Dit is Augustus 2020, meer as vier maande sedert die koronaviruspandemie begin het, en dit beïnvloed steeds ons lewens. Mense word steeds siek. Die regering en sy besluite bly die middelpunt van baie van ons gesprekke. Die oorsaak en genesing is voortdurende gespreksonderwerpe. Die verskil tussen dié wat glo dat die koronavirus ’n werklike bedreiging is en dié wat glo dat dit hoofsaaklik ’n politieke agenda is, word al duideliker namate hierdie virus stadig deur ons gemeenskappe, kerke en die samelewing as geheel versprei.
Die verpligte maatreëls wat deur die goewerneurs van baie van ons deelstate uitgevaardig word, dwing God se volk om besluite te neem oor sake waarmee ons nog nie voorheen te doen gehad het nie. Op watter punt oorskry die regering die grens en meng dit in met ons godsdiensvryheid deur maatreëls in te stel wat ’n uitwerking sal hê op hoe ons kerk hou? Hoe behoort ons die meningsverskille onder ons oor die maatreëls te hanteer? Moet ons dit volg of nie? Wat behoort ons houding te wees teenoor dié in gesagsposisies wanneer ons voel dat hulle dinge doen wat deur politieke motiewe gedryf word? Wat moet ons doen met al die “ongelooflike dinge” wat rondgestuur word, selfs deur goedbedoelende Christene, vanuit bronne wat hulle as baie geldig en betroubaar beskou? Wat moet ons doen met die talle sogenaamde “samesweringsteorieë” wat versprei en van een persoon na ’n ander aangegee word op so ’n manier dat dit moeilik is om hulle te weerlê? Ek gaan glad nie probeer antwoord hoe ’n kerk op die spesifieke maatreëls moet reageer nie, maar wil graag aandag gee aan sommige kommerwekkende houdings en ander reaksies wat in ons eenvoudige gemeenskappe waargeneem is.
Een van die sake wat die meeste kommer wek, is die houding wat mense teenoor die regering gehad het en steeds het. In 1 Petrus roep die apostel Petrus ons op om “die koning te eer”, en die apostel Paulus vermaan ons in Romeine 13 om “aan die hoër magte onderdanig te wees, want daar is geen mag behalwe van God nie”. Die woord “eer”, soos dit in 1 Petrus 2 met verwysing na die koning gebruik word, beteken om hom “op prys te stel” of “waarde toe te ken”. ’n Vers soos hierdie en ander dui daarop dat ons houding respekvol behoort te wees wanneer ons oor ons regering praat en, wat dit betref, ook oor ander mense. Die woorde en stemtoon wat ons gebruik, behoort van daardie verbintenis te getuig. Ons woordkeuse en stemtoon spreek boekdele. Dit weerspieël ons houding.
Ek glo persoonlik dat ons as die eenvoudige gemeenskap baie skade aan ons “lig” en “getuienis” aangerig het deur te weier om die masker te dra in openbare plekke waar dit vereis word. Maar God kyk dieper as ons dade, en ons behoort dit ook te doen. Opmerkings soos “niemand gaan vir my sê ek moet daardie ding dra nie” en soortgelyke uitsprake spruit uit ’n “gebrek aan respek”. God sê duidelik vir ons dat respek en eerbied altyd in ons houding en spraak sigbaar en hoorbaar moet wees, al kan ons dalk nie in elke situasie altyd gehoorsaam wees nie.
Die apostel Paulus is ’n goeie voorbeeld van iemand wat ’n hart gehad het om dié in gesagsposisies te eer en berou getoon het wanneer hy daarin gefaal het. Toe Ananias, die hoëpriester, dié wat by hom gestaan het, vra om Paulus te slaan, het hy die hoëpriester ’n “witgekalkte muur” genoem. Toe hy hoor dat hy die hoëpriester beledig het, was hy baie gou om vir sy verkeerde optrede om verskoning te vra, al was die hoëpriester verkeerd toe hy hulle gevra het om Paulus te slaan. Dit herinner ons dalk aan die bekende sêding: “Twee verkeerde dinge maak nie een reg nie.”
’n Slegte houding omdat die regering besluite neem wat ons dink verkeerd is, sal nie die regte uitwerking hê nie! Terwyl ons ons pad deur hierdie maatreëls vind, moet ons sorg dat ons nie teen dié in gesagsposisies sondig deur op ’n oneerbiedige manier oor hulle te praat nie. Laat ons berou hê oor enige slegte houdings en seker maak dat ons hart ingestel is daarop om eer te betoon; dan sal die woorde en stemtoon wat ons gebruik dieselfde oordra.
