Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σάρκα… –Κατά Ματθαίον 19:6.
Η σχέση του γάμου θεσπίστηκε από τον Θεό στην αρχή του χρόνου. Ο Θεός προσφέρθηκε επίσης να ευλογήσει τον γάμο (Γένεση 1:28) του άνδρα και της γυναίκας που εισέρχονταν σε αυτόν, αν επιθυμούσαν να διατηρήσουν την ομορφιά και την αγιότητά του. Έκτοτε, ο Σατανάς προσπάθησε με κάθε δυνατό τρόπο να διαφθείρει και να καταστρέψει την ύπαρξη του Αγίου Γάμου. Ήδη από τη Γένεση 4:19, η ανθρωπότητα χρησιμοποιούσε την πολυγαμία για να διαφθείρει το σχέδιο του Θεού για τον γάμο. Στα κεφάλαια 21 και 22 του Λευιτικού, τέθηκε σε εφαρμογή ένα σχέδιο, που ονομάστηκε διαζύγιο, για να λυθεί νόμιμα η «πρώτη αγάπη». Αυτό περιλάμβανε επίσης τη δυνατότητα νέου γάμου. Όταν πρωτοκαθιερώθηκε ως πρακτική, το αίτημα για διαζύγιο ξεκινούσε από τον άνθρωπο, όχι από τον Θεό, και σκοπός του ήταν να διαλύσει εκείνο που μέχρι τότε θεωρούνταν ισόβια δέσμευση.
Σε αυτό το άρθρο θέλουμε να εξετάσουμε ορισμένα σημεία:
- Τι διδάσκει η Αγία Γραφή για τον γάμο; Έχει ο πρώτος γάμος κάποια ιδιαίτερη θέση ενώπιον του Θεού;
- Τι διδάσκει η Αγία Γραφή για το διαζύγιο; Αναγνωρίζει ο Θεός ότι το διαζύγιο τερματίζει την αρχική συζυγική υπόσχεση όσο ζει ένας από τους δύο συζύγους;
- Τι διδάσκει η Αγία Γραφή για την επανένωση ενός χωρισμένου ή διαζευγμένου πρώτου γάμου;
Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να είναι ολοκληρωμένη, ενώ παράλληλα επιτρέπει στις Γραφές να ερμηνεύουν οι ίδιες τον εαυτό τους, κρατώντας έτσι τα σχόλια στο ελάχιστο. Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να ενθαρρύνει την επιμελή, προσευχητική αναζήτηση του θελήματος του Θεού μέσω της μελέτης του Λόγου Του. Ο συντάκτης επιδίωξε να εξετάσει με προσευχή όλες τις σχετικές Γραφές και το πλαίσιο μέσα στο οποίο γράφτηκαν.
Τι διδάσκει η Αγία Γραφή για την άποψη του Θεού σχετικά με τον πρώτο γάμο;
Τουλάχιστον πέντε φορές στην Παλαιά Διαθήκη, ο Κύριος περιγράφει τον πρώτο γάμο ως αποκλειστικό και ισόβιο. Την ίδια άποψη υποστήριξαν ο Ιησούς και οι απόστολοι στην Καινή Διαθήκη.
Ας είναι ευλογημένη η πηγή σου· και να ευφραίνεσαι με τη γυναίκα της νεότητάς σου –Παροιμίες 5:18. Προσέξτε την έμφαση που δίνεται στη γυναίκα της νεότητάς σου.
Διότι ο Κύριος σε κάλεσε ως γυναίκα εγκαταλειμμένη και θλιμμένη στο πνεύμα, και ως γυναίκα της νεότητάς σου, όταν απορρίφθηκες, λέει ο Θεός σου –Ησαΐας 54:6. Το ότι ήταν γυναίκα της νεότητάς του και έπειτα απορρίφθηκε έκανε ακόμη βαθύτερη τη θλίψη αυτής της εγκαταλειμμένης γυναίκας.
