Ik sloop voorzichtig de trap af, mijn ogen nog slaperig. Het was middernacht en een zacht licht scheen uit de kamer van mijn ouders. Mijn pasgeboren broertje huilde; waarschijnlijk dát had me op dit uur wakker gemaakt, en ik besloot even bij mama en het kleine baby’tje te gaan kijken.
Mijn moeder tilde hem op en zong zachtjes. Ik verwachtte dat ze er moe uit zou zien. In plaats daarvan fonkelden haar ogen van vreugde toen ze uitriep: “Oh, hij heeft gewoon honger!” Ze ging in de schommelstoel zitten en al snel keerde de middernachtelijke stilte in huis terug.
Haar blijdschap om midden in de nacht op te staan om haar baby te voeden maakte diepe indruk op mijn 18-jarige geest. Ze gaf me de ongedeelde boodschap dat dit kindje gewenst en geliefd was, en zij vond diepe vreugde in de zorg voor hem. Dit was haar negende kind en ik had dit vaak bij mijn moeder gezien, maar deze keer voelde het extra bijzonder.
Werd mijn moeder van een vervullend leven onthouden?
Door de geschiedenis heen is de rol van de vrouw en het moederschap telkens opnieuw beoordeeld en herevalueerd; afwisselend gerespecteerd en gedemoniseerd. Begin 1900 droomden meisjes ervan moeder te worden, net als hun moeders en grootmoeders voor hen. Tegen de jaren zeventig kwam de eeuwenoude klassieke rol van vrouwen onder vuur te liggen. Zoals een vrouw schreef: “Ik was druk met het grootbrengen van mijn vier kinderen. Dit waren de gelukkigste jaren van mijn leven, en we waren geschokt toen we plots hoorden dat moeder-zijn maar een derdeklasopleiding vereist en een fulltime moeder niet nodig is. Moeders die door de samenleving werden toegejuicht, werden opeens overspoeld met een nieuw modewoord—voldoening.”1
Tegenwoordig, volgens sommige online berichten, wordt ongeveer 27% van zuigelingen en peuters in Amerika in een vorm van betaalde kinderopvang geplaatst. Vele van deze moeders zeggen dat ze gelukkiger en gezonder zijn op het werk dan ze thuis met hun kinderen zijn. Misschien zijn zij gelukkiger omdat het aangaan van een uitdaging een gevoel van welzijn geeft, in plaats van ontevreden thuis te blijven. God wil dat vrouwen van God hun diepste vreugde en voldoening vinden in hun huis en bij hun kinderen.
De oudere vrouwen zijn op te roepen tot een gedrag dat de heiligheid betaamt, geen lasteraars te zijn, niet veel aan wijn toegeeflijk, onderwijzeressen van het goede; dat ze de jongere vrouwen leren sober te zijn, hun mannen lief te hebben, hun kinderen lief te hebben, voorzichtig te zijn, kuis, huismoeders, goed, gehoorzaam aan hun eigen mannen, opdat het woord van God niet gelasterd worde –Titus 2:3-5.
Vroeger had de term “huismoeder” een duidelijker en gedefinieerde betekenis. Tegenwoordig kunnen we thuisblijven en toch geconsumeerd worden door …ronddolen van huis tot huis… –1 Timoteüs 5:13, op onze telefoons. In 2 Timoteüs gaat Paulus verder … Maar weet dit, dat in de laatste dagen gevaarlijke tijden zullen komen. Want de mensen zullen eigenliefhebbers zijn… –2 Timoteüs 3:1-2. Hoeveel van mijn boodschappen en communicatie draaien om eigenliefde? Technologie kan een nuttig hulpmiddel zijn, maar het kan ook een afleidende ondeugd en verslaving worden. Het kan ook een bron van depressie en ontmoediging zijn als mijn huis, inrichting, verjaardagstaarten of vakanties vergeleken worden met alle perfecte prestaties van anderen. Kiezen om thuis aanwezig te zijn in je aandacht en gedachten brengt vrede en tevredenheid.
God zegt: Zie, kinderen zijn een erfdeel van de HEERE; de vrucht van de schoot is Zijn beloning –Psalm 127:3. Onze kinderen zijn Zijn erfdeel en Zijn beloning! In een rumoerige wereld, vol andere afleidingen, laten we dit niet uit het oog verliezen.
