God die Pottebakker vorm my.
Watter soort pot sal ek wees:
Om te dra, te bêre, of om uit te drink?
’n Lamp, ’n bord, of ’n kombuiswasbak?
Ek is ’n bietjie oppervlakkig, ek erken,
Want ek fokus nogal baie op myself.
Maar hier is ’n gedagte,
Ek is nie die enigste pot nie.
Om my lewe
is daar baie ander,
’n man, ’n dogter,
en ’n paar broers.
Die Pottebakker se hand is ook op hulle,
En maak elkeen van ons iets nuuts.
’n Ander pot stamp teen my,
En nou het ek ’n klein bultjie.
Ek stamp teen ’n ander pot,
Dit lyk of hulle nou ’n kraak het.
Terug na die Pottebakker se wiel gaan ons,
Totdat sy gelykenis weer verskyn.
As wat ek doen en wat ek sê,
Die koers van ander se klei verander,
Dan moet ek my baie versigtig gedra,
Sodat ander se potte nie hol word nie.
God begeer nuttige potte,
Wat die vuur kan weerstaan.
Dit gaan nie net oor my of net oor jou nie;
God werk ook met ander vate.
deur Elizabeth Rust
Hierdie gedig is geïnspireer deur die Skrifgedeelte in Jeremia 18:1-6.
