Όταν συγκρούονται βασίλεια

Τακ, τακ, τακ, τακ.

Κάτι στην επιτακτικότητα και τη σταθερότητα των χτυπημάτων στην εξώπορτά σας σάς λέει ότι όποιος βρίσκεται έξω χρειάζεται βοήθεια. Παρόλο που το ψηφιακό ρολόι σας δείχνει φωτεινά 1:38 π.μ., έχετε ήδη σηκωθεί από το κρεβάτι και η αδρεναλίνη διώχνει τη νύστα από το μυαλό σας.

Τακ, τακ, τακ, τακ.

Όποιος βρίσκεται έξω το εννοεί! Δεν υπάρχει ίχνος δισταγμού σε αυτά τα χτυπήματα!

Ανοίγετε την πόρτα και βρίσκετε να στέκεται εκεί τη νεαρή γυναίκα από τρία σπίτια παρακάτω, με μια έκφραση αγωνίας στα μάτια της. «Ω, λυπάμαι που σας ενοχλώ μέσα στη νύχτα. Αλλά θα με βοηθήσετε, σας παρακαλώ…»

Η ιστορία της ξεχύνεται. Εδώ, στην περιοχή Γκουανγκσί της Κίνας, κυβερνητικοί αξιωματούχοι ασκούν πιέσεις για την επιβολή του ορίου του ενός παιδιού. Έχει ήδη δύο παιδιά και έχει πληρώσει αρκετά πρόστιμα, ενώ τώρα περιμένει το τρίτο. Και μόλις απόψε, μια φίλη που εργάζεται στην αρμόδια υπηρεσία επιβολής πέρασε αφού σκοτείνιασε για να την ενημερώσει κρυφά ότι αύριο σκοπεύουν να την οδηγήσουν σε αναγκαστική έκτρωση, αν δεν δεχτεί οικειοθελώς να την κάνει.

Τώρα βρίσκεται στην πόρτα σας και ζητά καταφύγιο. Ξέρετε ότι είναι παράνομο να τη βοηθήσετε να κρυφτεί.

Θα τη βοηθούσατε, ως μαθητής του Ιησού; Ακόμη κι αν ήταν παράνομο να τη βοηθήσετε;

Μια σύγκρουση αξιών

Είναι σύγκρουση βασιλείων. Όχι, ο πόλεμός μας δεν περιλαμβάνει όπλα και βαλλιστικούς πυραύλους. Αυτός ο πόλεμος είναι σύγκρουση αξιών και αρετών. Ο Θεός είπε: «Πηγαίνετε και πληθυνθείτε και γεμίστε τη γη», και κανένας φονιάς δεν θα έχει θέση στον ουρανό. Το αντίπαλο βασίλειο λέει: «Φοβόμαστε τον υπερπληθυσμό. Θα σκοτώσεις το μωρό σου ή θα το σκοτώσουμε εμείς για σένα».

Και η μάχη αρχίζει. Το βασίλειο του Χριστού εναντίον των βασιλείων αυτού του κόσμου. Η δικαιοσύνη του Χριστού εναντίον της αυτοδικαίωσης όσων επιλέγουν το δικό τους μέτρο για το σωστό και το λάθος αντί να υποταχθούν στη δικαιοσύνη που Εκείνος έχει διατυπώσει στις διδασκαλίες Του.

Ως πολίτες του βασιλείου του Χριστού, οι Χριστιανοί εμπλέκονται σε πολλά μέτωπα στη σύγκρουση με τις αξίες των επίγειων βασιλείων. Ένα διαρκές, ακανθώδες ζήτημα με τα βασίλεια αυτού του κόσμου είναι η αυτοάμυνα και ο πόλεμος. Η ηθική του Ιησού είναι να νικάς το κακό με το καλό. Τα βασίλεια αυτού του κόσμου προσπαθούν να καταστείλουν το κακό με τιμωρία και εκδίκηση. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα είναι η εκδικητική δολοφονία του Οσάμα μπιν Λάντεν. Η μέθοδος του Ιησού για να νικήσει τον Οσάμα θα ήταν να κερδίσει την καρδιά του με αγάπη, αλλάζοντάς την από μια καρδιά διαμάχης και πολέμου σε μια καρδιά ειρήνης και αγάπης. Τα βασίλεια αυτού του κόσμου «θριάμβευσαν» επί του μίσους του Οσάμα με μια εκδικητική δολοφονία.

Όμως, δυστυχώς, είναι πολύ πιθανό η εκδίκηση να προκαλέσει νέα εκδίκηση και το μίσος να διαιωνιστεί. Το μίσος δεν νικά το μίσος. Μόνο η αγάπη νικά το μίσος.

