Als we een stap terugdoen en naar ons eigen leven kijken, kunnen we dan eerlijk zeggen dat we met heel ons hart op de Heer vertrouwen? Ik denk vaak aan mijn kinderen: zij vertrouwen met heel hun hart op mij; ze zijn niet bang en maken zich geen zorgen. Mijn gebed is dat ik op dezelfde manier op mijn hemelse Vader kan vertrouwen.
Hier in Haïti worden veel mensen door angst gedreven. Ze zijn bang voor de onzekerheid van morgen. Ze zijn bang of ze voedsel, werk en kleding zullen vinden. Dat is het tegenovergestelde van op God vertrouwen. In de westerse cultuur zijn mensen daar niet bang voor. Voedsel en kleding zijn gemakkelijk te vinden, er is volop werk en medische hulp is slechts één telefoontje naar 911 verwijderd.
De arme mensen hier in Haïti zeggen dat het gemakkelijker zou zijn om op God te vertrouwen als ze in Amerika waren, maar is dat echt zo? Hoewel maar heel weinig mensen in Amerika bang zijn dat ze niet genoeg te eten zullen hebben, zijn velen bang of andere mensen hen zullen accepteren. Sommigen zijn misschien bang dat ze niet genoeg geld zullen hebben om van te leven, maar velen zijn bang voor de dood. Wat onze angst ook is, op God vertrouwen is het antwoord.
Laten we eens kijken naar het leven van David. David was een jonge jongen. Toen zijn oudere broers ten strijde trokken, ging de jonge David eropuit om de schapen van zijn vader te hoeden. Op het slagveld was er een reus bij het Filistijnse leger, Goliat genaamd. Hij daagde de Israëlieten uit door te zeggen dat als één man naar voren zou komen om met hem te vechten, het leger van de overwinnaar over de andere partij zou heersen. In 1 Samuël 17:10-11 lezen we dat Goliat zei: …Ik daag vandaag de legers van Israël uit; geef mij een man, zodat wij met elkaar kunnen vechten. Toen Saul en heel Israël die woorden van de Filistijn hoorden, waren zij ontsteld en zeer bevreesd.
Later lezen we dat Isaï, Davids vader, hem naar het slagveld stuurde om wat voedsel naar zijn oudere broers te brengen. David kwam aan op het slagveld en hoorde Goliat dezelfde woorden spreken. Toen David zag dat de mannen van Israël allemaal bang waren, begreep hij het niet. Waarom waren Gods volk bang voor deze onbesneden Filistijn?
Hoewel David jong was, was hij geen beginner in het vertrouwen op God. Terwijl hij de schapen van zijn vader hoedde, sprak hij waarschijnlijk veel met God en vroeg Hem om de schapen te beschermen. Op een dag kwam er een beer op de schapen af, en David doodde de beer. Een andere dag kwam er een leeuw om enkele schapen op te eten. Opnieuw ging de jeugdige, op God vertrouwende en onverschrokken David de dreiging tegemoet en doodde de leeuw. Nu hij tegenover een schijnbaar nog grotere dreiging staat, vraagt David eenvoudig: …wie is deze onbesneden Filistijn, dat hij de legers van de levende God uitdaagt? –1Sa 17:26. David ging naar koning Saul en zei: Ik …zal gaan en met deze Filistijn vechten –1Sa 17:32. Opnieuw vertrouwend op zijn God nam David vijf gladde stenen, rende de reus tegemoet en doodde hem. Toen de mensen deze plotselinge wending zagen, stonden ze versteld.
Volgens Psalm 20:7 vertrouwen we, wanneer we op paarden en strijdwagens vertrouwen, niet op de HEER, onze God. In Mattheüs 21:21 zegt de Bijbel dat we met geloof bergen kunnen verzetten. Hier in Haïti ben ik in moeilijke situaties terechtgekomen waarin God mijn enige mogelijkheid was. Wanneer ik gedwongen werd op God te vertrouwen, ontdekte ik dat Hij nog steeds wonderen doet. Net als David met de leeuw, de beer en de reus kunnen ook wij leren dat met heel ons hart op God vertrouwen de beste manier is en niet slechts een laatste redmiddel. Wanneer we eerst op de Heer vertrouwen, laten we de wereld iets verbazingwekkends zien: dat de God die wij dienen leeft en echt is.
