Επιτρέψτε μου να σας διηγηθώ την παρακάτω αληθινή ιστορία, πιο παράξενη κι από μυθιστόρημα.
Πριν από λίγα χρόνια βρεθήκαμε σε μια ολονύκτια συνάντηση προσευχής, τη νύχτα του Χάλοουιν. Εκτός από μία κυρία, όλοι οι υπόλοιποι ήταν εντελώς άγνωστοι σε εμάς. Φτάσαμε και καθίσαμε στο καθιστικό. (Αυτή η συνάντηση προσευχής είχε σκοπό να μεσιτεύσει ενάντια στα έργα της μαγείας του Χάλοουιν, στις ανθρωποθυσίες κ.λπ.)
Έπειτα έφτασε μια κυρία ονόματι Πάτι μαζί με τον πεντάχρονο γιο της, τον Μαξ. Δεν είχαμε γνωρίσει ποτέ την Πάτι και τον Μαξ. Καθόμουν στον καναπέ και ο Μαξ έτρεξε προς το μέρος όπου καθόμουν. Έμπηξε τα νύχια του στο μπράτσο του καναπέ, εκεί όπου καθόμουν, και άρχισε να ουρλιάζει και να σφυρίζει σαν φίδι, φτύνοντας παντού. Γύρισα έκπληκτος το κεφάλι μου για να κοιτάξω αυτό το αγοράκι, και ήταν σαν να κοιτούσα στα μάτια τον ίδιο τον Σατανά. Αυτό το αγόρι ήταν εντελώς δαιμονισμένο. Λίγο αργότερα η μητέρα του τον πήρε σπίτι.
Γίναμε καλοί φίλοι με το ζευγάρι που διοργάνωνε την ολονύκτια συνάντηση προσευχής. Μάθαμε ότι όσοι έρχονταν σε επαφή με τον Μαξ κατέληγαν γρήγορα να μισούν το αγόρι. Ήταν εντελώς αποκρουστικός εξαιτίας των δαιμόνων που κατοικούσαν μέσα του. Ήταν πολύ επικίνδυνος και βίαιος.
Λοιπόν, μέσα σε δυο μήνες περίπου βρεθήκαμε σε άλλη μια συνάντηση προσευχής και, για άλλη μια φορά, μπήκαν η Πάτι και ο μικρός τρόμος, ο Μαξ. Ενώ προσευχόμασταν όλοι, η Κόνι διέκοψε τα πάντα και είπε: «Μαξ, έλα εδώ κοντά μου».
Ο Μαξ πήγε κοντά στην Κόνι κι εκείνη είπε: «Μαξ, κάθισε σε αυτή την καρέκλα και θα επιστρέψω αμέσως». Ο Μαξ κάθισε στην καρέκλα και το δωμάτιο βυθίστηκε στη σιωπή, καθώς όλοι περίμεναν με αγωνία, ενώ η Κόνι έβγαινε από το δωμάτιο. Σε λίγες στιγμές επέστρεψε με μια λεκάνη νερό και ένα πανί. Γονάτισε μπροστά στον Μαξ και είπε: «Μαξ, θα σε πείραζε να σου πλύνω τα πόδια;»
Ο Μαξ είπε: «Εντάξει». Έβγαλε τα μικρά παπούτσια και τις κάλτσες του.
Η Κόνι έκλαιγε με λυγμούς καθώς έπλενε τα πόδια του Μαξ. Στο δωμάτιο μπορούσες να ακούσεις καρφίτσα να πέφτει. Όταν τελείωσε να του πλένει τα πόδια και να κλαίει, ακούμπησε το χέρι της στην κορυφή του κεφαλιού του μικρού Μαξ και πρόσταξε: «Ακάθαρτα πνεύματα της Κόλασης, σας διατάζω στο πανίσχυρο Όνομα του Ιησού, βγείτε ΤΩΡΑ από αυτό το αγόρι!!! ΦΥΓΕΤΕ!!! Και μην τον βασανίσετε ποτέ ξανά».
Έπειτα η Κόνι πήρε τον Μαξ στην αγκαλιά της και τον έσφιξε πολύ δυνατά, δίνοντάς του ένα φιλί. Ο μικρός Μαξ έγινε ΑΜΕΣΩΣ το πιο γλυκό αγοράκι.
Κυριολεκτώ: έγινε αμέσως. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όταν του μιλούσαν, απαντούσε πάντα στους ενήλικες με «κυρία» και «κύριε». Έπαιζε πολύ ήσυχα και γλυκά με τα άλλα παιδιά και ήταν εξαιρετικά ευγενικός και τρυφερός. Η μητέρα του, η Πάτι, ήταν πανευτυχής με τον καινούργιο της γιο.
Είδαμε την Πάτι και τον Μαξ αρκετές φορές μετά από αυτό, και ο Μαξ ήταν εξίσου αξιαγάπητος όσο παλιά ήταν αποκρουστικός. Ήταν δύσκολο να πιστέψει κανείς πως ήταν το ίδιο αγοράκι που είχε συστηθεί σε εμένα την προηγούμενη νύχτα του Χάλοουιν, ουρλιάζοντας, σφυρίζοντας σαν φίδι και φτύνοντας.
Ο Μαξ έχει τα πιο ξανθά μαλλιά που έχετε δει ποτέ και τα πιο γαλανά μάτια.
Τώρα, όταν κοιτάζεις τα μάτια του, είναι σαν να κοιτάζεις τα μάτια ενός μικρού αγγέλου.
Εκδόσεις Berean
18737 N. Celosia Lane
Surprise, AZ 85387
www.bereanpublishers.co.nz