Η σύγκρουση στην ιστορία

Ένα παράδειγμα ιστορικής σύγκρουσης βασιλείων συνέβη όταν Ευρωπαίοι απήγαγαν Αφρικανούς (ή αγόραζαν Αφρικανούς που είχαν απαχθεί) και τους μετέφεραν σε διάφορα μέρη του κόσμου ως σκλάβους. Τέτοιες ηθικά διεστραμμένες αξίες δεν μπορούν ποτέ να γίνουν αποδεκτές από μαθητές του Ιησού, και κάποιοι από αυτούς άρχισαν να διαμαρτύρονται. Το 1688 εκδόθηκε η πρώτη διακήρυξη κατά της δουλείας σε αυτό που αργότερα θα γινόταν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μια ομάδα Μεννονιτών/Κουάκερων κοντά στη Φιλαδέλφεια έγραψε μια επιστολή προς άλλους Κουάκερους, κατακρίνοντάς τους επειδή αποδέχονταν τη δουλεία. Ακολουθεί ένα απόσπασμα της επιστολής, διατυπωμένο σε σύγχρονα αγγλικά:

Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους είμαστε αντίθετοι στο εμπόριο ανθρώπων: Υπάρχει κανείς που θα ήθελε να πουληθεί ή να γίνει σκλάβος για όλη του τη ζωή; Πόσο φοβισμένοι και λιπόψυχοι είναι πολλοί στη θάλασσα όταν βλέπουν ένα άγνωστο πλοίο —φοβούνται μήπως είναι τουρκικό και τους αιχμαλωτίσουν και τους πουλήσουν ως σκλάβους στην Τουρκία. Τώρα, σε τι είναι καλύτερη η υποδούλωση των Αφρικανών από ό,τι κάνουν οι Τούρκοι; Μάλιστα, είναι χειρότερη από μέρους εκείνων που λένε ότι είναι Χριστιανοί· γιατί ακούμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους μαύρους φέρνονται εδώ παρά τη θέληση και τη συγκατάθεσή τους και ότι πολλοί από αυτούς έχουν απαχθεί. … Υπάρχει ένα ρητό ότι πρέπει να κάνουμε σε όλους τους ανθρώπους ό,τι θα θέλαμε να κάνουν σε εμάς, χωρίς να κάνουμε διάκριση ως προς τη γενιά, την καταγωγή ή το χρώμα τους. Και όσοι κλέβουν ή αρπάζουν ανθρώπους, καθώς και όσοι τους αγοράζουν, δεν είναι όλοι το ίδιο; … Όμως είμαστε αντίθετοι στο να φέρνουν ανθρώπους εδώ ή να τους αρπάζουν και να τους πουλούν παρά τη θέλησή τους. … Σας παρακαλούμε, τι χειρότερο θα μπορούσαν να μας κάνουν στον κόσμο από το να μας αρπάξουν ή να μας απαγάγουν και να μας πουλήσουν ως σκλάβους σε ξένες χώρες, χωρίζοντας τους συζύγους από τις γυναίκες και τα παιδιά τους; Εφόσον δεν θα θέλαμε να μας το κάνουν αυτό, αντιτασσόμαστε λοιπόν στην αγοραπωλησία ανθρώπων. Και εμείς, που ομολογούμε ότι δεν είναι νόμιμο να κλέβουμε, πρέπει επίσης να αποφεύγουμε να αγοράζουμε τέτοια κλεμμένα πράγματα, αλλά μάλλον να βοηθάμε, αν είναι δυνατόν, να σταματήσουν αυτές οι αρπαγές και οι κλοπές. Και τέτοιοι άνθρωποι πρέπει να βγουν από τα χέρια των αρπαγέων και να ελευθερωθούν…

Οι γενναίοι άνδρες που υπέγραψαν το έγγραφο ξεκίνησαν από το σωστό σημείο. Η επιστολή στάλθηκε σε ομοπίστους που είχαν παρασυρθεί από τις αξίες και την ηθική αυτού του κόσμου. Φανταστείτε, Κουάκεροι να αγοράζουν και να πουλούν σκλάβους! Η επιστολή ήταν επίπληξη προς άλλους πιστούς, όχι πολιτική δήλωση προς την κυβέρνηση.

