# Δοξάστε όλοι τη δύναμη του ονόματος του Ιησού Ιστορία ενός ύμνου Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Joel A Hostetler Coshocton, OH Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Φθινόπωρο 2022, Αριθμός 3 Σελίδες της πηγής: 12–14 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Fall\-2022\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Φθινόπωρο 2022]() *Εσύ είσαι άξιος, Κύριε, να λάβεις δόξα και τιμή και δύναμη· επειδή εσύ δημιούργησες τα πάντα, και για τη δική σου ευχαρίστηση υπάρχουν και δημιουργήθηκαν –Αποκάλυψη 4:11\.* Αυτός ο ύμνος, που συχνά αποκαλείται «Εθνικός Ύμνος της Χριστιανοσύνης», είναι ίσως ένας από τους σπουδαιότερους ύμνους όλων των εποχών\. Τον έγραψε ο Έντγουαρντ Περνόνετ και πρωτοεμφανίστηκε στο τεύχος του Νοεμβρίου του 1779 του Gospel Magazine\. Τον επιμελήθηκε ο Όγκουστους Τόπλαδι, που είναι επίσης ο συγγραφέας ενός άλλου γνωστού ύμνου, του “Rock of Ages”\. Το κείμενο αυτού του ύμνου, «Δοξάστε όλοι τη δύναμη του ονόματος του Ιησού», έχει μεταφραστεί σε σχεδόν κάθε γλώσσα όπου είναι γνωστός ο Χριστιανισμός\. Όπου και αν τραγουδιέται, ανταποκρίνεται στις πνευματικές ανάγκες της ανθρώπινης καρδιάς\. Ένας συγγραφέας έχει πει, «Όσο θα υπάρχουν χριστιανοί στη γη, θα συνεχίσει να τραγουδιέται· και μετά από αυτό, στον ουρανό\.» Ο Έντγουαρντ Περνόνετ γεννήθηκε στο Σάνντριτζ, στο Κεντ της Αγγλίας, το 1726\. Ήταν απόγονος μιας εξέχουσας γαλλικής οικογένειας Ουγενότων, που είχε καταφύγει στην Ελβετία και αργότερα στην Αγγλία εξαιτίας της θρησκευτικής δίωξης στη Γαλλία\. Ο πατέρας του Έντγουαρντ, πάστορας στην Κρατική Εκκλησία της Αγγλίας, υποστήριζε θερμά το ευαγγελικό κίνημα με πρωτοστάτες τους Γουέσλι και τον Τζορτζ Γουάιτφιλντ\. Ο Έντγουαρντ, όπως και ο πατέρας του, έγινε επίσης κληρικός στην Αγγλικανική Εκκλησία, αλλά πάντοτε επέκρινε τις πρακτικές της\. Μια φορά έγραψε, «Γεννήθηκα και πιθανόν θα πεθάνω στην κλυδωνιζόμενη εκκλησιαστική κοινότητα της Εκκλησίας της Αγγλίας, αλλά περιφρονώ τις ανοησίες της\.» Σύντομα, ωστόσο, αποχώρησε από την Εκκλησία και ρίχτηκε με όλες του τις δυνάμεις στις ευαγγελιστικές προσπάθειες των αδελφών Γουέσλι κατά τις δεκαετίες του 1740 και του 1750\. Ο Τσαρλς Γουέσλι γράφει για το θάρρος του Έντγουαρντ Περνόνετ στο κήρυγμα\. Κάποτε αυτός και ο Περνόνετ βρέθηκαν περικυκλωμένοι σε ένα σπίτι από όχλο άγριων υβριστών, στους οποίους ο Περνόνετ αντιτάχθηκε με γενναιότητα, ενώ τον έβριζαν και του πετούσαν χώμα\. Ήταν εκείνη την εποχή που οι Γουέσλι και οι ακόλουθοί τους υπέστησαν πολλούς διωγμούς και ακόμη και βία από εκείνους που διαφωνούσαν με τη διακονία τους\. Σχετικά με αυτές τις εμπειρίες, ο Γουέσλι σημείωσε στο ημερολόγιό του: «Από το Ρόκντεϊλ πήγαμε στο Μπόλτον, και σύντομα ανακαλύψαμε ότι τα λιοντάρια του Ρόκντεϊλ ήταν αμνοί σε σύγκριση με εκείνα του Μπόλτον\.» Έριξαν τον Έντγουαρντ Περνόνετ κάτω και τον κύλισαν σε λάσπη και βούρκο\. Πέτρες εκτοξεύτηκαν και παράθυρα σπάστηκαν\. Δίνεται