Ek het stilletjies die trappe afgeloop, my oë nog slaperig. Dit was middernag en ’n sagte lig het uit my ouers se kamer geskyn. My nuwe bababoetie het gehuil, waarskynlik wat my op hierdie uur wakker gemaak het, en ek het besluit om by Ma en die kleintjie te gaan inloer.
My moeder was besig om hom op te tel en het saggies gesing. Ek het verwag sy sou moeg lyk. In plaas daarvan het haar oë met vreugde geglinster toe sy uitroep: “O, hy is net honger!” Sy het in die skommelstoel gaan sit en gou was die huis weer terug in sy middernagstilte.
Haar vreugde om in die middel van die nag op te staan en haar baba te voed het ’n diep indruk op my 18-jarige gemoed gemaak. Sy het vir my die onuitgesproke boodskap gegee dat hierdie baba welkom en geliefd was, en sy het diepe blydskap in sy versorging gevind. Dit was haar negende baba en ek het dit gereeld by my moeder gesien, maar hierdie keer het dit ekstra besonders gevoel.
Was my moeder van ’n vervullende lewe beroof?
Deur die geskiedenis heen is die rol van ’n vrou en moederskap geëvalueer en herevalueer; afwisselend gerespekteer en gedemoniseer. In die vroeë 1900’s het meisies gedroom om ma te word net soos hulle moeders en oumas voor hulle. Teen die 1970’s was die eeue oue klassieke rol van vroue onder aanval. Soos een vrou geskryf het: “Ek was besig om my vier kinders groot te maak. Dit was die gelukkigste jare van my lewe, en ons was geskok om skielik te hoor dat moederwees net ’n graad 3-opleiding verg en dat ’n voltydse moeder onnodig is. Moeders wat deur die samelewing toegejuig is, is skielik gebombardeer met ’n nuwe modewoord—vervulling.”1
Vandag, volgens sommige aanlynverslae, word ongeveer 27% van babas en kleuters in Amerika in die een of ander vorm van betaalde kindersorg geplaas. Baie van hierdie moeders sê hulle is gelukkiger en gesonder by die werk as wat hulle tuis by hul kinders is. Miskien is hulle gelukkiger omdat die aanpak van ’n uitdaging ’n gevoel van welstand gee, eerder as om “ontevrede” by die huis te leef. God se wil is dat vroue van God hul diepste vreugde en vervulling in hul huis en by hul kinders sal vind.
Die ouer vroue moet hulle eweneens gedra soos dit die heiligheid betaam, nie valse beskuldigers wees of aan baie wyn verslaaf wees nie, maar onderrig gee in goeie dinge; sodat hulle die jong vroue kan leer om nugter te wees, om hulle mans lief te hê, om hulle kinders lief te hê, om verstandig en kuis te wees, versorgers van die huis, goed, gehoorsaam aan hulle eie mans, sodat die woord van God nie belaster word nie –Titus 2:3-5.
In die verlede het die term “’n versorger van die huis” ’n duideliker omskrewe en beter verstaanbare betekenis gehad. Vandag kan ons tuis bly en tog steeds heeltemal in beslag geneem word deur …van huis tot huis rond te dwaal… –1 Timoteus 5:13, op ons telefone. In 2 Timoteus gaan Paulus voort … Weet ook dit, dat daar in die laaste dae gevaarlike tye sal kom. Want mense sal liefhebbers van hulself wees… –2 Timoteus 3:1-2. Hoeveel van my boodskappe en kommunikasie word deur selfliefde in beslag geneem? Tegnologie kan ’n nuttige hulpmiddel wees, maar dit kan ook ’n afleidende euwel en verslawing word. Dit kan ook ’n bron van depressie en moedeloosheid wees as my huis, dekor, verjaardagkoeke of vakansies vergelyk word met al die perfekte prestasies van ander. Om te kies om in jou fokus en gedagtes by die huis te bly, bring vrede en tevredenheid.
God sê, Kyk, kinders is ’n erfdeel van die HERE: en die vrug van die baarmoeder is sy beloning –Psalm 127:3. Ons kinders is Sy erfdeel en Sy beloning! In ’n lawaaierige wêreld, vol ander afleidings, kom ons moenie dit uit die oog verloor nie.