Κι όμως, η επιστολή στρεφόταν εναντίον των πολιτικών βασιλείων αυτού του κόσμου. Υπέδειχνε ότι οι Χριστιανοί όφειλαν να «βοηθούν να σταματήσουν αυτές οι αρπαγές και οι κλοπές» και ότι «τέτοιοι άνθρωποι πρέπει να βγουν από τα χέρια των αρπαγέων». Άλλωστε, αν ήσασταν εσείς εκείνος που είχε απαχθεί από την οικογένειά του και πουληθεί ως σκλάβος, δεν θα εκτιμούσατε ένα χέρι βοήθειας αν καταφέρνατε να αποδράσετε; Η επιστολή δεν ήταν κάλεσμα σε ένοπλη εξέγερση, ούτε καν σε πολιτική ανάμειξη. Ήταν κάλεσμα προς τους Χριστιανούς να μετανοήσουν για τη συμμετοχή τους σε αυτή την αμαρτία της νομιμοποιημένης απαγωγής και να είναι έτοιμοι να βοηθήσουν όσους χτυπούσαν την πόρτα τους μέσα στη νύχτα ζητώντας καταφύγιο.

Τα επόμενα 150 χρόνια, μερικές από τις αμερικανικές αποικίες και αργότερα οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θα καθιστούσαν παράνομο για οποιονδήποτε να βοηθήσει έναν σκλάβο να δραπετεύσει. Ο ίδιος ο Τζορτζ Ουάσινγκτον (που κατά τον θάνατό του κατείχε ή μίσθωνε πάνω από 300 σκλάβους) είχε υπογράψει τον Νόμο περί Φυγάδων Σκλάβων του 1793, ο οποίος επέβαλλε πρόστιμο 500 δολαρίων (περίπου 50.000 δολάρια σε σημερινή αξία) σε όσους «θα παρείχαν καταφύγιο ή θα έκρυβαν ένα τέτοιο πρόσωπο αφού είχαν ειδοποιηθεί ότι αυτός ή αυτή είχε δραπετεύσει από την εργασία». Η Πολιτεία της Νότιας Καρολίνας επέβαλλε μάλιστα τη θανατική ποινή σε όποιον βοηθούσε σκλάβους να αποδράσουν. Ωστόσο, πολλοί Κουάκεροι και άλλοι πιστοί ένιωθαν ηθική υποχρέωση να βοηθούν όσους απάγονταν άδικα —παρόλο που το βασίλειο αυτού του κόσμου, το οποίο ονομαζόταν Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, καθιστούσε παράνομο το να απλώσει κανείς χέρι αγάπης και συμπόνιας. Ο Τζον Γκρίνλιφ Γουίτιερ, Κουάκερος, αποτύπωσε σε στίχους την εθνική ντροπή της δουλείας, σε ένα ποίημα με τίτλο Για χάρη της δικαιοσύνης. Η πρώτη από τις πέντε στροφές —αφιερωμένη σε «φίλους που συνελήφθησαν για προδοσία ενάντια στην εξουσία των δουλοκτητών»— έχει ως εξής:

Το 1850 ψηφίστηκε ένας ακόμη Νόμος περί Φυγάδων Σκλάβων και έγινε ομοσπονδιακός νόμος. Οι υποστηρικτές της κατάργησης της δουλείας τον αποκαλούσαν «Νόμο των Λαγωνικών». Ο νέος αυτός νόμος αύξησε το πρόστιμο στα 1.000 δολάρια και επέβαλε έξι μήνες φυλάκιση σε όποιον βοηθούσε σκλάβο που δραπέτευε, ενώ έδινε στις αρχές το δικαίωμα να διορίζουν οποιονδήποτε πολίτη ως βοηθό τους και να τον υποχρεώνουν να συνδράμει στη σύλληψη σκλάβων που δραπέτευαν. Αυτό σήμαινε ότι, αν ερχόταν ο τοπικός σερίφης και σας έλεγε ότι διοριστήκατε ως βοηθός για να αναζητήσετε σκλάβους, ήσασταν υποχρεωμένοι από τον νόμο να βοηθήσετε στη σύλληψη των σκλάβων που είχαν αποδράσει, είτε το θέλατε είτε όχι.

Οι πολίτες των ΗΠΑ που αντιλαμβάνονταν ότι το βασίλειο του Χριστού απορρίπτει τη νομιμοποιημένη απαγωγή και την απάνθρωπη μεταχείριση των σκλάβων αναγκάζονταν να επιλέξουν ποιους νόμους θα άφηναν να καθορίζουν τις επιλογές τους: τους νόμους του βασιλείου του Χριστού ή του βασιλείου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ήταν, για άλλη μια φορά, σύγκρουση βασιλείων.

¹ Η λέξη «cant» μπορεί να σημαίνει προσωπείο ή θρησκευτική φρασεολογία. Δεν ξέρω ποια έννοια είχε κατά νου. Όπως και να ’χει, ο Γουίτιερ φαίνεται να πίστευε ότι το να πηγαίνει κανείς στην εκκλησία ενώ κατέχει σκλάβους ήταν «υποκρισία».

