Christelijke liefdegroeten aan ieder van u. Weer is er een jaar voorbijgegaan en ligt er een nieuw jaar voor ons, dat we onze weg doorheen moeten vinden. Wat is ons perspectief? Borrelen hoop en vreugde op in ons hart, of lijkt de toekomst vol somberheid en onheil? Zien we Gods soevereine hand aan het werk in de situaties en omstandigheden om ons heen, of lijkt de wereld vanuit ons gezichtspunt onbeheersbaar?
In mijn gesprekken met mensen uit het hele land lijkt er één veelvoorkomend probleem te zijn waar velen mee worstelen: vermoeidheid. Moe van de voorschriften. Moe van de lockdowns. Moe van al het gekibbel en de ruzies rond de kwestie van Covid. Moe van…
Het lijkt erop dat veel mensen gewoon “er niet over willen nadenken”. Waarom? Ik weet echt niet precies wat alle redenen zijn, maar ik weet wel zeker dat iedereen er een heeft. Laten we bedenken dat God wil dat wij …wijs zijn als slangen en onschuldig als duiven –Matteüs 10:16.
Hier in de Verenigde Staten van Amerika hebben christenen al meer dan 60 jaar (sinds de Tweede Wereldoorlog) relatieve vrede en rust gekend. Voor het grootste deel zijn we met rust gelaten om onze gezinnen groot te brengen en de God van onze vaderen naar ons geweten te aanbidden. We hebben kunnen genieten van de scheiding van Kerk en Staat die bij het ontstaan van ons land is ingevoerd. We hebben met onze handen kunnen werken en in ons levensonderhoud kunnen voorzien. Velen van ons hebben in overvloed geleefd.
Misschien leefden we in een kunstmatige bubbel. Misschien zijn we in slaap gesust en hebben we een vals gevoel van veiligheid gekregen. Hoe zit het met onze tegenhangers in landen over de hele wereld? Wat is hun werkelijkheid als ze in hun wereld als ware christenen leven? Het is waar dat we onze rijkdom en bewegingsvrijheid hebben kunnen gebruiken om veel goeds te doen voor de rest van de wereld, waar mensen veel ontberingen hebben doorstaan omdat ze Christus volgen. Maar tegen welke prijs? Wat hebben onze kinderen geleerd?
Soms horen we dat christenen van de eerste generatie “in vuur en vlam” staan voor hun Heer. Soms zelfs zozeer dat christenen van de tweede en derde generatie denken dat christenen van de eerste generatie misschien wat al te ijverig zijn in hun pogingen om de mensen om hen heen te evangeliseren.
Hoe zit het met de volgende generatie? Die leert van iemand over God, zichzelf en het leven. Wat leren ze? En van wie leren ze? We moeten de balans opmaken om ervoor te zorgen dat onze kinderen de levenslessen zo leren dat ze voorbereid zijn op de werkelijkheid van wat komen gaat.
Toen Hij op de Olijfberg zat, kwamen de discipelen alleen naar Hem toe en zeiden: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen gebeuren? En wat is het teken van Uw komst en van de voleinding van de wereld? En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Pas op dat niemand u misleidt. Want velen zullen komen onder Mijn Naam en zeggen: Ik ben de Christus; en zij zullen velen misleiden –Matteüs 24:3-5.
Bedenk dat Jezus Zelf hier tot Zijn volgelingen spreekt over het einde van de wereld. Zijn allereerste zorg is dat we NIET misleid worden. Hij zegt dat misleiding het belangrijkste probleem rond het einde der tijden zal zijn. Hij zegt dat velen zullen komen en beweren dat ze de Christus zijn [of Zijn rechtstreekse woordvoerder], in een poging mensen aan het luisteren te krijgen, allemaal met als doel de toehoorder te misleiden en aanhang te verwerven.
Als we dat nog niet eerder hebben gedaan, moeten we onze kinderen nu zeker bepaalde dingen leren, door wat we zeggen en doen. Dat we vreemdelingen en pelgrims zijn terwijl we door dit leven trekken. Dat God onze vijand zal zijn als wij vrienden van deze wereld zijn. En dat het Koninkrijk van Jezus niet van deze wereld is; daarom moeten Zijn kinderen leren leven als gezanten in een vreemd land. Onze kinderen moeten weten dat ALLEN die godvruchtig leven in Christus Jezus vervolgd ZULLEN worden.
