Als de hemel echt is

We horen al die praat over de schoonheden van de heerlijkheid
De Bijbel spreekt en vertelt zijn eigen verhaal.
Daarboven is een plaats, zonder zwoegen of strijd.
Toch kan de kerk dat leven vergeten,
Als Gods aanwezigheid straalt als de zon,
Het zoete gezang iedereen omvat.
Als de hemel echt is, stel ik een vraag.
Waarom zoveel aandacht voor een leven dat niet blijft bestaan?
We bouwen hier op aarde onze herenhuizen,
We moeten vergeten zijn hoe weinig het waard is.
We kijken naar onze spullen en zeggen dat we gezegend zijn,
Vergetend dat ze straks met de rest zullen verbranden.
Schatten zijn waardevol, daar zijn we het over eens.
Maar leg ze in de hemel, waar ze voor altijd zullen zijn.
Zouden we ons leven verliezen omwille van de goede Heer?
Dan zouden we de eeuwigheid winnen en deelhebben aan de hemel.
Of ons leven liefhebben, waarover de Bijbel duidelijk is:
We zouden onze kans op de dierbare hemel verliezen.
Als de hemel echt is, moeten we in de war zijn,
Want het lijkt erop dat juist dit leven ons vermaakt.
Als de hemel ons wacht, en we weten dat we daarheen zouden gaan,
Waarom zijn we dan bang als de dood toeslaat?
Als het volgende leven de hemel is, de eeuwigheid bij Hem,
Dan is de dood het begin; waarom is dat dan zo somber?
Ons leven is maar een damp, zo vertelt het Goede Boek.
Laten we wijs nadenken en onze blik veranderen.