Oor die afgelope aantal jare het ons baie van ons tyd in Haïti deurgebring en op die sendingveld gedien. Van tyd tot tyd het ons na Amerika teruggekeer vir besoeke van verskillende lengte en redes. Elke terugkeer na die VSA was uitdagend terwyl ons die veranderinge waarneem—veranderinge in kultuur, in tegnologie, in waardes, ens. Soms lyk dit vir ons familie asof daar min hoop in ons land is. Duidelik neem die bose beheer. Vir my is die verandering wat die meeste kommerwekend voorkom egter dié van die kerk. Meeste, al is nie almal nie, Godvreesende Christene sien duidelik die morele agteruitgang van ons land, maar wat van ons kerke? Hou die kerk by Bybelse onderrig of volg sy die wêreld in geleidelike verandering en kompromie?
Oor die algemeen lyk dit asof die Amerikaanse kerk finansieel floreer. Ons besighede verbeter, tesame met ons lewenstandaard, terwyl geestelik baie Christene blykbaar hul ywer vir godsaamheid verloor. Hoe sal die kerk oor 40, 50, of 80 jaar lyk?
Wanneer ons die boek Handelinge lees, sien ons iets oor en oor. God se krag word openbaar, en siele word by die koninkryk gevoeg—daagliks.
Gewoonlik, wanneer mense iets sien wat hulle nodig het, streef hulle daarna. Wanneer hulle iets sien waarvan hulle seker is dat hulle dit moet hê, kan hulle selfs desperaat of radikaal raak in die strewe om daardie ding te kry.
Jesus vertel die gelykenis van ’n land met ’n verlore of weggesteekte skat—Weer is die koninkryk van die hemel soos ’n skat wat in ’n veld weggesteek is; wat wanneer ’n mens hom gevind het, wegsteek, en van blydskap verkoop al wat hy het, en koop daardie veld –Mattheus 13:44.
Hier het jy ’n man wat dalk tevrede is met sy lewe. Hy het besittings en goeie gesondheid. Terwyl hy huis toe loop, sien hy iets wat hy nog nooit tevore gesien het nie, iets van groot waarde, iets wat hy moet hê. Niemand moes hom dwing om op te tree nie. Ook het dit nie dae of weke gevat voordat hy opgetree het nie—hy het dit gesien en besluit hy moet dit onmiddellik hê. So het hy gegaan en al wat hy gehad het verkoop. (Om ‘meeste’ te verkoop sou nie die veld gekoop het nie. Nee, hy móét alles verkoop.) Nadat hy die veld koop, besit hy nou die belangrikste ding in die wêreld. Hy sal dit vir ewig behou, hy sal dit nooit prysgee nie, ongeag die koste. Hy besef ook dat hierdie skat nie net goed vir hom is nie, maar vir alle mensdom. In werklikheid begryp hy gou dat as hy nie hierdie skat vind, dan alles wat hy het verkoop en die skat koop nie, hy sal ten verderve gaan—vir altyd. Mense rondom hom mag hom nie verstaan nie—sy optrede, sy besluite, sy bewegings—hulle mag aanvanklik verward wees oor waarom hy gedoen het wat hy gedoen het. Hulle sal egter oor een ding nie verward wees nie—hierdie skat was vir hierdie man die wêreld werd. Sy liefde daarvoor kan nie ontken word nie.
Hierdie man besit nou iets in homself waaruit vloei liefde, blydskap, vrede, lankmoedigheid, vriendelikheid, goedheid, geloof, sagmoedigheid, selfbeheersing… –Galasiërs 5:22-23, wat die vrug van die Gees is. Hy lyk asof hy ’n besondere krag om hom het. Hy oorwin lyding en moeilikhede met gemak—al lyk dit ten minste so vir dié wat aanskou. Hy koester geen wrokke en het selfs liefde vir sy vyande. Waarlik, hierdie man het iets gevind waarvoor dit die moeite werd is om alles daarvoor te verkoop. En soos gesien, begin ander toe om te verkoop wat hulle het, om hierdie skat ook vir hulleself te besit.
Volgens die Bybel word God se volk verwag om die lig van die wêreld en die sout van die aarde te wees. Laat ons ernstig en eerlik vir onsself hierdie vraag vra: “Ervaar dié rondom ons ons as Bybelse lig en sout?!”
Tydens die tyd van die Handelinge van die Apostels was daar duidelike grense, en die kerk het gegroei. Ja, dit het gely; tog het dit gegroei, soms daagliks.
Terwyl ek na verskillende gemeenskappe reis, sien ek iets wat moeilik is om te verstaan. Daar is sekere groepe mense wat anders lyk as die wêreld rondom hulle, maar tog lyk dit asof hulle dieselfde optree as die hoofstroom van Amerika. Hul belange is dieselfde; hul begeertes is dieselfde. Ek het gewonder waarom hulle steeds anders lyk as die wêreld terwyl hulle blykbaar dieselfde waardes het.
