# Να περπατάμε μαζί της μέσα στο πένθος ΑΔΕΛΦΗ ΠΡΟΣ ΑΔΕΛΦΗ Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Naomi Lapp Lakeville, OH Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Άνοιξη 2022, Αριθμός 1 Σελίδες της πηγής: 20–23 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: WEB\-Spring\-2022\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Άνοιξη 2022]() Μια μέρα μπορεί να περπατάτε κατά μήκος μιας ακτής\. Γυρίζετε να δείτε τα ίχνη σας να χάνονται με το επόμενο κύμα αφρισμένου νερού\. Σας αρέσει να ακούτε το γαλήνιο θρόισμα των κυμάτων που σκάνε\. Ατενίζετε την κομψή καμπύλη της ακτογραμμής και τον αστραφτερό ωκεανό που απλώνεται ως τον ορίζοντα\. Η ζωή είναι ωραία\. Ξαφνικά, ένα τεράστιο κύμα ορμά και σας σηκώνει από τα πόδια σας\. Παλεύετε και χτυπιέστε για να ξανασταθείτε\. Ή το κύμα μπορεί ακόμη και να σας παρασύρει πιο πέρα και να σας ρίξει με δύναμη πάνω σε έναν βράχο, αφήνοντάς σας ζαλισμένους και να λαχανιάζετε από τον πόνο\. Αυτό το κύμα μπορεί να ονομαστεί πένθος, όπως εκφράζεται στην ακόλουθη στροφή από το τραγούδι της Mary A\. Baker\. Δάσκαλε, με οδύνη στην ψυχή σκύβω μέσα στο πένθος μου σήμερα· τα βάθη της θλιμμένης μου καρδιάς ταράζονται· Ω, ξύπνα και σώσε με, προσεύχομαι\! Χείμαρροι αμαρτίας και οδύνης σαρώνουν την ψυχή μου που βυθίζεται\! Και χάνομαι\! Χάνομαι, αγαπημένε Δάσκαλε· Ω, βιάσου και πάρε τον έλεγχο\. Τον τελευταίο χρόνο, πολλοί από εμάς χάσαμε αγαπημένα πρόσωπα\. Ίσως ήταν ένας φίλος από τα παιδικά μας χρόνια, κάποιος από την εκκλησιαστική μας οικογένεια ή ακόμη και από την άμεση οικογένειά μας\. Ανάλογα με το πόσο στενή ήταν η σχέση μας, νιώσαμε σταγόνες, πιτσιλιές ή ακόμη και παλιρροϊκά κύματα πένθους\. Το πένθος μας πηγάζει από τη σχέση που είχαμε\. Έχουμε επενδύσει ο ένας στη ζωή του άλλου σε κάποιον βαθμό\. Έχουμε αγαπήσει, αλλά τώρα αυτή η αγάπη δεν έχει πού να στραφεί\. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το πένθος είναι το τίμημα της αγάπης\. Έτσι περιέγραψε το πένθος μια χήρα: «Όταν ο σύζυγός μου πέθανε ξαφνικά και πρόωρα, ένιωσα συντριπτικό σοκ, δυσπιστία, ακόμη και πανικό, καθώς αντιμετώπιζα ένα αβέβαιο μέλλον χωρίς εκείνον, στα 51 μου χρόνια\. Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ πόσο ελεήμων είναι ο Θεός που μας επιτρέπει να βρισκόμαστε σε μια κατάσταση μουδιάσματος και σοκ σε μια τέτοια στιγμή, αφήνοντας την πραγματικότητα να γίνει αισθητή πιο αργά»\. Πώς τα κατάφερε; Λέει: «Με συγκλονίζει επίσης το πώς Εκείνος παρέχει τη χάρη και τη δύναμη για να περάσουμε δύσκολες καταστάσεις στη ζωή, τις οποίες ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε\. Περπατά μαζί μας καθώς διασχίζουμε την κοιλάδα του πένθους, ώστε να μην περπατάμε ποτέ μόνοι\. Το ταξίδι του πένθους δεν είναι ίδιο για όλους\. Δεν τελειώνει σε λίγους μήνες\. Εγώ ακόμη έκλαιγα έναν χρόνο αργότερα\. Χρειάστηκε πολύς καιρός ώσπου να υποχωρήσει ο πόνος και να αποκτήσει ξανά νόημα η ζωή\. Αλλά, δόξα τω Θεώ, έρχεται και εκείνη η στιγμή\! Είναι καλύτερα να μην κοιτάμε πολύ μακριά στο μέλλον\. Περπατάμε μία μέρα τη φορά με τον Ιησού, γνωρίζοντας ότι τα καλύτερα είναι ακόμη μπροστά μας»\. **Ακολουθούν κι άλλες εμπειρίες ανθρώπων που το έχουν περάσει:** - «Ακόμη μαθαίνω ότι, όταν λέμε “Είναι εντάξει, Κύριε”, πρέπει να το αφήνουμε εκεί, στα πόδια του Ιησού»\. - «Οι άνθρωποι που πενθούν νιώθουν πολύ μόνοι, αλλά υπάρχει και μια μοναξιά που προέρχεται από το ότι δεν έχουν πια ένα μέρος όπου ανήκουν\. Μπορεί να βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο και παρ’ όλα αυτά να νιώθεις εντελώς μόνος, επειδή έχεις χάσει την αίσθηση του ανήκειν ή έχει αλλάξει η ομάδα στην οποία ανήκεις»\. - «Η παρουσία ενός ανθρώπου που πενθεί μπορεί να είναι επώδυνη για τους άλλους\. Τους θυμίζει ότι μπορούν να συμβούν “άσχημα” πράγματα\. Έτσι, μερικές φορές δεν τον προσκαλούν, πράγμα που είναι οδυνηρό\. Ένας άνθρωπος που πενθεί θέλει να τον προσκαλούν, αλλά κάποιες φορές, όταν συμπεριλαμβάνεται, ξαναζεί την αίσθηση ότι δεν ανήκει και σκέφτεται πως θα έπρεπε να είχε μείνει στο σπίτι\. Συνήθως, η χαλαρή συζήτηση μπορεί να είναι δύσκολη γι’ αυτούς, όταν ο κόσμος τους έχει κλονιστεί βίαια\. Η καρδιά τους είναι βαριά, ενώ οι άλλοι έχουν ανάλαφρη διάθεση, κι αυτό τους κάνει να νιώθουν ακόμη πιο απελπισμένοι\. Είναι κατανοητό ότι πολλοί δεν ξέρουν τι να κάνουν όταν βλέπουν άλλους να πενθούν, οπότε προτιμούν να μην κάνουν τίποτα και απομακρύνονται\. Πολλές φιλίες χάνονται μετά από μια απώλεια, πράγμα ακόμη πιο οδυνηρό»\. - «Ο Θεός ήταν τόσο κοντά\. Ήταν πάντα εκεί\. “Κάτωθεν είναι οι αιώνιοι βραχίονες”, και τους ένιωθα»\. Ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη θλίψη και το πένθος για να μας διδάξει όσα ίσως δεν μαθαίνουμε στις πιο ευτυχισμένες στιγμές\. Μαθαίνουμε να εξαρτόμαστε από Εκείνον\. Σκεφτόμαστε τη σοβαρότητα της ζωής\. Μαθαίνουμε να αγκαλιάζουμε τις αιώνιες αξίες και να προσδοκούμε τον ουρανό\. Παροτρυνόμαστε να τιμούμε τους αγαπημένους που έχουμε ακόμη, όταν ακούμε εκφράσεις όπως αυτή: «Κοιτάζοντας πίσω, εύχομαι να μην είχαμε θεωρήσει δεδομένο τον χρόνο που είχαμε μαζί\. Μακάρι να είχα αναγνωρίσει τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του ως προτερήματα και όχι ως πράγματα που με ενοχλούσαν»\. Όσοι χάνουν αγαπημένα πρόσωπα συχνά βρίσκονται για ένα διάστημα στο επίκεντρο της προσοχής\. Πολλοί θέλουν να μάθουν πώς αντιμετωπίζουν την κατάσταση, ιδιαίτερα όταν ο θάνατος συνέβη κάτω από ασυνήθιστες συνθήκες\. Σκεφτείτε την εμπειρία της Elizabeth Elliott και των άλλων τεσσάρων γυναικών που έμειναν χήρες το 1956 από δολοφόνους της ζούγκλας στον Ισημερινό\. Ή σκεφτείτε τη Marie Troyer, της οποίας ο σύζυγος John δολοφονήθηκε από αντάρτες στη Γουατεμάλα το 1981, ή τις μητέρες των κοριτσιών που σκοτώθηκαν στο Nickel Mines της Πενσιλβάνια το 2006\. Αυτές οι γυναίκες βρέθηκαν εκτεθειμένες στα φώτα της δημοσιότητας σχεδόν σε όλο τον κόσμο\. Η μεγαλύτερη ευκαιρία τους να φανερώσουν τη χάρη του Θεού που τις ενδυνάμωνε πιθανότατα ήρθε τη στιγμή που τη θέλησαν λιγότερο\. Ωστόσο, οι αντιδράσεις τους —η συγχώρηση, η ανιδιοτέλεια και η εμπιστοσύνη στον Θεό— κατέπληξαν τον κόσμο, τουλάχιστον αν λάβουμε υπόψη την έκταση της δημοσιότητας\. Πράγματι, *Πόλις κειμένη επάνω όρους δεν δύναται να κρυφθή –Κατά Ματθαίον 5:14\.* Αν και εμείς και όσοι γνωρίζουμε δύσκολα θα αντιμετωπίσουμε τέτοια έκθεση στη δημοσιότητα, κι εμείς έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να φανερώσουμε τη χάρη του Θεού\. Ίσως να μην έχουμε ποτέ καλύτερη ευκαιρία να αγγίξουμε σκληρές καρδιές ή καρδιές που αναζητούν τον Θεό από ό,τι στη δική μας ώρα πένθους\. Όταν ακούμε ότι άνθρωποι πράγματι πλησίασαν τον Θεό εξαιτίας του θανάτου του αγαπημένου μας, αυτό μπορεί να μας παρηγορήσει και να δώσει νόημα\. Αυτός ο θάνατος δεν ήταν μια παράλογη τραγωδία· είχε σκοπό να φέρει δόξα στον Θεό\. Με άλλα λόγια, ο Θεός δεν αφήνει τις θλίψεις μας να πάνε χαμένες\. Μας θυμίζει τα λόγια του Ιησού για τον Λάζαρο, όταν είπε: *…Αύτη η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον, αλλ’ υπέρ της δόξης του Θεού, διά να δοξασθή ο Υιός του Θεού δι’ αυτής –Κατά Ιωάννην 11:4\.