Πόλεμοι και φήμες πολέμων, μια πανδημία που σαρώνει τον κόσμο, ψίθυροι για οικονομική κατάρρευση, προσεκτικά καταστρωμένα σχέδια που ανατρέπονται. Αυτός είναι ο κόσμος μας σήμερα. Γιατί να επιτρέψει ο Θεός σε ένα μικροσκοπικό μικρόβιο να εισβάλει στη ζωή όλης της ανθρωπότητας, αλλάζοντας τα πάντα στο πέρασμά του και παίρνοντας τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων; Κι αν προσβάλει την οικογένειά μου; Το παγωμένο χέρι του φόβου σφίγγει την καρδιά μου.
Μα περίμενε. Αυτό είναι ένα γνώριμο συναίσθημα. Το έχω νιώσει συχνά—πολύ πριν από τις πιο πρόσφατες αβεβαιότητες. Έχω νιώσει ένα οξύ κύμα φόβου όταν ο γιος μου σκαρφάλωνε σε ένα ψηλό δέντρο ή όταν έρχονταν άσχημα νέα από κάποια κυβερνητική υπηρεσία. Μερικές φορές φοβάμαι απλώς επειδή αυτή είναι η πρώτη φυσική ανθρώπινη αντίδραση σε οτιδήποτε αβέβαιο. Θέλω να νιώθω άνετα και να ζω μια ζωή χωρίς πόνο και θλίψη. Θέλω να ζήσω χαρούμενη και ανέμελη και, στο τέλος, να πεθάνω χωρίς δράματα. Αν κάτι απειλήσει να ανατρέψει αυτά τα προσεκτικά ελεγχόμενα σχέδια, ο φόβος σηκώνει το άσχημο κεφάλι του. Μερικές φορές ο φόβος είναι παράλογος και δεν μπορεί να διατυπώσει τα ερωτήματά του με τάξη. Άλλες φορές, τα ερωτήματα εμφανίζονται σαν θρασείς εισβολείς, που τριγυρίζουν στον ειρηνικό μου κόσμο. Κι αν πεθάνει κάποιος που αγαπώ; Κι αν η ζωή δεν είναι ποτέ ξανά η ίδια; Κι αν συμβεί κάτι τρομερό σε ένα από τα παιδιά μου;
Ας δούμε τι έχει να πει ο Θεός γι’ αυτά τα «κι αν». Ο φόβος και η ανησυχία ριζώνουν στις καρδιές μας όταν επικεντρωνόμαστε στο άγνωστο μέλλον. Όμως ο Θεός λέει: Ποιος από σας μεριμνώντας μπορεί να προσθέσει έναν πήχη στο ανάστημά του; … Μη μεριμνήσετε, λοιπόν, για την αυριανή ημέρα· επειδή, η αυριανή ημέρα θα μεριμνήσει για τα δικά της… –Ματ 6:27, 34. Ή, για να παραθέσουμε την ίδια περικοπή από τη μετάφραση ESV: «Και ποιος από σας, με το να αγωνιά, μπορεί να προσθέσει έστω και μία ώρα στη διάρκεια της ζωής του; Γι’ αυτό, μην αγωνιάτε για την αυριανή ημέρα…»
Με άλλα λόγια, είμαστε αδύναμοι άνθρωποι. Δεν έχουμε τη δύναμη να διορθώσουμε τον κόσμο μας ή τα προβλήματά μας. Δεν έχουμε τη δύναμη να ορίσουμε την ημέρα του θανάτου μας ή τον τρόπο που θα έρθει. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη ζωή μας. Η αγωνία δεν είναι η απάντηση σε αυτό το δίλημμα. Ποια είναι, λοιπόν, η απάντηση;
Ένα μέρος της απάντησης είναι να υιοθετήσουμε την αιώνια οπτική του Θεού. Η θλίψη είναι ένα θέμα που διατρέχει ολόκληρη την Αγία Γραφή, το οποίο συχνά μας διαφεύγει απλώς και μόνο επειδή έχουμε ζήσει τον εύπορο τρόπο ζωής του 21ου αιώνα. Για πολλούς πιστούς, η θλίψη δεν είναι ένα φυσιολογικό μέρος της χριστιανικής τους ζωής. Κι όταν τότε έρθουν στη ζωή τους το πένθος, ο θάνατος ή η συντριβή, μπερδεύονται. (Γιατί να το επιτρέψει αυτό ο Θεός στη ζωή μου, αφού λέει ότι με αγαπά;) Μερικοί χάνουν εντελώς την πίστη τους στον Θεό. (Αν ο Θεός λέει ότι είναι αγάπη, αλλά επιτρέπει να συμβαίνουν αυτά, πώς μπορώ να Τον εμπιστευτώ;) Κι εγώ έχω κάνει ερωτήματα όπως: Γιατί δεν απαντά στις προσευχές μου; Μήπως τιμωρούμαι;
Αυτή είναι η αγωνία μιας ανθρώπινης καρδιάς που προσπαθεί να καταλάβει τους δρόμους του Θεού.