Μια πρόσφατη σύγκρουση

Ένα άλλο πολύ πρόσφατο παράδειγμα σύγκρουσης βασιλείων αφορά έναν Αναβαπτιστή ποιμένα ονόματι Τίμοθι (Τίμο) Μίλερ, ιεραπόστολο στη Νικαράγουα. Όταν ο Τίμοθι είδε την ευκαιρία να βοηθήσει μια πρώην λεσβία να απομακρύνει το παιδί της από αυτό που έμοιαζε με εξαναγκαστική αποδοχή ενός ομοφυλοφιλικού «γάμου», άπλωσε χέρι βοήθειας. Τώρα κινδυνεύει να καταδικαστεί σε τρία χρόνια φυλάκιση επειδή βοήθησε τη μητέρα του παιδιού να ξεφύγει από τον εξαναγκασμό να κάνει πράγματα αντίθετα με τα διατάγματα του Θεού. Οι αξίες και η ηθική του βασιλείου του Χριστού —το οποίο δεν έχει αποδεχτεί και δεν θα αποδεχτεί ποτέ ως θεμιτούς τους ομοφυλοφιλικούς «γάμους»— συγκρούστηκαν με ένα βασίλειο που λέει ότι όλοι πρέπει να αποδέχονται την εγκυρότητα αυτών των «γάμων».

Και με σύγκρουση και πάταγο, ο πόλεμος αρχίζει. Ποιος νόμος υπερισχύει του άλλου; Ο νόμος του Βερμόντ, που λέει ότι οι ομοφυλοφιλικοί «γάμοι» είναι εξίσου νόμιμοι και δεσμευτικοί με τους ετεροφυλοφιλικούς γάμους που όρισε ο Θεός; Ή υπερισχύει ο νόμος του Χριστού των αυτοδικαιωτικών διακηρύξεων ενός διεστραμμένου έθνους; Στο μυαλό των ακολούθων του Χριστού, δεν υπάρχει αμφιβολία.

Ένας σύγχρονος Άρειος Πάγος

Όπως ο Παύλος κήρυττε στον Άρειο Πάγο, πρόσφατα πήγα σε ένα μέρος όπου συνήθως δεν περνώ πολύ χρόνο, για να «κηρύξω». Μπήκα στο διαδίκτυο και συμμετείχα σε μια συζήτηση στην ενότητα σχολίων ενός ειδησεογραφικού μέσου εθνικής εμβέλειας σχετικά με την υπόθεση του Τίμοθι Μίλερ. Ακολουθούν ορισμένα επιμελημένα αποσπάσματα από εκείνο το φόρουμ:

(Μάικ) Άνθρωποι όπως ο Τίμοθι Μίλερ μπορούν να θεωρηθούν απαγωγείς και φοβεροί εγκληματίες ή να ιδωθούν υπό το πρίσμα των Μεννονιτών προγόνων του, οι οποίοι μαζί με τους Κουάκερους συνέβαλαν στη δημιουργία του Υπόγειου Σιδηροδρόμου, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος Τζορτζ Ουάσινγκτον (που κατά τον θάνατό του κατείχε, μίσθωνε και χρησιμοποιούσε πάνω από 300 σκλάβους) είχε υπογράψει τον Νόμο περί Φυγάδων Σκλάβων του 1793, ο οποίος επέβαλλε πρόστιμο έως 500 δολάρια σε όσους βοηθούσαν σκλάβους να αποδράσουν.

Η Λίζα Μίλερ έχει νιώσει ότι δεν μπορεί ηθικά να αποδεχτεί τις δικαστικές αποφάσεις και ότι πρέπει να κάνει όπως εκείνοι που δεν μπορούσαν ηθικά να αποδεχτούν τον Νόμο περί Φυγάδων Σκλάβων του 1793 και έπρεπε να κάνουν αυτό που θεωρούσαν ηθικά σωστό —να βοηθήσουν σκλάβους να δραπετεύσουν.

(Σχολιαστής 1) Ο Τιμ Μίλερ πρέπει να πάει φυλακή, όπως και η Λίζα Μίλερ (η οποία χρειάζεται επίσης ψυχολογική συμβουλευτική). Ελπίζω το παιδί να επιβιώσει από αυτή τη δοκιμασία.

(Σχολιαστής 2) Απαγωγή στο όνομα του Ιησού!! Δόξα τω Θεώ που είμαι Χριστιανός!!

(Σχολιαστής 3) Στον Μάικ βλέπουμε άλλο ένα παράδειγμα «καλού Χριστιανού» —ενός ανθρώπου που δικαιολογεί την απαγωγή ενός παιδιού από τον νόμιμο γονέα του², συγκρίνοντας αυτό το έγκλημα με την απελευθέρωση των σκλάβων.