* Ο Ιησούς είναι το τέλειο παράδειγμά μας για το πώς να συμπαραστεκόμαστε σε όσους θλίβονται\. Πήγε στη Μαρία και τη Μάρθα και τις άκουσε\. Έκλαψε μαζί τους, παρόλο που ήξερε ότι ***μπορούσε*** και στη συνέχεια ***πράγματι*** μεταμόρφωσε ολόκληρη την κατάσταση ανασταίνοντας τον Λάζαρο\. ### Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε; Ποιος είναι ο δικός μας ρόλος στο να βοηθήσουμε μια αδελφή που πενθεί να δοξάσει τον Θεό μέσα στην κατάστασή της; Ας σκεφτούμε όσα μοιράστηκαν οι ακόλουθες χήρες: - «Με βοήθησε όταν μια αγαπημένη αδελφή κάθισε μαζί μου και μου είπε ότι νοιαζόταν\. Και μέσα στη σιωπή της ένιωθα πως η αγάπη της ήταν αληθινή»\. - «Το πένθος είναι απρόσμενο και απρόβλεπτο\. Μπορεί κάποιος να περνά μια καλή μέρα, όταν ακούει ένα τραγούδι, μυρίζει μια συγκεκριμένη μυρωδιά ή βλέπει ένα οικείο ρούχο που του ξυπνά μια ανάμνηση, κι έπειτα ξεσπά σε δάκρυα\. Αν συμβεί αυτό ενώ είστε μαζί του, δεν πειράζει\. Δεν πειράζει να κλάψει\. Τα δάκρυα θεραπεύουν\. Μείνετε κοντά του και βοηθήστε τον να το περάσει\. Πλησιάστε τον· πενθήστε μαζί του\. Είναι προτιμότερο να κάνετε κάτι και να μην το πετύχετε τέλεια παρά να μην κάνετε τίποτα\. Μπορεί να μην καταλαβαίνετε\. Δεν πειράζει\. Δεν χρειάζεται να έχετε βιώσει απώλεια για να δείξετε ότι νοιάζεστε»\. - «Το πένθος εξαντλεί και καταβάλλει διανοητικά\. Γι’ αυτό, μην ρωτάτε απλώς τι μπορείτε να κάνετε· αναζητήστε μια ανάγκη που μπορεί να έχει και προσπαθήστε να την καλύψετε\. Για παράδειγμα: “Θα ήθελα να έρθω την Τρίτη το βράδυ να φτιάξω τη βρύση σου” ή “Θα θέλαμε να έρθουμε και να φέρουμε ένα γεύμα, αν έχεις τη διάθεση”»\. - «Κάτι που σήμαινε πολλά για μένα ήταν όταν οι άνθρωποι μοιράζονταν όμορφες αναμνήσεις από τον αγαπημένο μας ή πράγματα που εκτιμούσαν σ’ εκείνον\. Ακόμη και σήμερα, σχεδόν δεκαεννέα χρόνια αργότερα, η καρδιά μου ζεσταίνεται όταν το κάνουν»\. - «Ήταν όλες εκείνες οι κάρτες που έρχονταν κάθε μέρα τους πρώτους δύο μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου μου\. Ανυπομονούσα να τις λάβω κάθε μέρα, και η πρώτη μέρα που δεν ήρθε κάρτα ήταν δύσκολη»\. - «Αυτό που με βοήθησε πραγματικά ήταν όταν κάποιος μου είπε να επικεντρωθώ στις ευλογίες μου· ότι προσεύχονται για μένα και νοιάζονται\. Ή με προσκαλούσαν να πάω μαζί τους, ακόμη κι αν έτσι ο αριθμός μας δεν ήταν ζυγός\. Άλλο πράγμα που με βοήθησε ήταν όταν περνούσαν για ένα διάλειμμα για καφέ ή μου έστελναν μήνυμα»\. - «Οι χήρες χρειάζονται ενθάρρυνση την επέτειο του γάμου τους και την ημερομηνία που πέθανε ο σύζυγός τους\. Σημαίνει πολλά όταν κάποιος “πραγματικά” το θυμάται\! Είναι ωραίο να οργανώνεται ένα δείπνο για τις χήρες\. Βοηθά επίσης να έχεις μια αδελφή που σου συμπαραστέκεται διακριτικά\. Με βοήθησε όταν κάποια με άκουγε και ήταν εκεί για να βοηθήσει με τις δουλειές και τα μικρά παιδιά\. Πάνω