Και λέτε: Γιατί; Επειδή ο Κύριος στάθηκε μάρτυρας ανάμεσα σε σένα και τη γυναίκα της νεότητάς σου, εναντίον της οποίας φέρθηκες άπιστα· κι όμως, αυτή είναι η σύντροφός σου και η γυναίκα της διαθήκης σου. Και δεν τους έκανε έναν; Κι όμως, είχε το υπόλοιπο του πνεύματος. Και γιατί έναν; Για να ζητήσει ένα ευσεβές σπέρμα. Γι’ αυτό, προσέχετε το πνεύμα σας και κανείς ας μη φέρεται άπιστα προς τη γυναίκα της νεότητάς του. Διότι ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, λέει ότι μισεί το διαζύγιο· γιατί αυτός καλύπτει τη βία με το ένδυμά του, λέει ο Κύριος των δυνάμεων. Γι’ αυτό, προσέχετε το πνεύμα σας, ώστε να μη φέρεστε άπιστα. –Μαλαχίας 2:14-16. Και γιατί τους έκανε έναν, αποκλειστικά ο ένας για τον άλλον; Για να αναθρέψουν ένα ευσεβές σπέρμα για τον Κύριο. Παρόλο που ο Θεός μισεί το διαζύγιο, οι άνθρωποι εξακολουθούν να προσπαθούν να το καλύψουν με το ένδυμα της πολιτικής, νομικής αποδοχής που ονομάζεται «διαζύγιο».
Κατά Ματθαίον 19:3-12: Στ. 4 «Στην αρχή…» Όταν οι Φαρισαίοι ρώτησαν τον Ιησού γι’ αυτό το ζήτημα, εκείνος τους επαναφέρει στον αρχικό σκοπό του Πατέρα Του, επιπλήττοντάς τους… Και εκείνος απάντησε και τους είπε: Δεν διαβάσατε ότι εκείνος που τους δημιούργησε στην αρχή, τους έκανε αρσενικό και θηλυκό; –Κατά Ματθαίον 19:4. Στη συνέχεια τους υπενθυμίζει τη διδασκαλία των Γραφών ότι …ο άνθρωπος [θα] αφήσει [τον] πατέρα και τη μητέρα [του] και θα προσκολληθεί στη γυναίκα του· και οι δύο θα είναι μία σάρκα; Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σάρκα. Εκείνο, λοιπόν, που ο Θεός συνέζευξε, άνθρωπος ας μην το χωρίζει –Κατά Ματθαίον 19:5-6. Μην εξισώνετε την εξουσία του ανθρώπου (του πολιτικού δικαστηρίου) με την εξουσία του Θεού, όταν αποφασίζετε ποια είναι τα γεγονότα σχετικά με τον γάμο, το διαζύγιο και τον νέο γάμο. Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Θεός είναι εκείνος που έχει ενώσει κάθε γάμο στον Ουρανό και τον έχει καταγράψει στο Βιβλίο της Ζωής.
Διότι η γυναίκα που έχει άνδρα είναι δεμένη από τον νόμο με τον άνδρα της όσο εκείνος ζει· αλλά, αν πεθάνει ο άνδρας, είναι ελεύθερη από τον νόμο του άνδρα. Επομένως, αν όσο ζει ο άνδρας της παντρευτεί άλλον άνδρα, θα αποκληθεί μοιχαλίδα· αν όμως πεθάνει ο άνδρας της, είναι ελεύθερη από εκείνον τον νόμο, ώστε να μην είναι μοιχαλίδα, αν και παντρευτεί άλλον άνδρα –Προς Ρωμαίους 7:2-3. Και πάλι, αυτό παραπέμπει στην αρχή, για να θεμελιώσει μια βάση Αλήθειας.
Μόνο ο θάνατος ενός από τους δύο συζύγους τερματίζει την αρχική συζυγική διαθήκη στα ουράνια αρχεία. Και όταν τελειώσει αυτή η ζωή, μόνο τα ουράνια αρχεία θα έχουν σημασία—για όλη την αιωνιότητα.
