Χαιρετισμούς στο όνομα του Κυρίου και Σωτήρα μας, Ιησού Χριστού. Ελπίζουμε ότι όλοι εσείς, οι αναγνώστες μας, είστε καλά και συνεχίζετε να εμπιστεύεστε τον Κύριο. Η πανδημία έχει δημιουργήσει για εμάς μια μικρή καθυστέρηση, μαζί με κάποια προσωπικά ζητήματα που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε, γι’ αυτό και αυτό το τεύχος φτάνει σε εσάς με κάποια καθυστέρηση. Ζητούμε συγγνώμη…. Σκοπεύουμε να τυπώσουμε το επόμενο τεύχος μέσα στους επόμενους μήνες, ώστε να επανέλθουμε στο πρόγραμμά μας.
Στο προηγούμενο τεύχος, στο editorial, έγραψα για ένα λιγότερο γνωστό ειδησεογραφικό άρθρο, το οποίο αποκάλυπτε ότι πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είχαν εκπλαγεί από τα θετικά αποτελέσματα που βίωναν, καθώς χρειάστηκε να μείνουν στο σπίτι κατά την έναρξη της πανδημίας Covid-19. Απολάμβαναν χρόνο με την οικογένειά τους. Έβρισκαν συντροφικότητα αντιμετωπίζοντας μαζί αυτή την πρόκληση. Ενθουσιάζονταν ανακαλύπτοντας νέους τρόπους να λειτουργούν και να επιβιώνουν. Και ξαναέβρισκαν όραμα και σκοπό στη ζωή.
Ωστόσο, όσο περνούσε ο καιρός, αυτό φαίνεται πως κράτησε λίγο για όλους όσοι δεν είχαν βαθύτερη σταθερότητα στη ζωή τους. Αφού πέρασε διαφορετικό χρονικό διάστημα για τον καθένα, η πραγματικότητα άρχισε να γίνεται αισθητή σε πολλούς ανθρώπους. Κάποιοι έχασαν τη δουλειά τους. Κάποιοι έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα. Κάποιοι πέρασαν μια περίοδο ασθένειας. Πολλοί στερήθηκαν τη συναναστροφή με άλλους ανθρώπους. Για τους ηλικιωμένους που ζουν σε γηροκομεία και μονάδες υποβοηθούμενης διαβίωσης, καθώς και για όσους χρειάζονται νοσηλεία, η ζωή έχει γίνει πράγματι μια πολύ μοναχική ύπαρξη, αφού τα περισσότερα από αυτά τα ιδρύματα δεν επέτρεπαν σε επισκέπτες να περάσουν τις πόρτες τους.
Ο κόσμος προσπαθεί να βρει κάθε δυνατό τρόπο για να αντεπεξέλθει και να επιβιώσει. Υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές για τηλεδιασκέψεις. Υπάρχουν γραμμές συνομιλίας. Υπάρχουν διαδικτυακά σεμινάρια με θέμα το ζήτημα. Πολλοί κάνουν ό,τι μπορούν για να καλύψουν τα κενά που έχει δημιουργήσει αυτή η πανδημία στη ζωή των ανθρώπων γύρω τους.
Αν κάνουμε ένα βήμα πίσω για να αποκτήσουμε σαφέστερη εικόνα των εξελισσόμενων γεγονότων που έφερε η πανδημία, οι τελευταίοι μήνες υπήρξαν για τους περισσότερους μια περίοδος αλλαγών και αβεβαιότητας. Υπάρχει το οικονομικό μέλλον: «Είναι ασφαλής η δουλειά μου;» «Τι θα γίνει με τους λογαριασμούς μου;» «Τι θα γίνει με τη στέγασή μου;» Έπειτα υπάρχει η έντονα πολιτικοποιημένη φύση πολλών ζητημάτων—η φυλετική ανισότητα, οι θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με την πανδημία και οι κυβερνητικές εντολές για την αντίδρασή μας στην πανδημία του ιού. Σε αυτά προστίθεται η πόλωση στη χώρα μας γύρω από την πολιτική—ποιος λέει την αλήθεια για τα ζητήματα και ποιος θα είναι η καλύτερη επιλογή για να ηγηθεί της χώρας μετά τις επικείμενες εκλογές.
