Wij zijn ‘wereldchristenen’. (Maar geen wereldse christenen.) Gods liefde voor alle mensen staat bij ons voorop. Geen enkel ras is beter dan een ander, geen enkele regering is meer geliefd dan een andere, geen enkel land ligt ons meer na aan het hart dan een ander. We stellen de economie van ons land niet boven Gods economie. Hij zegt dat we eerst zijn koninkrijk moeten zoeken. Dan zal Hij in onze behoeften voorzien.
De wetenschap dat miljarden mensen onze Heiland niet kennen, zet ons elke dag aan tot handelen. Onze passie in het leven, ons onverzadigbare verlangen, is Gods liefde bij hen te brengen.
Geen enkele taak is te klein voor ons. Alleen onze bereidheid om te geloven dat God ons in staat kan stellen die taak uit te voeren, vormt een beperking.
We hebben ons volledig toegewijd aan Jezus Christus, onze Heiland en Heer. Niets minder. We begrijpen dat Hem volgen betekent dat we onszelf volledig moeten afsterven. Het kost alles om zijn discipel te zijn.
Geef ons geen zegeningen—geef ons de genade om zonder enige twijfel elke laatste opdracht en wens van U te gehoorzamen.
Geef ons geen status—geef ons een plaats om te dienen.
Geef ons geen dingen om te gebruiken—gebruik ons.
Geef ons geen landhuis om in te wonen—geef ons een springplank om de liefde van Christus naar de hele wereld te brengen.
Geef ons geen goede banen—zet ons aan het werk.
Geef ons geen comfort—gebied ons.
Geef ons geen plezier—geef ons inzicht.
Geef ons geen voldoening—leer ons opoffering.
Geef ons geen vermaak—stel ons in staat.
Geef ons geen goede salarissen—geef ons de kracht om uw wil te doen.
Onze grootste vreugde in het leven is onze Heer te behagen—en er is geen andere vreugde die daarmee te vergelijken is.
We zijn het zat om religie te spelen, het zat dat seminaries en bijbelscholen denkers afleveren die niet tot handelen overgaan, het zat dat het kerkelijk leven bestaat uit een paar vaste activiteiten en preken die goed klinken—alsof ze als toespraken worden beoordeeld—maar geen enkele wezenlijke waarde hebben, behalve dat ze zelfgenoegzaamheid in de hand werken. Het leven is niet zomaar een periode van 70 jaar die we uitzitten tot Christus terugkomt of ons thuisbrengt, en het is ook geen tijd om persoonlijke vervulling na te streven.
We streven niet naar zelfontplooiing—we zetten ons in voor de verwezenlijking van Gods liefde in alle harten.
We streven niet naar onze persoonlijke rechten—we willen dat alle mensen worden bevrijd.
We maken geen plannen—we volgen bevelen op.
We klagen nergens over—behalve over onze ondankbare harten.
We hebben geen excuses—die beperken God.
We vragen niet om redenen—we vragen om verantwoordelijkheid.
We geven God niet 10% van ons inkomen—we geven Hem alles.
We werken niet van 8-5 voor Hem—we zijn Hem elke dag 24 uur lang toegewijd.
We zijn geen stoïcijnen—we hebben verdriet en huilen wanneer dierbaren ons verlaten. Maar we treuren nog meer om mensen die de eeuwigheid ingaan zonder Jezus Christus tot hun Heer te maken. We zijn geen ‘afhakers’ omdat we geen ‘respectabele, vaste’ banen hebben—we zijn ‘volledig toegewijd’.
We zijn geen cynici. Hoewel er vragen onbeantwoord blijven, weten we dat Christus alle antwoorden heeft.
We zijn niet verbitterd. Hoewel we gekwetst zijn, is Christus onze genezer.
We besteden geen eindeloze uren aan gekibbel over bijzaken, zoals specifieke opvattingen over de eschatologie.
We zijn niet trots op het vergaren van bezittingen.
We zeggen dat het zinloos is om te praten over beschikbaarheid of bereidwilligheid. We gehoorzamen liever en doen het werk, in plaats van erover te praten.
-Onbekende auteur (bewerkt)
