Χαιρετισμοί σε κάθε έναν στο άξιο όνομα του Ιησού Χριστού, του Σωτήρα και Λυτρωτή μας.
Αυτό το τεύχος του περιοδικού μπορεί να φαίνεται ότι φτάνει πιο σύντομα μετά το προηγούμενο. Πράγματι. Συνεχίζουμε να κάνουμε το πρόγραμμά μας πιο αυστηρό καθώς εργαζόμαστε για να εκδίδουμε κάθε τριμηνιαίο τεύχος πιο έγκαιρα. Ο απώτερος στόχος μας είναι να φτάνουν στα γραμματοκιβώτιά σας τους μήνες Μάρτιο, Ιούνιο, Σεπτέμβριο και Δεκέμβριο κάθε έτους. Προσευχηθείτε για εμάς καθώς συνεχίζουμε να προχωράμε προς την τήρηση αυτού του προγράμματος.
Κατά καιρούς λαμβάνουμε σχόλια—προτάσεις, ανησυχίες και ενθάρρυνση. Εκτιμούμε αυτά τα σχόλια. Αρχειοθετούνται και χρησιμοποιούνται από το διοικητικό συμβούλιο καθώς συνεχώς αξιολογούμε τρόπους να βελτιώσουμε το περιοδικό μας. Μια τελευταία σκέψη πάνω σε αυτό το θέμα… όταν λαμβάνουμε ενθαρρυντικά σχόλια σχετικά με κάποιο συγκεκριμένο άρθρο, αυτό είναι χρήσιμο για εμάς και ενθαρρυντικό για τους συγγραφείς μας όταν τα μεταβιβάζουμε σε αυτούς. Καλωσορίζουμε τα συνεχή σχόλιά σας.
Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, συμπεριλαμβάνουμε αρκετές νέες κατηγορίες σε αυτό το τεύχος. Μία για την Εκκλησιαστική Ιστορία, που γράφεται από δύο νεαρούς αδελφούς από την εκκλησία μας. Και μία για την Ιστορία των Ύμνων, που γράφεται από ένα από τα μέλη του διοικητικού μας συμβουλίου, έναν μεσήλικα έγγαμο άνδρα, ο οποίος επίσης προέρχεται από την εκκλησία μας.
Στο «Ο Μωυσής στη Μαδιάμ», ακολουθούμε τα βήματα του Μωυσή κατά τη μεσαία περίοδο της ζωής του. Ξεριζώθηκε από την άνετη ζωή που ζούσε στην Αίγυπτο ως υιοθετημένος γιος της βασιλικής οικογένειας και στη συνέχεια ο Θεός τον έστειλε στην έρημο για να μάθει μερικά πολύ αναγκαία μαθήματα, ως περαιτέρω προετοιμασία για να γίνει υπηρέτης του Θεού. Καθώς εξετάζουμε τη ζωή του Ιωνά, παίρνουμε μια γεύση από «Τον Θεό Που Δεν Μας Αφήνει». Συχνά ένας πιστός που αγωνίζεται χάνει από τα μάτια του την Αλήθεια του Θεού επειδή πιστεύει το ψέμα ότι δεν νοιάζεται κανείς, ωστόσο η αλήθεια είναι η εξής—ο Θεός της Βίβλου δεν μας εγκαταλείπει απλώς, ούτε μας γυρνάει την πλάτη τη στιγμή που παίρνουμε λάθος δρόμο ή κάνουμε ένα στραβοπάτημα. Ας επιτρέψουμε σε αυτό το άρθρο να μας βοηθήσει να ριζώσουμε και να θεμελιωθούμε στη βιβλική Αλήθεια για τον Αββά Πατέρα—έναν Πατέρα που νοιάζεται για τα παιδιά Του. Έχουμε επίσης το δεύτερο άρθρο σε μια συνεχιζόμενη σειρά για τη μαθητεία, καθώς και ένα άρθρο γραμμένο από μια μεσήλικη, πνευματικά ώριμη αδελφή, που ενθαρρύνει τις αδελφές να εξετάσουν τι σκέφτεται ο Θεός για την ενδυμασία τους.