Ακόμη και η φύση μάς δείχνει ότι ο Θεός, ο Δημιουργός μας, έχει κατά νου το καλό ολόκληρης της δημιουργίας όταν επιτρέπει τις δοκιμασίες. Οι σπόροι της πεύκης λοτζπόουλ χρειάζονται μια δασική πυρκαγιά για να σπάσει το σκληρό εξωτερικό περίβλημα του κουκουναριού της και να απελευθερωθεί ο σπόρος. Η κάμπια πρέπει να εγκαταλείψει ολόκληρη την ταυτότητά της και να περάσει εβδομάδες μέσα σε ένα σκοτεινό κουκούλι προτού αναδυθεί ως πεταλούδα. Τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το έδαφος του δάσους εξαρτώνται από την πτώση των δέντρων και την αποσύνθεσή τους σε χούμο. Το σιτάρι γίνεται ωφέλιμο μόνο αφού αλεστεί και γίνει αλεύρι. Ο χρυσός γίνεται πολύ πιο όμορφος και πολύτιμος αφού εξευγενιστεί με πολλή θερμότητα. Το πολύτιμο πρόσωπο ενός νεογέννητου μωρού το βλέπουμε μόνο μετά τον πόνο του τοκετού. Δεν υπάρχει ουράνιο τόξο χωρίς βροχή και σκοτεινά σύννεφα. Παρόμοια, η ψυχή μας μένει στάσιμη χωρίς πόνο.
Αυτό είναι το σχέδιο του Θεού για ολόκληρη τη δημιουργία.
Αγαπητοί, μη θεωρείτε παράξενο το πύρινο καμίνι που βρίσκεται ανάμεσά σας για δοκιμασία, σαν να σας συνέβαινε κάτι παράξενο· αλλά να χαίρεστε, επειδή συμμετέχετε στα παθήματα του Χριστού, ώστε και κατά την αποκάλυψη της δόξας του να χαρείτε με αγαλλίαση –1Πε 4: 12-13.
Αυτός ο στίχος είναι σαν ψίθυρος του Θεού προς εμάς που έχουμε χτίσει ένα σκληρό κέλυφος γύρω από την καρδιά μας. Απλώς σπάστε, παραδοθείτε στη φωτιά, στην υγρή σκοτεινή γη, στο περιοριστικό κουκούλι και στον πόνο. Θα ήταν ανόητο να πούμε στην κάμπια να μην ανησυχεί ή να καθησυχάσουμε τον σπόρο ότι θα πολλαπλασιαστεί και θα μεγαλώσει. Δεν προσπαθούμε να πείσουμε την πεύκη λοτζπόουλ ότι η φωτιά κάνει κάτι καλό. Είναι απλώς η φύση που ακολουθεί τον δρόμο της.
Έτσι είναι και με σένα και με μένα. Όταν καταλάβουμε την αξία του πόνου, τότε ο φόβος και η ανησυχία θα εξαφανιστούν. Θα μάθουμε να χαιρόμαστε μέσα στον πόνο, όταν πιστεύουμε ότι ο στοργικός μας Πατέρας απλώς προετοιμάζει τις ψυχές μας για τον ουρανό. Ακόμη και η πιο σκοτεινή μας δοκιμασία δεν είναι σκοτεινή για Εκείνον, γιατί βλέπει μέσα από το σκοτάδι την αιώνια δόξα που δίνει ζωή στις ψυχές μας. Βλέπει τη σύντομη περίοδο της επίγειας θλίψης και ξέρει ότι σύντομα θα δώσει τη θέση της στην αιώνια χαρά. Οι δόξες του ουρανού είναι το μυστικό Του· εμείς χρειάζεται μόνο να εμπιστευόμαστε ότι η λύτρωσή μας έρχεται.
Σε ριζική αντίθεση με το άνομο σύνθημα της δεκαετίας του 1990, «Κανένας φόβος», εμείς οι χριστιανοί μπορούμε πραγματικά να πούμε «Κανένας φόβος», επειδή ο Θεός έχει βάλει στις καρδιές μας την ελπίδα της αιωνιότητας. Μπορούμε με ασφάλεια να αφήσουμε όλα τα άλλα. Οι Αναβαπτιστές πρόγονοί μας το γνώριζαν καλά και το έκαναν πράξη, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να δώσουν τη ζωή τους για την αλήθεια. Μπορούμε κι εμείς να κάνουμε το ίδιο, καθώς αντιμετωπίζουμε τη ζωή με δύναμη πνεύματος που θεωρεί τα πνευματικά σημαντικότερα από τα επίγεια. Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη συντριβή των ονείρων, μια παγκόσμια πανδημία ή τον θάνατο από διώκτες. Αυτά τα πράγματα δεν έχουν καμία δύναμη πάνω στον προορισμό μας. Ο σκοπός του Θεού είναι αιώνιος και δεν αφορά μόνο την επίγεια άνεση και ευτυχία μας. Αντί να φοβόμαστε τις πρόσκαιρες δυσκολίες, πρέπει να φοβόμαστε όσα ναρκώνουν τις ψυχές μας—τη ρηχή ζωή που σκεπάζει τις ψυχές μας με μια ψεύτικη ασφάλεια.