Απαγωγείς για τον Ιησού! ... Δεδομένης της σοβαρότητας του προβλήματος, αναρωτιέμαι αν θα έπρεπε όλοι οι χριστιανοί κληρικοί να υποχρεωθούν να φορούν βραχιόλια εντοπισμού αστραγάλου με GPS και να καθιερώσουμε ζώνη απαγόρευσης κληρικών σε ακτίνα 2.000 ποδιών γύρω από χώρους όπου συχνάζουν παιδιά, όπως σχολεία, παιδικές χαρές και κατοικημένες περιοχές; Η ζώνη απαγόρευσης κληρικών πρέπει επίσης να περιλαμβάνει τις μαιευτικές κλινικές των νοσοκομείων και τους παιδικούς σταθμούς.

(Μάικ) Χμ. Τι γίνεται με όσους χρησιμοποιούν το νομικό σύστημα για να αρπάξουν ένα παιδί από τον βιολογικό γονέα του; Λέτε να έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο; Νομιμοποιημένη αρπαγή!

(Σχολιαστής 1) Μάικ, αυτό συμβαίνει κάθε μέρα στα οικογενειακά δικαστήρια. Όπως αποδεικνύει αυτή η υπόθεση, κάποιοι βιολογικοί γονείς είναι ακατάλληλοι και δεν μπορούμε να τους εμπιστευτούμε την ευημερία των παιδιών τους.

(Μάικ) Ο Τίμο Μίλερ θα εμφανιστεί αύριο στο δικαστήριο. Ο Τίμο είναι τίμιος άνθρωπος, ένας λεγόμενος «Αναβαπτιστής». Δεν θα πει ψέματα για τη συμμετοχή του σε αυτό. (Ίσως επικαλεστεί την Πέμπτη Τροπολογία… δεν ξέρω.) Αλλά δεν αναμένεται να αρνηθεί ότι ο ίδιος και αρκετά μεγάλος αριθμός από εμάς που δεν συμμετείχαμε αισθανόμαστε ότι έχουμε συνειδησιακή και ηθική επιταγή να βοηθάμε τους βιολογικούς γονείς να αποτρέπουν την παράδοση των παιδιών τους σε άτομα που δεν είναι ο βιολογικός γονέας [με βάση ομοφυλοφιλικές ενώσεις].

Το δίκαιο της πολιτείας υποτάσσεται πάντοτε στον ανώτερο νόμο της συνείδησης. Ενώ εμείς, ως «Αναβαπτιστές», προσπαθούμε να υπακούμε στο δίκαιο της πολιτείας, έχουμε ένα βιβλίο ιστορίας χιλίων σελίδων (το οποίο λέγεται Καθρέφτης των Μαρτύρων) που καταγράφει όσους υπέστησαν φυλάκιση, αποκεφαλισμούς και άλλες διώξεις από κοσμικές κυβερνήσεις επειδή έκαναν αυτό που θεωρούμε ότι ήταν ηθική επιταγή. Είμαστε ευγνώμονες που η κυβέρνηση των ΗΠΑ μάς αντιμετώπισε με τον μεγαλύτερο σεβασμό σε αυτούς τους τομείς, περισσότερο από κάθε άλλη κυβέρνηση.

Γενικά δεν συμμετέχουμε στην πολιτική διακυβέρνηση, δεν παίρνουμε τα όπλα (κάποιοι από εμάς έχουμε περάσει χρόνο στις φυλακές σχεδόν σε όλους τους πολέμους των ΗΠΑ επειδή είμαστε αντιρρησίες συνείδησης, ενώ δύο νεαροί μας πέθαναν από κακομεταχείριση από Αμερικανούς αξιωματούχους κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή αρνήθηκαν να πάρουν όπλα) και δεν καταθέτουμε αγωγές στα δικαστήρια.

Πείτε το «χριστιανική σαρία» ή όπως αλλιώς θέλετε. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η συνείδηση υπερισχύει των ανθρώπινων θεσμών που ονομάζονται δίκαιο της πολιτείας. Και έχουμε δεσμευτεί να πεθάνουμε γι’ αυτό, αν όσοι διαφωνούν αποφασίσουν να μας σκοτώσουν ή να μας τιμωρήσουν για τα ηθικά μας πρότυπα.