Εκκλησιαστική Ιστορία και Πρέπει ένας Χριστιανός να Ψηφίζει;
Τέλος, ας εξετάσουμε τα δύο σύντομα άρθρα για την εκκλησιαστική ιστορία. Ένας από τους στόχους μας για αυτό το τεύχος πηγάζει από τη βαθιά ανησυχία που μας προκαλεί η επίγνωση ότι η χώρα στην οποία ζούμε (οι Η.Π.Α.) πλησιάζει στις ενδιάμεσες εκλογές τον Νοέμβριο αυτού του έτους και ότι θα ασκηθεί ισχυρή πίεση σε πολλούς συντηρητικούς Αναβαπτιστές να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία, για να διασφαλίσουν ένα κατάλληλο αποτέλεσμα προς όφελος του σκοπού ή των στόχων που θεωρούν ότι υπηρετούν.
Στον φυσικό κόσμο, ο «παλαιός μας άνθρωπος» τείνει να πιστεύει ότι πρέπει να «κάνουμε κάτι» αν περιμένουμε τα πράγματα να πάνε σε «σωστή» κατεύθυνση. Η πνευματική Αλήθεια είναι η εξής: Η καρδιά του βασιλιά βρίσκεται στο χέρι του ΚΥΡΙΟΥ· όπως τα ρεύματα του νερού, τη στρέφει όπου θέλει —Παροιμίες 21:1. Αν νομίζουμε ότι, ως πιστοί, θα συμβάλουμε στην εκλογή του «σωστού» προσώπου σε μια εκλογική αναμέτρηση αν ψηφίσουμε προσωπικά, ας σταθούμε να αναλογιστούμε τι είπε ο ίδιος ο Θεός στον Ναβουχοδονόσορα. …ότι ο Ύψιστος κυριαρχεί στο βασίλειο των ανθρώπων και το δίνει σε όποιον θέλει —Δανιήλ 4:31-32.
Σε όλη την ιστορία του λαού των Αναβαπτιστών υπήρχαν διαφορετικές απόψεις πάνω σε αυτό το θέμα, παρ’ όλα αυτά επιθυμούμε να αναδείξουμε την οπτική που εκφράζει ο Ιησούς όταν λέει: …Η βασιλεία μου δεν είναι από αυτόν τον κόσμο· αν η βασιλεία μου ήταν από αυτόν τον κόσμο, τότε οι υπηρέτες μου θα πολεμούσαν … αλλά τώρα η βασιλεία μου δεν προέρχεται από εδώ —Κατά Ιωάννην 18:36. Όταν κατανοούμε και αναπτύσσουμε μια προσωπική κοσμοθεωρία που θεμελιώνεται στην αρχή των δύο βασιλείων, συνειδητοποιούμε ότι πρέπει να ζούμε ως …ξένοι και περαστικοί πάνω στη γη. [Ενώ εμείς] …δηλώνουμε καθαρά ότι [εμείς] αναζητούμε μια πατρίδα …μια καλύτερη πατρίδα, δηλαδή μια επουράνια· γι’ αυτό ο Θεός δεν ντρέπεται να αποκαλείται Θεός [μας]· γιατί έχει ετοιμάσει για [εμάς] μια πόλη —Εβραίους 11:13-16. Σε όλα τα θέματα που αφορούν την πολιτική ανάμειξη, ενθαρρύνουμε τους πιστούς της Καινής Διαθήκης να υπακούουν στην εντολή: …βγείτε από ανάμεσά τους και ξεχωρίστε… —Β΄ Κορινθίους 6:17.
