Een prachtig aspect van christen zijn is het vooruitzien naar de dag waarop we onze ogen zullen laven aan de geweldige schoonheid van onze God. Waarschijnlijk heeft iedereen wel mentale voorstellingen gemaakt van hoe God eruit zou kunnen zien, hoewel we weten dat zelfs onze wildste verbeelding te kort zal schieten. “Thine eyes shall see the king in his beauty: they shall behold the land that is very far off” (Isaiah 33:17). De Bijbel staat vol met beschrijvende woordbeelden die ons een korte blik willen geven in de hemelse gebieden. Het landschap op de heuvels van heerlijkheid, de wonderlijke schepselen die daar wonen, en bovenal het Opperwezen op de troon, tarten allemaal onze menselijke poging om de schoonheid en glorie van onze God te bevatten en te begrijpen.
Soms bewonderen we schoonheid in een lied, een kunstwerk, een verhaal, of zelfs een ander mens, maar David beschrijft de vreugde van het aanschouwen van de schoonheid van God. “One thing have I desired of the LORD, that will I seek after; that I may dwell in the house of the LORD all the days of my life, to behold the beauty of the LORD, and to inquire in his temple” (Psalm 27:4). God is mooi omdat Zijn voortreffelijkheid aantrekkingkracht heeft— Zijn karakter is onberispelijk. David ervoer het genoegen dat voortkomt uit het kennen en ervaren van God in Zijn volheid. Hoe drukt God Zijn Schoonheid uit?
Through the Gospel
“In whom the god of this world hath blinded the minds of them which believe not, lest the light of the glorious gospel of Christ, who is the image of God, should shine unto them. For we preach not ourselves, but Christ Jesus the Lord; and ourselves your servants for Jesus' sake. For God, who commanded the light to shine out of darkness, hath shined in our hearts, to give the light of the knowledge of the glory of God in the face of Jesus Christ” (2 Corinthians 4:4-6). In de afschuwelijkheid van de Passie van Christus vinden we een diepe en ernstige schoonheid— de schoonheid van een offer gebracht door een zondeloze Redder voor onverdiende mensheid. Soms wordt de meest ontroerende soort schoonheid gevonden in dingen die we niet volledig kunnen bevatten.
Er is schoonheid in het wenen van Maria en de discipelen rondom het kruis dat het levenloze lichaam van hun geliefde Meester droeg. Maar toen de dageraad van de opstandingsmorgen aanbrak, veranderde wanhoop in hoop en verdriet in vreugde.
We zien een prachtig tafereel op de Olijfberg veertig dagen later terwijl dezelfde discipelen weemoedig in de lucht staarden, kijkend hoe hun opgewekte Heer in de hemelen verdween. Met grote blijdschap keerden zij terug naar Jeruzalem, met de belofte van Zijn terugkeer brandend in hun hart, om te wachten op de komst van de Heilige Geest.
Vandaag wachten we vol verwachting dat de Zoon van God uit de hemel zal verschijnen met kracht en grote heerlijkheid om het werk van de zaligheid te voltooien. Dan zullen we Hem aanschouwen in al Zijn pracht en schoonheid. “For now we see through a glass, darkly; but then face to face: now I know in part; but then shall I know even as also I am known” (1 Corinthians 13:12).
Hoe zouden wij, als Gods beelddragers, Zijn schoonheid door het Evangelie moeten weerspiegelen? God is een ongeschapen eeuwig Wezen, en de mens is naar Zijn beeld geschapen om Zijn heerlijkheid en schoonheid te weerspiegelen. Deze schoonheid is echter door de zonde beschadigd en is niet langer een waardige weergave van Gods karakter. Maar er is verlossing! Weinig overstijgt de schoonheid van een leven dat ooit gekwetst en gebroken was door zonde maar nu hersteld, verlost en geheeld is door het Evangelie. “To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the LORD, that He might be glorified” (Isaiah 61:3). Atheïsten betwisten het bestaan van God, wetenschappers debatteren tegen Bijbelse schepping, geleerden betwijfelen de onfeilbaarheid van de Schrift, maar niemand kan het getuigenis van een verlost leven weerleggen.