Όμως δεν ανταποδίδουμε με σαρκικά μέσα. Δεν θα πάρουμε τα όπλα. Δεν θα οργανώσουμε πολιτική εκστρατεία για να επιβάλουμε τις πεποιθήσεις μας στους άλλους. Επιλέγουμε να τις βιώνουμε και προσκαλούμε και άλλους να ενωθούν μαζί μας, αλλά δεν εξαναγκάζουμε κανέναν. Όπως ο Δάσκαλός μας, κάνουμε αυτό που κατανοούμε ως σωστό και περιμένουμε να υποφέρουμε γι’ αυτό από εκείνους που δεν καταλαβαίνουν.

(Σχολιαστής 1) Το κοσμικό δίκαιο της πολιτείας μας υπερισχύει πάντα του χριστιανικού σας νόμου της σαρία. Δεν έχετε μεγαλύτερο δικαίωμα να παραβιάζετε τους νόμους της πολιτείας μας από ό,τι ο Σκοτ Ρέντερ.

Ελπίζω να συλληφθούν και να φυλακιστούν και τα υπόλοιπα μέλη του κυκλώματος απαγωγής παιδιών. Τους αξίζει να υποστούν τη δικαιοσύνη.

(Μάικ) Ο Σκοτ Ρέντερ παραβίασε το δίκαιο της πολιτείας, καθώς και την ηθική και τις διδασκαλίες του νόμου του Ιησού. Λυπάμαι που πρέπει να το πω για το όνομα «Χριστιανός», αλλά το 90% όσων ισχυρίζονται ότι φέρουν αυτό το όνομα δεν ακολουθούν τη διδασκαλία του Ιησού. Ούτε θέλω να πω ότι εμείς οι «Αναβαπτιστές» το κάνουμε τέλεια. Αλλά ο Σκοτ Ρέντερ θα αφοριζόταν από τις εκκλησίες μας αν ήταν μέλος. (Όπως φυσικά θα αφοριζόταν και ο Τζορτζ Τίλερ.)

Το αποκαλούμε «δόγμα των δύο βασιλείων». Ζούμε στο βασίλειο του Ιησού σύμφωνα με τους νόμους Του και προσπαθούμε να υπακούμε στο κοσμικό βασίλειο μέσα στο οποίο ζούμε επίσης. Μερικές φορές οι νόμοι των δύο βασιλείων συγκρούονται —όπως στην περίπτωση του Τίμο Μίλερ— και αναγνωρίζουμε ότι θα πρέπει να υποφέρουμε από το επίγειο βασίλειο. Όμως δεν έχουμε απολύτως καμία πρόθεση να επεκτείνουμε τον νόμο του Ιησού με τη βία· ούτε με στρατιωτική ούτε με πολιτική δύναμη.

Θέλετε να ενωθείτε μαζί μας; Είναι μια εθελοντική κοινότητα που νικά το κακό με το καλό και δεν παίρνει εκδίκηση όταν την παρεξηγούν. Έχουμε περάσει στις φυλακές συνολικά χιλιάδες χρόνια για τις πεποιθήσεις και τις πράξεις μας. Ίσως προσθέσουμε μερικά ακόμη χρόνια σε αυτόν τον αριθμό στην περίπτωση του Τίμο Μίλερ.

Κι όμως, δεν σκοπεύουμε να αλλάξουμε τα ηθικά μας πρότυπα.

(Σχολιαστής 1) Δεν ήξερα ότι το Σύνταγμα των ΗΠΑ προβλέπει εξαίρεση για τους Αναβαπτιστές ή ότι τα αδικήματα κατά των νόμων της πολιτείας βαθμολογούνται με βάση τη θεολογική προσπάθεια. Νομίζω ότι πρόκειται περισσότερο για κάτι του τύπου «περνάς ή κόβεσαι».

Ελπίζω τα υπόλοιπα μέλη της αίρεσης να συλληφθούν γρήγορα και να τους επιβληθούν μακροχρόνιες ποινές, ώστε να μην μπορούν να βλάψουν άλλα αθώα παιδιά.

(Σχολιαστής 2) Οι διακονίες του Τζέρι Φάλγουελ/το Πανεπιστήμιο Λίμπερτι, με ένα σωρό «δικηγόρους» (αν μπορείς να τους αποκαλέσεις έτσι), προσπαθούν με παράνομα μέσα να κρατήσουν ένα παιδί μακριά από τον άλλο γονέα του.

(Μάικ) Δεν είμαστε μέρος αυτού που κάνουν ο Φάλγουελ/το Πανεπιστήμιο Λίμπερτι. Οι μέθοδοι και η ηθική μας διαφέρουν από τις δικές τους. Μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά ηθικών ζητημάτων, αλλά η αντίληψή μας για το πώς ακολουθούμε τον Χριστό είναι πολύ διαφορετική. Σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για αντιπαράθεση Βαπτιστών και Αναβαπτιστών.