Ας καλλιεργούμε πάντοτε μια ορθή στάση στην καρδιά μας, ώστε οι λόγοι και οι πράξεις μας να αντικατοπτρίζουν την άποψη του Θεού για το θέμα, όταν Αυτός μέσω του Αποστόλου Παύλου μάς λέει: Κάθε άνθρωπος ας υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες. Γιατί δεν υπάρχει εξουσία παρά μόνο από τον Θεό· οι υπάρχουσες εξουσίες έχουν οριστεί από τον Θεό … Γιατί είναι υπηρέτης του Θεού για σένα… —Ρωμαίους 13:1-4.
Με αυτές τις σκέψεις κατά νου γράψαμε τα δύο άρθρα που περιγράφουν πολύ διαφορετικές εποχές στην ιστορία της εκκλησίας και το πώς ήταν για τους Χριστιανούς να σχετίζονται με την κυβέρνηση της εποχής τους. Ας αναλογιστούμε σοβαρά αν μπορούμε να κάνουμε περισσότερο καλό εμπλεκόμενοι στην πολιτική, ειδικά στην εκλογική διαδικασία. Ή αν ο Θεός θέλει να προσευχόμαστε για τους εκλεγμένους μας αξιωματούχους, να τους βλέπουμε ως δικούς Του υπηρέτες και να μιλάμε γι’ αυτούς με σεβασμό. Τελικά, πρέπει να εμπιστευτούμε τον Θεό ότι θα πραγματοποιήσει το θέλημά Του καθώς το «ρολόι του χρόνου» πλησιάζει στο τέλος της λειτουργίας του και ο χρόνος τρέχει προς το τέλος του. Ο Θεός θα το κάνει αυτό σκληραίνοντας τις καρδιές ασεβών ανθρώπων που κατέχουν θέσεις εξουσίας, όπως ο Φαραώ των παλαιών καιρών, για να εκπληρώσει το κυρίαρχο θέλημά Του για τον κόσμο.
Λοιπόν, ποια είναι η λύση όταν παλεύουμε μέσα στην καρδιά μας για την πορεία της χώρας μας και την αυξανόμενη αστάθειά της ή όταν δεχόμαστε τόση πίεση από τους ομοίους μας ή την κοινωνία γύρω μας να εμπλακούμε για να κάνουμε τη διαφορά; Ο Απόστολος Παύλος μάς δίνει πολύ σαφή κατεύθυνση όταν λέει: Προτρέπω λοιπόν, πρώτα απ’ όλα, να γίνονται δεήσεις, προσευχές, μεσιτείες και ευχαριστίες για όλους τους ανθρώπους· για τους βασιλιάδες και για όλους όσοι ασκούν εξουσία· ώστε να ζούμε ήσυχη και ειρηνική ζωή με κάθε ευσέβεια και εντιμότητα. Α΄ Τιμόθεον 2:1-2. Η κρυφή δύναμη επιρροής του Χριστιανού βρίσκεται στη δύναμη της προσευχής που γίνεται στην απομόνωση του δωματίου του. Ωστόσο, για να έχει δύναμη αυτή η προσευχή πρέπει να προέρχεται από μια καρδιά γεμάτη πίστη—Και ο Ιησούς τούς είπε … αληθινά σας λέω, αν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα πείτε σε αυτό το βουνό: Μετακινήσου από εδώ εκεί, και θα μετακινηθεί· και τίποτα δεν θα είναι αδύνατο για εσάς —Κατά Ματθαίον 17:20. Ας θυμόμαστε πάντοτε ότι …Η αποτελεσματική, θερμή προσευχή ενός δίκαιου ανθρώπου κατορθώνει πολλά —Ιακώβου 5:16.
Μέχρι την επόμενη φορά, είθε ο Θεός να είναι με τον καθένα και να σας χαρίζει χάρη και ειρήνη καθώς περπατάτε πιστά σύμφωνα με τον Λόγο Του. Ας προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλον καθώς περνάμε τις δύσκολες εποχές στον κόσμο μας σήμερα.
