Oorloë en gerugte van oorloë, ’n pandemie wat oor die wêreld versprei, fluisteringe van ’n ekonomiese ineenstorting, sorgvuldig uitgewerkte planne wat ontwrig word. Dit is ons wêreld vandag. Waarom sou God toelaat dat ’n piepklein mikrobe die hele mensdom binnedring, alles in sy nasleep verander en duisende mense se lewens neem? Wat as dit my gesin tref? Die koue hand van vrees gryp my hart vas.
Maar wag. Dit is ’n bekende gevoel. Ek het dit dikwels ervaar—lank voor die meer onlangse onsekerhede. Ek het ’n vlaag rou vrees gevoel wanneer my seun in ’n hoë boom geklim het, of wanneer daar slegte nuus van ’n regeringskantoor gekom het. Soms is ek bang bloot omdat dit die eerste natuurlike menslike reaksie op enigiets onseker is. Ek wil gemaklik wees en ’n lewe sonder pyn en hartseer lei. Ek wil gelukkig en sorgeloos leef en dan uiteindelik sonder drama sterf. As enigiets daarop dui dat hierdie sorgvuldig beheerde planne omvergewerp kan word, steek vrees sy lelike kop uit. Soms is vrees irrasioneel en kan dit nie netjies geformuleerde vrae stel nie. Ander kere kom die vrae soos astrante indringers, wat my vreedsame wêreld binnesluip. Wat as iemand vir wie ek lief is sterf? Wat as die lewe nooit weer dieselfde sal wees nie? Wat as iets verskrikliks met een van my kinders gebeur?
Kom ons kyk wat God oor hierdie “wat-as-vrae” sê. Vrees en bekommernis skiet wortel in ons harte wanneer ons op die onbekende toekoms fokus. Maar God sê: Wie van julle kan deur hom te bekommer een el by sy lengte voeg … Moet julle dus nie oor môre bekommer nie, want môre sal hom oor sy eie dinge bekommer… –Mat 6:27, 34. Of, om die ESV-weergawe van dieselfde vers aan te haal: “En wie van julle kan deur bekommerd te wees ’n enkele uur by sy lewensduur voeg? Moet julle daarom nie oor môre bekommer nie…”
Met ander woorde, ons is brose mense. Ons het nie die mag om ons wêreld of ons probleme reg te stel nie. Ons het nie die mag om die dag van ons dood te bepaal of hoe dit sal gebeur nie. Ons kan nie ons lewens beheer nie. Om bekommerd te wees, is nie die antwoord op hierdie dilemma nie. Wat is dan die antwoord?
Een deel van die antwoord is om God se ewige perspektief aan te neem. Verdrukking is ’n tema dwarsdeur die Bybel, wat ons dikwels miskyk bloot omdat ons die welvarende leefstyl van die 21ste eeu geniet het. Vir baie gelowiges is verdrukking nie ’n normale deel van hul Christenskap nie. Wanneer hartseer, die dood of verplettering dan in hul lewens kom, raak hulle verward. (Waarom sou God dit in my lewe toelaat as Hy sê dat Hy my liefhet?) Party verloor heeltemal hul geloof in God. (As God sê dat Hy liefde is, maar tog hierdie dinge toelaat, hoe kan ek Hom vertrou?) Ek het ook vrae gevra soos: Waarom beantwoord Hy nie my gebede nie? Word ek gestraf?
Dit is die angs van ’n menslike hart wat God se weë probeer verstaan.
Selfs die natuur wys ons dat ons Skepper-God die goeie van die hele skepping in gedagte het wanneer Hy beproewinge toelaat. Die sade van die Lodgepole-den vereis ’n bosbrand om die harde buitenste dop van die dennekegel oop te breek en die saad vry te stel. ’n Ruspe moet sy hele identiteit prysgee en weke lank in ’n donker papie deurbring voordat dit as ’n skoenlapper te voorskyn kom. Die voedingsbehoeftes van die bosgrond is afhanklik daarvan dat bome val en dan tot humus verrot. Koring word eers nuttig nadat dit tot meel gemaal is. Goud word baie mooier en waardevoller nadat dit deur groot hitte gelouter is. Die kosbare gesiggie van ’n pasgebore baba word eers ná die pyn van geboorte gesien. Daar is geen reënboog sonder reën en donker wolke nie. Net so bly ons siel stilstaande sonder pyn.
Dit is God se ontwerp vir die hele skepping.
Geliefdes, moenie verbaas wees oor die vuurproef wat oor julle kom om julle te toets, asof iets vreemds met julle gebeur nie; maar wees bly namate julle deel het aan die lyding van Christus, sodat julle ook met groot blydskap kan jubel wanneer sy heerlikheid geopenbaar word –1 Pet 4: 12-13.