We willen de rol van moeder gerespecteerd en goed gedefinieerd houden. Maar zelfs in de kerk veranderen tijd en technologie dingen en is er een subtiele invloed binnengeslopen. Winstgevende online bedrijven trekken onze aandacht en kweken een sluimerende ontevredenheid. “Me-time” en “zelfzorg” zijn modewoorden geworden en we zijn gefascineerd door nieuwe culturele trends zoals koffiezaken en winkelcentra, die elk de focus en energie van onze kinderen kunnen wegnemen. Voor sommigen is het makkelijker zich te richten op de nieuwste inrichting of een welvarende levensstijl dan op een groot gezin.
Hoewel sommigen wellicht willen discussiëren over hoeveel kinderen te veel of te weinig zijn, laten we niet vergeten dat God ons op dit punt duidelijke principes heeft gegeven. Zie, kinderen zijn een erfdeel van de HEERE; de vrucht van de schoot is Zijn beloning. Zoals pijlen in de hand van een machtige, zo zijn kinderen van de jeugd. Gelukkig is de man die zijn koker vol met hen heeft; zij zullen zich niet schamen, maar zullen spreken met de vijanden bij de poort –Psalm 127:3-5. De Schriftgedeelten die over kinderen spreken, laten zien dat Gods kijk op kinderen heel anders is dan de heersende opvatting die velen vandaag de dag in onze wereld hebben.
Een nog subtielere vraag die ik jonge vrouwen zie worstelen is deze: “Is het geestelijker om betrokken te zijn bij bediening in plaats van meer kinderen in de wereld te zetten?” Als jonge moeder heb ik hiermee geworsteld. Al mijn werk in huis deed ik met een onderbewuste houding van “Ik maak dit snel af en dan heb ik tijd voor belangrijkere dingen.” Maar wanneer ik kijk naar het voorbeeld van oudere, godvrezende moeders, zie ik dat hun huis en hun kinderen hun belangrijke werk waren—hun focus.
Mijn roeping als moeder is geen mindere roeping. Een vredig huis is een oase voor gekwetste mensen en weinig dingen zijn zo verfrissend en mooi als kinderen die geliefd zijn en opgevoed worden in de wegen van God. Een ordelijk gelukkig gezin is een krachtig getuigenis in onze gemeenschappen, en het is een manier waarop waarheid zich verspreidt. Het is geen keuze tussen gezin of bediening; het gezin ís bediening en samen kunnen we anderen dienen. Nee, het is niet een bediening waarvoor allen geroepen zijn; sommigen zijn geroepen tot ongehuwdheid, terwijl anderen het verdriet van onvruchtbaarheid doormaken. In elk van deze situaties zijn we geroepen tot een onzelfzuchtig leven van dienstbaarheid aan God en anderen.
Elisabeth Elliot zei: “Het proces van het vormen van het kind vormt ook de moeder zelf. Achtiging voor haar heilige last roept haar tot alles wat rein en goed is, zodat zij in de eerste plaats door haar eigen nederige, dagelijkse voorbeeld kan onderwijzen.”2 Achtiging—eerst voor God en dan voor onze heilige roeping—laat onze eigen zielen zuiveren naarmate we in gehoorzaamheid aan deze roeping leven.
In deze drukke jaren is het gemakkelijk zich overweldigd en ontmoedigd te voelen door de dagelijkse verantwoordelijkheden, maar God ziet het grotere geheel van wat er wordt volbracht. Het is oneindig glorieuzer dan de rommelige vloeren en hongerige maagjes die ik zie. Hij ziet de zielen die geboren en opgevoed worden, elk als een potentiële soldaat in Zijn koninkrijk. Hij ziet wat Hij in onze harten doet terwijl we leren onzelfzuchtig te geven aan onze gezinnen. Hij is actief betrokken, zelfs wanneer alles wat ik zie de uitdaging van vandaag is.
Uiteindelijk zijn de jaren van kinderen baren en opvoeden voorbij. Kinderen worden groot en verlaten het huis. En dan? In Titus 2 worden godvruchtige oudere vrouwen beschreven als …lerares van goede dingen –Titus 2:3. Hun opdracht is: Dat zij de jongere vrouwen leren sober te zijn, hun mannen lief te hebben, hun kinderen lief te hebben, voorzichtig te zijn, kuis, huismoeders, goed, gehoorzaam aan hun eigen mannen, opdat het woord van God niet gelasterd worde –Titus 2:4-5.
