21 januari 1525 was de 500e verjaardag van het anabaptisme. Vijfhonderd jaar geleden gebeurde er een monumentale gebeurtenis in de geschiedenis van de christelijke kerk. Een kleine groep radicale christenen verzamelde zich stilletjes in het huis van Felix Mantz in Zürich, Zwitserland. De staatskerkregering van Zürich had de ouders opgedragen hun zuigelingen te dopen of anders verbannen te worden uit hun huizen. Samenkomen voor Schriftstudies en gebedsbijeenkomsten was ook verboden. Toch namen Feliz Mantz, Conrad Grebel, George Blaurock en een paar anderen op deze gedenkwaardige winteravond hun gehoorzaamheid een stap verder. Na te hebben gebeden en zich te hebben toegewijd God trouw te dienen, vroeg George Blaurock aan Conrad Grebel hem te dopen in de ware christelijke geloofsbeleving, wat Conrad deed. De anderen vroegen ook om doop, en George doopte op zijn beurt ook hen. En zo werd het anabaptisme, zoals wij het kennen, geboren.
Hoewel deze drie mannen een sleutelrol speelden in de anabaptistische geschiedenis, begon de Reformatie niet bij hen. De echte aanzet tot het ontvlammen van de revival werd 88 jaar eerder ontstoken. In 1436 vond een Duitse goudsmid genaamd Johannes Gutenberg de drukpers met losse letters uit. Dit verbeterde het drukken dramatisch, en boeken konden in grotere aantallen worden gedrukt. In plaats van enkele boeken alleen in handen van de rijken, kon de gewone mens nu boeken kopen. De eerste boeken die op de Gutenberg-pers werden gedrukt, waren Bijbels. Toen gewone mensen Bijbels begonnen te kopen en te lezen, begonnen ze te beseffen dat de duisternis van religieuze onderdrukking hen verhinderde het ware licht van Gods Woord te begrijpen. En zo werd de Reformatie geboren.
Fast forward 588 jaar. Het bedrukte papier inspireert nog steeds mannen en vrouwen. Maar tegenwoordig is het veel eenvoudiger een periodiek tijdschrift te drukken zoals The Heartbeat of the Remnant. We nemen gewoon de pen of het toetsenbord ter hand en schrijven. Ons document wordt dan digitaal bewerkt en elektronisch naar de drukker gestuurd. Nadat de bestanden zijn geüpload, drukt de pers in iets meer dan 12 uur 6.000 exemplaren. Daarna is het klaar en wordt het naar 51 landen wereldwijd en vele staten in de VS gestuurd. Het drukken heeft een lange weg afgelegd sinds 1436 toen elke pagina individueel moest worden gezet en gedrukt.
Volgens een Google-project uit 2010 werden wereldwijd net geen 130 miljoen boeken gepubliceerd. Sindsdien schat UNESCO dat jaarlijks ongeveer 2,2 miljoen nieuwe titels worden uitgegeven. Door deze jaarlijkse publicaties bij de oorspronkelijke telling op te tellen, kunnen we schatten dat er in 2024 meer dan 160 miljoen unieke boeken in de wereld zijn. Dit aantal houdt geen rekening met boeken die sinds hun eerste uitgave uit de handel zijn genomen of niet meer worden herdrukt. De wijze prediker had gelijk toen hij schreef: “En verder, mijn zoon, neem deze ter harte: er is geen einde aan het maken van boeken, en veel studeren vermoeit het vlees” (Prediker 12:12).
Laten we deze vrijheid van de pers gebruiken tot Gods eer zolang we de kans hebben. Ik werk voor Christian Aid Ministries en we horen regelmatig getuigenissen van christenen in gesloten en beperkte landen die buitengewoon gezegend zijn met het ontvangen van christelijke lectuur. Iemand uit een niet-genoemde plaats schreef: “... we lezen het tijdschrift om de beurt in de kerk. Een zeer opbouwend tijdschrift. God zegene u! Gods zegen.” Zulke getuigenissen maken mij dankbaarder voor wat wij hebben. Maar ik weet zeker dat mensen in vervolgde landen hun christelijke lectuur hoger waarderen dan wij die in overvloed Bijbels en christelijke lectuur hebben.
In dit nummer hebben we op verzoek twee artikelen herdrukt. A Glorious Church van Barry Grant en Joy in the Crevices van Sheryl Zeiset werden beide voor het eerst gepubliceerd in 2019. Mogen onze kerken de deugden tonen en onze huizen de schoonheid uitstralen die in deze tijdloze artikelen wordt afgebeeld.
Zegeningen voor allen,
Edward Martin