Ons wil ’n ma se rol gerespekteerd en goed omskryf hou. Maar selfs in die kerk verander tyd en tegnologie dinge en ’n subtiele invloed het ingesluip. Winsgewende aanlynondernemings gryp ons aandag en kweek ’n subtiele ontevredenheid. “Tyd vir myself” en “selfsorg” het modewoorde geword en ons is gefassineer deur nuwe kultuurgiere soos koffiewinkels en winkelsentrums, wat elkeen fokus en energie van ons kinders kan wegneem. Vir sommige is dit makliker om op die nuutste dekor of ’n gegoede leefstyl te fokus eerder as op ’n groot gesin.
Hoewel sommige dalk bevraagteken of wil debatteer hoeveel kinders te veel of te min is, kom ons onthou dat God vir ons ’n paar duidelike beginsels oor hierdie saak gegee het. Kyk, kinders is ’n erfdeel van die HERE: en die vrug van die baarmoeder is sy beloning. Soos pyle in die hand van ’n magtige man; so is kinders wat in die jeug gebore word. Gelukkig is die man wat sy pylkoker vol van hulle het: hulle sal nie beskaamd staan nie, maar hulle sal met die vyande in die poort praat –Psalm 127:3-5. Die Skrifgedeeltes wat oor kinders praat, wys ons dat God se siening oor kinders heel anders is as die heersende siening wat baie in ons wêreld vandag het.
’n Nog subtieler vraag waarmee ek jong vroue sien worstel, is hierdie: “Is dit meer geestelik om by bediening betrokke te wees as om meer kinders in die wêreld te bring?” Ek het as ’n jong ma met hierdie vraag geworstel. Al my werk in die huis is gedoen met ’n onderbewuste “Ek sal dit vinnig klaarmaak en dan sal ek tyd hê vir belangriker dinge.” Maar wanneer ek na die voorbeeld van ouer, godvrugtige moeders kyk, sien ek dat hul huis en kinders hul belangrike werk was—hul fokus.
My roeping as ’n ma is nie ’n minderwaardige roeping nie. ’n Vredige huis is ’n oase vir mense wat seerkry, en min dinge is so verfrissend en mooi soos kinders wat liefgehê word en in die weë van God “opgevoed” word. ’n Ordelike, gelukkige gesin is ’n kragtige getuienis vir ons gemeenskappe, en dit is een manier waarop die waarheid versprei word. Dit is nie ’n keuse tussen gesin en bediening nie; eerder is gesin bediening en saam kan ons ander bedien. Nee, dit is nie ’n bediening waartoe almal geroep is nie; sommige is geroep tot die ongetroude lewe, terwyl ander die swaarkry van onvrugbaarheid deurmaak. In elk van hierdie omstandighede word ons geroep tot ’n onselfsugtige lewe van diens aan God en ander.
Elisabeth Elliot het gesê: “Die proses waardeur die kind gevorm word, vorm ook die moeder self. Eerbied vir haar heilige las roep haar tot alles wat suiwer en goed is, sodat sy hoofsaaklik deur haar eie nederige, daaglikse voorbeeld kan onderrig.”2 Eerbied—eers vir God en dan vir ons heilige roeping—laat ons eie siele gesuiwer word terwyl ons in gehoorsaamheid aan hierdie roeping leef.
In hierdie besige jare is dit maklik om oorweldig en moedeloos te voel deur die daaglikse verantwoordelikhede, maar God sien die groter prentjie van wat bereik word. Dit is oneindig heerliker as die morsige vloere en die honger maaggies wat ek sien. Hy sien die siele wat gebore en grootgemaak word, elkeen as ’n potensiële soldaat in Sy koninkryk. Hy sien wat Hy in ons harte doen terwyl ons leer om onselfsugtig aan ons gesinne te gee. Hy is aktief betrokke, selfs wanneer alles wat ek kan sien die uitdaging van vandag is.
Uiteindelik is die jare van kinders baar en grootmaak verby. Kinders word groot en verlaat die huis. Wat dan? In Titus 2 word godvrugtige ouer vroue beskryf as …vroue wat onderrig gee in goeie dinge –Titus 2:3. Hulle word die opdrag gegee: Sodat hulle die jong vroue kan leer om nugter te wees, om hulle mans lief te hê, om hulle kinders lief te hê, om verstandig en kuis te wees, versorgers van die huis, goed, gehoorsaam aan hulle eie mans, sodat die woord van God nie belaster word nie –Titus 2:4-5.
