Dit is die eerste van ’n reeks artikels oor “Dissipelskap.” Vandag roep Jesus steeds mans en vroue om op die eenvoudige oproep te reageer: “Volg My.” Jesus roep elkeen van ons persoonlik om “My te volg.” In hierdie reeks sal ons die diepte van hierdie eenvoudige gebod van Jesus ondersoek. Soos die dissipels, sal jy jouself aantrek gevind vind om Jesus te volg.
Jy mag beide opgewondenheid en kommer ervaar. Opgewondenheid, soos jou geloofsreis jou na hoogtes van liefde neem wat jy nog nooit geken het nie. Kommer, soos jou geloof op nuwe en moeilike maniere beproef word.
Daar is ’n leegheid in elke menslike hart wat net Jesus kan vul. Daar is ’n suiwerheid en skoonheid in die lewe van Jesus wat met daardie hartverlange resoneer. Terwyl ons met Jesus wandel, vind ons onsself transformeer. Ou dinge vergaan. Alle dinge word nuut. Sy lewe word ons lewe. Sy begeertes word ons begeertes.
Dissipelskap lê op die gelowige. Om in Jesus te glo, van ons sondes te bekering te doen, en die Here Jesus in ons hart te ontvang, is die eerste stappe op ’n leeftyd van geloofsreis. Dissipelskap is nie ’n alternatiewe manier van verlossing nie. Jesus volg is die reaksie van ’n siel wat vrygemaak is. Jesus volg is nie ’n vleeslike poging om ewige lewe te verdien nie. Dit is die liefdevolle reaksie van iemand wat die bron van lewe ontdek het.
As jy by ons aansluit op hierdie reis, sal jy ontdek dat Jesus volg ons na die vallei van besluit lei waar ons gedwing sal wees om te kies tussen ’n lewe van totale oorgawe aan Christus of ’n lewe van sonde en selfgenot.
En Jesus, terwyl Hy langs die See van Galilea geloop het, het Hy twee broers sien staan, Simon wat Petrus genoem word, en Andreas sy broer, wat ’n net in die see gegooi het; want hulle was vissers. En Hy sê vir hulle: Volg My, en Ek sal julle mensevissers maak. En hulle het dadelik hulle nette gelos en Hom gevolg. En Hy het vandaar aangestap en ander twee broers sien, Jakob, die seun van Zebedeus, en Johannes sy broer, in ’n skuit saam met hun vader Zebedeus, wat die nette herstel het; en Hy het hulle geroep. En hulle het dadelik die skuit en hulle vader gelos en Hom gevolg – Matteus 4:18-22.
Stel jou voor jy is in ’n skuit saam met een van hierdie broers. Die son het opgestyg aan die oostelike horison. In afwagting van nog ’n dag se visvang in die blou waters van die Galilea, besig jy jouself met die daaglikse take. Visvang was jou lewe. Jy is so tuis op die see soos in jou huisie.
Nog ’n dag, nog ’n vangst vis, en jy behoort die skuldeisers vir nog ’n week te kan weghou. Dit is die enigste lewe wat jy nog ooit geken het. Jou vader was ’n visserman. Jou oupa was ’n visserman. Dit is ’n gemaklike lewe. Dit is ’n bekende lewe.
Vandagoggend, terwyl die golwe sag teen die sandstrand klop, nader ’n man. Hy is nie ’n totale vreemdeling nie. Almal ken die Seun van Maria. Almal het ’n mening oor die Seun van Maria. Hy verstom die plaaslike rabbyn met sy kennis van die Skrifte. Sy karakter is foutloos; Hy is die vriend van almal en ’n vreemde vir niemand nie.
Hierdie man, Jesus (dit is sy naam), nader jou skuit. Terwyl Hy nader kom, roep Hy in ’n redelike opgewekte stem: “Volg My.”
Jakob kyk na Johannes, en saam sien hulle na hul vader Zebedeus. Sy goedkeurend knik was alles wat hulle nodig gehad het. Zebedeus het al jare saam met sy twee seuns gewerk. Dalk het hy gehoop dat tyd saam met die Nasaréen die skerp kant van hulle harde karakters sou versag.
“Volg My, en Ek sal julle mensevissers maak.” Dit is wat Hy uitroep het na Petrus en Andreas. Hulle het hulle klein boot met nette gelos, dalk vasgemaak aan ’n stomp by die oewer. Wat was dit omtrent hierdie Man dat Hy dissipels na Hom toe kon trek met ’n eenvoudige “Volg My”? Miskien was dit ’n diep verlangen in die hart van hierdie dissipels—’n “hoop” dat Jesus volg dalk sou vervul.