Υπάρχουν ορισμένες εξαιρέσεις στο βιβλικό ιδεώδες:
Μη στερείτε ο ένας τον άλλον, παρά μόνο με αμοιβαία συμφωνία για ορισμένο χρονικό διάστημα, για να αφοσιωθείτε στη νηστεία και στην προσευχή· και να ξανασμίξετε, για να μη σας πειράζει ο Σατανάς εξαιτίας της ακράτειάς σας [έλλειψη αυτοσυγκράτησης] –Α΄ Προς Κορινθίους 7:5. Έτσι, η προσωρινή αποχή από τη συζυγική σχέση, με την ελεύθερη συναίνεση και του συζύγου και της συζύγου, όταν υπάρχει ανάγκη να ζητηθεί η εύνοια ή η καθοδήγηση του Θεού για ένα ζήτημα μεγάλης σημασίας, μπορεί σε ορισμένες περιστάσεις να βρει την ευλογία του Θεού. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνεται μόνο εφόσον και οι δύο σύζυγοι κατανοούν με σαφήνεια και δεσμεύονται ως προς το πότε και πώς θα ξανασμίξουν, για να μην τους πειράξει ο Σατανάς. Αυτή η εξαίρεση έχει τρεις σαφείς προϋποθέσεις… 1) με συναίνεση, 2) για ορισμένο χρονικό διάστημα και 3) με σκοπό να αφοσιωθούν στην προσευχή και στη νηστεία.
Και στους παντρεμένους παραγγέλλω, όχι εγώ, αλλά ο Κύριος: η γυναίκα ας μη χωριστεί από τον άνδρα της· αλλά, αν χωριστεί, ας μείνει άγαμη ή ας συμφιλιωθεί με τον άνδρα της· και ο άνδρας ας μη χωρίζει τη γυναίκα του –Α΄ Προς Κορινθίους 7:10-11. Αυτό είναι το εδάφιο της Γραφής που απαλλάσσει τον αθώο σύζυγο από τη βιβλική ενοχή, όταν ο άλλος σύζυγος είναι εκείνος που επέλεξε να χωρίσουν οι δρόμοι τους. Ωστόσο, εξακολουθεί να ισχύει η διδασκαλία ότι δεν πρέπει να παντρευτούν άλλον «όσο ζει ο αρχικός σύντροφος».
Τι διδάσκει η Αγία Γραφή για την άποψη του Θεού σχετικά με το διαζύγιο;
Έχει ειπωθεί: Όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, ας της δώσει έγγραφο διαζυγίου· εγώ όμως σας λέω ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός από την περίπτωση πορνείας, την κάνει να μοιχεύσει· και όποιος παντρευτεί τη χωρισμένη γυναίκα διαπράττει μοιχεία –Κατά Ματθαίον 5:31-32. Όπως δίδασκε ο Ιησούς τους ανθρώπους στην Επί του Όρους Ομιλία Του, ένα από τα πολλά ζητήματα στα οποία επέμενε ήταν το αρχικό σχέδιο του Θεού για τον γάμο.