Ek was in ’n kruidenierswinkel toe ’n vrou wat ek nog nooit tevore gesien het nie, na my toe gekom het. Sy was baie vrolik en het my ’n paar wille vrae gevra, en toe sy weggaan sê sy: “Ek het julle Mennoniete lief; julle is so oulik!” Dit het my hart gebreek—ons het nie berou in haar hart veroorsaak nie. Ons het nie eens ’n voorbeeld vir haar gestel nie. Inteendeel, ons het haar eenvoudig vermaak.
In Haïti sou my familie ’n kerk of ’n geestelike samekoms binnegaan, en die dames sou aan hul minirokke trek, wanhopig probeer om hul kaalheid te bedek. Ek het selfs sommige sien afhaal van hul juweliersware, sonder dat ons ’n woord gesê het! Lig openbaar duisternis: dit bring oortuigingshart. Daarom is Christene toe deur dié rondom hulle gehaat.
Hoekom is ons dan ’n kulturele vertoning vir die wêreld? Wat het verander? Kan dit wees dat ons eenvoudig die kulturele norme reproduseer wat die wêreld dierbaar ag? Los ons God uit terwyl ons steeds die dinge doen wat hierdie wêreld begin aanvaar het?
Toe Nikodemus na Jesus toe gekom het, het hy dadelik die Here aangespreek en gesê …ons weet dat u ’n leraar van God af is: want niemand kan hierdie tekens doen wat u doen, tensy God met hom is nie –Johannes 3:2.
Jesus blyk egter hierdie woorde te ignoreer en hy gaan reg op die saak af, toe Hy sê: …waarlik, waarlik Ek sê vir jou, tensy iemand van nuutsgeboorte word, kan hy die koninkryk van God nie sien nie –Johannes 3:3. Dit is amper asof Hy gesê het, [“Alhoewel jy kom soek en jy blyk iets van die waarheid te besit, en jy is ’n heerser van die Jode, is die eerste ding wat jy moet weet dit: Jy móét weer gebore word.”] Kragtige woorde. Hy gaan dan voort om die voor die hand liggende te verklaar—Wat uit die vlees gebore is, is vlees; en wat uit die Gees gebore is, is Gees –Johannes 3:6.
Vandag probeer ons wegkruip agter ons vlees (ons ongeregénereerde menslike natuur). Ons is goed daarin om ons tekortkominge op die feit dat ons in die vlees is te blameer; sommige gaan so ver as om te sê ons is almal sondaars en daarom kan ons niks anders as misluk nie. Maar hier sê Jesus dat dit wat vlees is, vlees is, en dit wat Gees is, Gees is! O, dat ons die eenvoud in hierdie gewigtige woorde kon begryp! Vleis is vleis, nie Gees nie. En Gees is Gees, nie vleis nie. Ons word met ’n adamitiese natuur gebore (’n neiging tot kwaad doen) uit ons moeder se baarmoeder. Die profeet Jeremia vertel ons dat die hart listig bo alle dinge is, en ernstig boos: wie kan dit ken? –Jeremia 17:9. Hy gaan voort om te verduidelik: Ek, die HERE, voel die hart, ek beproef die niere… –Jeremia 17:10.
Ons kan probeer, soos die massas, om ons menslike natuur te tem met al sy begeertes en passies. Ons kan oefen en voorberei; ons kan die vlees op ’n sekere manier sorg wat vir ons goed voorkom. Maar daar is geen hoop nie, want in die vlees kan ons God nie behaag nie. Volgens Jesus moet ons dus weer gebore word. Nikodemus vra: …Hoe kan ’n mens gebore word as hy oud is? Kan hy ’n tweede keer in die binneste van sy moeder ingaan en gebore word? –Johannes 3:4.
Jesus preek dan op ’n kragtige wyse vir hom en sê hoe daar ’n dood moet wees …soos Moses die slang in die woestyn opgehef het, so moet die Seun van die mens opgehef word word –Johannes 3:14.
Jesus gaan voort om te sê …elkeen wat kwaad doen, haat die lig, en kom nie na die lig toe sodat sy werke nie beswadder word nie –Johannes 3:20. As ons eers moet sterf om weer gebore te word, hoe sterf ons dan? En hulle wat Christus behoort, het die vlees met die begeertes en die begeerlikhede gekruisig –Galasiërs 5:24. Hoe word ’n opreg soekende persoon prakties “weer gebore”?
- As jy dit dan bely met jou mond die Here Jesus, en glo in jou hart dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word… –Romeine 10:9-10.