Αναγνωρίζουμε ότι οι κοσμικές κυβερνήσεις δεν παρέχουν εξαιρέσεις, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις το έχουν κάνει, όπως όταν μας αναγνωρίζουν ως αντιρρησίες συνείδησης, όταν τους λέμε ότι δεν μπορούμε με καθαρή συνείδηση να σκοτώσουμε έναν άλλο άνθρωπο. Όμως περιμένουμε απολύτως ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι κοσμικές κυβερνήσεις δεν θα μας καταλάβουν. Και θα πρέπει να υποφέρουμε χωρίς αντίσταση επειδή κάνουμε αυτό που κατανοούμε ως σωστό. Κι όμως, δεν σκοπεύουμε να προσπαθήσουμε να εξαναγκάσουμε την κοσμική κυβέρνηση να υιοθετήσει την ηθική μας. Οι ηθικές αποφάσεις που επιβάλλονται με τη βία δεν αποτελούν μέρος του βασιλείου του Χριστού.

Είστε ακόμη καλεσμένοι να ενωθείτε μαζί μας! Να ξέρετε όμως: για να ενωθεί κανείς μαζί μας πρέπει να σηκώσει ένα πράγμα που λέγεται σταυρός. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψει κάθε δικαίωμα αυτοάμυνας και να αποδεχτεί την κυριαρχία Κάποιου ανώτερου. Πονάει, πιστέψτε με. Θέλω να πω, όπως στην περίπτωση του Τίμο Μίλερ. Θα ήταν πολύ ευκολότερο να πεις ψέματα στον δικαστή, να κάνεις ανταγωγή, να πολεμήσεις με όπλο…

(Σχολιαστής 1) Χμμμ… φαίνεται πως πρέπει να βάλουμε βραχιόλια αστραγάλου με GPS σε όλους τους Αναβαπτιστές και να τους παρακολουθούμε στενά. Ήλπιζα ότι θα μπορούσαμε να περιοριστούμε στους κληρικούς, αλλά φαίνεται ότι μπορεί να εμπλέκεται ολόκληρη η αίρεση.

Τώρα είναι το θύμα ο Τίμο; Γελάω δυνατά και κυλιέμαι στο πάτωμα.

Ελπίζω, ως ομοφοβικός, να απολαύσει πολλά χρόνια στη φυλακή. [Τέλος της συζήτησης.]

² Όταν έφυγε από τις ΗΠΑ, η Λίζα Μίλερ εξακολουθούσε να έχει τη νόμιμη επιμέλεια του παιδιού της. Εδώ (και αλλού) ο σχολιαστής κάνει ορισμένες γενικευτικές δηλώσεις, ίσως απλώς για να προκαλέσει.

Χριστιανική σαρία

Τι κοινό έχουν οι μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι, οι Καθολικοί, οι Μορμόνοι, οι Ευαγγελικοί και το ομοφυλοφιλικό κίνημα; Όλοι διαιωνίζουν τις αξίες τους με τη χρήση βίας. Κάθε ομάδα χρησιμοποιεί πολιτική, δικαστική ή/και στρατιωτική εξουσία για να επιβάλει στους άλλους τα ηθικά της πρότυπα. Δικαστές με σφυριά, φυλακές, αγωγές, πολιτικές εκστρατείες… όλα αυτά είναι σημάδια ενός κοσμικού βασιλείου. Είτε πρόκειται για ένα αυστηρό μουσουλμανικό βασίλειο είτε για μια φιλελεύθερη ατζέντα δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων. Όσο μεγάλη κι αν είναι η έχθρα ανάμεσα στους ομοφυλοφίλους και στις οργανωμένες θρησκείες που απαγορεύουν τις διεστραμμένες πράξεις τους, όλοι ενεργούν έξω από το βασίλειο του Θεού όταν χρησιμοποιούν βία για να επιβάλουν την ηθική τους —ή την απουσία της— σε όσους διαφωνούν. Στην περίπτωση του Τίμο Μίλερ, η Πολιτεία του Βερμόντ και το ομοφυλοφιλικό κίνημα φαίνονται αποφασισμένα να εξαναγκάσουν τους πάντες να αποδεχτούν την εγκυρότητα της ανηθικότητάς τους. Ένα σωρό δικηγόροι και όργανα επιβολής του νόμου θα φροντίσουν να αποδεχτούμε όλοι το ηθικό τους πρότυπο… είτε μας αρέσει είτε όχι.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο διαφέρει το βασίλειο του Θεού από τα βασίλεια αυτού του κόσμου. Παρόλο που το βασίλειο του Θεού έχει πιθανότατα τα υψηλότερα ηθικά πρότυπα στον κόσμο, δεν χρησιμοποιείται ποτέ βία για τη διάδοσή του. Η συμμετοχή είναι εθελοντική. Είτε κάποιος αποφασίζει ελεύθερα (με πίστη) να γίνει μέρος του βασιλείου του Θεού είτε απλώς δεν εισέρχεται σε αυτό. Κανείς δεν θα τον εξαναγκάσει με ξίφος ή αγωγή να ακολουθήσει τις διδασκαλίες του Ιησού.

