# Het was winter UITGELICHT ARTIKEL Taal: nl Auteur: Lee Rufener Athens, Wisconsin Oorspronkelijk nummer: The Heartbeat of the Remnant, Winter 2024 Oorspronkelijke pagina’s: 8–10 Lees artikel: Oorspronkelijke PDF: Winter\-2024\-Remnant\_web\_250324\_133620\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Winter 2024]() ![Sneeuwbedekte groenblijvende bomen]() *En het was te Jeruzalem het feest der Inwijding; het was winter \(Johannes 10:22\)\.* Terwijl de razende winden om hem heen gieren, slaat de mens zijn kraag omhoog tegen de kou en de vochtigheid\. We prijzen het seizoen dat hem in zijn zwakste toestand begroet en hem probeert te benadelen en te ontmoedigen bij de levenslust, zelden\. De winter vestigt zich als een formidabele autoriteit en wekt angst niet zozeer door het veroorzaken van pijn, maar door het wegnemen van het aangename\. Als we de equinox passeren, zegt het oude spreekwoord: “de dagen worden langer, en de winter wordt sterker”, en het blijft scherpzinning juist\. Winter is het seizoen van diepe, aanhoudende koude die de vorst dieper drijft en het ijs op de vijvers dikker maakt\. Mens en beest worstelen met zijn felheid, en zelfs de levenloze mechaniek verzet zich tegen de adamantijnse komst van de winter\. Kille tochtjes dringen door in elke kier en spleet en dringen hun harteloze aanwezigheid binnen in de meest besloten kamers\. Terwijl de houtvoorraden krimpen, stijgen de energierekeningen in de strijd om weerstand te bieden aan winters leger van wapens\. Hoewel een paar vrolijke deuntjes, zoals Winter Wonderland, trachten te profiteren van zijn majestueuze momenten, wordt de winter over het algemeen veracht door de normale bewoners van deze aarde\. We grimmig onder de dreigende ijzige greep die ons gevangen houdt en verlangen naar de uiteindelijke ontbinding daarvan\. De lente kan haar aandeel aan drassige en ongemakkelijke dagen hebben en rafelige momenten\. Noordelijke traditie zegt dat de roodborst drie keer met sneeuw bedekt moet worden voordat de lente volledig is aangekomen\. Maar de lente is nooit leeg van de hoop en de luister van betere dagen die komen\. De zomer kan ondraaglijk zijn met haar verzengende hitte en vochtigheid, maar ze draagt een schijn van gezegende vruchtbaarheid aan alle kanten, en weinigen zullen hun activiteiten vertragen om de ongemakken op te merken\. De herfstdagen dragen hun nostalgische betovering terwijl de schoonheid van de natuur in de opmerkelijkste kleuren wordt geschilderd op het loof van het landschap\. De overvloed van de oogst schept een sfeer van blijdschap in haar schoven, en het hart van de mens is nog vrolijk bij het vooruitzicht van rijpend leven\. En dan komt \. \. \. ## Winter Onze Heer ervoer de volheid daarvan; waarschijnlijk niet de volheid van de natuurlijke elementen die wij in noordelijke klimaten ondervinden, maar het seizoen van schijnbare vruchteloosheid\. Sommigen zeiden: “Hij heeft een duivel, en hij is gek; waarom luistert u naar hem?” \(Johannes 10:20\)\. Ten tijde van het feest van de inwijding, “het was winter\.” Er was een massale verdeeldheid onder het volk\. Verwarring heerste aan alle kanten\. Jezus had zojuist een blinde man genezen, en de Joden wierpen hem uit de tempel\. Dergelijke vruchteloze en koude stenen harten bewoonden de velden die geroemd werden als “wit tot de oogst\.” De ijzige grijpen van zonde hadden de harten van de mensheid verhard, en de weiden van religie lagen bezaaid met barre halmen, gedrapeerd met de resten van lege doppen\. De geliefde discipel verspeet geen woorden toen hij ons het feit bracht dat \. \. \. het was winter\. “Gij hebt alle grenzen der aarde gezet: Gij hebt zomer en winter gemaakt” \(Psalm 74:17\)\. Het is gemakkelijk te geloven dat God de zomer geschapen heeft\. De deuntjes op een perfecte zomerdag zingen ons van het Goddelijke\. De schoonheid die overal om ons heen draait, spreekt van Zijn aanwezigheid\. De blije vogels in elke boom, de warmte van het aangename zonlicht en het verbazingwekkende wonder van het leven trekken onze harten naar de Gever door duizend onzichtbare levensdraden\. Dit alles getuigt van de waarheid dat “Gij hebt de zomer gemaakt”\. De dagen van de winter zijn anders\. “Kan uit Nazareth enig goeds komen?” \(Johannes 1:46\)\. Wij delen soortgelijke gevoelens met die van Nathanaël ten opzichte van de wintermaanden, want het is niet zo gemakkelijk om Gods hand daar te zien\. Er is veel lijden en afwijzing die we voelen binnendringen in onze innerlijke mens\. Ik spreek duidelijk niet over het seizoen binnen de natuur, maar over de seizoenen van het leven die parallel lopen aan diens bestaan\. We doen er goed aan ons schrale geloof te ondersteunen met enige stevige bevestiging dat God ook de winter heeft gemaakt, en dat wij Zijn goddelijke doeleinden daarin niet moeten betwijfelen\. Wat anders dan een seizoen van verstikkende wanhoop en ongemak kan onze apathische zielen opwekken tot \. \. \. ## Waardering Afwezigheid doet het hart groeien in genegenheid\. Zo prikkelt de komst van de winter onze waardering voor de zomer\. We zouden blind zijn als de zomer zich voortdurend voordeed\. Men heeft terecht gezegd dat onze dierbaren pas van ons zijn wanneer we hen verloren hebben\. Wanneer het winterseizoen tenslotte hun laatste adem opeist, beginnen we hen te waarderen voor wie ze werkelijk waren\. Het is niet de man met een overvloed aan ononderbroken gezondheid die het meest diep voelt wat zijn welzijn waard is\. Dat besef komt bij hem aan de deur op de dag dat zijn gezondheid verbrijzeld wordt\. Er zijn vele rijke mannen geweest die eerder de schrale naaktheid van faillissement gekend hadden\. Dit drukte onuitwisbaar een permanent stempel in hun karakter dat hen geschikt maakte voor het succes dat daarop volgde\. Zo zal de christen vaak een seizoen van winter ervaren—een tijd wanneer alles waarover hij gewerkt heeft, naar verlangd heeft en liefgehad heeft, ligt wegkwijnend onder hopen van steriele hopeloze puinlagen\. Johannes de Doper profeteerde moedig terwijl de visioen nog vers was en de menigten zich aandrongen om hem te horen prediken\. Maar de donkere en koude gevangeniscel was moeilijk voor hem om te waarderen\. Toch heeft God de winter gemaakt, en deze seizoenen in ons leven zijn van het grootste belang voor ons geestelijk welzijn\. ## Versterking In de 1700s maakte een vioolbouwer genaamd Stradivari violen die ongeëvenaard waren in hun schitterende klank\. Terwijl moderne experts lang puzzelden over hun onvermogen om een soortgelijk instrument te maken, hebben de meesten geconcludeerd dat het hout van die tijd door moeilijke winters gekeerd was, wat een kwaliteit voortbracht die in onze tijd niet gerepliceerd kan worden\. De hele natuur lijdt onder de druk van de wintermaanden, en de mens is geen uitzondering\. De korte dagen en de diepe, brutale kilte van de nacht leggen een grote eis op onze wil\. In de zomer is het betrekkelijk gemakkelijk om op het afgesproken uur uit bed te komen\. De aarde is warm, de vogels zingen druk, en het licht stroomt door de open ramen\. Maar in de duisternis van een ijskoude wintermorgen is het een uitdaging om de dekens terug te slaan en in een triomfantelijke houding op te staan\. Het vereist een vaste vastberadenheid om te slagen en maakt vele goede voornemens tot een mislukking\. Breiden we die gedachte uit tot de ziel van de mens, dan bereiken we een onmiskenbare waarheid\. Degenen die de diepe lasten van hard leven hebben gedragen, hebben een aangeboren kracht ingebed in hun karakter die zij van een milder milieu niet kunnen bevatten\. Het morele karakter van Adonija was aangetast, want “zijn vader had hem te allen tijden niet ontevreden gemaakt door te zeggen: Waarom hebt gij alzoo gedaan?” \(1 Koningen 1:6\)\. Dit is het euvel van gemakkelijk leven\. Degenen die zich aan alle kanten isoleren tegen de slagen van de winter zullen ongetwijfeld een verzwakking van de wil oplopen\. Degenen die hun wil kunnen overwinnen in het aangezicht van een openlijk koude maatschappij, bevinden zich op de snelweg naar succes\. De zomer is traag; maar de winter maakt ons vastberaden\. We moeten dingen doen, ook wanneer we er geen zin in hebben\. En aldus heeft God de winter gemaakt\. ## Samenkomst “Indien twee samen liggen, hebben zij