«Εκτός από την περίπτωση πορνείας» Πορνεία είναι κάθε μορφή ανηθικότητας πριν από τον γάμο. Ο σύγχρονος χριστιανισμός δυσκολεύεται μερικές φορές να αποδεχθεί αυτή την ιδέα, καθώς τα έθιμα του αρχαίου εβραϊκού πολιτισμού έχουν από καιρό ξεχαστεί. Στην εβραϊκή κουλτούρα, η περίοδος των αρραβώνων θεωρούνταν σχεδόν εξίσου δεσμευτική με την ίδια την τελετή του γάμου, σε τέτοιο βαθμό ώστε για τη λύση ενός αρραβώνα απαιτούνταν «διαζύγιο». Με αυτή τη βασική κατανόηση, η πορνεία εδώ αναφέρεται στην ανηθικότητα κατά την περίοδο των αρραβώνων. Αν ανακαλυπτόταν απιστία, απαιτούνταν έγγραφο διαζυγίου για να λυθεί ο αρραβώνας ή η μνηστεία. Ο Ιησούς δεν επέκρινε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση διαζυγίου. Παρόλο που κατά την περίοδο των αρραβώνων δεν τους επιτρεπόταν να έχουν τη σωματική σχέση του γάμου, εξακολουθούσαν να αναφέρονται ως σύζυγοι. Τέλος, ο λόγος που αυτό αποκαλείται πορνεία και όχι μοιχεία είναι ότι κατά την περίοδο των αρραβώνων ο γάμος των δύο δεν είχε ακόμη πραγματοποιηθεί, ούτε είχε ολοκληρωθεί σωματικά η σχέση τους. Επομένως, ακριβώς πριν από τη χρονική στιγμή κατά την οποία ο Θεός τούς θεωρεί παντρεμένους, κάθε εξωσυζυγική σχέση θα ήταν πορνεία, ενώ ακριβώς μετά τη στιγμή που θεωρούνται παντρεμένοι, κάθε παρόμοια σχέση θα ήταν μοιχεία.
Έχουμε ένα εξαιρετικό βιβλικό παράδειγμα αυτού του είδους περίπτωσης στα ακόλουθα εδάφια για τον Ιωσήφ και τη Μαρία: Η γέννηση, λοιπόν, του Ιησού Χριστού έγινε έτσι: Όταν η μητέρα του Μαρία ήταν μνηστευμένη με τον Ιωσήφ, πριν έρθουν μαζί, βρέθηκε έγκυος από το Άγιο Πνεύμα. Τότε ο Ιωσήφ, ο άνδρας της, επειδή ήταν δίκαιος και δεν ήθελε να την εκθέσει δημόσια, αποφάσισε να τη χωρίσει κρυφά –Κατά Ματθαίον 1:18, 19.
Έτσι, από βιβλική άποψη, το διαζύγιο μπορεί να λύσει τον πρώτο γάμο σύμφωνα με τον αστικό νόμο, αλλά δεν μπορεί να τερματίσει έναν πρώτο γάμο ενώπιον του Θεού. Ένα διαζευγμένο άτομο παραμένει σύντροφος του πρώτου γάμου του (όσο ζει ο άλλος σύζυγος), ακόμη και όταν ξαναπαντρεύεται, είτε έχει διαζευχθεί νομικά είτε όχι, με αποτέλεσμα και για τα δύο μέρη να υπάρχει βιβλική μοιχεία. Ωστόσο, όταν επιτρέπεται να αναγνωριστεί το διαζύγιο ως νόμιμο μέσο διάλυσης ή ακύρωσης της αρχικής συζυγικής διαθήκης, αφαιρούμε έτσι τον συγκεκριμένο λόγο για τον οποίο ο Θεός αποκαλεί μοιχεία τους επόμενους γάμους.
Στο Κατά Ματθαίον 19:3-10, ο Ιησούς διδάσκει το ίδιο μάθημα όπως στο Κατά Ματθαίον 5:31-32. Ωστόσο, το Κατά Ματθαίον 19:3-10 ξεκίνησε από μια προσπάθεια των Φαρισαίων να παγιδεύσουν τον Ιησού με μια ερώτηση: Του λένε: Γιατί, λοιπόν, ο Μωυσής πρόσταξε να δοθεί έγγραφο διαζυγίου και να τη χωρίσουν; –Κατά Ματθαίον 19:7. Τότε ο Ιησούς απαντά περαιτέρω και λέει: …ο Μωυσής, εξαιτίας της σκληροκαρδίας σας, σας επέτρεψε να χωρίζετε τις γυναίκες σας· όμως, από την αρχή δεν ήταν έτσι –Κατά Ματθαίον 19:8.
