My Hulp en my Redder
Psalm 40:1 Ek het geduldig op die HERE gewag; en Hy het na my toe neergebuig en my geroep gehoor. 2 Hy het my ook uit ’n verskriklike kuil opgehaal, uit die modderige klei, en my voete op ’n rots gesit en my voetstappe vasgemaak. 3 En Hy het ’n nuwe lied in my mond gelê, ’n loflied tot eer van onse God: baie sal dit sien en vrees, en op die HERE vertrou. 4 Geseënd is die man wat die HERE sy vertroue maak en hom nie wend tot die hoogmoediges of tot dié wat hulle tot leuens wend nie. 5 Baie is u wonderlike dade, HERE my God, wat U gedoen het, en u gedagtes oor ons; dit kan nie in volgorde aan U opgenoem word nie. As ek dit wou verkondig en daaroor praat, is hulle meer as wat getel kan word. 6 Slagoffer en spysoffer het U nie begeer nie; my ore het U geopen; brandoffer en sondoffer het U nie vereis nie. 7 Toe het ek gesê: Kyk, ek kom; in die boekrol is daar oor my geskryf. 8 Ek verlustig my daarin om u wil te doen, o my God; ja, u wet is binne-in my hart. 9 Ek het geregtigheid verkondig in die groot vergadering; kyk, ek het my lippe nie teruggehou nie, HERE, U weet dit. 10 Ek het u geregtigheid nie in my hart verberg nie; ek het u trou en u redding verkondig; ek het u goedertierenheid en u waarheid nie vir die groot vergadering verberg nie. 11 HERE, weerhou u ontferming nie van my nie; laat u goedertierenheid en u waarheid my voortdurend bewaar. 12 Want ontelbare euwels het my omring; my ongeregtighede het my ingehaal, sodat ek nie kan opkyk nie; hulle is meer as die hare op my kop; daarom begewe my hart my. 13 Wees behaaglik, HERE, om my te red; HERE, maak gou om my te help. 14 Laat hulle almal beskaamd en in die war raak wat my lewe soek om dit te vernietig; laat hulle teruggedryf en beskaamd staan wat my kwaad toewens. 15 Laat hulle verlate wees as beloning vir hulle skande, dié wat vir my sê: Aha, aha! 16 Laat almal wat U soek, juig en bly wees in U; laat dié wat u redding liefhet, voortdurend sê: Die HERE word groot gemaak! 17 Maar ek is arm en behoeftig; tog dink die Here aan my; U is my hulp en my Redder; moenie talm nie, o my God.
’n Heerlike oggend ontvou voor my, volmaak en vreedsaam, ongeskend deur mislukking. Die lug is helder en blou. Die horison is sagte, bloosende pienk, versag deur ’n mistige newel. Die veraf heuwels en bome is in die mistige oggendkoelte donkerblou geskakeer. Die oggend weerklink van die warrelende, kwetterende en tjilpende voëls. Die gras gloei van miljoene dou druppels wat in die oggendlig skitter. Die pienk horison bo die veraf, donkerblou heuwels vervaag geleidelik tot ’n gloeiende oranje sfeer wat al hoe helderder word.
Ek staan in verwondering oor God. My hart is verheug oor die skoonheid wat voor my uitgestrek lê. Ek is ook verheug oor wat God in my lewe gedoen het, en oor die skoonheid wat Hy uit as geskep het.
Ek het geduldig op die Here gewag; en Hy het na my toe neergebuig en my geroep gehoor. Hy het my ook uit ’n verskriklike kuil opgehaal, uit die modderige klei, en my voete op ’n rots gesit en my voetstappe vasgemaak. God het my uit die kuil van wanhoop en ontmoediging opgehaal. Hy het my voete op die Rots, Jesus Christus, gesit, en Hy het my voetstappe vasgemaak. Hy weet watter planne Hy vir my het. Sy gedagtes en sy weë is baie hoër as myne.
Hy het ’n nuwe lied in my mond gelê, ’n loflied tot eer van onse God: baie sal dit sien en vrees, en op die Here vertrou. Ek begeer dat God verheerlik sal word deur die werk wat Hy in my lewe gedoen het en steeds doen. Baie is u wonderlike dade, Here, wat U gedoen het, en u gedagtes oor ons; dit kan nie in volgorde aan U opgenoem word nie. As ek dit wou verkondig en daaroor praat, is hulle meer as wat getel kan word.
Ek verlustig my daarin om u wil te doen, o God; ja, u wet is binne-in my hart. Dit is waarlik my verlustiging om die wil van God te doen; om Hom lief te hê met my hele hart, siel, krag en verstand; om sy gebooie uit my hart te gehoorsaam.
Ek het u geregtigheid nie in my hart verberg nie; ek het u trou en u redding verkondig; ek het u goedertierenheid en u waarheid nie vir die groot vergadering verberg nie. Dit is so ’n seën om diepgaande en opbouende gesprekke met my broers en susters in die Here te hê, en saam te deel wat die Here in ons lewens doen. Dit versterk my geloof grootliks.
Weerhou u ontferming nie van my nie, o Here; laat u goedertierenheid en u waarheid my voortdurend bewaar. Versoekings en moeilike beproewings is ’n baie werklike deel van die lewe; die stryd om my hart ywerig te bewaak, die stryd teen hardnekkige trots, en die drang om oorhaastige woorde van frustrasie te uiter. Wees behaaglik, Here, om my te red; Here, maak gou om my te help. Laat hulle almal beskaamd en in die war raak wat my lewe soek om dit te vernietig; laat hulle teruggedryf en beskaamd staan wat my kwaad toewens.
Die son het bo die veraf heuwels opgekom en die platteland gloei nou heerlik. Die mis het in die bosse verdwyn, en die veraf donkerblou heuwels en bome het hul gewade verruil vir helder skakerings groen, vermeng met hier en daar ’n tikkie rooi en bruin. Die sprankelende dou druppels verblind in die helder sonlig.
Laat dié wat U soek, juig en bly wees in U; laat dié wat u redding liefhet, voortdurend sê: Die Here word groot gemaak! Ek is arm en behoeftig; tog dink die Here aan my; U is my hulp en my Redder; moenie talm nie, o my God.
