Είναι πια χειμώνας· το πέφτον χιόνι
άφησε τους ουρανούς ψυχρά καθαρούς·
μέσα από άφυλλες κλαδιές σφυρίζουν οι δριμείς άνεμοι,
και όλη η γη κείτεται νεκρή και μίζερη.
Κι όμως η αγάπη του Θεού δεν έχει αποσυρθεί·
η ζωή του ανασαίνει μέσα στον τσουχτερό αέρα·
η ομορφιά του ζωγραφίζει την ερυθρωπή αυγή,
και ντύνει κάθε κλαδί με λαμπερά στεφάνια.
Κι αν έξω φυσούν οι δριμείοι άνεμοι,
και οι ουρανοί είναι ψυχροί, και οι παγωνιές σκληρές,
το σπίτι τώρα σφίγγει πιο κοντά τον κύκλό του,
και πιο ζεστό λάμπει το φως του μέσα.
Ω Θεέ, εσύ δίνεις το χειμωνιάτικο ψύχος,
καθώς και τις χαρούμενες ακτίνες του καλοκαιριού·
με την αγάπη σου μας σκεπάζεις θερμά,
και μας φυλάς στις χειμωνιάτικες μέρες της ζωής.