Επίσης, στο Κατά Μάρκον είναι γραμμένο: Αλλά από την αρχή της δημιουργίας ο Θεός τούς έκανε αρσενικό και θηλυκό. Γι’ αυτό ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του και θα προσκολληθεί στη γυναίκα του· και οι δύο θα είναι μία σάρκα· ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σάρκα. Εκείνο, λοιπόν, που ο Θεός συνέζευξε, άνθρωπος ας μην το χωρίζει –Κατά Μάρκον 10:6-9.
Έτσι, το διαζύγιο, με όλους τους κανονισμούς του, είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να χρησιμοποιήσει τον αστικό νόμο για να τερματίσει εκείνο που από την αρχή θεωρούνταν ότι διαρκεί μέχρι τον θάνατο ενός από τους δύο συζύγους.
Τι διδάσκει η Αγία Γραφή για την επανένωση ενός χωρισμένου ή διαζευγμένου πρώτου γάμου;
Τους λέει: Ο Μωυσής, εξαιτίας της σκληροκαρδίας σας, σας επέτρεψε να χωρίζετε τις γυναίκες σας· όμως, από την αρχή δεν ήταν έτσι –Κατά Ματθαίον 19:8. Εδώ ο Ιησούς διδάσκει την αρχική πρόθεση του Πατέρα Του. Στον νόμο, ο Μωυσής δίδαξε ότι… Όταν κάποιος πάρει γυναίκα και την παντρευτεί, και συμβεί να μη βρίσκει χάρη στα μάτια του, επειδή βρήκε σε αυτήν κάτι άπρεπο, τότε ας γράψει γι’ αυτήν έγγραφο διαζυγίου, ας της το δώσει στο χέρι και ας την αποπέμψει από το σπίτι του. Και όταν εκείνη φύγει από το σπίτι του, μπορεί να γίνει γυναίκα άλλου άνδρα. Και αν ο δεύτερος άνδρας τη μισήσει, και γράψει γι’ αυτήν έγγραφο διαζυγίου, και της το δώσει στο χέρι και την αποπέμψει από το σπίτι του· ή αν πεθάνει ο δεύτερος άνδρας που την πήρε για γυναίκα του· ο πρώτος της άνδρας, που την έδιωξε, δεν μπορεί να την ξαναπάρει για γυναίκα του… –Δευτερονόμιο 24:1-4.
Αυτή είναι η διδασκαλία του Μωυσή σχετικά με την άδεια και τις προϋποθέσεις του διαζυγίου, την οποία ο Ιησούς εξήγησε ως αποτέλεσμα της σκληροκαρδίας τους. Ο Ιησούς το διευκρίνισε ακόμη περισσότερο λέγοντας: όμως, από την αρχή δεν ήταν έτσι –Κατά Ματθαίον 19:8.
Ίσως και ο Ιερεμίας να αναφέρεται στο κείμενο του Μωυσή στο Δευτερονόμιο 24:1-4 όταν λέει: Λένε: Αν κάποιος χωρίσει τη γυναίκα του και εκείνη φύγει από αυτόν και γίνει γυναίκα άλλου άνδρα, θα επιστρέψει ξανά σε αυτήν; Δεν θα μολυνθεί βαριά εκείνη η γη; Κι όμως, εσύ πόρνευσες με πολλούς εραστές· παρ’ όλα αυτά, επέστρεψε ξανά σε μένα, λέει ο Κύριος –Ιερεμίας 3:1. Το υπόλοιπο κεφάλαιο 3 του Ιερεμία μιλά για τον Θεό που τους δέχεται πίσω αν μετανοήσουν. Ο Θεός τούς παρακαλεί (στ. 13) να «αναγνωρίσουν την ανομία τους» (να μετανοήσουν) και επανειλημμένα τους καλεί να επιστρέψουν (στ. 14-).