Generasies Joodse manne het na die Messias gesoek—Die Belowende; Hy wat die Romeinse juk sou breek en Israel na haar voormalige vryheid en heerlikheid sou herstel. Jesus was die mees belowende revolusionêre vooruitsig van die dag. Hy sou ’n nasie nodig hê. Hy sou hulle hulp nodig hê. Min het hulle daardie dag besef toe hulle hulle nette laat val en Jesus gevolg het, waar daardie reis hulle sou lei. Min het hulle geweet dat indien hulle hierdie Man gevolg het, hulle nooit weer dieselfde sou wees nie.
Toe Petrus, Andreas, Jakob en Johannes by agt ander aansluit om Jesus te volg, het hulle weggeloop van die bekende, veilige lewe van die visserman. Hulle het dalk gedink dat Jesus volg ’n avontuur sou wees. Hulle het dalk gedink dat na ’n tydperk van diens aan die Nasaréen, hulle terug sou kan keer na hulle visboote. Trouens, dit is wat hulle gedoen het.
Na Jesus se kruisiging en opstanding het Hy verskeie verskynings aan Sy dissipels gehad. Hulle het die Heilige Gees nog nie ontvang nie, en te midde van hierdie groot onsekerheid kon hulle nie die bekoring van die bekende weerstaan nie. Hulle het besluit om te gaan visvang, maar tot hulle versugting het hulle die raak nie meer. Hulle het die hele nag gevang en niks gekry nie. In die oggend het Jesus op die strand gestaan. Hy het vir hulle gesê om aan die regterkant van die skuit te gooi. Hulle gooi en kon die nette nie intrek nie weens die menigte visse.
Simon Petrus sê vir hulle: Ek gaan visvang. Hulle sê vir hom: Ons gaan ook met jou. Hulle het uitgegaan en dadelik in ’n skuit ingegaan; en daardie nag het hulle niks gevang nie. Maar toe dit oggend geword het, het Jesus op die strand gestaan; en die dissipels het nie geweet dat dit Jesus was nie. Toe sê Jesus vir hulle: Jonges, het julle iets om te eet? Hulle antwoord hom: Nee. En Hy sê vir hulle: Gooi die net aan die regterkant van die skuit, en julle sal vind. Hulle het dus gegooie, en toe kon hulle dit nie intrek nie weens die menigte visse – Johannes 21:3-6.
Het jy al ooit jouself in ’n posisie gevind waar jy en probeer het en al jou pogings op mislukking stuit? Jy weet wat dit is om “aan die einde van my opgeraapte hulpbronne” te kom. As dit is waar jy jouself bevind, is jy in ’n posisie om ’n wonderwerk te ervaar. God betoon Hom sterk aan hulle wat hulle swakheid erken.
Wanneer jy besluit om Jesus te volg, sal Hy jou in so ’n volmaakte afhanklikheid van Hom intrek dat jy uiteindelik nie meer op jouself sal vertrou nie. Om werklik soos Jesus te word, beteken om by Paulus te besef …dat in my (dit is, in my vlees) geen goed is nie…. Paulus gaan dan voort in die vers …want om te wil is by my; maar hoe om te doen wat goed is, vind ek nie – Romeine 7:18.
Dissipelskap sal ons lei tot ’n totale oorgawe van onsself aan Christus. Net soos die dissipels nie kon omvat het waarheen die volg van Jesus hulle sou lei nie, so kan ons ook nie. Ons maak ’n geloofskeuse. Ons kies om te volg. Ons vertrou die besonderhede aan ons Meester toe.
As jy soos Jesus wil wees, kan jy nie terugkyk nie. Jesus het gesê: …Geen mens wat sy hand aan die ploeg sit en agtertoe kyk, is geskik vir die koninkryk van God nie – Lukas 9:62. Petrus het teruggekyk. Hy het gesê: “Ek gaan visvang.” Ontgoocheld na die kruisiging en glorierike opstanding, het Petrus gekies om terug te keer na die lewenstyl wat vir hom bekend was. Hy het teruggekeer na visvang en Jakob en Johannes het saam met hom gegaan.
Toe Jesus op die oewer verskyn het na hulle lang nag van vrugtelose toewyding, het Hy ’n visbraai vir die moeg dissipels voorberei. Terwyl Petrus ’n geroosterde vis knabbels, het Jesus na hom omsien en gesê: “Petrus, het jy My meer lief as hierdie?” Hoe saggies deurdringend is die woorde van Jesus.
