Jambo ambalo nimekuwa nikiliona mara kwa mara ninaposoma Neno la Mungu ni kwamba watu wa Mungu wana uhakika. Mfikirie Nuhu. Mungu alipomwambia ajenge safina, hakusita hata kidogo. Kwa miaka 120 iliyofuata alifanya hivyo kwa uhakika. Kisha namfikiria Abrahamu, ambaye kwa uhakika alifanya kila jambo ambalo Mungu alimwomba, hata alipomwomba amtoe dhabihu mwanawe wa pekee. Hatuwezi kuzungumzia uhakika bila kuwataja Kalebu na Yoshua, ambao baada ya kusikia ripoti za mashaka kutoka kwa wenzao wote, walieleza kwa uhakika kile walichopaswa kufanya kuhusu nchi hii mpya ya Kanaani: …Na tupande mara moja, tukaitwae; maana twaweza kushinda hakika –Hesabu 13:30.
Hatuwezi kumsahau Daudi, ambaye alitoka na kumnyamazisha mpingaji mkubwa—Goliathi. Wala hatuwezi kuwasahau Danieli, Gideoni, Ayubu, Ezekieli, Isaya, au Yeremia na yote waliyoyafanya kwa uhakika. Tunapomchunguza kila mmoja wa watu hawa wa imani na wengine wengi, tunaona wazi kwamba walikuwa na uhakika mkubwa sana katika Mungu wao!
Wengine wanaweza kusema kwamba kama Mungu angefanya kazi leo jinsi alivyofanya wakati ule, tungekuwa na uhakika zaidi. Labda kama Mungu angekuwa bado Mungu wa Agano la Kale, mambo yangekuwa rahisi zaidi. Kama angetuongoza vitani, akawaangamiza adui zetu, akayatenganisha bahari, na kusababisha mkate uanguke kutoka mbinguni, basi tungekuwa na uhakika zaidi katika yeye.
Sasa na tuzingatie Agano Jipya. Ni tofauti kabisa. Watu wa Mungu wameamriwa kuacha kila kitu kwa ajili ya Kristo. Wameahidiwa kwamba ulimwengu utawachukia. Wameambiwa kwamba ni vigumu kwa tajiri kuingia katika ufalme wa Mungu. Wamehakikishiwa kwamba watabarikiwa wakiteseka, wakiwa maskini, wakiwa na njaa, na wakiomboleza.
Je, watu bado wanaweza kuwa na uhakika katika Mungu anayewaomba watu wake wamfuate katika hali hizi? Ndiyo! Wanafunzi walithibitisha hilo. Walizunguka wakihubiri na kufundisha. Walitafutwa na kupigwa mara kwa mara. Shemasi Stefano alionyesha uhakika mkubwa alipoletwa mbele ya watesi wake, hata walipoanza kumsagia meno na kumpiga kwa mawe. Stefano alionyesha uhakika hadi alipopumua pumzi yake ya mwisho yenye maumivu makali.
Kabla hajawa mtume Paulo, Sauli alikuwa adui wa msalaba, mkuu wa wenye dhambi, na Farisayo kuliko Mafarisayo wote. Alikuwa mtu mashuhuri, aliyefundishwa na walimu bora zaidi. Kisha akakutana na Mungu aliye hai, na kila kitu kikabadilika. Baada ya Paulo kubatizwa, …mara akamhubiri Kristo katika masinagogi, ya kwamba yeye ndiye Mwana wa Mungu –Matendo 9:20. Mstari unaofuata unasema watu walishangaa, kisha katika mstari wa 23, mistari mitano baada ya kubatizwa kwake, inasema kwamba Wayahudi wakafanya shauri la kumwua.
Inahitaji uhakika mkubwa katika Mungu ili kumbadilisha mtu wa namna hiyo, na kumfanya abadili kabisa utii wake mara moja. Kulingana na ushuhuda wake mwenyewe, Paulo alikuwa mwaminifu hadi kifo chake: Kwa maana, mimi sasa namiminwa, na wakati wa kufariki kwangu umefika. Nimevipiga vita vilivyo vizuri, mwendo nimeumaliza, Imani nimeilinda: –2 Timotheo 4:6-7.
Mungu alifanya mambo ya ajabu katika Agano Jipya. Aliwaponya vipofu na kuwafufua wafu. Aliwaachilia wafungwa na kuwapiga watu kwa mauti. Wengine wanaweza kusema ingekuwa rahisi zaidi kuwa na uhakika mkubwa katika Mungu kama bado tungekuwa tunaishi nyakati za Biblia za Agano Jipya, Yesu alipokuwa akitembea na kuzungumza kimwili hapa duniani.
