na furaha yao, matokeo ya ongezeko hili la furaha yalikuwa kinyume na yale ambayo wazazi walitarajia kabisa yangetokea.

Kulingana na mzazi mmoja, familia nzima sasa hula pamoja milo mitatu yenye afya kila siku bila haraka; watoto wanalala zaidi na wanapata nafasi ya kuchoshwa na kisha pia muda wa kutafuta suluhisho wao wenyewe. Mwishowe, kwa kuwa wanapitia kipindi hiki cha kutokuwa na uhakika na hisia kali pamoja, kimewapa jambo la kuwaunganisha.

Peter Gray, profesa wa utafiti wa saikolojia katika Boston College na mwandishi wa kitabu FREE TO LEARN, anasema kwamba “Ghafla watoto wanaweza kujielekeza wenyewe. Siku nzuri ya majira ya kuchipua wana muda wa kukaa tu nje na kufurahia mwanga wa jua. Mambo ambayo ni mada ya mashairi na ambayo tumekuwa tukiwanyima watoto wetu sasa yanapatikana kwao. Anaamini kwamba watoto wanahitaji kukua kwa afya na furaha—[wawe na] muda wa kucheza na kuchunguza.

Mambo kadhaa yaliorodheshwa ambayo wazazi, wanasaikolojia na watafiti wanaona kuwa matokeo ya kuvurugika huku kwa ratiba za kawaida za familia nyingi.

• Wanawaona wazazi wao zaidi
• Tabia zao zimekuwa nzuri zaidi
• Ushikamano kati ya ndugu umeongezeka.
• Wanatendeana kwa wema zaidi
• Wanacheza zaidi peke yao au na ndugu zao
• Hawalemewi sana kihisia
• Wanalala vizuri zaidi

Walizungumzia jinsi watoto sasa walivyoweza kuwa watoto kwa kuwa hawakuwa tena katika mbio za maisha. Sasa walikuwa na muda wa kuchunguza ulimwengu wao kwa namna yao wenyewe. Walikuwa na muda wa kutumia mawazo na ubunifu wao. Hawakuwa tena chini ya shinikizo la kukimbia kutoka miadi moja iliyopangwa na watu wazima hadi nyingine. Hawakuwa tena chini ya shinikizo la kufikia kiwango au kufanya vizuri kwa namna inayotegemea wenzao. Makala hiyo inasema kwamba utafiti unaonyesha matendo haya yote madogo yanaweza kuwapa [watoto] ongezeko la kujiamini wanalohitaji sana.

Kulingana na makala hiyo ya habari, hisia kwamba wao [watoto] wanadhibiti maisha yao wenyewe na wanaweza kukabiliana na usumbufu wao wenyewe [ni] kipengele muhimu sana cha ustawi wa kihisia. Na jambo la kushangaza kuliko yote, matatizo ya kihisia na magonjwa ya akili yalianza kujirekebisha. Kulingana na mama mmoja, binti yake wa miaka 12 ambaye alikuwa amegunduliwa kuwa na ADHD na Ugonjwa wa Wigo wa Autism, alianza kuonyesha nafuu kubwa baada ya takriban wiki mbili. Mabadiliko hayo yalikuwa dhahiri kiasi kwamba tabia mbaya iliyokuwa sehemu ya utambulisho wa msichana huyo kutokana na matatizo aliyogunduliwa kuwa nayo, kwa kweli ilianza kurejea katika hali ya msichana wa kawaida wa miaka 12.

Kwa kifupi… mamia ya familia kutoka kote Marekani zinaripoti kwamba watoto wao wanaonekana kuwa na furaha zaidi.

******************************************

Ingawa tunatambua kwamba haya yanatokana na hekima ya kidunia, mengi yake ni busara rahisi ya kawaida inayotokana na uchunguzi usioegemea upande wowote wa mambo yalivyo. Mengi ya hitimisho haya yanaungwa mkono na mafundisho rahisi ya Neno la Mungu, Biblia Takatifu. Inanishangaza kuona jinsi wengi kanisani leo wanavyotaka kufuata nyayo za ulimwengu kuhusu muundo wa familia, maendeleo ya mtu binafsi na malezi ya watoto. Baadhi ya watu kanisani wameonekana kufikia hatua ya kuhisi kwamba mafundisho ya Mungu ni rahisi mno, yamepitwa na wakati, au kwa sababu nyingine fulani wanaamini tu kwamba hayawezi kuleta matokeo mazuri.

Lengo langu la kuangazia makala hii ya habari ni kutusaidia kuona kwamba mfumo wa ulimwengu si mzuri kama unavyojidai. Hauzai matunda ya aina ambayo sote tunajitahidi kupata. Turudi kuamini Maandiko Matakatifu, kuyafuata kwa utii rahisi, na kuamini kwamba njia za Mungu zitafanya kazi hata katika nyakati zetu za kutokuwa na uhakika.

Nitafunga kwa mawazo kadhaa ninayotaka tuyaache nasi sote. Katika wiki kadhaa zilizopita, nilisikia mawazo kadhaa yaliyoshirikishwa na wahudumu wawili tofauti. Yote mawili yalihusu suala hili la virusi na kuvurugika kwa ratiba za kawaida duniani kote. Kwanza, ingawa hili limeonekana kuwa kikwazo kikubwa ambacho wengi wetu tunapaswa kushinda, tunaweza kuwa na hakika kwamba hili halitakuwa la mwisho, wala halitakuwa baya zaidi. Tunaweza kutarajia kukabili hali ngumu zaidi kadiri mwisho wa nyakati unavyokaribia zaidi na zaidi. Pili, ni wazo kwamba tunapaswa kulitazama hili kama mwito wa kutuamsha katika maisha yetu ya kiroho. Na hapaswi kuwapo mtu yeyote asiyeruhusu hili kuleta mabadiliko katika maisha yake. Hakuna mwanadamu aliye mtakatifu kiasi kwamba hahitaji kuboreka mbele za Mungu.

◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ◆