Hoe zullen zij dan Hem aanroepen in Wie zij niet geloofd hebben? En hoe zullen zij in Hem geloven van Wie zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen zonder prediker? En hoe zullen zij prediken, als zij niet gezonden zijn? Zoals geschreven staat: Hoe lieflijk zijn de voeten van hen die het evangelie van vrede verkondigen en goede dingen verkondigen! –Romeinen 10:14-15.
De waarheid is dringend. De waarheid ernstig en hartstochtelijk verkondigen is dringend. Hoewel het Hem uiteindelijk Zijn leven kostte, onderwees Jezus met grote ernst en hartstocht de wil van Zijn Vader in de hemel. Paulus verkondigde met grote ernst en hartstocht de gehele raad van God, totdat zijn geweten vrij was van de schuld aan het bloed van alle mensen.
Hartstochtelijke, dringende, door de Geest gezalfde prediking is profetisch …want het getuigenis van Jezus is de geest van de profetie –Openbaring 19:10. Zij is profetisch omdat zij getuigt van het leven van Jezus. De aardse verbreiding van het koninkrijk der duisternis of het Koninkrijk van het Licht hangt af van de keuzes van de mensheid. Hartstochtelijke prediking vol urgentie bevordert de zaak van Christus.
Want het woord van het kruis is voor hen die verloren gaan dwaasheid, maar voor ons die behouden worden, is het de kracht van God … Want … het heeft God behaagd door de dwaasheid van de prediking hen zalig te maken die geloven … Want de dwaasheid van God is wijzer dan de mensen, en de zwakheid van God is sterker dan de mensen –1 Korinthe 1:18-25.
Hartstochtelijke prediking is een krachtige factor die duidelijk maakt dat er in de Bijbelse strijd geen middenweg bestaat. Deze hartstochtelijke prediking beroert het geweten en overtuigt het hart. Zij dringt de hoorder ertoe aan: …kies dan heden wie u zult dienen… –Jozua 24:15. Hij kan niet blijven hangen in de misleidende greep van dubbelzinnige besluiteloosheid. Hartstochtelijke prediking spoort de gelovigen aan zich voortdurend over te geven en wekt de dronken slaper op tot bekering. Zij omschrijft de zonde en scheidt die van de heiligheid, en dwingt zo tot een beslissing.
…Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten –Zacharia 4:6, in betoon van de Geest en van kracht. Prediking vol urgentie en hartstocht stuwt mensen voort, onderwijst, overtuigt en brengt hen in beweging op manieren waarop zelfs dringende persoonlijke Bijbelstudie, persoonlijke devoties en discipelschap dat niet kunnen. Geen andere vorm van onderwijs kan deze door God verordineerde manier van dienen in de gemeenten van Jezus Christus doeltreffend vervangen. God verordineert dat Zijn werk, eerst verricht in het hart van de prediker, het overtuigen van mensen mogelijk maakt. Zulke boodschappen stellen de grenzen van het koninkrijk duidelijk vast en leggen de hoorder een onontkoombare verantwoordelijkheid op. Gods soevereiniteit bepaalt dat het geweten zich onder hartstochtelijke, door de Geest gezalfde prediking niet aan die verantwoordelijkheid kan onttrekken. Onherroepelijk en ongeacht de keuze wordt op het geweten van de hoorder óf verdoemenis óf zekerheid gelegd.
Predik het Woord; wees bereid, gelegen of ongelegen; weerleg, bestraf en vermaan, met alle lankmoedigheid en onderricht –2 Timotheüs 4:2. Onze anabaptistische voorvaderen geloofden in de urgentie van een hartstochtelijke oproep aan mannen en vrouwen tot meer dan louter begrip van de waarheid. Zij riepen op tot een actief geloof—gehoorzaamheid. Zij predikten vol verwachting, in de overtuiging dat hun woorden mensen in hun diepste wezen zouden raken en ingrijpende veranderingen in hun levenswijze teweeg zouden brengen. Zij verwachtten dat hun prediking mannen zou aansporen tot evangelisatiewerk… zelfs tot in de dood. Zij verwachtten dat hun invloed mannen en vrouwen ertoe zou brengen te leven onder de banier en leiding van Jezus’ praktische voorbeeld.