Vipi baada ya Biblia?
Katika kanisa la kwanza, tunaona tena kundi la watu ambao hawakusita; walikuwa na uhakika katika Mungu wao, Mungu ambaye hawakuweza kumwona. Makumi ya maelfu ya watu wa Mungu walisimama kwa ujasiri mbele ya ulimwengu na kutangaza uovu wake, na makumi ya maelfu ya watu wa Mungu waliuawa. Uhakika wa watu hawa haukutiliwa shaka kamwe. Waliitwa wapumbavu kwa kuamini katika “Mungu wasiyemwona”. Walidhihakiwa na kudharauliwa kwa “upumbavu” wao, …tunauawa mchana kutwa… –Zaburi 44:22. Watu walitilia shaka matendo yao, walitilia shaka muundo wao wa kidini, walitilia shaka ujumbe waliouhubiri, walitilia shaka mambo mengi, lakini hawakutilia shaka kamwe uhakika wao. Wakristo hawa walimwamini Mungu wao, na hilo halikuwa na shaka yoyote.
Kwa kushangaza, hawakupendezwa na anasa za maisha haya; hawakujali mambo ya ulimwengu huu, na hata maisha yao wenyewe yalikuwa kitu kidogo cha kuachia kwa ajili ya Mungu wao. Familia zilitenganishwa, nyumba na mashamba vilinyang’anywa, makanisa yalichomwa moto, lakini hilo halikuwazuia. Waliishi kwa ajili ya jambo kubwa zaidi, jambo ambalo watu wasiomjua Mungu hawangeweza kulielewa.
Katika kipindi cha kanisa la kwanza na kipindi cha Matengenezo, watu waliongezwa katika Ufalme kwa idadi kubwa. Naam, watoto walikua na kujiunga na kanisa la wazazi wao, lakini pia kulikuwa na umati mkubwa wa waongofu wapya kutoka ulimwenguni. Mtu yeyote angewezaje kumshawishi mtu wa kidunia kujiunga na kundi lililokuwa likitafutwa na kuuawa—kundi lililoteseka kama kanisa la Yesu Kristo lilivyoteseka? Naam, tunajua kwamba wokovu ni wa Bwana, lakini uhakika wa watu wa Mungu ndio uliowafanya wengine wajiulize, na kuwafanya wafikirie kwa makini kuhusu dini hii mpya ya wazushi. Hili lilikuwa kundi la watu ambao wangefurahi kukubali kunyang’anywa mali zao, kufurahi kutoa kila kitu walichokuwa nacho ili kuwasaidia wengine, na kutopinga kukamatwa kwao na wenye mamlaka. Kanisa la kweli la Yesu Kristo lilikuwa kundi la watu ambao sikuzote liliwafanya wengine wajiulize, “Hawa watu ni akina nani?” Waliweka wazi imani yao yote kwa Mungu wao, na jambo hilo halikuwa la kawaida. Walisimama kuitetea kweli ya Mungu haidhuru moto uliwaka kwa ukali kiasi gani, haidhuru maisha yao yalifanywa kuwa ya taabu kiasi gani. Yote hayo yalionyesha uhakika mkubwa, si katika nafsi zao, bali katika Mungu wao.
Tunapolitazama kanisa leo, tunaona nini? Baadhi ya watu wa Mungu wanajitwika misalaba yao, na kuikana dunia na tamaa zake, wengine hawafanyi hivyo. Je, kanisa la leo bado linajulikana kwa kuwa na uhakika katika Mungu wake?
Sisi tunaodai kuwa Wakristo, je, tumepoteza baadhi ya uhakika huu wa kibiblia? Je, bado tunamtumikia Mungu mmoja wa kweli bila kuficha? Je, watu wanatutazama na kusimama kwa mshangao kwa sababu ya uhakika tunaouonyesha katika Mungu wetu? Watu wengi sana leo husema kwamba wao ni Wakristo, lakini huonyesha uhakika mdogo sana katika Mungu. Wanaishi karibu sana na njia za ulimwengu. Badala ya kufurahia mateso, wanafurahia mambo mengi sawa na yale ya ulimwengu. Kila mmoja wetu anahitaji moto wa Mungu uwake ndani kabisa ya mioyo yetu, moto ambao hauwezi kuzimwa.