Hier in Haïti woonde een man met zijn vrouw en drie jonge kinderen in een hut hoog in de bergen. Maar er was een probleem: hij was doodziek. Op een dag hoorde hij over een zendeling die vaak door de bergen reisde. Ik ontving een bericht van hem waarin stond dat hij bijna dood was en dat hij wilde dat ik naar hem toe kwam om voor hem te bidden. Ik ging snel naar zijn huis. Ik was verbaasd over zijn toestand. Hij woog waarschijnlijk niet veel meer dan 32 kilo. Zijn vrouw vertelde me dat hij al meer dan een jaar in bed lag. Hij kon niet praten, hij fluisterde alleen met diepe, pijnlijke ademhalingen. We spraken geruime tijd over zijn leven, zijn zonde en zijn toekomst. Hij vertelde me dat hij God zou dienen en de rest van zijn leven op Hem zou vertrouwen als God hem zou genezen. Ik geloofde dat hij oprecht was, maar toch was ik bang. Ik begon te bidden, maar het was beslist geen krachtig gebed vol geloof. Het was eerder een zwakke, nederige smeekbede.
Toen ik naar huis ging en gedurende die nacht kon ik alleen maar aan hem denken. De duivel begon zijn aanval. Ik had allerlei verwarrende, verontrustende gedachten: ‘Heb je alles gedaan wat je had kunnen doen? Wat als hij sterft? Waarom heb je hem niet naar het ziekenhuis gebracht?’ Ik ging in gebed tot God. ‘O God,’ bad ik, ‘deze man wilde dat er voor hem gebeden werd. Hij vroeg niet om een ziekenhuis; hij vroeg niet om medicijnen. Alstublieft, God, genees deze man. Als hij sterft, wat moet ik dan de volgende keer doen? O Vader, al was het maar voor mij, genees hem alstublieft. Vader, ik heb U nodig.’
Ik bad zoals ik nog nooit eerder had gebeden, en toen gaf God mij vrede. De volgende ochtend haastte ik me de berg op naar zijn huis, maar hij was er niet. ‘Nee, Heer!’ dacht ik. Ik rende rond en stak mijn hoofd in een andere hut. Wat ik zag, overweldigde me. Hij zat daar met een brede glimlach op zijn gezicht. Zijn vrouw zei dat hij die ochtend in de tuin had gewerkt. Steeds weer zei ze: ‘God heeft hem genezen! God heeft hem genezen!’ Ik zal nooit vergeten hoe ik me voelde toen ik weer de berg afliep. Mijn hart liep over van vreugde en dankbaarheid. ‘Mijn God leeft! Hij kan alles en nog wat doen! Hij is mijn God!’ Ik dankte en prees Hem zoals ik dat nog nooit eerder had gedaan. ‘De leeuw’ waar ik tegenover had gestaan, was dood, en mijn geloof groeide. De duivel wil niet dat we op God vertrouwen, want wanneer we op God vertrouwen, doet Hij grote dingen en groeit ons geloof.
Wanneer we op God vertrouwen, nemen we een risico: wat als God niet ingrijpt? We zouden ons kunnen schamen, of erger: ‘Wat als ik in geloof een stap zet en God niets doet?’ Bedenk dat het geen geloof is als we de uitkomst kennen. Geloof is gehoorzaam wandelen en Gods Woord geloven wanneer we de uitkomst niet kennen. Als God David niet geholpen had, zou Goliat hem zeker hebben gedood. Het was Daniels geloof dat hem ertoe bracht tot God te blijven bidden, hoewel hij wist dat de leeuwenkuil op hem wachtte. Sadrach, Mesach en Abednego hadden zo’n groot geloof in God dat ze tegen de koning zeiden dat ze, zelfs als God ervoor koos hen niet uit het vuur te redden, …uw goden niet zullen dienen en het gouden beeld dat u hebt opgericht niet zullen aanbidden –Dan 3:18. En dan was er Gideon met zijn driehonderd mannen. De lijst van godvrezende mannen die hun leven op het spel zetten om te bewijzen dat hun God leeft, gaat maar door.
