# Alle hulde aan de Naam van Jezus Geschiedenis van een hymne Taal: nl Auteur: by Joel A Hostetler Coshocton, OH Oorspronkelijk nummer: The Heartbeat of the Remnant, Herfst 2022, Nummer 3 Oorspronkelijke pagina’s: 12–14 Lees artikel: Oorspronkelijke PDF: Fall\-2022\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Herfst 2022]() *Gij zijt waardig, o Heer, om heerlijkheid en eer en kracht te ontvangen; want Gij hebt alle dingen gemaakt, en om Uw welbehagen waren zij en werden zij gemaakt – Openbaring 4:11\.* Deze hymne, vaak de “Nationale Hymne van het Christendom” genoemd, is misschien een van de grootste hymnen aller tijden\. Hij werd geschreven door Edward Perronet en verscheen voor het eerst in het novembernummer van 1779 van de Gospel Magazine\. Hij werd bewerkt door Augustus Toplady, die ook de auteur is van een andere bekende hymne, “Rock of Ages”\. De tekst van deze hymne, Alle hulde aan de Naam van Jezus, is in bijna elke taal waarin het christendom bekend is vertaald\. Waar hij ook gezongen wordt, spreekt hij de geestelijke behoeften van het menselijk hart aan\. Een schrijver zei: “Zolang er christenen op aarde zijn, zal hij blijven worden gezongen; en daarna, in de hemel\.” Edward Perronet werd in 1726 te Sundridge, Kent, Engeland, geboren\. Hij stamde af van een vooraanstaande Franse hugenotenfamilie die wegens godsdienstvervolging in Frankrijk naar Zwitserland en later naar Engeland was gevlucht\. Edwards vader, predikant in de Staatskerk van Engeland, was sterk sympathiek met de evangelische beweging die door de Wesleys en George Whitefield werd aangevoerd\. Edward werd, net als zijn vader, predikant in de Anglicaanse Kerk, maar hij bleef altijd kritisch over haar manieren\. Eens schreef hij: “Ik ben geboren en ik zal waarschijnlijk sterven in de wankelende gemeenschap van de Kerk van Engeland, maar ik veracht haar onzin\.” Spoedig echter brak hij met de Kerk en wierp zich krachtig op in de evangelistische arbeid van de Wesleys tijdens de jaren 1740 en 1750\. Charles Wesley schrijft over Edward Perronets moed in het prediken\. Op een keer werden hij en Perronet in een huis belaagd door een woedende menigte ruwe beledigers, die Perronet moedig tegenspraken terwijl zij hem schimpten en met aarde bekogelden\. Het was in die tijd dat de Wesleys en hun volgelingen veel vervolging en zelfs geweld leden van hen die het niet eens waren met hun bediening\. Over deze ervaringen noteerde Wesley in zijn dagboek: “Van Rockdale gingen we naar Bolton, en al snel bleek dat de Rockdale\-leeuwen lammetjes waren vergeleken met die van Bolton\.” Edward Perronet werd neergeslagen en in modder en slijk gerold\. Er werden stenen gegooid en ruiten ingegooid\. Een ander interessant verhaal wordt verteld over de verhouding tussen de Wesleys en Perronet\. John Wesley wilde Perronet horen preken, en hij, die achttien jaar jonger was dan John, had altijd geweigerd in de aanwezigheid van de oudere kerkmens te preken\. Op een dag, toen Wesley Edward in de gemeente zag, kondigde hij aan dat hij bij de volgende dienst zou prediken\. Om een openbaar conflict met Wesley te vermijden, klom Perronet de volgende morgen in de kansel, maar legde snel uit dat hij nooit had ingestemd te preken\. “Echter,” voegde hij eraan toe, “ik zal de grootste preek houden die ooit op aarde is gehouden\.” Hij las toen de Bergrede en ging zitten zonder commentaar\. Na acht jaar samenwerking met de Wesleys veroorzaakten Perronets koppigheid en vrije geest een breuk tussen hen, omdat hij het niet eens was met sommige van hun regelingen\. Zij bleven elkaar echter waarderen en liefhebben\. Perronet bracht zijn laatste jaren door in Canterbury, waar hij predikant was van een onafhankelijke kerk en waar hij in 1792 op zesenzestigjarige leeftijd stierf\. Zijn laatste woorden zijn ook klassiek geworden: “Eer aan God in de hoogte van Zijn godheid\! Eer aan God in de diepte van Zijn mensheid\! Eer aan God in Zijn alleenzijn voldoendeheid\! In Zijn handen beveel ik mijn geest\.” Hoewel Perronet vele andere hymnen en vormen van poëzie schreef, hebben geen van die faam verworven behalve het onsterfelijke “Alle hulde aan de Naam van Jezus\.” Het succes van deze tekst is zonder twijfel bevorderd door drie mooie melodieën\. “Coronation”, gecomponeerd door Oliver Holden, een timmerman uit Massachusetts, autodidact muzikant en gerespecteerd zangschoolleraar, wordt in Amerika het meest gebruikt\. “Miles Lane”, gecomponeerd door William Shrubsole, Perronets persoonlijke vriend, is het meest populair in Groot\-Brittannië\. Terwijl de feestelijke melodie “Diadem”, gecomponeerd in 1838 voor deze tekst door James Ellor, een Engelse leek, vaak als koornummer wordt gebruikt\. Deze hymne was oorspronkelijk geschreven met de titel “On the Resurrection”, en er waren acht strofen, als volgt: Alle hulde aan de macht van Jezus’ naam, Laat engelen zich voor Hem neerwerpen Breng voor Hem het koninklijk diadeem voort, Om Hem te kronen, Heer van allen\! Laat hooggeboren serafs de lier stemmen, En, als zij haar stemmen, vallen Voor Zijn aangezicht die hun koor stemt, En kroon Hem, Heer van allen\! Kroon Hem, gij morgensterren van licht, Die deze rondzwevende bol heeft geplaatst, Verwelkom nu de kracht van Israëls macht, En kroon Hem, Heer van allen\! Kroon Hem, gij martelaren van uw God, Die van Zijn altaar roepen; Verheerlijkt de stam van Jesses scepter, En kroon Hem, Heer van allen\! Gij zaad van Israëls uitverkoren geslacht, Gij verlosten van de val, Verheerlijkt Hem die u redt door Zijn genade En kroon Hem, Heer van allen\! Verwelkom Hem, gij erfgenamen van Davids lijn, Die David tot Heer riep\. De God geworden mens, de goddelijke Mens, En kroon Hem, Heer van allen\! Zondaars, wier liefde nooit kan vergeten De alsem en de gal, Spreidt uw overwinningen aan Zijn voeten uit, En kroon Hem, Heer van allen\! Laat elke stam en elke tong Die de roep der schepping bond, Nu juichen in universeel gezang, De gekroonde Heer van allen\! Zoals hij nu in onze hymneboeken staat, is de hymne ingekort en veranderd, en één strofe is toegevoegd door de beroemde verzamelaar van hymnen, predikant John Rippon, in 1787\. O dat wij met die heilige schare ginds Aan Zijn voeten neer mogen vallen; Wij zullen ons aansluiten bij het eeuwige lied, En kroon Hem, Heer van allen\. Terwijl we dit geweldige verhaal van het leven van Edward Perronet en anderen die hun aandeel hebben gehad in het tot ons brengen van deze onsterfelijke hymne afsluiten, laten we tot slot eens kijken naar het effect dat deze hymne heeft gehad op heidenen die niets van Jezus wisten\. Het meest beroemde verhaal verbonden met Perronets grote hymne wordt verteld van de missionaris in India, predikant E\.P\. Scott\. Op een dag zag hij op straat een man van zo vreemde verschijning dat hij naar hem informeerde en vernam dat hij tot een wild bergvolk behoorde onder wie Christus nooit was gepredikt\. Mr\. Scott bad over de zaak en besloot dat volk te bezoeken\. Zodra hij hun berghuis bereikt had, viel hij midden onder een woeste bende moordzuchtige stamleden die op oorlogstocht waren en die hem met hun speren naderden\. Zij grepen hem en zetten hun speren op zijn hart\. Meteen haalde de missionaris de viool tevoorschijn die hij altijd bij zich droeg en begon te spelen en te zingen in de moederstaal: “Alle hulde aan de naam van Jezus\!” Hij deed zijn ogen dicht, verwachtend elk ogenblik de dood\. Toen hij bij de vierde strofe kwam, en er niets was gebeurd, opende hij zijn ogen en was verbaasd te zien dat de speren uit de handen van de wilden waren gevallen en dat grote tranen in hun ogen stonden\! Zij nodigden Mr\. Scott uit in hun huizen, en hij bracht de resterende jaren van zijn leven door met het prediken en verkondigen van Gods liefde en verlossing aan deze mensen\. God gebruikte in Zijn voorzienigheid een eenvoudige hymne als middel om het evangelie aan een groep behoeftige heidenen bekend te maken\. Referenties: A Treasury of Hymn Stories 101 Hymn stories “Coronation” Tune \-Oliver Holden 1765\-1844 “Miles Lane” Tune \-William Shrubsole, 1760\-1806 “Diadem” Tune \-James Elliot, 1838 “Let Us Crown Him” Tune \-James McGranahan 1840\-1907 ![Bladmuziek voor Alle hulde aan de Naam van Jezus, melodie DIADEM C\. M\. met refrein]()