Ο Θεός κάλεσε τον Ισραήλ να επιστρέψει σε κοινωνία μαζί Του με την προϋπόθεση να αναγνωρίσει την αμαρτία του και να αλλάξει τους δρόμους του, χωρίς να δώσει σημασία στην οδηγία που έδωσε ο Μωυσής στο Δευτερονόμιο 24:1-4, επειδή «από την αρχή δεν ήταν έτσι».
Στο Ιερεμίας 3:8, ο Κύριος την είχε αποπέμψει (τον Ισραήλ) και της είχε δώσει έγγραφο διαζυγίου. Όμως, στα εδάφια 1 και 12, την προσκαλεί να επιστρέψει, και στο εδάφιο 14 της προσφέρει τους όρους της συμφιλίωσης. Στον Μαλαχία είναι γραμμένο: Ο Ιούδας φέρθηκε άπιστα, και διαπράχθηκε βδέλυγμα στον Ισραήλ και στην Ιερουσαλήμ· διότι ο Ιούδας βεβήλωσε την αγιότητα του Κυρίου, την οποία αγαπούσε, και παντρεύτηκε την κόρη ξένου θεού –Μαλαχίας 2:11.
Το ότι ο Θεός χώρισε τον Ισραήλ και ότι ο Ισραήλ ξαναπαντρεύτηκε στη συνέχεια έναν ξένο θεό δεν εμπόδισε με κανέναν τρόπο την επιστροφή τους στον πρώτο τους γάμο. Αντίθετα, ο Κύριος τούς κάλεσε να επιστρέψουν αν μετανοούσαν, Ιερεμίας 3:13-14. Από την εποχή του Δευτερονομίου, κεφάλαιο 24, και σε όλη σχεδόν την Παλαιά Διαθήκη, το διαζύγιο ήταν αποδεκτή συνήθης πρακτική, με τους ανθρώπους να προσπαθούν να επιβάλουν κάποιους κανονισμούς, «όμως, από την αρχή δεν ήταν έτσι».
Στο βιβλίο του Ωσηέ έχουμε ένα βιβλικό παράδειγμα επανένωσης ενός χωρισμένου ή διαζευγμένου πρώτου γάμου: … Και ο Κύριος είπε στον Ωσηέ: Πήγαινε, πάρε γυναίκα πόρνη και παιδιά πορνείας· επειδή η γη διέπραξε μεγάλη πορνεία, απομακρυνόμενη από τον Κύριο –Ωσηέ 1:2 (βλ. επίσης Ωσηέ 2:5).
Κάποια στιγμή μετά τον γάμο του Ωσηέ μαζί της, εκείνη επιστρέφει στη ζωή της «πόρνης» (Ωσηέ 3:3) και πηγαίνει πίσω από άλλους «εραστές» (2:7). Όταν αναφέρεται στον Ωσηέ ως «ο πρώτος μου άνδρας» (2:7), αυτό αποτελεί ένδειξη ότι πιθανότατα ξαναπαντρεύτηκε αφού εγκατέλειψε τον Ωσηέ. (2:14) Με τον Ωσηέ να την «προσελκύει υπομονετικά και να της μιλάει παρηγορητικά» (2:19-20), ο Ωσηέ την αρραβωνιάστηκε ξανά και η Γομέρ φαίνεται πως ανταποκρίθηκε (2:20) «με πιστότητα» και έφτασε να «γνωρίσει τον Κύριο». (3:3) Τελικά, ο Ωσηέ και η Γομέρ επανενώθηκαν, δεσμευόμενοι να είναι πιστοί ο ένας στον άλλον.
Η αποκατάσταση στην αρχική, θεόθετη δέσμευση είναι ο στόχος, η συμφιλίωση είναι η διαδικασία, και το μέσο είναι η μετανοημένη καρδιά ενώπιον του Κυρίου, για να λάβει το έλεος και τη συγχώρησή Του (βλ. Ωσηέ 3:5).