- Toe sê Petrus vir hulle, Bekeer julle, en laat elkeen van julle in die naam van Jesus Christus gedoop word tot vergifnis van sondes; en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang –Handelinge 2:38.
- …die gepreekte woord het hulle nie tot voordeel gestrek nie, omdat dit nie met geloof vermeng was in die wat dit gehoor het nie –Hebreërs 4:2.
- Maar sonder geloof is dit onmoontlik om Hom te behaag… –Hebreërs 11:6.
- En Hy het gekom … en die doop van bekering verkondig tot vergifnis van sondes –Lukas 3:3.
- Ek is die deur: deur My as iemand ingaan, sal hy gered word… –Johannes 10:9.
- …Wie My wil volg, verloën homself, neem sy kruis op, en volg My… –Markus 8:34-35.
- Kyk, Ek staan by die deur en klop: as iemand My stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by hom inkom en die ete met hom eet, en hy met My –Openbaring 3:20.
- …En Jesus het vir hom gesê, Jy het Hom reeds gesien, en dit is Hy wat met jou praat. Toe sê hy, Here, ek glo. En hy het Hom gedien—Johannes 9:35-38.
- Want uit genade is julle gered deur geloof … dit is ’n gawe van God: nie uit werke nie… –Efesiërs 2:8-9.
Hier sien ons dat daar verskeie aspekte is van word, van wees, en van bly weer gebore. Ons het ’n geloof wat vol en standvastig is. Ons moet geloof hê in die God van die Bybel—die grote Ek IS, EK IS. Ons geloof moet oop wees vir dié rondom ons—ons moet dit nie versteek nie. Ons mag die vrees vir die mens nie toelaat om ons geloof in God stil te maak nie. Ons moet begin wandel in bekering. Ons moet soek na doop tot bekering tot vergifnis van sondes. Ons moet Jesus sien as die deur—die enigste weg na God waardeur ons moet ingaan en dan in geregtigheid wandel. Ons moet Jesus se dood aan die kruis sien as God se gawe aan ons tot redding. En soos ons God sien vir wie Hy is en Jesus, Sy Seun, vir wie Hy is, moet ons aanbid. Al hierdie dinge (en ander) is deel van om weer gebore te word, of dit is die uitwerking daarvan wat voortgaan om die proses van bly weer gebore te wees te onderhou.
Vind ware bekering nog plaas in ons tyd—word mense weer gebore soos Jesus vir Nikodemus verduidelik het? Ons spot met die gebed van die goedkoop-genade evangelie, ons sien neer op die magteloos altaarroep, maar wat doen ons aan ons eie behoeftes? Ons moet die vlees kruisig. Ons moet nie meer vir onsself leef nie. En ons moet weer gebore word deur die Gees van God. Nadat ons tyd by die voete van Jesus deurgebring het, Hom en sy Vader en hul weë ken, moet ons dan met die krag van die Heilige Gees uitgaan om aan verlore en worstelende siele te deel wat God vir ons gedoen het. Soos mense ons lewe sien wat deur God verander is, sal Hy die siele wat soek na Sy dierbare Seun se koninkryk toe trek.
Indien ons regtig weer gebore is, sal ons dieselfde getuienis en hartstog hê as die dissipels. Ons sal in genade en insig groei. Ons sal God toelaat om God te wees en Sy Woord die Waarheid—laat en volledig te wees! Ons sal ophou probeer om die bokke onder ons te hervorm. Eerder sal ons die Evangelieboodskap met hulle deel sodat hulle bekeer kan word—hulle sal dan skape wees met ’n vleeslike hart in plaas van ’n hart van klip. ’n Nuwe hart gee Ek ook aan julle, en ’n nuwe Gees gee Ek binne in julle: en Ek sal die hart van klip uit julle vlees weghaal en julle ’n hart van vlees gee. En Ek sal my Gees binne in julle gee, en julle laat wandel in my verordeninge, en julle sal my regters bewaar en hulle doen –Esegiel 36:26-27.
Hoekom is daar dan ’n gebrek aan regtig weergebore gelowiges onder ons? Ek glo hierdie wêreld het ons gevange geneem. Ons soek kompromie waar ons ook al kan. Natuurlik sal ons ’n bietjie anders aantrek as dit moet wees, maar moenie al ons plesier en pret wegneem nie. Ons vul ons lewens met alles wat hierdie sondesieke wêreld bied—geld, vermaak, luukshede, vakansies, kos en drank, en dan wanneer ons verby die veld met die daarin weggesteekte skat loop, merk ons dit nie eens op nie. Dit is daar, eenvoudig vergeet.
