Μερικές φορές η καρδιά μου βαραίνει,
φορτωμένη με φόβους και έγνοιες.
Τότε ο Κύριός μου με καλεί,
«Έλα, παιδί μου, εγώ θα σηκώσω το βάρος σου.»
Μερικές φορές το μυαλό μου πλημμυρίζει από ερωτήματα,
οι απαντήσεις μοιάζουν να ξεφεύγουν και να με βασανίζουν.
Τότε στρέφω τα μάτια μου ψηλά, στον Θεό μου,
και επικαλούμαι την αγάπη Του που με σκεπάζει.
Μερικές φορές νιώθω πως θέλω να τα παρατήσω,
ο δρόμος μπροστά μου μοιάζει μακρύς και δύσκολος.
Μα σκέφτομαι το μονοπάτι του Ποιμένα μου,
για μένα πληγώθηκε Εκείνος.
Μερικές φορές το μυαλό μου θολώνει,
σκοντάφτω σε κάθε μου βήμα.
Κι όμως, μέσα από την ομίχλη, ακούω έναν ψίθυρο:
«Είσαι δικός μου, εμπιστεύσου με· θα σου ανοίξω δρόμο.»
Μερικές φορές οι περιστάσεις μου
μοιάζουν σκληρές και άδικες.
Μα τότε ο Πατέρας μου ψιθυρίζει:
«Αγαπημένο μου παιδί, μην απελπίζεσαι.»
Μερικές φορές νιώθω εντελώς μόνη,
ο πόνος μέσα μου με πνίγει και με καίει.
Ο Κύριος λέει: «Εκλεκτή μου,
μόνο εγώ μπορώ να εκπληρώσω αυτό που λαχταρά η καρδιά σου.
Μερικές φορές τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα,
νιώθω πως η καρδιά μου θα σπάσει.
Και τότε ο Σωτήρας μου μού θυμίζει:
Εκείνος πέρασε αυτόν τον δρόμο πριν από μένα.
Μερικές φορές ανησυχώ και αναρωτιέμαι
πώς θα πάνε ποτέ όλα καλά.
Κι όμως, η υπόσχεση παραμένει: όλα θα πάνε καλά
για εκείνον που βρίσκει χαρά στον Θεό.
Μερικές φορές το μέλλον μοιάζει τρομακτικό,
καθόλου όπως το είχα ελπίσει.
Κι όμως, στρέφω το βλέμμα μου στον τελικό Του σκοπό,
γνωρίζοντας πως είναι καλύτερος απ’ ό,τι είχα λαχταρήσει.
Μερικές φορές νιώθω πως με έχουν αφήσει πίσω,
ενώ οι ζωές των άλλων προχωρούν τόσο ελεύθερα.
Μα θα εμπιστευτώ τα σχέδια του Πατέρα μου
και θα προσμένω την αιώνια γιορτή Του!
Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να ονειρεύεται
το μέλλον που με περιμένει στον ουρανό.
Ω, τι ευτυχία θα είναι
ν’ ακούσω εκείνα τα λόγια: «Εύγε.»