warmte; hoe kan één warm worden?” \(Prediker 4:11\)\. Voor dergelijke samenkomst is in de zomer geen noodzaak—en evenmin is er dan verlangen naar\. De knapperende kachel heeft een betoverend effect op de gezinsleden en de meeste van onze winteravondactiviteiten draaien eromheen\. We spreken met hetzelfde woord over haard en huis, en het is in de winter dat de haard gloedt en de liefde groeit\. Er zijn slechts oppervlakkige relaties onder hen die geen ontbering hebben gekend\. Het vergt de zware ascese van de winter om het genie van liefde in ons hart te bewerken\. Tegenspoed effent het speelveld, terwijl wijze en eenvoudig gezamenlijk in hetzelfde juk trekken\. Vaak, wanneer de dood zijn kille vingers om een zwak lichaam slaat, haasten geliefden zich naar het ziekbed\. Oude wrok wordt vergeten in de plechtigheid van het ogenblik\. Het was aan de poorten van de winter dat “Abraham de geest gaf, en stierf, oud en voldaan des levens” \(Genesis 25:8\)\. Het is hier dat de scheidende gordijnen van het langdurige conflict tussen Isaak en Ismaël wegebden en een gezamenlijke inspanning tussen de twee broeders “hem begroeven in de grot van Machpela”\. Hoewel niemand van ons ooit hoopt op de politieke onrust die vervolging en het wegnemen van godsdienstvrijheid over ons land zou brengen, geloof ik nog steeds dat onze vleselijke kerkelijke verdeeldheden bij de komst daarvan zullen ophouden\. Het kost de winter om ons samen te trekken, en Christus was het voertuig waarop het kwam\. “Het was winter\. En Jezus wandelde in de tempel in de voorhal van Salomo” \(Johannes 10:23\)\. Daar, voor de inwijding van Zijn dood, duwden Zijn discipelen allen om het vooraanstehende positie te bemachtigen en streefden ernaar de grootste te zijn\. Nu, na de koude harde verwijdering van de groene boom, werden zij allen gevonden “eensgezind in de voorhal van Salomo” \(Handelingen 5:12\)\. Aldus is de bediening van de winter die onze God ons geschonken heeft\. ## Mededogen Om de een of andere reden lijkt het dat wij een volle dosis mishandeling moeten ontvangen voordat de deur van ons hart ontsloten wordt voor gedachten aan de droevige toestand van anderen\. Men kan zich slechts afvragen wat de Barmhartige Samaritaan moet hebben doorgemaakt om zo grondig bewogen te worden door het tafereel van de man in de sloot\. Schilderden de Joden niet elke nieuwe dag een vers embleem van haat en minachting voor hem op het doek? Voor sommigen heeft de slechte behandeling de neiging het hart te verharden\. Deze gaan door het leven in teruggetrokken wijze, met bitterheid en wrok aan het roer van hun schip\. Alle kennissen die enigszins niet aan hun discriminatie beantwoorden, worden als verdacht geëtiketteerd en vermeden\. Er zijn anderen die de koude klap van de winter hebben doorstaan en ereen afkeer van hebben dat iemand hetzelfde zou moeten meemaken\. Deze harten worden snel opgewekt tot medelijden en dragen bevooroordeelde sympathie jegens hen die eenzelfde lot delen\. Zelfs de rijkdom die zijn winternachtelijke dood ontmoette en nu in de eeuwige hel verkeerde, werd bewogen om barmhartigheid uit te strekken aan zijn vijf broeders die naar hetzelfde vreselijke einde gingen\. Hoeveel te meer zouden onze trage harten tot liefdadigheid moeten worden geroerd wanneer zij geconfronteerd worden met zulke ongemakken als geestelijke winter? Kunnen wij onze medemens begroeten met dezelfde strenge, ijzige blik die ons in vervlogen dagen in het gezicht heeft geslagen? Is er geen voorraadkamer van barmhartigheid om uit te strekken naar de dwalende ziel die de kille werkelijkheid oogst van zijn dwaasheidsvol leven dat hij in zijn jeugd gezaaid heeft? Het was winter in de dagen dat onze Heer in de tempel wandelde, en zeker is de geestelijke omgeving vandaag niet minder ijskoud\. “En omdat de ongerechtigheid overvloedig zal worden, zal de liefde van velen verkillen” \(Mattheüs 24:12\)\. Wie van ons ervoor kiest dit barre woestijnland te verachten, kan zich naar believen terugtrekken\. De rest van ons zal klaarblijkelijk erkennen dat onze God \. \. \. de winter heeft gemaakt en het zijn volmaakte werk in onze harten laten doen\.