Wanneer we in geloof naar voren stappen en op onze God vertrouwen, gebeurt er altijd iets (soms nu, soms later; soms op een manier die begrijpelijk is, soms op een manier die geen enkele aardse verklaring lijkt te hebben). Toch handelt God, en groeit ons geloof. Wanneer we echt in God geloven, zullen we op Hem vertrouwen. Dan wordt het veel gemakkelijker om de evangelieboodschap met anderen te delen. Net zoals Jozua bij Jericho geen vloot bulldozers stand-by had staan, hebben ook wij geen reserveplan nodig wanneer we op God vertrouwen.
Het is waar dat de grote denkers en de financiële steun van velen in Amerika en andere moderne landen God hebben vervangen. De meeste praktische dingen kunnen op een manier zonder God worden gedaan. In feite zeggen de meeste mensen dat op God vertrouwen geen gezond verstand is. Als je voor een ziek kind bidt, is dat geen gezond verstand. Als je een goedbetaalde baan afslaat omdat je niet gelooft dat het Gods wil is, is dat geen gezond verstand. Als je je bezittingen verkoopt en aan de armen geeft, is dat geen gezond verstand. Deze mensen hebben gelijk: op God vertrouwen is geen gezond verstand. Zeven keer rond een muur lopen in de overtuiging dat die zal instorten, is geen gezond verstand. De strijd aangaan met slechts 300 mannen tegenover een groot leger, dat talrijk was als sprinkhanen, is evenmin gezond verstand. De meeste dingen die door christenen worden gedaan die op God vertrouwen, zijn niet logisch, maar ze laten de wereld wel zien dat zij werkelijk op God vertrouwen, en dat is wat de wereld vandaag opnieuw op zijn kop zal zetten.
Ik herinner me één dag nog heel goed. Ik was niet thuis toen ik een telefoontje van mijn vrouw kreeg. Ze zei dat ik snel naar huis moest komen: het was een noodgeval! Onze tweejarige zoon was door bijen gestoken. Ik haastte me naar huis en zag dat de buurt in rep en roer was. Overal renden mensen rond. Ik vond mijn vrouw en zoon bij het huis van de buurman, een plaatselijke predikant. Mijn zoon lag in de armen van mijn vrouw, die me vertelde dat hij honderden keren was gestoken. De predikant keek me ernstig aan en zei dat mijn zoon zeker zou sterven als ik hem niet meteen naar een ziekenhuis bracht. Ik herinner me dat ik één ding dacht: God kan genezen! Ik tilde mijn zoon op, bracht hem naar ons huis aan de overkant van de straat en bad. Het duurde niet lang voordat hij begon op te knappen; de volgende dag speelde hij alweer buiten.
Veel mensen hier in Haïti brengen hun zieken naar de toverdokter, en hij geneest hen. Zo gaat dat nu eenmaal. Hoeveel te meer kan onze God doen! Begrijp me alstublieft niet verkeerd. Ik zeg niet dat we niet naar de arts of naar het ziekenhuis moeten gaan; ik probeer juist te benadrukken dat ons vertrouwen op God moet zijn gevestigd.
Jaren geleden besloot ik er een parttimebaan bij te nemen als messenverkoper. Ik moest met die messen van huis naar huis reizen. Ik had geen belangstelling voor messen, maar probeerde gewoon wat extra geld te verdienen. Ik was een vreselijke messenverkoper. Overal waar ik kwam, zei iedereen nee.
