Με τον Θεό θα πορευτώ—Σήμερα—
Αύριο μπορεί να μην υπάρξει.
Θα αξιοποιήσω όσο καλύτερα μπορώ τον ΧΡΟΝΟ—τώρα αμέσως—
Που μου χάρισε ο Θεός.
Δεν θα σχεδιάσω μια ζωή
Που ίσως ζήσω με άνεση,
Παρά μόνο να ζήσω τη σημερινή μέρα
Ευαρεστώντας μόνο τον Θεό μου.
Ούτε τολμώ να σκέφτομαι με ορίζοντα χρόνων
Ή να προχωρώ με άλματα·
Με τον Θεό αποκλεισμένο έξω και τον εαυτό μου κλεισμένο μέσα,
Και τους εγωιστικούς στόχους να με περικυκλώνουν.
Υπάρχουν εκείνοι που σχεδιάζουν τη ζωή τους,
Που ελάχιστα σκέφτονται τον Θεό·
Που ζυγίζουν τον εαυτό τους, όχι με την αλήθεια του Θεού,
Όπως θα έπρεπε να κάνουν κάθε μέρα!
«Μην καυχιέσαι», προειδοποιούμαι,
«για όσα φέρνει το αύριο·
Η υγεία κι ο πλούτος σου—ακόμα κι η ίδια η ζωή—
Μπορεί μονομιάς να πετάξουν μακριά!»
«Απόψε, η ψυχή σου
Μπορεί να ζητηθεί από σένα:
Κι εσύ σχεδιάζεις ολόκληρη τη νέα χρονιά
Εκεί, κάτω από κάποιο χριστουγεννιάτικο δέντρο;»
«Ξύπνα! Κάνε τον απολογισμό σου, είσαι έτοιμος;
Έμαθες καλά τα μαθήματά σου;
Αν ο Θεός, σε μόλις τρεις ώρες, ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΡΑ,
Έβαζε απόψε τέλος στην πορεία σου;»