Through Creation
“The heavens declare the glory of God; and the firmament showeth His handy work” (Psalm 19:1). Alle schoonheid in de geschapen wereld komt van God. Een prachtige zonsondergang, een mooie roos, een indrukwekkende sequoia, een majestueuze bergtop, allen getuigen van de schoonheid van God geïllustreerd in de schepping. Zoals wegwijzers langs de snelweg ons naar onze bestemming leiden, zo wijst de schepping de mensheid naar God zelf. “For the invisible things of Him from the creation of the world are clearly seen . . .” (Romans 1:20). Deze geschenken van de schepping zijn gegeven om ons een korte blik te gunnen op Degene die ze geschapen heeft.
Hoe zouden wij, als onderdeel van Gods schepping, Zijn scheppende schoonheid moeten weerspiegelen? Hoewel we niet iets uit niets kunnen maken, heeft God ons ontworpen om creatief te zijn, gebruikmakend van de middelen van Zijn schepping en onze intellectuele vermogens om het leven praktisch te maken. Het vervullende gevoel van voldoening dat voortkomt uit goed werk heeft zijn oorsprong in de schepping, waar God Zijn werk bekeek en het goed noemde. In onze poging om niet-uitbundige levens te leiden falen we soms in het genieten van de mooie dingen in het leven. Het is juist en goed en in overeenstemming met hoe we geschapen zijn om vreugde te vinden in dingen van schoonheid. Ondogmatische mensen hebben dit geschenk van creativiteit vaak voor kwade doeleinden gebruikt. Des te meer, laten we God verheerlijken door Zijn schepping te gebruiken op manieren die Zijn karakter weerspiegelen.
Een waarschuwing voor allen die van de natuur en schepping (natuurlijk en door de mens gemaakt) houden: laten we oppassen dat we aardse schoonheid niet boven de Schepper verheffen, wat tot afgoderij leidt. Zonsondergangen vervagen, sequoia's vallen om, rozen verwelken, het menselijke lichaam keert weer tot stof, maar God blijft. Het leven en al zijn schoonheid begint en eindigt bij God.
Through Music and Sound
“And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps” (Revelation 14:2) Volgens het boek Openbaring is Gods troon omgeven door geluid: donderslagen en bliksem; lof die opwelt van de engelen, de vier levende wezens en de twintig ouderlingen, en de grote menigte die niemand kan tellen; en het nieuwe lied van de honderdvierenveertigduizend.
God schiep de schoonheid van geluid om Zichzelf te verheerlijken op manieren die loutere woorden niet kunnen. De ingewikkeldheid van Zijn creativiteit wordt krachtig getoond in de wijze waarop verschillende geluidsfrequenties samenkomen om een mooie en hemelse harmonie te vormen. Het is eervol voor God wanneer de mens geniet van de schoonheid van geluiden die Hij geschapen heeft tot Zijn heerlijkheid. Degene die God liefheeft zal tot Hem worden aangetrokken wanneer Hij wordt omgeven door aangename klanken: het volk van God dat de liederen van Sion zingt, de gebeden van de heiligen, de wind die fluistert door de boomtoppen, de zangvogel die zijn Schepper prijst, het gedonder van onweer, of het eenvoudige getik van regen op het dak.
Hoe zouden wij, als instrumenten van geluid, Gods schoonheid door geluid moeten weerspiegelen? We zouden altijd moeten streven naar het luisteren naar en lijken op de geluiden en harmonieën van de hemel. Hoewel we dit op aarde nooit volledig kunnen bereiken, zou het een levenslange inspanning moeten zijn. De vragen zijn gesteld: “Should we always be trying to improve our music making?” en “when have we reached ‘good enough’?” We zullen nooit de hemelse perfectie bereiken, dus de vraag zou eerder moeten zijn: “Are we giving God the best we have?” Sommige mensen hebben meer zangcapaciteiten dan anderen, maar de vraag blijft. “Are we giving our best or are we satisfied with an inferior sacrifice?” Laten we producenten zijn van God-verheerlijkende klanken die vreugde brengen in het hart van de Schepper!
