Na tunajua ya kuwa katika mambo yote Mungu hufanya kazi
pamoja na wale wampendao katika kuwapatia mema, yaani, wale walioitwa
kwa kusudi lake –Warumi 8:28.
“Nimekuwa nikifikiria kwamba tunaweza kusafiri wiki ijayo kwa kuwa shule zitakuwa zimefungwa.” Arthur alisema huku akitundika kofia yake kwenye ndoano iliyokuwa katika chumba cha huduma na kumgeukia mke wake. “Unaonaje wazo hilo?”
Myrtle, aliyekuwa akijishughulisha na kuandaa chakula cha jioni jikoni, aliinua macho na kutabasamu. “Hilo lingekuwa jambo zuri sana. Nami nimekuwa na mawazo kama hayo. Nina hakika watoto pia wangefurahia likizo.”
“Basi, kwa nini tusipange kutembelea kusanyiko la Bethel Fellowship Jumapili ijayo?” Arthur akaendelea. “Je, hilo litakufaa?”
“Ndiyo, nafikiri litafaa,” Myrtle akajibu. “Inaonekana kwamba ni muda kidogo tangu tulipotembelea kusanyiko lingine. Ulifikiria tuondoke lini?”
“Bado sijapanga mambo hususa,” Arthur akajibu, “lakini nilikuwa nafikiria kuondoka Alhamisi na kurudi nyumbani Jumatatu.”
“Hilo linanifaa,” Myrtle akajibu.
“Sawa,” Arthur akasema. “Nitapanga kumtumia Ndugu Oscar Peight barua ili kuwajulisha kwamba tunakuja.”
Alhamisi iliyofuata, familia ya Coblentz ilikuwa njiani kuelekea Pennsylvania.
Maili nyingi zilipita bila tatizo familia iliposafiri kuelekea kaskazini. Walipokuwa wakikaribia kufika walikokuwa wakienda, Arthur alipatwa na kichefuchefu ghafla. Aliendesha gari lao pembeni ya barabara ili aweze kutapika. Familia ilingoja kwa subira, ikijiuliza ifanye nini baadaye.
“Unafikiri tuendelee?” Myrtle akauliza. Wangekuwa na saa nyingine ya kusafiri kabla hawajafika nyumbani kwa Ndugu Oscar.
“Sioni jinsi ninavyoweza kuendelea,” Arthur akajibu kwa udhaifu. “Sasa ninahisi kizunguzungu sana. Labda uchukue usukani sasa,” akamwambia Myrtle.
Hivi karibuni madereva walikuwa wamebadilishana nafasi. Familia iligeuza gari na kuelekea nyumbani wakiwa na mioyo iliyovunjika moyo. Hilo lilikuwa gumu kwa familia nzima, hasa watoto. Walikuwa wameutarajia kwa hamu safari hiyo kwa juma zima, na sasa mipango yao ilikuwa imeharibika.
Walipofika nyumbani, Myrtle alisimama kwenye sanduku la barua ili kuchukua barua zao. Akampa Arthur barua hizo, kisha akaendesha gari kwenye njia yao ya kuingia nyumbani.
“Mbona…. Hii ni nini?” Arthur akasema kwa mshangao alipoona bahasha aliyoifahamu. Akaipasua bahasha na hakuamini alichokiona. “Barua niliyomtumia Ndugu Oscar Peight!” Kwa nini hasa ilikuwa imerudishwa? Moyo wake ulizama alipogeuza bahasha. “Jambo la kushangaza ni kwamba nilisahau kubandika stempu kwenye bahasha!” akasema. “Nilikuwa mjinga kiasi gani!”
Jioni hiyo walipokuwa kwenye meza ya chakula cha jioni, familia ilizungumza tena kuhusu jinsi ilivyoonekana kuwa upumbavu kusahau kubandika stempu kwenye kona ya bahasha ile. “Lakini hata hivyo,” Arthur akastaajabu, “Mungu alikuwa amepanga yote haya. Kama barua hiyo ingefika kwa Ndugu Oscar, wangekuwa wanatuandalia. Lakini kwa njia hii, hawakujua hata kwamba tunakuja kuwatembelea.”
“Mambo yote hufanya kazi pamoja kwa ajili ya mema kwa wale wampendao Mungu,” Myrtle akajibu.