’n Ander saak waarop dit uiters moeilik is om te weet hoe om te reageer, is al die negatiewe inligting wat oor Covid–19 die rondte doen. Baie in die eenvoudige gemeenskap is geneig om die regering se hantering van die situasie te wantrou. Daarom glo en versprei ons gou negatiewe inligting asof dit feite is. Hoe weet ons wat waar is en wat nie? Ons moet baie versigtig wees, selfs wanneer die inligting kom van ’n bron wat ons as betroubaar beskou, want hoe meer hierdie negatiewe inligting versprei word, hoe meer mense sal die regering wantrou. ’n Voorbeeld hiervan: daar was talle sterftes wat nie direk met Covid–19 verband gehou het nie; tog is daar berig dat Covid–19 as die oorsaak van dié sterftes op die doodsertifikaat aangedui is. Nadat sommige van hierdie beweerde gevalle nagegaan is, is bevind dat sommige van hierdie berigte nie waar was nie. Aangesien verskeie berigte as onwaar bevestig is, weet ek nie meer wat om te glo nie. Ek dink ons behoort almal baie versigtig te wees met wat ons doen met die inligting wat ons teëkom, en alles in ons vermoë te doen om die inligting te verifieer voordat ons dit as feit versprei. As dit moeilik is om te glo, is dit des te belangriker om die feite na te gaan, of om dit nie aan te stuur voordat dit bewys is nie.
Dit lyk asof die samesweringsteorieë in hierdie tydperk net toegeneem het. Daar is baie spekulasie oor die oorsprong van Covid–19, moontlike onderliggende motiewe en geheime wat die regering het oor hoe hulle die hele Covid–19-dilemma hanteer. Hoe weet ons of die talle teorieë wat versprei word waar is? As hulle waar is, hoe sal dit die manier waarop ek nou vir die ander koninkryk leef, beïnvloed? Sal dit die manier waarop ek leef, verander? Sal dit my op die een of ander manier help om my voor te berei op hierdie beweerde moeilikhede wat aan die kom is?
In Lukas 21 is daar ’n vers oor toekomstige gebeure: “Die mense se harte sal beswyk van vrees vir die dinge wat oor die aarde kom.” Gaan ons die toekoms met geloof of met vrees tegemoet? Die media verkondig dat Covid–19 ’n baie gevaarlike, aansteeklike virus is. Hierdie siening het baie mense in ons wêreld laat begin koop en opgaar uit vrees vir dinge wat oor die aarde sal kom. Nou word daar artikels en teorieë deur baie mense versprei wat blykbaar vrees vir die regering en sy beoogde optrede sal aanwakker, en uiteindelik sal mense se harte van vrees beswyk.
Die apostel Petrus het gesê dat …God ons nie ’n gees van vreesagtigheid gegee het nie, maar van krag en liefde en selfbeheersing –2 Timoteus 1:7. Of hierdie bewerings waar is of nie, die Bybel roep ons steeds in Filippense op om te dink aan …alles wat waar is, alles wat eerbaar is, alles wat reg is, alles wat rein is, alles wat lieflik is, alles wat lof verdien… –Filippense 4:8. Selfs ’n bietjie tyd daaraan om hierdie teorieë te volg, sal ’n negatiewe, geestelik uitputtende uitwerking op ons lewens en die lewens van dié om ons hê. Om daaroor te dink, bevorder nie net vrees nie, maar maak dit ook nog moeiliker om die regering te respekteer en te eer. In werklikheid is sommige of baie van hierdie dinge dalk nie eens waar nie. As Christene probeer ons om ’n vreedsame en vertrouende volk te wees, maar dit maak ons dikwels kwesbaar en nogal goedgelowig. Ons is baie bereid om negatiewe bewerings, aantygings en teorieë te glo sonder om die feite na te gaan om te sien of dit hoegenaamd waar kan wees. My pleidooi is dat ons moet aanhou soek na die dinge daarbo, en moet dink aan die dinge wat edel en deugsaam is.
As gelowiges staan ons voor nog ’n uitdaging. Die eenheid binne ons groepe word op maniere getoets wat dit nog nooit tevore was nie. Ons verskil van mening oor hoeveel die regering by ons eredienste behoort in te meng. Moet ons enigsins kerk hou as die goewerneur liewer wil hê ons moet dit nie doen nie? Wat van die dra van maskers tydens ons eredienste? Sommige voel op een manier en ander dink anders. Hierdie maatreëls en hoe ons daarop behoort te reageer, kan nogal omstrede wees! Nou, meer as ooit tevore, moet ons baie genade aan mekaar betoon terwyl ons hierdie sake saam deurwerk. Ons moet mekaar ruimte gee om dit ’n bietjie anders te verstaan en daarop te reageer. Ons het baie genade met mekaar nodig en durf nie toelaat dat hierdie dinge ’n twispunt word nie. Ek glo God wil hierdie moeilikhede gebruik om ons nader aan Hom en aan mekaar te bring, maar die vyand van ons siele doen sy bes om dit ons liefde en verbondenheid aan mekaar te laat vernietig. Laat ons die vrede soek en dit najaag!
