As susters in die Here en wedergebore gelowiges is ek seker dat ons almal sal saamstem dat die memorisering van die Skrif belangrik is vir ons geestelike gesondheid. Ek het baie, baie Skrifverse in my kinderjare gememoriseer. Die meeste van die verse wat ek gememoriseer het, is geleer tydens ’n vakansiebybelskool wat ek elke somer bygewoon het.
Tydens die eerste aand van die Bybelskool het die onderwysers opdragte vir geheuewerk uitgedeel, dikwels baie bladsye se werk. Dit was nie alles verpligtend nie, maar die belonings was aanloklik. Meestal het ek alles gememoriseer wat opgedra is. Ek gee hierdie onderwysers en hierdie Bybelskool die eer vir die rykdom aan verse wat ek in daardie jare gememoriseer het.
Nou is ek getroud en het ek my eie kinders. Die Bybelskool uit my kinderjare is lankal verby. Ek het besef dat ek dit sal moet laat gebeur as my kinders die Skrif gaan memoriseer. As moeders weet baie van ons hoe belangrik dit is om God se Woord te memoriseer en dit nie net in ons eie harte weg te steek nie, maar ook in ons kinders se harte.
Hoe sal ’n jongman sy pad rein hou? Deur dit te hou volgens u woord. Met my hele hart soek ek U; laat my nie van u gebooie afdwaal nie. U woord het ek in my hart gebêre, sodat ek nie teen U sondig nie –Psalm 119:9-11.
Ons het God se Woord in ons harte nodig om ons te help in ons daaglikse stryd teen sonde. Ons kinders het dit ook nodig. Die meeste van ons kinders gaan nie die Skrif memoriseer sonder ’n bietjie hulp van ons nie.
Ek en my man het nie in die huwelik getree met die droom om saam met ons kinders te memoriseer nie. In ons gesin het dit amper per ongeluk gebeur. Ons oudste kinders was drie en vier toe my man voorstel dat ons saam met hulle werk aan die Kersverhaal in Lukas 2:1-19. Ek het nie gedink hulle sou dit kon doen nie. Ek het gedink jong kinders memoriseer kort verse soos: “Wees goedhartig teenoor mekaar.” Ons het dit elke aand saam tydens ons gesinsgodsdiens opgesê. Ek was nogal verbaas toe hulle hierdie gedeelte vinnig en maklik gememoriseer het.
Ek was nuuskierig. Moes ons dit weer probeer? Paasfees het nader gekom, en ek het saam met hulle begin werk aan die verhaal van die kruisiging in Johannes 19:1-19. Weer eens het hulle dit sonder veel moeite gememoriseer. Dit het my aangemoedig om met ander gedeeltes voort te gaan.
Toe dit tyd geword het om die kinders tuis te onderrig, wou ek hê dat memorisering deel van ons daaglikse roetine moes wees. Ek het ’n ringband gekoop en die gedrukte gedeeltes wat ons gememoriseer het, sowel as die gedeeltes wat ek wou hê hulle moes memoriseer, daarin gesit. Só het ’n roetine begin wat ons vandag steeds volg.
Elke dag sê ons die gedeelte waaraan ons tans werk, asook een wat ons voorheen gememoriseer het, hardop op. Ons sê dit ook saam as ’n gesin tydens ons stiltetyd. Ek het gevind dat wanneer ons dit só doen, die gesin die gedeelte binne ongeveer drie tot vier weke gememoriseer het.
Aan die begin van ’n nuwe gedeelte lees ek die Skrif hardop. Soos die dae verbygaan, begin die kinders al hoe meer saam sê. Uiteindelik hoef ek hulle net aan die gang te kry en help ek hulle net waar nodig. Wanneer ek dink dat hulle die gedeelte ken, laat ek hulle dit een vir een vir my opsê. As hulle dit goed ken, begin hulle dit tydens ons gesinsgodsdiens vir hulle pa opsê. As hulle dit nie ken nie, hou ons aan oefen totdat hulle dit ken. Soms gee ek die kind wat sukkel net ’n paar verse om op te sê. Die meeste wil egter eerder die hele gedeelte opsê.
Ons memoriseer as ’n gesin eerder as individueel. Ek gaan nie oor na ’n nuwe gedeelte voordat almal dit gememoriseer het nie, of ten minste soveel daarvan gememoriseer het as wat hulle kan. (Nie alle kinders kan op driejarige ouderdom 19 verse memoriseer nie.) Sommige van ons kinders kon skaars praat toe hulle drie was, daarom was dit byna onmoontlik om Bybelverse mondelings te memoriseer. Sommige kinders sukkel om ’n gedeelte op te sê en het baie leidrade nodig; dit is goed solank hulle hul bes doen. Soms herhaal ons dieselfde gedeelte ’n paar jaar later, en leer hulle dit die tweede keer beter.
Dit klink dalk tydrowend en stresvol, maar vir ons is dit nie so nie. Ek bestee ongeveer vyf minute per dag aan geheuewerk. Ons het geen tydsbeperkings vir ons memorisering nie, dus is daar geen druk om dit teen ’n sekere tyd te ken nie. Die kinders doen dit vandat hulle skaars kon praat, so hulle is daaraan gewoond en kla selde. Omdat ons as gesin memoriseer, help dit ook die kind wat nie so goed soos ’n ander kind kan memoriseer nie. As gesin moedig ons die kind wat sukkel aan en prys ons hom. Hy voel dat hy iets bereik het, selfs al sukkel hy deur die hele gedeelte.
