Katika hekaya za Kigiriki kuna simulizi la ajabu kuhusu mtu aliyekutana na kifo chake kwa sababu aliruka karibu mno na jua. Jina la mtu huyo lilikuwa Ikarus. Kama simulizi linavyosema, Ikarus na baba yake walifungwa gerezani katika kisiwa cha Krete. Baba yake, akiwa fundi stadi, alibuni njia ya kutoroka kwa kuwatengenezea kila mmoja jozi ya mabawa kwa kutumia manyoya, mbao na nta. Kabla ya kutoroka, baba yake alimpa mwanawe jozi ya mabawa, lakini akamwonya kwamba manyoya yalikuwa yameshikizwa kwa nta tu. Kwa sababu ya nta hiyo, alimwonya mwanawe kwamba akiruka karibu mno na jua, nta ingeyeyuka na manyoya yangedondoka. Walipoanza kutoroka, baba na mwana waliruka kwa urahisi kutoka gerezani. Hata hivyo, waliporuka juu angani, mwana huyo Ikarus alifurahishwa sana na hisia ya kuruka hivi kwamba akaanza kuruka juu zaidi na zaidi. Akiwa amesahau onyo hilo, Ikarus akaruka karibu mno na jua na hatimaye jambo lisiloepukika likatokea: chini ya joto la jua kali, nta iliyeyuka, manyoya yakadondoka, na Ikarus akaanguka hadi kufa baharini chini yake!
Ni simulizi la ajabu na limejaa mambo mengi yasiyowezekana kisayansi. Hata hivyo, simulizi hili mara nyingi hutumiwa kama hekaya kutufundisha somo kuhusu hatari za kuwa na ndoto za juu mno. Somo hilo linatufundisha kwamba ukiota ndoto kubwa mno, utaanguka chini na kujuta.
Kusema kweli, nyakati nyingine ninajihisi kama Ikarus sana. Nimeona ni kweli kwamba kuota ndoto za juu kuna gharama, na mara nyingi gharama hiyo ni kuanguka kifudifudi. Mtu fulani aliwahi kusema, “Una umri mdogo kadiri ya ndoto zako, na umri mkubwa kadiri ya mashaka yako ya kijinga.” Nafikiri kuna ukweli mwingi katika hilo. Kuna nini kuhusu mtu mwenye mtazamo chanya na maono ambacho huleta uhai kiasi hicho? Vivyo hivyo, kuna nini kuhusu kuwa karibu na watu wenye mtazamo wa kukata tamaa na mashaka ya kijinga ambacho huchosha kiasi hicho?
Basi, mtazamo sahihi wa kibiblia kuhusu wazo la kuwa na ndoto kubwa ni upi? Ukweli wa kutia moyo ni kwamba kwa hakika “maono” na “kuota ndoto” ni sehemu ya urithi tulioupokea wakati Roho Mtakatifu alipomiminwa juu ya kanisa siku ya Pentekoste. Kitabu cha Matendo ya Mitume kinasema:
Lakini jambo hili ndilo lililonenwa na nabii Yoeli;
Itakuwa katika siku za mwisho, asema Mungu, nitamimina Roho yangu juu ya wote wenye mwili; na wana wenu na binti zenu watatabiri, na vijana wenu wataona maono, na wazee wenu wataota ndoto: Tena siku zile nitamimina Roho yangu juu ya watumishi wangu, wanaume na wanawake, nao watatabiri. Matendo ya Mitume 2:16-18
Ukiisoma kama ninavyoisoma, kitabu cha Matendo ya Mitume kinaonekana kusema kwamba—pamoja na nguvu iliyotiwa mafuta na unabii—kuna baraka za Roho Mtakatifu za ndoto na maono. Ona kwamba kitabu cha Matendo ya Mitume kinasema ni vijana wanaopewa “maono,” lakini, jambo la kushangaza, kinaendelea kusema kwamba ni “wazee” wanaoota ndoto—loo! Roho hutupa maono tukiwa vijana, lakini haishii hapo. Badala ya kuwa wenye mtazamo wa kukata tamaa na mashaka ya kijinga tunapozeeka, Roho Mtakatifu hutuweka tukiota ndoto hata tunapoingia uzeeni! Hili linatia moyo kama nini, na ni tofauti kubwa kama nini na mtazamo wa “kustaafu” unaotawala utamaduni wetu wa Marekani leo.