Veel van de leerstellingen die in onze kerken en bij kerkelijke nevenactiviteiten zijn onderwezen, hebben de volgende generatie van de kerk ernstig verzwakt. Ons is geleerd dat we “de kracht van Zijn opstanding” kunnen hebben zonder deel te hoeven hebben aan “de gemeenschap aan Zijn lijden”. Een lijdende Christus met lijdende volgelingen is ingeruild voor het volgen van een Jezus die niet zal toelaten dat u iets ergs overkomt. Hoewel er veel nadruk wordt gelegd op Jezus, die voor u heeft geleden en gestorven, wordt er heel weinig tot helemaal NIETS onderwezen over de noodzaak om dagelijks “uw kruis op te nemen” en Hem te volgen.
Geestelijke gezondheid en emotionele stabiliteit
Enkele jaren geleden las ik het verhaal van een soldaat die na een dienstperiode in Irak moeite had om met PTSS om te gaan. Natuurlijk geloof ik dat PTSS echt is en dat de worstelingen echt zijn, maar toen ik het verhaal van deze man las, merkte ik dat ik me steeds meer ergerde aan het gebrek aan antwoorden voor een jonge man die ernstig worstelde. Sommige van zijn diepste worstelingen kwamen voort uit de flashbacks van de momenten waarop hij persoonlijk verschillende vijanden had gedood. Hoeveel gesprekken met hulpverleners hij ook had, hij kon geen innerlijke vrede en rust vinden. Hij was verontrust. Hij had moeite met slapen. Hij kon moeilijk met anderen opschieten.
Ik moest denken: “Had er maar iemand naast deze jonge man kunnen komen staan en het Evangelie van Jezus Christus met hem kunnen delen. Had iemand hem maar de Waarheid van Gods Woord kunnen laten zien: dat het in Gods ogen zonde is om een ander mens van het leven te beroven (ook als hij de vijand is), en dat God hem geen vrede in zijn hart zal geven voordat die kwestie is afgehandeld. En het werkelijk opwindende is dat ALS hij volgens de voorwaarden van de Bijbel tot God zou komen en zich van zijn zonde zou bekeren, hij met God zou kunnen gaan wandelen en God hem vrede voor zijn verontruste ziel zou kunnen geven.”
De afgelopen jaren hebben zich hier in de Verenigde Staten talrijke schietpartijen met veel slachtoffers voorgedaan. Telkens houden de overheidsfunctionarissen persconferenties en delen ze hun gedachten, in een poging opnieuw betekenis te geven aan een tragische gebeurtenis die schijnbaar niet te verklaren is. Meestal duurt het niet lang voordat iemand begint over geestelijke gezondheid en over de noodzaak om de publieke inspanningen op te voeren: vangnetten, screenings en betere en meer behandelingen aanbieden om dit zinloze geweld terug te dringen.
Enkele weken geleden vond er in een andere staat dan die waar ik woon een verschrikkelijke, tragische gebeurtenis plaats. In een van de grote steden duwde een man een vrouw van het perron, recht voor een naderende metrotrein. Ze overleefde het niet. Na zo’n afschuwelijke gebeurtenis deden overheidsfunctionarissen uitspraken tegenover het publiek om de mogelijke angst onder de bevolking te beteugelen. Ze concludeerden dat de man emotioneel in de war moet zijn geweest en dat ze hun inspanningen zouden opvoeren om een vangnet te bieden aan mensen met geestelijke gezondheidsproblemen, zodat zoiets niet opnieuw zou gebeuren.
Natuurlijk lijkt het logisch als we de kwestie door de ogen van de wereld bekijken. Maar is dit het hele verhaal? Zijn wij als christenen zo gewend geraakt aan de manieren van de wereld dat we vergeten hoe ver die is afgedwaald van de Waarheid van Gods Woord?
Laten we niet met de vinger wijzen naar de wereld en de gekozen overheidsfunctionarissen. Zijn wij als kerk beter? Hoe goed kennen we onze Bijbel? Hoe goed kennen we onze Heiland? Als iemand naar ons toe komt op zoek naar innerlijke vrede en rust, weten we dan hoe we diegene naar de Schrift kunnen leiden en naar Jezus kunnen brengen, die hem of haar vervolgens de weg naar de Vader kan wijzen?
Waarom zeg ik dit allemaal? Als we de volgende generatie van de kerk kunstmatige antwoorden en tijdelijke oplossingen blijven bieden voor de problemen van het leven, dan zullen ze NIET voorbereid zijn om …tot het einde toe te volharden… –Matteüs 24:13.
En Hij zei tegen allen: Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, dagelijks zijn kruis opnemen en Mij volgen. Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven om Mij wil verliezen, die zal het behouden –Lukas 9:23-24.