Laat die vrou in stilte leer met alle onderwerping. Maar ek laat nie toe dat ’n vrou onderrig gee of haar gesag oor die man aanmatig nie; sy moet in stilte wees. Want Adam is eerste gevorm, daarna Eva –1 Timoteus 2:11-13. Net soos Paulus ons onderrig, glo ons dat vroue in die kerk stil moet wees, maar dit beteken nie dat vroue in alle situasies, plekke en verhoudings stil moet wees nie. God het ’n belangrike bediening vir ouer vroue wat waardevolle lewenslesse geleer het en die vermoë het om die jonger generasie aan te moedig en in dissipelskap te begelei. Die jonger vroue het ook ’n belangrike bediening …om nugter te wees, om hulle mans lief te hê, om hulle kinders lief te hê, om verstandig en kuis te wees, versorgers van die huis, goed, gehoorsaam aan hulle eie mans, sodat die woord van God nie belaster word nie –Titus 2:4-5.
God het nie perfekte vroue nodig om die jonger vroue te onderrig nie; Hy wil eerder dié hê wat eerlik, nederig en gewillig is. Dikwels word die beste raad uit ervaring gebore. As jy foute in jou huwelik gemaak het, as jy deur onvrugbaarheid of rou gegaan het en as ’n beter mens daaruit tevoorskyn gekom het, is jy des te meer toegerus om ’n jonger vrou in dissipelskap te begelei. Ervaring bring medelye met ’n ander se pyn en rus jou toe om die pad vorentoe vir ’n sukkelende jonger vrou te verstaan en te verwoord.
Ek hoor die noodkreet van jonger vroue wat verlang dat ’n ouer suster langs hulle sal stap, maar ek sien ook ouer vroue wat van die taak terugdeins. Kan ons dit verander? Miskien was dit nog nooit jou gewoonte om jou hart met ander te deel nie. Miskien worstel jy met vrees wanneer jy daaraan dink om kwesbaar te wees. Miskien voel jy jy het nie die tyd wat dit verg om ander in jou lewe in te sluit nie. Hierdie hindernisse is aan ons almal bekend, maar ons kan, deur God se genade, verby hierdie vrese beweeg en God se wil vir ons as vroue vervul.
- Reik uit en vra. Moenie altyd wag totdat iemand jou nader nie. Kies een jonger vrou om mee bevriend te raak, en leer die innerlike gedagtes en vrae van haar hart ken. As jy nog nooit geleer het hoe om kwesbaar te wees in jou verhoudings nie, vra God om jou te leer. En Hy sal.
- Begin met klein gebare van bemoediging en liefde. Dit sal tot verhoudings en geleenthede om invloed uit te oefen, groei.
- Wees bereid om jou tyd op te offer. Bediening is ’n leefstyl waarin ons meer vir ander omgee as vir onsself. God het nodig dat ons bereid is om ons stem te gebruik. Dit is Sy manier waarop ons ons geestelike waardes kan oordra en die volgende generasie kan seën.
Om ander oor die dinge van God te onderrig, versterk almal wat betrokke is—die onderriggewer en die dissipel. Waarheid wat ontleed en onderrig word, vind ’n vaste plek in die hart. Moenie die leuen glo dat ons nie geestelike kwesbaarheid teenoor mekaar nodig het nie. Ons het dit wel nodig, aangesien dit noodsaaklik is vir ons voortgesette groei en volwassenheid. Dit is ook noodsaaklik vir die gesondheid van die kerk en vir die volgende generasie.
Besige jong ma of ouer vrou, ongeag in watter lewensfase jy is, God het jou deur Sy Gees die hulpmiddels gegee om ’n invloed ten goede te wees in die lewens van diegene om jou.
En laat ons nie moeg word om goed te doen nie: want op die regte tyd sal ons oes, as ons nie verslap nie –Galasiërs 6:9.
Eindnote:
- Marionstar.com/story/opinion/2015/05/09/role-mothers-changed-years/270511951
- Bookroo.com 22 van die beste boekaanhalings van Elisabeth Elliot