Και σε αυτό ακριβώς το σημείο ο «Χριστιανισμός του βασιλείου» χωρίζει τους δρόμους του με τους Ευαγγελικούς, τους Καθολικούς, τους Ορθόδοξους και άλλους «Χριστιανούς». Τα μόνα μέσα που χρησιμοποιούνται για τη διάδοση του βασιλείου του Θεού είναι η διδασκαλία και το παράδειγμα. Το μόνο «πειθαρχικό μέτρο» είναι η σκόπιμη διακοπή της αδελφικής κοινωνίας με όσους λένε, αλλά δεν πράττουν. Εκεί όπου αρχίζουν οι πολιτικές εκστρατείες και ηχούν τα τύμπανα του πολέμου, ή ο σερίφης περνά χειροπέδες, ή επιβάλλονται πρόστιμα, εκεί τελειώνει το βασίλειο του Θεού.

Τα δύο βασίλεια

Οι άγιοι του Θεού καταλαβαίνουν ότι ζουν σε έναν κόσμο δύο βασιλείων. Η πρωταρχική τους αφοσίωση ανήκει στον Βασιλιά Ιησού και στις αξίες, τις διδασκαλίες και την ηθική Του. Αν το κοσμικό βασίλειο στο οποίο ζουν τυχαίνει να επιτρέπει στους πολίτες του βασιλείου του Χριστού να εφαρμόζουν ειρηνικά τις αρχές τους, ας είναι! Ιστορικά, όμως, τον περισσότερο καιρό υπήρχε συνεχής μάχη για την αφοσίωσή τους ανάμεσα στο βασίλειο του Θεού και στο κοσμικό βασίλειο μέσα στο οποίο ζουν οι Χριστιανοί.

Εμείς εδώ στις ΗΠΑ έχουμε ευλογηθεί ζώντας υπό μια κοσμική κυβέρνηση που υπήρξε πιθανότατα πιο ευνοϊκή προς την ηθική του Χριστού από κάθε άλλη κυβέρνηση στην ιστορία. Ωστόσο, τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Μία ή δύο γενιές πριν, πιθανότατα δεν θα βλέπαμε ποτέ τον Τίμο Μίλερ να συλλαμβάνεται επειδή βοήθησε μια μητέρα να κρατήσει το παιδί της, αποφεύγοντας τον εξαναγκασμό να το αφήσει σε μια λεσβία χωρίς συγγενική σχέση μαζί του. Με βάση όσα φαίνονται, αν δεν υπάρξει εθνική μετάνοια και αναζωπύρωση, τα πράγματα δεν θα γίνουν καλύτερα τις επόμενες δεκαετίες. Μπορεί κάλλιστα να έρθει η μέρα —νωρίτερα απ’ όσο νομίζουμε— που ο νόμος θα απαιτεί να κατηχηθούν τα παιδιά στις διεστραμμένες αξίες της ειδωλολατρικής κοινωνίας στην οποία μετατρέπονται οι ΗΠΑ. Είτε θα συμπεριλάβετε το «Η Χέδερ έχει δύο μαμάδες» στο πρόγραμμα κατ’ οίκον εκπαίδευσης είτε οι κοινωνικές υπηρεσίες θα πάρουν τα παιδιά σας… και θα τα τοποθετήσουν με τον Φρανκ και τον Τζο, το νέο «ζευγάρι» λίγο πιο κάτω στον δρόμο, στο οποίο πρόσφατα δόθηκαν δικαιώματα αναδοχής.

Όταν τα παιδιά σας παρθούν και τοποθετηθούν σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η σύγκρουση των βασιλείων θα ηχήσει ξαφνικά δυνατά και καθαρά! Τότε θα πρέπει να αποφασίσετε σε ποιο βασίλειο θα μείνετε πιστοί. Και η πίστη στο βασίλειο του Χριστού μπορεί να σας φέρει αντιμέτωπους με έναν αυστηρό δικαστή που κρατά ένα μεγάλο σφυρί.

Μπαμ!!! «Ένοχοι! Δύο χρόνια φυλάκιση με αναστολή και απώλεια των γονικών δικαιωμάτων για…»

Είμαστε έτοιμοι; ~