Petrus het geantwoord: “Ja Here, U weet dat ek U liefhet.” Jesus het gesê: “Voer My lammetjies.” Ons weet nie hoeveel tyd verbygegaan het nie, maar Jesus het weer na hom gedraai: “Petrus…” (in werklikheid het Hy hom Simon genoem) “Hê jy My lief?” Petrus het dieselfde vaste antwoord gegee. “Ja Here, U weet dat ek U liefhet.” Dit was die regte antwoord, maar Jesus was geïnteresseerd in meer as net ’n regte antwoord, daarom sê Hy weer vir hom: “Simon, Jona se seun, het jy My lief?”
Petrus het uiteindelik begin voel dat Jesus meer van hom vra—iets wat sy siel deur en deur deurboor. Hy het begin om Jesus te volg met die begeerte om van Hom te ontvang. Nou vra Jesus hom om daardie liefde te beantwoord.
Tonele van Kajafas se huis het voor hom verskyn. Hy het Jesus sien ruw behandel, valslik beskuldig en uitgekau. Hy het die woedende geskrik van die Sanhedrin gehoor toe hulle na Jesus se dood geroep het. En toe was daar daardie vasberade jong meisie wat hom uitgedaag het en gesê het hy was een van Jesus se dissipels. Hy het vir haar gesê: “Ek is nie.” Drie kere het hy ontken dat hy Jesus geken het en nou het Jesus drie keer sy liefde bevraagteken.
In hartseer het Petrus uitgeroep: “Here, U weet alles; U weet dat ek U liefhet.” Jesus sê vir hom: “Voer my skape.” Vanaf daardie dag was Petrus ’n man met ’n roeping, nie net om Christus te ken met die doel om van Hom te ontvang nie, maar ook om Hom na te volg in sy voorbeeld. Dissipelskap is meer as net om van Jesus te weet. Dissipelskap is om in sy voetspore te wandel en met Jesus in sy bediening en in sy lyding te identifiseer—werklik Hom te ken.
Jesus vra jou vandag, “Hê jy My lief?” Ons ken almal die regte antwoord: “Ja, natuurlik, ek is lief vir Jesus.” Dan “Lief jou naaste” – “Dien die behoeftiges” – “Gee aan jou broer voor” – “Vergewe dieen wat jou gegrief het”.
Dissipelskap is baie prakties in die sin dat dit ons verby die ideologiese beweeg en ons die hande en voete van Jesus vir die mense rondom ons laat word.
As jy in jou hart dink, dit klink nie baie aantreklik nie, wil ek jou aanraai om op die oomblik en die taak voor jou te fokus. Petrus het drie en ’n half jaar saam met Jesus geloop voordat hy hierdie oproep van Jesus ontvang het. Jesus roep ons nooit sonder om ons toe te rus nie, en Hy toerus ons nie totdat Hy bepaal dat ons gereed is nie. Na die dag van Pentekostes is Petrus geroep, hy is voorberei, en hy is toegerus. Toe het God hom magtig gebruik om die kerk te vestig.
Ek wil graag jou aandag vestig op nog ’n eienskap van dissipelskap wat soms misplaas word. Dissipelskap is nooit bedoel om slegte werk te wees nie. As jy vind dat om Jesus te volg moeilik en swaarkry is, is dit ’n bewys dat jou liefde nog nie volmaak is nie.
Jesus se siel-doorboorende vraag aan Petrus was eenvoudig: “Hê jy My lief?” Dit was asof Jesus Petrus toets. [“Ek het ’n taak vir jou, Petrus, maar ’n voorafvereiste vir hierdie taak is jou toegewyde liefde vir My.”] Dissipelskap is ’n liefdevolle reaksie op Jesus. Ons liefde vir Christus maak diens ’n vreugde. Swaarkry is aangenaam en opoffering is nie ’n verlies nie.
Ons kan dit die beste verstaan in die konteks van menslike verhoudings. As jy getroud is en jy jou man of vrou regtig liefhet, oorweeg jy dit nie eens as ’n opoffering om te werk vir die wedersydse voordeel van julle huwelik nie. Op dieselfde manier, as ons regtig verlief is op Jesus, word dit nie as swaarkry beskou om vir Hom te werk nie. Geen opoffering wat ons maak vir die koninkryk van die hemel is ’n verlies nie.
Ek nooi jou om by ons aan te sluit terwyl ons die realiteite van dissipelskap ondersoek. Ons sal leer van Christus se voorbeeld van vergifnis. Ons sal ’n groter begrip kry van wat dit beteken om in geloof te wandel. Jesus het ons geleer om nie te worry nie maar te vertrou. Hy het lesse oor dienende leierskap en kruisdra geleer. Daar is soveel om te ontdek wanneer ons met Jesus wandel.
Verwag om verander te word. Die leringe van Jesus is rewolusionêr in dat dit teen ons menslike drifte inloop. Doelbewus om die lewe van Christus jou lewe te laat word en jy sal verstom wees oor wat God vir jou sal doen.