Uhakika ni sawa na utii. Nimekutana na Wakristo wengi wa siku zetu ambao mababu zao walitoa maisha yao kwa ajili ya Kristo, na babu zao waliongoza kanisa kwa ujasiri, lakini sasa inaonekana kuna kitu kinachokosekana. Ninaposhirikiana na Wakristo wengi wanaomcha Mungu, inaonekana kuna mapambano yanayotawala kuhusu uhakika—uhakika katika Mungu aliye hai, mwenye uwezo wote, ajuaye yote, na aliye kila mahali.
Katika hali ya kutokuwa na uhakika ya ulimwengu wetu wa leo, tunahitaji tena kutangaza kwa ujasiri ujumbe wa injili kama waumini wa kweli walivyofanya zamani. Tunahitaji kuweka wazi mipaka ya kibiblia inayotofautisha mema na mabaya. Tunahitaji kujiondoa katika maeneo haya yote mabaya ya kijivu na kuita dhambi, dhambi. Inaonekana tumepoteza uhakika wa kusema dhidi ya dhambi za siku zetu. Tukitangaza kwa uhakika yale ambayo Mungu ametangaza, baadhi ya watu hawatatupenda. Tunahitaji ndugu wasioogopa kudhihakiwa na walio tayari kuifuata njia isiyopitiwa na wengi.
Kabla tu Bwana wetu hajapaa juu, aliwapa wanafunzi wake ahadi tukufu, …mtapokea nguvu, akiisha kuwajilia juu yenu Roho Mtakatifu; nanyi mtakuwa mashahidi wangu katika Yerusalemu, na katika Uyahudi wote, na Samaria, na hata mwisho wa nchi –Matendo 1:8.
Mtapokea nguvu! Si nguvu kutoka kwa wanadamu, si nguvu kutoka kwa falme za ulimwengu huu, bali nguvu halisi ya kushinda—nguvu inayotoka kwa Roho Mtakatifu pekee! Baada ya kupokea nguvu hii, tunaendelea mbele tukiwa kiumbe kipya, tukitangaza kwa uhakika Injili yenye baraka ya Mkombozi wetu.
Tunahitaji mioyo inayowaka kwa mapenzi ya Mungu na neno la Mungu. Tunahitaji mioyo inayowaka moto!
Siku moja nilikuwa nakula chakula cha mchana wanandoa waliponijia na swali zito, “Kwa nini kanisa linafikiri kwamba linapaswa kututawala?” Baada ya kueleza jinsi wanavyofikiri wanapaswa kuwa na “uhuru katika Kristo”, nilifurahi kujibu maswali yao. Hata hivyo, kulikuwa na ndugu mwingine aliyewekwa rasmi aliyeketi kando yangu. Kwa hiyo niliamua kusubiri, nikitumaini kwamba angeanzisha mazungumzo na wanandoa hao, lakini hakusema lolote. Dakika nyingine arobaini na tano zilipopita, nilijaribu kuwaeleza wanandoa hao jinsi walivyohitaji kujikana wenyewe na kujitiisha kwa kanisa. Na kwamba wakiweka maisha yao chini kikamilifu, wakisalimisha yote, hawangekuwa tena na mapambano hayo kuhusu muundo wa kanisa.
Wanandoa hao walionekana kutiwa moyo na kuwa tayari kujaribu tena. Hata hivyo, mhudumu aliyekuwa kando yangu hakuonekana kufurahishwa sana, kwa hiyo nikamuuliza alifikiria nini. Alisema kwamba miaka mingi iliyopita baba yake alimwambia kwamba alipokuwa kijana alifikiri alikuwa na majibu yote. Alipokuwa mzee, alitambua kwamba hakujua chochote, na kwamba masuala ya kanisa ni magumu mno kuyatatua. Tunahitaji tu kujaribu kuelewana.
Je, hili ndilo jibu, kujifanya tu kwamba hatujui chochote na kutumaini kwamba mwishowe mambo yote yataenda sawa? Ninaelewa kwamba hatuna majibu yote. Kwani, natambua kwamba mara nyingi nina maswali mengi kuliko majibu. Hata hivyo, najua kile ambacho Mungu anataka kwa ajili ya kanisa lake! …Kristo naye alilipenda Kanisa, akajitoa kwa ajili yake; ili makusudi alitakase na kulisafisha kwa maji katika neno; apate kujiletea Kanisa tukufu, lisilo na ila wala kunyanzi wala lo lote kama hayo; bali liwe takatifu lisilo na mawaa –Waefeso 5:25-27.