Ek gee ’n klein beloning vir elke gedeelte wat gememoriseer is. Ek het ’n boksie met pryse waaruit hulle kan kies. Dit hoef nie baie te kos nie! Ek bestee dikwels nie veel meer as ’n dollar nie. Rommelverkopings en tweedehandse winkels is plekke waar jy items goedkoop kan koop. Uitverkopings voor die skooljaar begin is ook goed, want die meeste kinders hou daarvan om ’n nuwe pak kryte of ’n oulike uitveër te kry.
Met verloop van tyd het ek moedeloos geraak oor hoe vinnig die kinders ’n gedeelte wat hulle gememoriseer het, vergeet het. Ek het agtergekom dat hulle dikwels ’n paar jaar later skaars ’n gedeelte kon opsê wat hulle vroeër geleer het. Ek het gewonder waarom ek al die moeite doen as hulle dit oor ’n paar jaar tog net gaan vergeet. My man het my aangemoedig om voort te gaan. Hy het gesê dat die begrippe steeds in hulle harte was, selfs al kon hulle nie meer die gedeelte opsê nie. Daarom het ek aangehou, maar ek het steeds gehoop om ’n oplossing vir hierdie probleem te vind.
Op ’n dag het ek ’n artikel gelees wat geskryf is deur ’n ander ma wat ook saam met haar kinders aan memorisering gewerk het. In die artikel het sy gesê dat dit belangrik is om die geheuewerk uit die korttermyngeheue na die langtermyngeheue oor te dra. Die oplossing is eintlik heel eenvoudig. Benewens ons nuwe gedeelte sê ons elke dag ook ’n gedeelte op wat ons vroeër geleer het. My ringband kom hiervoor goed te pas! Al die gedeeltes wat ons geleer het, is in hierdie ringband. Ek gebruik ’n skuifspeld om my te help onthou watter gedeelte ons pas hersien het. Elke dag skuif die skuifspeld na die volgende gedeelte. Wanneer ons die einde bereik, begin ons weer van voor af. Dit help om die gedeeltes vars in ons gedagtes te hou en dit na ons langtermyngeheue oor te dra.
Ek hou ook daarvan om vir elke skooljaar ’n tema te hê. Een jaar was my tema: “Memoriseer 100 verse.” Die kinders het dit geniet om te sien hoe die getal deur die jaar toeneem. Hierdie jaar werk ons aan “Die Bergrede.” Ek het dit in 10 dele verdeel. Die doel is om dit binne ’n jaar klaar te kry, maar as ons nie dié doel bereik nie, maak dit nie saak nie. Dit is beter om stadig te werk en iets goed te memoriseer as om vinnig te werk en nie te onthou wat jy geleer het nie.
Dit is die metodes wat ek vir ons gesin nuttig gevind het. Bid en vra God vir idees wat goed vir julle gesin sal werk, sonder om julle met ander gesinne te vergelyk! Moenie onderskat wat julle kinders kan doen nie. Moenie aanneem dat hulle net ’n vers of twee kan memoriseer omdat hulle jonk is nie. Kinders vaar dikwels net so goed as wat ons van hulle verwag, selfs die jongeres.
Nadat ons God se Woord gememoriseer het, moet ons dit daagliks gebruik. ’n Kombers wat in ’n kas gebêre word, help niks op ’n koue winternag nie. Die skrywer van Deuteronomium vat dit goed saam—En jy moet die HERE jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees: En jy moet dit jou kinders ywerig leer, en daaroor praat wanneer jy in jou huis sit en wanneer jy op pad is, wanneer jy gaan lê en wanneer jy opstaan –Deuteronomium 6:5-7.
Eerstens het ons God lief. Dan plaas ons sy Woord in ons harte. Laastens moet ons hierdie waarhede aan ons kinders leer terwyl ons met ons daaglikse aktiwiteite besig is. Hierdie gedeelte omvat dit alles—sit, loop, lê en opstaan. Nadat ’n gedeelte gememoriseer is, verduidelik my man die verse aan ons tydens ons stiltetyd. Dit help ons om te verstaan wat ons memoriseer.
Ons doen baie dinge uit gewoonte omdat ons besef hoe belangrik dit is. Ons borsel ons tande, kam ons hare, eet ontbyt en doen baie ander dinge. Ons doen hierdie dinge elke dag. Hulle is ’n gereelde deel van ons lewens. Omdat ons dit waardeer, sorg ons dat dit gebeur. So behoort dit ook met Skrifmemorisering te wees. Dit is te waardevol om oor te slaan.
Geseënd is die man wat nie die raad van goddeloses volg, of op die weg van sondaars staan, of in die kring van spotters sit nie. Maar sy vreugde is in die wet van die HERE, en oor sy wet dink hy dag en nag. Hy sal wees soos ’n boom wat by waterstrome geplant is en op die regte tyd sy vrugte dra; sy blare verwelk ook nie, en alles wat hy doen, slaag –Psalm 1:1-3.
Wanneer ons vreugde vind in God se Woord, sal ons graag tyd maak om die Skrif te memoriseer, en die Woord wat ons gememoriseer het, sal dan op die regte tyd vrug dra.
En laat ons nie moeg word om goed te doen nie, want op die regte tyd sal ons die oes insamel as ons nie moed opgee nie –Galasiërs 6:9.