Παρά όλα τα άλλα που συμβαίνουν, ο ιός και οι συνέπειές του φαίνεται να απασχολούν τους πάντες. Στις 15 Αυγούστου 2020 δημοσιεύτηκε στο CNN ένα άρθρο του Ryan Prior με τίτλο: «1 ΣΤΟΥΣ 4 ΝΕΟΥΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ». Όσοι θέλουν να διαβάσουν το άρθρο μπορούν να το βρουν εδώ:
https://www.cnn.com/2020/08/14/health/young-people-suicidal-ideation-wellness/index.html
Το άρθρο αναγνωρίζει ότι υπήρξαν θετικές συνέπειες κατά την έναρξη της πανδημίας και των επακόλουθων εντολών παραμονής στο σπίτι. Στη συνέχεια αναφέρει ότι, όσο περνά ο καιρός, αυτό το γεγονός διαφέρει από τα περισσότερα γεγονότα του παρελθόντος, όπως οι ανεμοστρόβιλοι, οι τυφώνες, οι σεισμοί, ακόμη και οι συνθήκες της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Τα περισσότερα από αυτά τα γεγονότα είχαν περιορισμένη γεωγραφική έκταση και σύντομη διάρκεια ως προς τις καταστροφικές τους συνέπειες, ενώ η πανδημία Covid-19 διαρκεί τόσο πολύ, ώστε να γίνεται τρόπος ζωής—χωρίς να φαίνεται τέλος, και η αρχή της να ξεθωριάζει στο ξεχασιάρικο παρελθόν μας.
Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό άρθρο, το CDC δημοσίευσε στοιχεία από έρευνα που διεξήχθη για να προσδιοριστούν οι συνέπειες των αρνητικών επιπτώσεων της πανδημίας. Ακολουθούν ορισμένα στοιχεία όπως παρουσιάζονται στο άρθρο:
- Οι σκέψεις αυτοκτονίας στους νέους έχουν αυξηθεί σε σύγκριση με πέρυσι
- Έως και ένας στους τέσσερις ανθρώπους ηλικίας 18 έως 24 ετών είχε σκεφτεί σοβαρά την αυτοκτονία κατά τις 30 ημέρες πριν από την έρευνα (οι ερευνητές διεξήγαγαν έρευνα σε 5.412 ενήλικες στις ΗΠΑ μεταξύ 24 και 30 Ιουνίου.)
- Στον γενικό πληθυσμό των ΗΠΑ … το 11% των ενηλίκων που συμμετείχαν στην έρευνα είχε σκεφτεί σοβαρά την αυτοκτονία τις 30 ημέρες πριν από τη συμπλήρωση της έρευνας.
- Ο αριθμός των Αμερικανών που αναφέρουν συμπτώματα άγχους είναι τριπλάσιος από τον αριθμό την ίδια περίοδο πέρυσι, ανέφερε το CDC.
- Τα αποτελέσματα αντικατοπτρίζουν ένα έθνος που βρίσκεται ολοένα και περισσότερο σε αναστάτωση.
Πόσο θλιβερό είναι να συλλογίζεται κανείς αυτή την πραγματικότητα. Καθώς διάβαζα αυτό το ειδησεογραφικό άρθρο, αναρωτήθηκα αν τα ποσοστά είναι ίδια για την εκκλησία όπως και για τον κόσμο. Μου ήρθε στον νου ένα εδάφιο της Γραφής: Αν μόνο σε αυτή τη ζωή έχουμε ελπίδα στον Χριστό, είμαστε οι πιο αξιοθρήνητοι από όλους τους ανθρώπους –Α΄ Κορινθίους 15:19. Ως Χριστιανοί…
- …έχουμε ΕΛΠΙΔΑ!
- …έχουμε ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!!
- …έχουμε ΕΛΠΙΔΑ τόσο ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ όσο και ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ!!!
Αν λάβουμε υπόψη όλα αυτά, θα πρέπει να έχουμε χαμόγελο στα χείλη, ελπίδα στην καρδιά και έναν ενθαρρυντικό λόγο στα χείλη μας για όλους όσους συναντάμε. Ας είμαστε ιδιαίτερα παρατηρητικοί καθώς συναναστρεφόμαστε τους ανθρώπους γύρω μας—την οικογένεια, τους φίλους, ακόμη και τον άγνωστο. Ποιος ξέρει, ίσως ο γείτονας της διπλανής πόρτας να αισθάνεται εντελώς μόνος και αποθαρρυμένος. Ή ίσως ο καλύτερός μας φίλος από την εκκλησία να παλεύει με ένα βάρος που φαίνεται μεγαλύτερο απ’ όσο μπορεί να αντέξει. Καθώς προσευχόμαστε, μπορούμε να ζητήσουμε από τον Θεό να φέρει στον νου μας ανθρώπους που θα ευλογηθούν από τη βοήθειά μας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Ποτέ δεν ξέρουμε πότε το χαμόγελο ή ο ενθαρρυντικός μας λόγος θα βοηθήσει να αλλάξει η αιώνια πορεία κάποιου.
