Is dit net wanneer my hart breek,
wanneer verwarring om my woed,
dat ek waarlik my Verlosser se arms soek
en my wil na Hom toe draai?
Is dit net in die donker,
wanneer ek nie my pad kan sien nie;
of wanneer ek gevra word oor iets wat ek nie weet nie,
dat ek daaraan dink om stil te staan en te bid?
Is dit net wanneer ek voel
hoe die mag van die bose om my saampak,
dat ek sy beskerming soek;
om in sy arms beskut te wees?
O, dwase hart van my!
Hoe kan jy Hom jou beste vriend noem
as dit net in jou beproewinge is
dat jy op Hom steun?
Ook in goeie tye het jy Hom nodig,
dalk selfs dringender;
want dit is makliker om te vergeet om Hom te soek
wanneer die pad lyk asof jy dit sien.
Selfs wanneer jy Hom nie hoor nie,
wanneer jy nie aan sy sy bly nie,
sal Hy jou hoor wanneer jy na Hom roep
en jou sorge op Hom neerlê.
Maar hoeveel beter sou dit wees
om sy aangesig ernstig te soek,
net soveel in die makliker tye van die lewe
as in die moeiliker tye!
Om te soek en te speur, om aan sy sy te bly,
om die vreugde en die verdriet te deel,
die onbekendes in sy hande; Hy sal aan jou sy wees
wat ook al môre mag bring.