επίσης μια άλλη ενδιαφέρουσα αφήγηση σχετικά με τη σχέση των αδελφών Γουέσλι με τον Περνόνετ\. Ο Τζον Γουέσλι ήθελε να ακούσει τον Περνόνετ να κηρύττει, και εκείνος, που ήταν 18 χρόνια νεότερος από τον Τζον, πάντα αρνιόταν να κηρύξει παρουσία του μεγαλύτερου κληρικού\. Έτσι, μια μέρα ο Γουέσλι, βλέποντας τον Έντγουαρντ στο εκκλησίασμα, ανακοίνωσε ότι ο Έντγουαρντ θα κήρυττε στην επόμενη ακολουθία\. Θέλοντας να αποφύγει μια δημόσια αντιπαράθεση με τον Γουέσλι, ο Περνόνετ ανέβηκε στον άμβωνα το επόμενο πρωί, αλλά εξήγησε αμέσως ότι ποτέ δεν είχε συναινέσει να κηρύξει\. «Ωστόσο,» πρόσθεσε, «θα εκφωνήσω το σπουδαιότερο κήρυγμα που έχει γίνει ποτέ στη γη\.» Έπειτα διάβασε την Επί του Όρους Ομιλία και κάθισε χωρίς σχόλιο\. Μετά από οκτώ χρόνια συνεργασίας με τους Γουέσλι, η ισχυρογνωμοσύνη και το ανεξάρτητο πνεύμα του Περνόνετ προκάλεσαν ρήξη μεταξύ τους, καθώς διαφωνούσε με μερικούς από τους κανονισμούς τους\. Συνέχισαν, όμως, να τρέφουν εκτίμηση και αγάπη ο ένας για τον άλλον\. Ο Περνόνετ πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Κάντερμπερι, όπου ήταν πάστορας μιας ανεξάρτητης εκκλησίας, και εκεί πέθανε το 1792, σε ηλικία εξήντα έξι ετών\. Τα τελευταία του λόγια έγιναν επίσης κλασικά: «Δόξα στον Θεό στο ύψος της θεότητάς Του\! Δόξα στον Θεό στο βάθος της ανθρώπινης φύσης Του\! Δόξα στον Θεό στην απόλυτη επάρκειά Του\! Στα χέρια Του παραθέτω το πνεύμα μου\.» Αν και ο Περνόνετ έγραψε πολλούς άλλους ύμνους και ποιήματα, κανένα από αυτά τα έργα δεν απέκτησε φήμη εκτός από τον αθάνατο «Δοξάστε όλοι τη δύναμη του ονόματος του Ιησού»\. Η επιτυχία αυτού του κειμένου, αναμφίβολα, έχει ενισχυθεί από τρεις ωραίες μελωδίες\. Το «Coronation», σύνθεση του Όλιβερ Χόλντεν, ενός μαραγκού από τη Μασαχουσέτη, αυτοδίδακτου μουσικού και σεβαστού δασκάλου σε σχολή τραγουδιού, είναι το πιο διαδεδομένο στην Αμερική\. Το «Miles Lane», σύνθεση του Ουίλιαμ Σράμπσολ, προσωπικού φίλου του Περνόνετ, είναι το πιο δημοφιλές στη Μεγάλη Βρετανία\. Ενώ η εορταστική μελωδία «Diadem», που συνέθεσε το 1838 για αυτό το κείμενο ο Τζέιμς Έλλορ, ένας Άγγλος λαϊκός, χρησιμοποιείται συχνά ως χορωδιακό κομμάτι\. Αυτός ο ύμνος αρχικά γράφτηκε με τον τίτλο «Για την Ανάσταση» και είχε οκτώ στροφές, ως εξής: Δοξάστε όλοι τη δύναμη του ονόματος του Ιησού, Ας πέσουν οι άγγελοι προσκυνώντας, Φέρτε το βασιλικό διάδημα, Για να Τον στέψετε Κύριο όλων\! Ας κουρδίσουν τη λύρα τα σεραφείμ υψηλής καταγωγής, Και καθώς την κουρδίζουν, ας πέσουν Μπροστά σε Εκείνον που συντονίζει τη χορωδία τους, Και ας Τον στέψουν Κύριο όλων\! Στέψτε Τον, φωτεινά αστέρια της αυγής, Αυτόν που στερέωσε αυτή την αιωρούμενη σφαίρα, Δοξάστε τώρα τη Δύναμη της ισχύος του Ισραήλ, Και στέψτε Τον Κύριο όλων\! Στέψτε Τον, μάρτυρες του Θεού σας, Εσείς που φωνάζετε από το θυσιαστήριό Του· Υμνήστε τον βλαστό από τη ράβδο του Ιεσσαί, Και στέψτε Τον Κύριο όλων\! Εσείς, σπέρμα της εκλεκτής φυλής του Ισραήλ, Εσείς, λυτρωμένοι από την