Kanisa tukufu, lisilo na ila wala kunyanzi wala lo lote kama hayo; bali liwe takatifu lisilo na mawaa! Je, sisi, kama watu wa Mungu, tutasimama tena kwa ajili ya kweli, kuikana dunia, na kama kondoo kujiruhusu kuongozwa kwenda machinjoni? Au tumefanya maisha yetu kuwa ya starehe mno kiasi cha kushindwa kujikana wenyewe; je, tumechagua njia rahisi (pana) na kuikana njia iliyonyooka na nyembamba? Je, tumefanya mkataba wa amani na watumishi wa dhambi? Nikilia ninapoandika, je, nanyi mtalia mnaposoma?
Maana ya neno uhakika ni hisia au ufahamu wa uwezo wa mtu mwenyewe. Watu wengi leo wamechanganya uhakika na kiburi, na wana sababu nzuri ya kufanya hivyo. Watu wengi wenye uhakika hujiamini wao wenyewe, badala ya kuwa na uhakika katika Kristo. Tunaona hali hii ya kujiamini kila mahali. Kuna makocha wa maisha na washauri kote ulimwenguni, wanaowaambia watu wajiamini, na kuwaambia wawe na uhakika ndani yao wenyewe. Mtu anapojiamini, mara nyingi huwa na kiburi. Kumbuka, ulimwengu haukioni kiburi kuwa kibaya. Unaweza kusikia ulimwengu ukijivunia kiburi chake kila mahali unapotazama. Watu hujivunia watoto wao, nchi yao, timu yao ya michezo waipendayo, nyasi zao, na kimsingi kila kitu kizuri maishani mwao. Lazima tukumbuke kwamba kiburi ni dhambi na hakitaingia mbinguni. Ingawa kuwa na uhakika katika nafsi yako mwenyewe au katika vitu ni kiburi, kuwa na uhakika katika Mungu si kiburi!
Si jambo jipya kuchanganya uhakika katika Mungu na kiburi. Eliabu, kaka mkubwa wa Daudi, alimwambia, “Naujua kiburi chako.” Je, Daudi alikuwa na kiburi? La, alikuwa tu na uhakika mkubwa sana katika Mungu wake.
Je, inawezekana kwamba unyenyekevu wa bandia umelinyamazisha kanisa? Je, inawezekana kwamba mbinu hii ya adui ni mojawapo ya silaha za sasa za Shetani dhidi ya Wakristo? Je, inaweza pia kuwa sababu inayofanya kanisa lionekane kuwa linapambana katika sehemu zote za ulimwengu? Namna gani kama wanaume waaminifu wangesimama tena kwa imani katika Mungu wao kwa uhakika mkubwa, na kwa maneno na matendo yao kuuonyesha ulimwengu huu uliochafuliwa na dhambi njia iliyonyooka na nyembamba—kuelekea katika Ufalme wa Mungu?!
Sote lazima tukubali kwamba tunaishi katika ulimwengu uliochanganyikiwa—ulimwengu uliochanganyikiwa kuhusu lipi lililo sawa na lipi lililo baya. Namna gani kama ulimwengu ungeweza kulitazama Kanisa na kupata tena kundi la watu wanaojua hasa wanakokwenda—kanisa lisilo na shaka kuhusu njia iliyo sahihi—kanisa linaloweza kutangaza kwa ujasiri jibu la matatizo ya siku zetu—kanisa ambalo si jingine ila lina uhakika kamili katika MUNGU wao?
Na tuje mbele za Mungu wetu kwa magoti yaliyoinama, mioyo yetu ikiwa imeinama chini, tukionyesha huzuni ya kweli ya kimungu kwa sababu ya kupotea kwetu njia. Na tutafute kwa bidii mapenzi ya Mungu kwa ajili yetu wenyewe, familia zetu, makanisa yetu, na majirani zetu. Na tumwombe Mungu atuonyeshe jinsi tunavyoweza kuwa mifano yake kwa ulimwengu unaotuzunguka. Roho ya Bwana MUNGU i juu yangu; kwa sababu BWANA amenitia mafuta niwahubiri wanyenyekevu habari njema; amenituma ili kuwaganga waliovunjika moyo, kuwatangazia mateka uhuru wao, na hao waliofungwa habari za kufunguliwa kwao; kutangaza mwaka wa BWANA uliokubaliwa, na siku ya kisasi ya Mungu wetu; kuwafariji wote waliao; kuwaagizia hao waliao katika Sayuni wapewe kilemba cha uzuri badala ya majivu, mafuta ya furaha badala ya maombolezo, vazi la sifa badala ya roho nzito; wapate kuitwa miti ya haki, iliyopandwa na BWANA, ili atukuzwe –Isaya 61:1-3.