Hierdie vers is God se fluistering aan dié van ons wat ’n harde dop om ons hart gebou het. Breek net, gee oor aan die vuur, die klam donker aarde, die beperkende papie en die pyn. Dit sou dwaas wees om vir die ruspe te sê om nie bekommerd te wees nie, of om die saad gerus te stel dat dit sal voortplant en groei. Ons probeer nie die Lodgepole-den oortuig dat die vuur iets goeds doen nie. Dit is eenvoudig die natuur wat sy gang gaan.
So is dit met jou en my. Wanneer ons die waarde van pyn verstaan, sal vrees en bekommernis verdwyn. Ons sal leer om ons deur die pyn heen te verbly wanneer ons glo dat ons liefdevolle Vader bloot ons siele vir die hemel voorberei. Selfs ons donkerste beproewing is nie vir Hom donker nie, want Hy sien deur die duisternis heen die ewige heerlikheid wat lewe aan ons siele gee. Hy sien die kort tydjie van aardse droefheid en weet dat dit binnekort plek sal maak vir ewige vreugde. Die heerlikhede van die hemel is sy geheim; ons hoef net te vertrou dat ons verlossing kom.
Anders as die wettelose slagspreuk van die 1990’s, “Geen vrees”, kan ons as Christene werklik sê: “Geen vrees,” omdat God die hoop op die ewigheid in ons harte geplaas het. Ons kan alles anders veilig laat gaan. Ons Anabaptistiese voorvaders het dit goed geweet en daarvolgens geleef, en selfs hul lewens vir die waarheid gegee. Ons kan dieselfde doen wanneer ons die lewe tegemoetgaan met ’n geeskrag wat die geestelike bo die aardse waardeer. Ons kan die verplettering van drome, ’n wêreldwye pandemie of die dood deur vervolgers trotseer. Hierdie dinge het geen mag oor ons bestemming nie. God se doel is ewig en nie bloot vir ons aardse gerief en geluk nie. In plaas daarvan om tydelike probleme te vrees, moet ons die dinge vrees wat ons siele lomerig maak—die oppervlakkige lewe wat ons siele in ’n valse sekerheid omhul.
Want God het ons nie ’n gees van vreesagtigheid gegee nie, maar van krag en liefde en selfbeheersing –2 Tim 1:7. Vrees is verlammend. Dit verteer ons gedagtes; dit steel ons fokus. Die duiwel weet dit. Vrees val my dikwels snags aan en laat my swak en uitgeput. Dwaas? Ja, want meestal is my vrese irrasioneel. Maar dit is nietemin werklik. Dit is ’n stryd wat ek moet stry. In plaas van vrees het God ons die gees van krag en liefde en selfbeheersing gegee. Wanneer hierdie drie koorde saamgevleg word, vorm hulle ’n sterk tou wat nie onder druk sal breek nie.
Kom ons ondersoek hierdie drie koorde van naderby.
Krag beteken eenvoudig “die vermoë om met krag te doen of op te tree”. God het ons die vermoë gegee om bewustelike keuses te maak en die volgende regte ding te doen. Sy krag, wat aan ons gegee is, oorwin ons menslike neigings tot vrees en beheer.
Liefde is ’n innige, tere geneentheid. Dit is die liefde wat God vir ons het selfs wanneer Hy beproewinge toelaat en beskik. Hy plaas hierdie liefde in ons harte; dit maak die hele lewe soeter en laat almal weet dat ons by Jesus was. Vrees maak ons gespanne en verlam ons. Liefde maak ons vry en oop. God het vroue nodig wat liefde kies—want liefde verdryf vrees. As ons die liefde verstaan waarmee God ons lewens rig, is daar geen plek vir vrees nie.
’n Gesonde verstand is gesond en in goeie toestand; bekwaam en verstandig. Die Griekse woord hiervoor gee ons die idee van iemand met selfbeheersing en selfdissipline. God het vroue nodig met aktiewe, skeppende denke, wat hul lewens op ’n bekwame en verstandige manier orden; vroue wat die innerlike drama van vrees verruil vir ’n helder verstand wat kan uitreik en ander seën.
Vandag kan ons kies om vrees opsy te sit en na hierdie drievoudige koord van krag, liefde en ’n gesonde verstand te gryp. Hê innig lief—… jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag en met jou hele verstand; en jou naaste soos jouself –Luk 10:27. Gebruik jou hande om te troos en te seën, sing saam met jou kinders, en neem tyd om die skoonheid van sonsopkoms en sonsondergang te geniet. Doen elke klein plig met ’n hart vol vertroue en getrouheid. Wat ook al gebeur, laat ons gevind word terwyl ons in oorvloedige genade, vreugde en gehoorsaamheid aan God se Woord leef.
Oorloë en gerugte van oorlog? Siekte? Ekonomiese ineenstorting? Vervolging? Trauma? Dalk. Maar die uiteinde is duidelik. Jesus het gesê: …In die wêreld sal julle verdrukking hê; maar hou moed, Ek het die wêreld oorwin –Joh 16:33. Moenie bang wees nie, susters; Hy het reeds oorwin!