Το Κατά Ιωάννην 4:1-42 είναι ένα χωρίο που ορισμένοι θα ερμήνευαν ως αντίθετο στην επανένωση ενός πρώτου γάμου μετά από χωρισμό ή διαζύγιο, εξαιτίας της απάντησης του Ιησού στη γυναίκα. Αφού εκείνη είπε …δεν έχω άνδρα. Ο Ιησούς τής λέει: Καλά είπες, δεν έχω άνδρα· επειδή είχες πέντε άνδρες, και εκείνος που έχεις τώρα δεν είναι άνδρας σου· αυτό το είπες αληθινά –Κατά Ιωάννην 4:17-18.
Ορισμένοι θα ερμήνευαν τα λόγια του Ιησού ως εξής: «Έχεις δίκιο, γυναίκα· κανένας από τους πέντε πρώην άνδρες σου, από τους οποίους έχεις χωρίσει ή τους οποίους έχεις αποπέμψει (συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου), δεν είναι άνδρας σου, ούτε και εκείνος που έχεις τώρα. Ορισμένοι σχολιαστές και άλλοι αναφέρονται σε αυτή τη γυναίκα ως διαζευγμένη πέντε φορές και ως κάποια που ζούσε τότε με έναν άνδρα χωρίς να είναι παντρεμένη μαζί του. Ωστόσο, δεν βρίσκω σε αυτή την αφήγηση καμία ένδειξη ότι αυτή η γυναίκα ζούσε ανήθικη ζωή.
Σκοπός αυτής της αφήγησης είναι να αποκαλύψει ο Ιησούς τον εαυτό Του σε αυτή τη γυναίκα και σε πολλούς ακόμη στη Συχάρ ως τον «Μεσσία» με το «Ζωντανό Νερό». Ο Ιησούς δεν λέει τίποτα για να την κατακρίνει ή να τη διορθώσει, όπως συνήθως έκανε όταν συναντούσε την αμαρτία. Και οι πέντε άνδρες μπορεί να είχαν πεθάνει, ενώ εκείνος που έβλεπε τότε να ήταν απλώς φίλος, ίσως με προοπτική γάμου. Επίσης, δεν γνωρίζουμε, αφού δεν αναφέρεται, αλλά φαίνεται πως ήταν γυναίκα που την εκτιμούσαν και είχε επιρροή στην πόλη, κάτι που θα ήταν απίθανο αν είχε συνεχιζόμενη φήμη ανηθικότητας. Ο Ιησούς ασφαλώς θα της έλεγε κάτι για να την πληροφορήσει για την αμαρτία της, όταν της πρόσφερε το Ζωντανό Νερό Του. Επομένως, το να χρησιμοποιούμε αυτή την αφήγηση και να λέμε ότι και οι πέντε άνδρες ήταν μοιχοί και εξακολουθούσαν να θεωρούνται από τον Θεό καταγεγραμμένοι σύζυγοί της δεν συμφωνεί με την υπόλοιπη Γραφή. Ούτε υποστηρίζει το πλαίσιο της δήλωσης: εκείνος που έχεις τώρα δεν είναι άνδρας σου. Ο ισχυρισμός ότι αυτή η ιστορία παρουσιάζει ανήθικο τρόπο ζωής, χωρίς γνωστά βιβλικά στοιχεία, πλησιάζει στο να «προσθέτει» ή να «αφαιρεί» από τις Γραφές. (Βλ. Αποκάλυψη 22:18)
Συμπερασματικά… Στον σημερινό κόσμο και σε όλη την ιστορία, οι άνθρωποι προσπάθησαν να εξισώσουν τους επόμενους γάμους μετά από διαζύγιο με την αρχική συζυγική διαθήκη. Αυτό έχει προκαλέσει σύγχυση ως προς την έμφαση και την πρόθεση που έχει δώσει ο Θεός στην αρχική συζυγική διαθήκη. Ο Λόγος του Θεού διδάσκει ότι ο Κύριος ανέκαθεν σεβόταν τη μετάνοια για την αποκατάσταση κάθε αρχικής διαθήκης που είχε ευλογήσει ο Θεός. Για να ευλογήσει και να ευοδώσει ο Κύριος τη συμφιλίωση οποιασδήποτε δοκιμαζόμενης σχέσης, απαιτεί συντετριμμένο και ταπεινό πνεύμα, μετάνοια και υποταγή.
