As kind mag jy dink jy kan nie ’n verskil maak in die lewens van mense om jou nie, maar dit is nie waar nie! Jou klein dade van vriendelikheid sal nie gou vergeet word nie. Om ’n ware vriend te wees vir iemand wat seergemaak is, kan daardie persoon se lewe vir altyd verander.
Dit is die ware verhaal van “Hadassah” (nie haar regte naam nie), ’n jong meisie wat baie uitsien om skool toe te begin. Sodra sy graad een begin het, wat ’n teleurstelling was om uit te vind dat die meisies in graad twee klaar was vir iemand om gemeen mee te wees, of dit het so gelyk. Miskien sou dit beter gewees het as Hadassah vir hulle opgestaan het, maar sy het dit nie gedoen nie. In plaas daarvan het sy besluit om op te tree asof dit haar nie seermaak nie en het probeer om hulle te ignoreer. Sommige dae was beter as ander, maar tragies genoeg het dit drie of vier jaar aangehou.
Natuurlik was daar ook goeie tye, maar baie aand het sy van die skool af huis toe gestap en die meeste van die pad gehuil en gewens sy hoef nie die volgende dag weer skool toe te gaan nie!
Eendag het een van die meisies haar pen verloor. Sy was seker Hadassah het dit gesteel. Dit was baie ontstellend vir ’n baie pligsgetroue Hadassah. By die volgende pouse is sy beskuldig dat sy met haar flitskaartjies bedrog gepleeg het. Nog baie ander aangemaakte stories is ook onder die meisies versprei.
Daar was egter een klein meisie in daardie groep meisies in graad twee wie se naam ons sal sê was “Esther”. Sy was Hadassah se beste vriendin en het haar deur daardie moeilike jare ondersteun.
Esther was ’n baie sagmoedige, lieflike meisie, wat meestal is wat Hadassah haar oor onthou het. Esther het sistiese fibrose gehad en in die 1970’s het hulle nie soveel behandelingsopsies vir daardie siekte gehad as wat daar nou is nie, so daardie pasiënte is gewoonlik baie jonk oorlede. Toe Esther se siekte erger geword het, was die dae waarop sy goed genoeg gevoel het om by die skool te wees skaars. Aangesien Esther gewild was, was die dae waarop sy by die skool was spesiaal vir almal. Miskien het Esther besef sy sal vroeër in die hemel wees as die ander meisies—ons weet dit nie seker nie. Maar sy het die meisies ’n lied geleer, "Hoe ver is die hemel", wat Hadassah vandag nog graag sing!
Hadassah onthou nog dat sy die noodspan sien verbygaan het by haar huis toe hulle Esther die laaste keer hospitaal toe geneem het. Dit was ’n baie droewige groep skoolmeisies toe Esther op 13-jarige ouderdom oorlede is. Esther het in haar korte lewe die harte van baie mense geraak, insluitende die verpleegsters wat na haar omgesien het tydens haar hospitaalverblyf. Hadassah onthou nog dat sy sommige van die verpleegsters by Esther se begrafnis huil sien. Dink jy Hadassah sal ooit Esther vergeet? Nooit!
Behalwe dat sy haar beste vriendin was, was nog ’n helder plekkie vir Hadassah dat wanneer Esther by die skool was die ander meisies nie so gemeen teenoor haar (Hadassah) was nie. Dit het gebeur dat ongeveer in graad vier Esther meer gereeld by die skool was. Eendag het sy huis toe gegaan en vir haar ouers vertel wat sy by die skool sien—hoe die ander meisies teen Hadassah was en so gemeen met haar optree. Esther se pa het hierdie probleem by die volgende ouer/onderwyser-vergadering ter sprake gebring. Wat ’n dag-en-nag verandering het die volgende dag begin! Een van die meisies het selfs na Hadassah toe gekom en verskoning aangebied. Uiteindelik kon hulle almal vriende wees en vandag is daardie meisies Hadassah se “ou skoolvriende”.
Dit is die moeite werd om langs iemand te staan wat sleg behandel word. Jou ondersteuning mag wees wat God gebruik om jou vriend te help om deur hulle moeilike tye op ’n goeie manier te kom! En deel dit met jou ouers, hulle kan help om ’n manier te vind om die probleem te verander.