Nikifikiria jambo hili, ninaweza kuwazia hali mbili zinazowezekana za maisha yangu ya baadaye. Hali ya kawaida ya Marekani ingekuwa kwamba ninapozeeka na kuwa “mwenye hekima” zaidi katika mambo ya ulimwengu, ningeona kwamba mawazo yangu ya ujana yalikuwa ya kupita kiasi na ya kijinga. Ningeona kwamba muda wangu duniani unakaribia kwisha, kwa hiyo nifurahie “mambo mazuri ya maisha” katika muda uliobaki. Kwa pesa nilizokusanya benki, ningeweza kutumia muda wangu kufanya jambo kama kuzunguka Marekani kwa nyumba ya magari, au kwenda likizo mbalimbali ng’ambo. Huenda hata ningetabasamu nikikumbuka baadhi ya mawazo yenye shauku niliyokuwa nayo nikiwa kijana … na ningekuwa mwangalifu nisipoteze tena muda kwa mawazo ya kupita kiasi. Badala yake, ningehakikisha ninatumia muda wangu kwa ajili ya mimi.
Lakini hicho si kielelezo ninachopata katika kitabu cha Matendo ya Mitume kinapoeleza kuhusu “wazee.” Katika simulizi la Pentekoste, wazee, wakiwa wamejaa Roho Mtakatifu, wanaendelea kuota ndoto! Katika muktadha huu napata taswira nzuri ya mzee wa Mungu aliyetiwa mafuta, ambaye anapoitafakari maisha yake akiwa kijana, hadhihaki maono yake ya zamani yaliyopita mipaka. Badala yake, mtu huyu humhimidi Bwana kwa maono aliyopewa na Roho Mtakatifu alipokuwa kijana. Zaidi ya hayo, sasa kwa kuwa mtu huyu ni mzee, anaendelea kutaka zaidi kutoka kwa Mungu na kuota upeo mpya ambao yeye na ndugu zake walio wadogo wangeweza kuufikia kama wangemruhusu tu Mungu atende apendavyo ndani yao.
Haya ndiyo maisha ninayotaka, lakini lazima nikiri kwamba mara nyingi ninajihisi zaidi kama Ikarus wa hekaya ya Kigiriki kuliko yule mzee wa Mungu aliyetiwa mafuta na kuota ndoto, anayeelezwa katika kitabu cha Matendo ya Mitume. Hapo ndipo ninapohitaji kukumbuka kwamba vipawa hivyo vya “maono” na “ndoto” vilivyotajwa siku ya Pentekoste havikutokana na mambo ya kujisaidia, kufikiri vyema na kuwa na mtazamo mzuri; bali vilitokana na maombi ya kudumu na kujazwa na Roho Mtakatifu.
Ninapojaribiwa kuwa na mtazamo wa kukata tamaa, mashaka ya kijinga na shaka, lazima nikumbuke kwamba mitazamo hiyo hasi si tunda la maisha yaliyojazwa na Roho. Kuna maono na ndoto ambazo ni vipawa kutoka kwa Mungu, na zimeahidiwa kwa yeyote anayeziomba kwa moyo wa kweli. (Luka 11) Kama mtoto wa Mungu, ni sehemu ya urithi wangu kumwomba Roho Mtakatifu maono na kuendelea kumwomba ndoto mpaka mwisho wa maisha yangu.
Nataka kuruka. Lakini nataka kuruka, si kwa mabawa ya nta na manyoya, bali kwa Roho wake. Kuruka namna hii ni tofauti na kuruka walikozungumzia Wagiriki walipozungumzia kuruka. Simulizi la kibiblia kuhusu kuruka linasema kwamba tunaporuka, ni kwa sababu Mungu anatuinua kutoka chini. La muhimu zaidi, anatuambia kwamba kusudi lote la haya ni kutuleta kwake mwenyewe … “jinsi nilivyowachukua ninyi juu ya mbawa za tai, nikawaleta kwangu mwenyewe.” Kut. 19:4 Nataka kuruka pamoja na Mungu, kuota ndoto zilizo juu kuliko ulimwengu huu, na kufanya mambo yote ambayo Mungu anataka nifanye katika maisha yangu. Najua kwamba kwa Roho wake tu ndipo nina nafasi yoyote ya kufanikiwa.
Katika toleo hili tunazungumzia hatua hii ya kuanza kutembea katika Roho. Ni lazima tuzaliwe kwa Roho, la sivyo Ukristo wetu ni umbo tu lisilo na uhalisi. Pia tunaangalia jinsi tunavyojiendesha huku tukiwa tumezungukwa na utamaduni wa Wakanaani, na jinsi ya kushughulikia sehemu hiyo hatari zaidi ya utamaduni wetu wa Marekani wa Wakanaani—pesa.
Toleo hili la The Heartbeat of the Remnant na lisababishe uote ndoto na kuruka juu pamoja na Kristo katika ulimwengu wa roho.
~Ndugu Dean