De huidige predikstijlen zijn verschoven van Omdat wij dan weten hoezeer de Heere te vrezen is, bewegen wij de mensen… –2 Korinthe 5:11 en …Men moet God meer gehoorzaam zijn dan de mensen –Handelingen 5:29; naar „God begrijpt uw pijn en voelt met u mee.” Dat is op zichzelf niet onjuist, maar het hart van de prediker moet vervuld zijn van vurige urgentie om te overtuigen, tot inzicht van schuld te brengen en de duisternis van vandaag te doorboren.
Als predikers preek na preek eenvoudigweg feiten op monotone wijze uiteenzetten en zonder hartstocht spreken, maken zij het geweten van de hoorders afgestompt. Zij zetten hen aan tot een laks leven en laten hen onbewogen. Dat schroeit dicht en verhardt. Het doodt visie en bewogenheid. Het is een voedingsbodem voor afval. Het vergroot de tevredenheid met een huichelachtig leven. Het verankert zelfgenoegzaam wetticisme diep in het hart van de mens.
Maar als allen profeteren [prediken], en er komt iemand binnen die niet gelooft of onkundig is, dan wordt hij door allen overtuigd en door allen beoordeeld. En zo worden de geheimen van zijn hart openbaar; en zo zal hij op zijn aangezicht vallen, God aanbidden en verkondigen dat God werkelijk in u is –1 Korinthe 14:24-25.
Overtuiging gaat nooit zonder emotie. Dat geldt ook voor prediking die door de Heilige Geest is gezalfd. Prediking zonder emotie maakt de hoorders heimelijk duidelijk dat de prediker geen overtuigende hartstocht heeft voor zijn eigen woorden. Of een boodschap nu bemoediging, waarschuwing of leer is, vurige hartstocht en emotie zijn absoluut noodzakelijk.
De verborgen binnenkamer van de prediker moet vol zijn van Licht… Bijbels Licht. Het „Zwaard” dat hij draagt, moet eerst diep tegen de wortels van zijn eigen vlees worden gelegd. Het drukt inderdaad op zijn ziel, totdat het vuur in zijn beenderen niet langer kan zwijgen en de Heere wordt geëerd.
Niemand die als soldaat dient, wikkelt zich in de zaken van het leven, opdat hij hem behaagt die hem voor de krijgsdienst heeft aangenomen –2 Timotheüs 2:4. De prediker moet intellectueel voorbereid zijn. God moet door zijn persoonlijke Bijbelstudie en zijn biddende voorbereiding heen hebben gewerkt. Minder voorbereiding is een teken van de zelfgenoegzaamheid van de prediker zelf en zal zijn door God opgedragen verantwoordelijkheid tenietdoen. Hij kan het Zwaard (Woord) van de Heere niet doeltreffend hanteren …tot de scheiding van ziel en geest… –Hebreeën 4:12, tenzij dat eerst in zijn eigen hart gebeurt. De landman moet eerst zelf van zijn vruchten proeven en ervan eten. Door zulke ondersteunende genade zullen de gemeenteleden óf geestelijk bewogen worden tot diepere niveaus van hartstochtelijk leven, óf zal hun geweten verhard worden tegen de overtuigende invloed van de Heilige Geest. Door geloof, gehoorzaamheid en het bloed van het Lam overwint het de moedwillige zonde, boosaardige demonen, het zinnelijke vlees en Satan. Zo neemt dringende, door de Geest gezalfde, hartstochtelijke prediking elke middenweg weg, terwijl zij de kerk zuivert.