Αδελφοί, αν κάποιος παρασυρθεί σε κάποιο παράπτωμα, εσείς που είστε πνευματικοί να αποκαταστήσετε έναν τέτοιο άνθρωπο με πνεύμα πραότητας, προσέχοντας τον εαυτό σου, μήπως κι εσύ πειραστείς. Να βαστάζετε ο ένας τα βάρη του άλλου και έτσι να εκπληρώνετε τον νόμο του Χριστού. Γιατί, αν κάποιος νομίζει πως είναι κάτι, ενώ δεν είναι τίποτε, εξαπατά τον εαυτό του. Ας εξετάζει όμως ο καθένας το δικό του έργο, και τότε θα έχει καύχημα μόνο για τον εαυτό του και όχι για κάποιον άλλον. Γιατί ο καθένας θα βαστάξει το δικό του φορτίο –Γαλάτες 6:1-5.
Δεν σας έχει καταλάβει κανένας πειρασμός παρά μόνο ανθρώπινος· ο Θεός όμως είναι πιστός και δεν θα επιτρέψει να πειραστείτε παραπάνω απ’ όσο μπορείτε… –Α΄ Κορινθίους 10:13.
Αδελφοί μου, να θεωρείτε μεγάλη χαρά όταν πέφτετε σε διάφορους πειρασμούς, γνωρίζοντας ότι η δοκιμασία της πίστης σας παράγει υπομονή –Ιακώβου 1:2-3.
Σε αυτά τα εδάφια βλέπω πολλά πράγματα που ο Θεός θέλει να χρησιμοποιούμε ως οδηγό στη ζωή μας.
- Ο Θεός δεν θα μας αφήσει να πειραστούμε πέρα από αυτό που μπορούμε να αντέξουμε. Αυτό βασίζεται στο γεγονός Του, όχι στο συναίσθημά μας.
- Ο καθένας μας ΘΑ πέσει σε πειρασμούς, αλλά όταν βλέπουμε την κυριαρχία του Θεού να ενεργεί στις δοκιμασίες μας, μπορούμε να αναπαυόμαστε καθώς «τα θεωρούμε όλα χαρά».
- Όταν φαίνεται πως η πίστη μας δοκιμάζεται και περνά από εξέταση, μερικές φορές σχεδόν μέχρι το σημείο να σπάσει, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός βρίσκεται μέσα σε αυτό και ότι ενεργεί σύμφωνα με το θέλημά Του.
- Ο Θεός θα επιτρέψει να μπουν βάρη στη ζωή καθενός μας και περιμένει από τον καθένα μας να «βαστάξει τα δικά του βάρη».
- Ο Θεός θα επιτρέψει στους συνανθρώπους μας να περάσουν περιόδους δυσκολίας, κατά τις οποίες περιμένει να δούμε τον αδελφό ή την αδελφή μας που αγωνίζεται και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ελαφρύνουμε το βάρος—με προσευχή, λόγια ενθάρρυνσης ή πράξεις βοήθειας.
Κλείνοντας, θα σας αφήσω με μερικά εδάφια που έγραψε ο Παύλος προς την εκκλησία της Γαλατίας. Και ας μην αποκάμνουμε κάνοντας το καλό· γιατί στον κατάλληλο καιρό θα θερίσουμε, αν δεν αποκάμουμε. Ας κάνουμε λοιπόν το καλό σε όλους, όποτε μας δίνεται η ευκαιρία, ιδιαίτερα σε εκείνους που ανήκουν στην οικογένεια της πίστης. –Γαλάτες 6:9-10. Ως ξένοι και πάροικοι εδώ στη γη, ας μη χάσουμε από τα μάτια μας την Αιώνια Πατρίδα μας, τον Συμπονετικό Σωτήρα μας, τον Κυρίαρχο Θεό μας και τον Αββά Πατέρα μας.