Επειδή ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δύναμης και αγάπης και σωφρονισμού –2Τι 1:7. Ο φόβος παραλύει. Καταλαμβάνει τον νου μας· κλέβει την προσοχή μας. Ο διάβολος το ξέρει αυτό. Ο φόβος συχνά μου επιτίθεται τη νύχτα, αφήνοντάς με αδύναμη και εξαντλημένη. Ανόητο; Ναι, γιατί τις περισσότερες φορές οι φόβοι μου είναι παράλογοι. Αλλά είναι αληθινοί, παρ’ όλα αυτά. Είναι μια μάχη που πρέπει να δώσω. Αντί για φόβο, ο Θεός μάς έχει δώσει πνεύμα δύναμης, αγάπης και σωφρονισμού. Όταν αυτά τα τρία νήματα πλεχτούν μαζί, σχηματίζουν ένα γερό σχοινί που δεν θα σπάσει κάτω από πίεση.
Ας εξετάσουμε πιο προσεκτικά αυτά τα τρία νήματα.
Δύναμη σημαίνει απλώς «η ικανότητα να κάνεις κάτι ή να ενεργείς με ισχύ». Ο Θεός μάς έχει δώσει την ικανότητα να κάνουμε συνειδητές επιλογές και να πράττουμε το σωστό που έχουμε μπροστά μας. Η δική Του δύναμη, που μας έχει δοθεί, υπερνικά τις ανθρώπινες τάσεις μας προς τον φόβο και τον έλεγχο.
Αγάπη είναι μια βαθιά τρυφερή στοργή. Αυτή είναι η αγάπη που έχει ο Θεός για εμάς, ακόμη κι όταν επιτρέπει και προορίζει δοκιμασίες. Βάζει αυτή την αγάπη στις καρδιές μας, κι έτσι γλυκαίνει όλη τη ζωή και δείχνει σε όλους ότι έχουμε βρεθεί κοντά στον Ιησού. Ο φόβος μας σφίγγει και μας παραλύει. Η αγάπη μάς ελευθερώνει και μας κάνει ανοιχτούς. Ο Θεός χρειάζεται γυναίκες που επιλέγουν την αγάπη—γιατί η αγάπη διώχνει τον φόβο. Αν καταλάβουμε την αγάπη με την οποία ο Θεός διευθύνει τη ζωή μας, δεν υπάρχει χώρος για φόβο.
Νους σωφρονισμού σημαίνει υγιής και σε καλή κατάσταση· ικανός και συνετός. Η ελληνική λέξη μάς δίνει την έννοια κάποιου που έχει αυτοέλεγχο και αυτοπειθαρχία. Ο Θεός χρειάζεται γυναίκες με δραστήριο, δημιουργικό νου, που οργανώνουν τη ζωή τους με ικανότητα και σύνεση· γυναίκες που ανταλλάσσουν το εσωτερικό δράμα του φόβου με καθαρό νου, ικανό να απλωθεί και να ευλογήσει τους άλλους.
Σήμερα μπορούμε να επιλέξουμε να παραμερίσουμε τον φόβο και να κρατηθούμε από αυτό το τριπλό νήμα της δύναμης, της αγάπης και του σωφρονισμού. Αγαπήστε με όλη σας τη δύναμη—… να αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου και με όλη την ψυχή σου και με όλη τη δύναμή σου και με όλο τον νου σου· και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου –Λου 10:27. Χρησιμοποιήστε τα χέρια σας για να παρηγορείτε και να ευλογείτε, τραγουδήστε με τα παιδιά σας και αφιερώστε χρόνο για να απολαύσετε την ομορφιά της ανατολής και της δύσης του ήλιου. Κάντε κάθε μικρό καθήκον με καρδιά γεμάτη εμπιστοσύνη και πιστότητα. Ό,τι κι αν συμβεί, ας μας βρει να ζούμε μέσα στην άφθονη χάρη, τη χαρά και την υπακοή στον Λόγο του Θεού.
Πόλεμοι και φήμες πολέμων; Ασθένεια; Οικονομική κατάρρευση; Διωγμός; Τραύμα; Ίσως. Όμως η έκβαση είναι ξεκάθαρη. Ο Ιησούς είπε: …Στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά να έχετε θάρρος· εγώ νίκησα τον κόσμο –Ιω 16:33. Μη φοβάστε, αδελφές· Εκείνος έχει ήδη νικήσει!