Op een dag nam mijn baas me mee naar zijn kantoor. Hij vertelde me dat hij had gemerkt dat ik geen messen verkocht en besefte dat hij vergeten was me te laten zien hoe de messen werkten. Dus zaten we daar in zijn kantoor terwijl hij over elk mes vertelde. Hij had een klein stapeltje keukenbenodigdheden van een ander merk, dat bekendstond om zijn kwaliteit, om mee te vergelijken. Eerst hield hij een klein stukje leer omhoog en vroeg me het met een van de ‘andere’ messen doormidden te snijden. Ik zaagde het stukje leer er vrij gemakkelijk doorheen. Daarna zei hij dat ik hetzelfde met een van zijn messen moest doen. Het nieuwe mes sneed door het leer alsof het er niet eens was! Ik was werkelijk verbaasd. Daarna pakte hij een penny en zei dat ik die met de ‘andere’ schaar moest doorknippen. Ik probeerde het, maar het lukte niet; de schaar wilde er gewoon niet doorheen. Toen zei hij dat ik hetzelfde met zijn schaar moest doen. Die knipte de penny met gemak door, en opnieuw was ik verbaasd over het product. Hij zei dat ik nu wist dat deze messen de beste waren en ze voortaan moest kunnen verkopen. Hij had gelijk. Ik begon overal waar ik kwam messen te verkopen! Ik herinner me zelfs dat ik een slecht onderhouden stacaravan binnenliep, zonder veel hoop dat ze iets zouden kopen. Tot mijn verbazing kochten ze voor meer dan $3.000 aan messen.
De reden waarom ik verkopen begon te maken, is duidelijk: ik geloofde in mijn product. Zo zullen ook wij vertrouwen hebben als we op God vertrouwen. In een tijd waarin de meeste christenen die belijden christen te zijn zich voor God schamen en ervoor terugdeinzen voor de waarheid op te komen, kunnen wij een helder schijnend licht zijn. Wij kunnen een volk zijn dat de wereld en onze gemeenschappen ingaat met een evangelie waarin we echt geloven! Als we dat doen, zal de wereld het zien en reageren. Velen zijn op zoek; ze zoeken naar antwoorden. Als iemand ons vraagt waarom we de dingen doen die we doen of dragen wat we dragen, wat antwoorden we dan? Antwoorden we vol vertrouwen? Hebben we een Bijbelvers paraat? Of schamen we ons en zouden we het liefst in een gat kruipen? Als de wereld kon zien dat we vertrouwen hebben in onze God en Hem enthousiast gehoorzamen, zou dat een krachtig getuigenis zijn.
Ik herinner me dat ik met een klein groepje door de luchthaven reisde. Terwijl we in de rij stonden, hoorde ik een vrouw aan een van de ongetrouwde zusters in onze groep vragen waarom ze dat ‘ding’ op haar hoofd droeg. Ik vond het spannend om ongemerkt te luisteren en was blij toen ik haar antwoord hoorde: ‘Hebt u weleens 1 Korinthe 11 gelezen? Daar staat dat vrouwen hun hoofd moeten bedekken. Het is een teken van onderwerping.’ De vrouw was verbaasd over haar antwoord en zei dat ze daar nog nooit van had gehoord en dat haar vader predikant was. Ze bleven een heel interessant gesprek voeren, dat eindigde met haar verlangen om naar huis te gaan en haar Bijbel te bestuderen.
Een traktaat kan veel goeds doen, en dat geldt ook voor een krachtige preek of een gedrukt artikel, maar deze wereld is op zoek naar iemand die met heel zijn vertrouwen op God vertrouwt! Ze willen ‘zien dat iets werkt’, en waarom ook niet? Onze God wil ons gebruiken om te laten zien hoe machtig Hij is. Ieder van ons wil toch door God gebruikt worden? Dat kan. Ieder van ons kan dat. Het antwoord is: Vertrouw op de HEER met heel uw hart en steun niet op uw eigen inzicht –Spr 3:5.