De vrouw moet in de stilte leren met alle onderwerping. Maar ik sta een vrouw niet toe te leren, noch over de man gezag uit te oefenen, maar zij moet stil zijn. Want Adam werd eerst gevormd, daarna Eva –1 Timoteüs 2:11-13. Zoals Paulus ons opdraagt, geloven wij in stilte van vrouwen in de kerk, maar dit betekent niet dat vrouwen in alle situaties, plaatsen en relaties stil moeten zijn. God heeft een belangrijke bediening voor oudere vrouwen die kostbare levenslessen hebben geleerd en de gave hebben anderen aan te moedigen en discipelen te maken van de jongere generatie. De jongere vrouwen hebben eveneens een belangrijke bediening …om sober te zijn, hun mannen lief te hebben, hun kinderen lief te hebben, voorzichtig te zijn, kuis, huismoeders, goed, gehoorzaam aan hun eigen mannen, opdat het woord van God niet gelasterd worde –Titus 2:4-5.
God heeft geen volmaakte vrouwen nodig om de jongere te onderwijzen; Hij wil degenen die eerlijk, bescheiden en bereid zijn. Vaak komt het beste advies voort uit ervaring. Als je fouten hebt gemaakt in je huwelijk, als je onvruchtbaarheid of verdriet hebt doorgemaakt en daar sterker uit gekomen bent, ben je des te meer gekwalificeerd om een jongere vrouw te discipelen. Ervaring brengt medeleven voor iemands pijn en stelt je in staat de weg vooruit voor een worstelende jongere vrouw te begrijpen en te verwoorden.
Ik hoor het verlangen van jongere vrouwen om een oudere zuster te hebben die naast hen wandelt, maar ik zie ook oudere vrouwen terugdeinzen voor deze taak. Kunnen we dit veranderen? Misschien is het nooit jouw gewoonte geweest om je hart te delen. Misschien worstel je met angst als je denkt aan kwetsbaarheid. Misschien heb je het gevoel dat je de tijd niet hebt om anderen in je leven op te nemen. Deze belemmeringen zijn ons allemaal gemeen, maar we kunnen, door de genade van God, deze angsten voorbijgaan en Gods wil voor ons als vrouwen vervullen.
- Reik uit en vraag erom. Wacht niet altijd totdat iemand jou opzoekt. Kies één jongere vrouw om mee bevriend te raken en leer de innerlijke gedachten en vragen van haar hart kennen. Als je nooit hebt geleerd kwetsbaar te zijn in relaties, vraag God je te leren. En Hij zal het doen.
- Begin met kleine gebaren van bemoediging en liefde. Deze zullen uitgroeien tot relaties en kansen om invloed uit te oefenen.
- Wees bereid je tijd te offeren. Bediening is een levensstijl van meer geven om anderen dan om onszelf. God heeft ons nodig om bereid te zijn onze stem te gebruiken. Het is Zijn manier om onze geestelijke waarden te reproduceren en de volgende generatie te zegenen.
Anderen onderwijzen over de dingen van God versterkt iedereen die erbij betrokken is—de leraar en de discipel. De waarheid, ontleed en onderwezen, nestelt zich in het hart. Geloof niet de leugen dat we geen geestelijke kwetsbaarheid met elkaar nodig hebben. We hebben die nodig omdat het vitaal is voor onze voortdurende groei en volwassenheid. Het is ook van levensbelang voor de gezondheid van de kerk en voor de volgende generatie.
Drukke jonge moeder of oudere vrouw, in welke levensfase je ook bent, God heeft je door Zijn Geest de middelen gegeven om een invloed ten goede te zijn in het leven van degenen om je heen.
En laten wij in het goede niet moe worden; want te zijner tijd zullen wij oogsten, zo wij niet verslappen –Galaten 6:9.
Eindnoten:
- Marionstar.com/story/opinion/2015/05/09/role-mothers-changed-years/270511951
- Bookroo.com 22 of the best book quotes from Elisabeth Elliot