Through the Church:
De Bijbel spreekt uitvoerig over de schoonheid van Gods mensen. “Zion,” “The Temple,” “The Mountain of God,” “Jerusalem,” and“The Church” zijn synonieme uitdrukkingen die door de Schrift verweven zijn en verwijzen naar het verblijf van Gods volk op aarde. Het is Gods verlangen dat Zijn schoonheid weerspiegeld zou worden in het leven van Zijn volk. “Great is the LORD, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of His holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is Mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King” (Psalm 48:1-2).
Niets is dierbaarder voor het hart van God dan Zijn kerk. Toen de kinderen van Israël door de woestijn trokken, bouwden zij de tabernakel als een plaats voor God om onder hen te wonen. Toen Salomo de tempel wijdde als Gods verblijfplaats, was God zeer behaagd en 2 Chronicles 7:1 zegt dat de heerlijkheid van de HEER de tempel vervulde. De tempel werd beschouwd als het Huis des Heren–Jezus zelf verwees er herhaaldelijk naar als het huis van God en was er zeer hartstochtelijk over dat het heilig moest worden gehouden.
Tegenwoordig herbergt noch de tabernakel noch de tempel de tegenwoordigheid van God, maar veeleer is Zijn goddelijke hartstocht geconcentreerd op de kerk van Jezus Christus. Hier zijn de mensen die Hem werkelijk liefhebben en bereid zijn hun leven voor Hem neer te leggen. Hier zijn de mensen die bereid zijn hun rechten als individuen op te geven en zich over te geven aan een groter doel. Hier heeft menig heilige Zijn eigen levensbloed gegeven voor het Evangelie. En hier is waar onze Heiland op een dag zal terugkeren zoals Hij beloofd heeft, en Zijn bruid, de kerk, zal vervoeren naar haar eeuwige verblijf. “And I John saw the holy city, New Jerusalem, coming down from God out of heaven, prepared as a bride adorned for her husband. And I heard a great voice out of heaven saying, Behold, the tabernacle of God is with men, and he will dwell with them, and they shall be His people, and God Himself shall be with them, and be their God” (Revelation 21:2-3).
Hoe zouden wij, als Gods volk, Zijn schoonheid in de kerk moeten weerspiegelen? Door samen te wonen in eenheid en harmonie met liefde voor alle mensen, vooral het huis van God. De kerk zou een plaats moeten zijn waar de wereld een glimp kan krijgen van wat er in de hemel plaatsvindt. Het zou een plaats moeten zijn waar Christus altijd wordt verhoogd als de overwinnende overwinnaar van zonde, dood en hel.
Jammer genoeg zijn veel mensen de weg kwijtgeraakt door de fouten van de kerk en hebben zij zich afgewend van het ware apostolische geloof. Ondanks onze teleurstellingen, laten we “lift up the hands which hang down and the feeble knees” (Hebrews 12:12) en laten we vooruitgaan. We zullen nooit een hogere roeping hebben, en nooit een edeler strijd om te voeren.
Ten slotte, hoe zouden wij Zijn schoonheid in ons leven moeten weerspiegelen? Door ons te verblijden in Hem. “Delight thyself also in the LORD; and He shall give thee the desires of thine heart” (Psalm 37:4). De grootste vervulling in het leven komt voort uit het genoegen vinden in het brengen van vreugde in het hart van God door ons te verheugen in wat Hij verheugt en lief te hebben wat Hij liefheeft. Laten we nooit het wonder verliezen van de schoonheid van onze Zaligheid!