Το πλαίσιο του Α΄ Προς Κορινθίους 7:10-16 είναι αυτό ενός πιστού που βρίσκεται σε σχέση διαθήκης με σύζυγο άπιστο. Στο εδάφιο 15, ο πιστός σύζυγος που παραμένει δεν είναι υποχρεωμένος να αποκηρύξει την πορεία της πίστης του για να συνεχίσει τη συζυγική σχέση, ούτε είναι ελεύθερος να ξαναπαντρευτεί (εδάφιο 11) αν φύγει ο άπιστος σύζυγος. Αν το εδάφιο 15 αναφέρεται στη συζυγική διαθήκη, τότε το εδάφιο 39 θα ερχόταν σε αντίφαση με το εδάφιο 15 και με το θέλημα του Θεού, σύμφωνα με την υπόλοιπη Γραφή (βλ. Κατά Ματθαίον 19:5 και Α΄ Προς Κορινθίους 7:10). Η χωριστή διαβίωση περιορίζει την επιρροή στην οικογένεια και αποτελεί αρνητική μαρτυρία για την κοινότητα, επομένως ο πιστός σύζυγος θα έχει πάντα πολύ μεγαλύτερη επίδραση για τον Κύριο αν παραμείνει πιστός στην «αρχική συζυγική δέσμευση», όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό.
Ο Λόγος του Θεού θεωρεί την αρχική συζυγική διαθήκη αποκλειστικά δεσμευτική και τιμημένη. Κάθε μεταγενέστερη συζυγική υπόσχεση όσο ζει ένας από τους δύο συζύγους θεωρείται από τον Κύριό μας αμαρτία λαγνείας και μοιχείας και πρέπει να υπάρξει μετάνοια γι’ αυτήν, αν θέλουμε να ζητήσουμε τη συγχώρηση του Θεού.
Επομένως, η μετάνοια και η συγχώρηση και από τους δύο συζύγους, μαζί με την επιθυμία να επανενωθούν και να τιμήσουν την αρχική, ευλογημένη από τον Θεό συζυγική τους διαθήκη, δεν είναι σαρκική επιθυμία, αλλά έργο του Αγίου Πνεύματος βαθιά μέσα στην καρδιά του αμαρτωλού. Όταν υπάρχει ευσεβής επιθυμία για μετάνοια και συμφιλίωση μιας διαλυμένης σχέσης, πρέπει να πέσουμε στα γόνατα με υποστήριξη και ειλικρινή ευγνωμοσύνη προς τον ουράνιο Πατέρα μας.
Ο Ιησούς προσφέρθηκε να παρέμβει και να αποκαταστήσει σχέσεις που δοκιμάζονται και οι οποίες, με ταπεινοφροσύνη και μετάνοια, ζητούν συγχώρηση, επιστρέφοντας έτσι στην πλήρη υπηρεσία του Κυρίου τους, με αποτέλεσμα αιώνια χαρά. Λέει: Διότι όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους –Κατά Ματθαίον 18:20. Και ο Παύλος λέει: Αν όμως κατοικεί μέσα σας το Πνεύμα εκείνου που ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς, εκείνος που ανέστησε τον Χριστό από τους νεκρούς θα ζωοποιήσει και τα θνητά σώματά σας μέσω του Πνεύματός Του που κατοικεί μέσα σας –Προς Ρωμαίους 8:11.