πτώση, Δοξάστε Αυτόν που σας σώζει με τη χάρη Του Και στέψτε Τον Κύριο όλων\! Δοξάστε Τον, κληρονόμοι της γενιάς του Δαβίδ, Αυτόν που ο Δαβίδ αποκάλεσε Κύριο\. Τον ενσαρκωμένο Θεό, τον θείο Άνθρωπο, Και στέψτε Τον Κύριο όλων\! Αμαρτωλοί, που η αγάπη σας δεν μπορεί ποτέ να λησμονήσει Την αψιθιά και τη χολή, Πηγαίνετε να απλώσετε τα τρόπαιά σας στα πόδια Του, Και στέψτε Τον Κύριο όλων\! Κάθε φυλή και κάθε γλώσσα Που ορίζουν το κάλεσμα της κτίσης Ας αναφωνήσουν τώρα σε ένα παγκόσμιο τραγούδι, Τον στεμμένο Κύριο όλων\! Όπως εμφανίζεται τώρα στα υμνολόγιά μας, ο ύμνος έχει συντομευτεί και τροποποιηθεί, και μια στροφή προστέθηκε από τον διάσημο συλλέκτη ύμνων, τον αιδεσιμότατο Τζον Ρίπον, το 1787\. Αχ, μακάρι μαζί με εκείνο το ιερό πλήθος Να πέσουμε στα πόδια Του· Θα ενωθούμε στο αιώνιο άσμα, Και θα Τον στέψουμε Κύριο όλων\. Καθώς ολοκληρώνουμε αυτή την εκπληκτική αφήγηση της ζωής του Έντγουαρντ Περνόνετ και των άλλων που συνέβαλαν στο να φτάσει σε εμάς αυτός ο αθάνατος ύμνος, ας ρίξουμε κλείνοντας μια ματιά στην επίδραση που είχε αυτός ο ύμνος σε ειδωλολάτρες που δεν γνώριζαν τίποτα για τον Ιησού\. Η πιο διάσημη ιστορία που συνδέεται με τον μεγάλο ύμνο του Περνόνετ αφορά τον ιεραπόστολο στην Ινδία, τον αιδεσιμότατο Ε\. Π\. Σκοτ\. Μια μέρα είδε στον δρόμο έναν άνδρα με τόσο παράξενη εμφάνιση, ώστε ζήτησε πληροφορίες γι’ αυτόν και έμαθε ότι ανήκε σε μια άγρια ορεινή φυλή, ανάμεσα στην οποία ο Χριστός δεν είχε κηρυχθεί ποτέ\. Ο κ\. Σκοτ προσευχήθηκε γι’ αυτό το θέμα και αποφάσισε να επισκεφθεί εκείνη τη φυλή\. Μόλις έφτασε στον ορεινό τόπο όπου ζούσαν, βρέθηκε ανάμεσα σε μια άγρια ομάδα αιμοδιψών μελών της φυλής που βρίσκονταν σε πολεμική εκστρατεία και τον πλησίαζαν απειλητικά με τις λόγχες τους\. Τον άρπαξαν και έστρεψαν τις λόγχες τους στην καρδιά του\. Αμέσως ο ιεραπόστολος έβγαλε το βιολί που πάντα κουβαλούσε μαζί του και άρχισε να παίζει και να τραγουδά στη ντόπια γλώσσα, «Δοξάστε όλοι τη δύναμη του ονόματος του Ιησού\!» Έκλεισε τα μάτια του, περιμένοντας τον θάνατο ανά πάσα στιγμή\. Όταν έφτασε στην τέταρτη στροφή και τίποτα δεν είχε συμβεί, άνοιξε τα μάτια του και έμεινε έκπληκτος βλέποντας ότι οι λόγχες είχαν πέσει από τα χέρια των αγρίων και μεγάλα δάκρυα βρίσκονταν στα μάτια τους\! Προσκάλεσαν τον κ\. Σκοτ στα σπίτια τους, και εκείνος πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του κηρύττοντας και προσφέροντας την αγάπη και τη λύτρωση του Θεού σε αυτούς τους ανθρώπους\. Ο Θεός στην πρόνοιά Του χρησιμοποίησε έναν απλό ύμνο ως μέσο για να γνωρίσει το ευαγγέλιο σε μια ομάδα ειδωλολατρών που το είχαν ανάγκη\. Πηγές: A Treasury of Hymn Stories 101 Hymn stories Μελωδία “Coronation” \-Oliver Holden 1765\-1844 Μελωδία “Miles Lane” \-William Shrubsole, 1760\-1806 Μελωδία “Diadem” \-James Elliot, 1838 Μελωδία “Let Us Crown Him” \-James McGranahan 1840\-1907 ![Παρτιτούρα για το «Δοξάστε όλοι τη δύναμη του ονόματος του Ιησού», μελωδία DIADEM C\. M\. με ρεφρέν]()