Wanneer ons die liedere van Sion sing en die gebede van versoek en lof bid, werk God dan? Is daar ’n ewigdurende blydskap in ons harte of word ons rondgeslinger deur die storms van die lewe? Is ons buite om te help dat die blind kan sien of probeer ons eintlik die feit verberg dat ons Christene is?!
Laat ons ’n einde maak aan hierdie oorwonne Christelike lewe wat min van oorwinning ken. Laat ons ’n einde maak aan die lauwarm lewe wat deur die massas rondom ons aanvaar word! Laat ons ’n einde maak aan die liefde vir hierdie heersende bose wêreld! Laat ons ’n einde maak aan individualisme en self! Laat ons die Here Jesus Christus aantrek en saam uittrek om teen die vyand van ons siele te veg. Genoeg van net by die huis sit en die liedere sing; kom ons gaan uit en veg vir dit waarvoor soveel voor ons geveg het. Ons lees daarvan in ons kerkgeskiedenisboeke. Ons put aansporing en insig uit ons Bybels en ons eksemplare van die Martelspieël. Maar wat sal toekomstige generasies oor ons sê? Sal daar enige goddelike getuienisse oor ons geskryf word?
Die Bybel is vol beloftes:
- Vra, en dit sal julle gegee word; soek, en julle sal vind; klop, en dit sal vir julle geopen word… –Mattheus 7:7-8.
- …God … sal julle nie laat versoek word bo wat julle kan bestuur nie; maar saam met die versoeking sal Hy ook ’n uitweg maak, dat julle dit mag dra kan –1 Korintiërs 10:13.
- …As julle geloof het, en nie twyfel nie … julle sal tot hierdie berg sê, Word verwyder, en werp jouself in die see; dit sal geskied –Mattheus 21:21.
- Dit sê Ek dan, Wandel in die Gees, en julle sal die begeerte van die vlees nie vervul nie –Galasiërs 5:16.
En die lys gaan aan! Is hierdie deel van ons lewens? Leef ons in oorwinning, of skuil ons agter ’n mislukte kultuur sonder krag?
Bestees, God wil vandag ’n volk hê om Sy eie te noem net soos Hy dit aan die begin wou hê. Hy wil ons hê! Dit is ’n ontstellende gedagte. God wil ons deur Sy Gees ophef, Hy wil in ons waai Sy asem—die Asem van die Lewe. Hy wil ons met geestelike seëninge seën wat nie te peil is nie!
Die ou mens moet egter sterf—sy trots, sy naam, sy houding, sy roem. Die ou mens moet plek maak vir die nuwe; hulle kan nie saam in dieselfde liggaam lewe nie. Volgens die Skrif is dit een of die ander. Een sal sterf, en een sal lewe—vir ewig!
Kom ons laat nie die slang (of die duiwel) ons langer bedrieg nie. Die plesier van hierdie lewe is slegs vir ’n oomblik. Ons oes wat ons saai; ons sal nie die Oordeel ontkom nie. God wil ons die Koninkryk gee; Hy wil ons die erfenis gee. Hy wil ’n vader vir ons wees, om ons Sy dierbare kinders te noem. Hy wil met ons wandel op hierdie noue pad. Hy wil ons bemoedig wanneer ons neergeslaan is, en Hy wil vir ons veg wanneer ons swak is. Hy wil ons identiteit gee, ’n deel van die familie van God—Sy kinders. Hy wil krag gee om oor alle sonde te oorwin (nie net sommige nie), vandag en môre en vir die res van ons lewe. Wanneer ons faal, wil Hy ons ’n begeerte gee om te bekeer. Dan, wanneer ons daardie begeerte aanvaar en na Hom toe terugbeweeg, wil Hy ons vergewe.
Hoe donkerder hierdie wêreld raak, hoe makliker behoort die lig te skyn. Is ons, deur die Gees, daardie vuurtoring wat hoog staan in die aangesig van die storm? Die wind en die golwe slaan daarteen, maar dit kan nie verskuif word nie. Sy lig skyn deur die donkerste tye en gee hoop aan die moeg siele wat in die lewe gestrand is. Sy fondament beweeg nie; sy doel verander nie.
Ons kan ons koppe volmaak met kennis en al die regte dinge weet om te sê en te doen. Maar as ons nie deur die Gees van God verlevend is nie, is ons eenvoudig ’n kultuur wat met elke geslag sal verander. Hierdie verandering sal voortgaan totdat die laaste geslag ten volle in die seë van hierdie wêreld ondergedompel is. Die hele tyd verkry die verderwer van ons siele meer vir homself.
Hierdie stryd is werklik—sommiges sal wen, baie sal verloor. Die verlies is groot, groter as wat ek kan beskryf; en so is die oorwinning.
Eenentwintigste-eeuse Christen, wat sal jy doen?
