Καθώς ένας άνθρωπος πέθαινε, οι σκέψεις του γύρισαν πίσω.
Θα αφήσω πίσω μου ένα καλό παράδειγμα, που κανείς δεν θα μπορεί να κατηγορήσει;
Τα απαρνήθηκα όλα, στο θυσιαστήριο πήγα
χωρίς να κρατήσω τίποτα πίσω, ούτε ένα λεπτό.
Ήθελα να κάνω όλα όσα ήταν σωστά.
Μερικές φορές προσευχόμουν όλη τη νύχτα.
Ήταν εύκολο; Δεν μπορώ να πω.
Μα ήταν μάλλον μια μάχη που έδινα κάθε μέρα.
Λίγοι καταλάβαιναν γιατί ζούσα έτσι.
Θα έλεγαν πως ήταν ανόητο να τα παρατήσω όλα.
Δεν μπορούσαν να έχουν δει τη γαλήνη μέσα μου.
Μια γαλήνη που νόμιζα πως κανείς δεν μπορούσε να κρύψει.
Δεν ήταν δική μου επιθυμία να ζω κυνηγημένος.
Μα ήθελαν το σώμα μου, για να το ρίξουν στη φωτιά.
Από σπηλιά σε σπηλιά, σπίτι μου θα αποκαλούσα
γνωρίζοντας πως μια μέρα δεν θα περιπλανιόμουν πια.
Κοιτάζοντας πίσω, δεν θα άλλαζα τίποτα.
Υπήρξε μεγάλη τιμή να υπηρετώ τον βασιλιά μου.
Μα τώρα πρέπει να φύγω, ο καπνός είναι πολύ πυκνός.
Το σώμα μου γίνεται στάχτη, καθώς οι φλόγες το γλείφουν.
Υπάρχει ένα πράγμα που πρέπει να ρωτήσω.
Θα πεθάνω μάταια ή θα αναλάβεις εσύ το έργο;
Ο Ιησούς αναζητά σήμερα έναν λαό
που θα αντέξει στη δοκιμασία και δεν θα παραστρατήσει.
Το να δώσουμε τη ζωή μας είναι μέρος του τιμήματος.
Θα πάρεις αυτή την απόφαση προτού χαθεί ο χρόνος;
Η εκκλησία αγωνίζεται, ο κόσμος έχει εισχωρήσει.
Σκότωσαν τον Ιησού μας και αγαπούν την αμαρτία τους.
Ας μην υποχωρήσουμε· διακυβεύονται πάρα πολλά.
Ας πολεμήσουμε, λοιπόν! Υπάρχει μια βασιλεία που πρέπει να κατακτηθεί!
–Barry Grant