απ’ όλα, ήξερα ότι οι άνθρωποι προσεύχονταν για εμάς»\. ### Τι να πούμε; Ίσως δυσκολευόμαστε να βρούμε τι να πούμε σε έναν φίλο που πενθεί\. Άλλωστε, δεν θέλουμε να μοιάσουμε στη γυναίκα του Ιώβ ή στους φίλους του, των οποίων τα λόγια μόνο αύξησαν τον πόνο του Ιώβ\. Ακολουθούν μερικές απόψεις: - «Δεν χρειάζεται να μας πουν ότι είμαστε μόνοι τώρα\. Το ξέρουμε ήδη»\. - «Το πένθος μπορεί πραγματικά να κλονίσει την πίστη κάποιου στον Θεό, παραλύοντάς τον προσωρινά, ιδίως αν δεν έχει βιώσει πολλές τραυματικές καταστάσεις στο παρελθόν\. Όσο κι αν λαχταρά να εμπιστευτεί τον Θεό και να αποδεχτεί αυτή τη νέα πραγματικότητα στη ζωή του, μερικές φορές χρειάζεται χρόνος απλώς για να ξεπεράσει το σοκ και να μπορέσει να ξαναμιλήσει στον Θεό\. Αυτό δεν πειράζει\. Πιθανότατα θα βρει θεραπεία και η πίστη του θα βαθύνει, αλλά δώστε του χώρο να αγωνιστεί, να παλέψει και να πενθήσει βαθιά\. Ακούστε και προσπαθήστε να μην “διορθώσετε” την πίστη του με λόγια όπως “Όλα συνεργούν προς το αγαθό…” ή “Τουλάχιστον εσύ…”»\. - «Το να ρωτήσεις έναν άνθρωπο που πενθεί πώς είναι μπορεί να τον φέρει σε δύσκολη θέση\. Ίσως δεν είναι η καλύτερη στιγμή να τον ρωτήσεις όταν βρίσκεται ανάμεσα σε πολύ κόσμο\. Ίσως είναι καλύτερα να μην τον ρωτήσεις, εκτός αν θέλεις πραγματικά να μάθεις και είσαι πρόθυμος να αφιερώσεις χρόνο για να τον ακούσεις»\. - «Είναι δύσκολο να σκέφτεσαι λογικά εκείνους τους πρώτους δύσκολους μήνες\. Δεν εκτίμησα το γεγονός ότι με ρωτούσαν τότε τι θα έκανα για να βιοποριστώ\. Πρώτα έπρεπε να επεξεργαστώ το πένθος μου\. Προσπαθούσα επίσης να βοηθήσω τις μικρές μου κόρες, που είχαν συντριβεί από την απώλεια του αγαπημένου τους μπαμπά\. Αυτή η απόφαση μπορούσε να περιμένει»\. **Τα ακόλουθα αποσπάσματα αποκαλύπτουν κι άλλες δυσκολίες που συνοδεύουν το πένθος:** - «Ο καθένας πενθεί διαφορετικά· δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος\. Και δεν φεύγει ποτέ, παρόλο που οι ζωές όλων των φίλων μου συνεχίζονται κανονικά, κάτι που είναι πολύ οδυνηρό να το βλέπω\. Οι γιορτές είναι πολύ δύσκολες\. Σχεδόν δεν μπορώ να παρευρεθώ σε γάμους\. Αυτός είναι ένας κόσμος για ζευγάρια, και μόνο με τη χάρη του Θεού είναι δυνατόν να τα καταφέρω\. Στην πραγματικότητα, οι εβδομάδες πριν από τις ετήσιες επετείους είναι δυσκολότερες από τις ίδιες τις μέρες»\. - «Κάτι που συνειδητοποίησα πολύ γρήγορα ήταν ότι ζούμε σε έναν κόσμο προσανατολισμένο στα ζευγάρια\. Όταν χάνει κανείς τον σύζυγό του, προσπαθεί να καταλάβει πού χωράει πλέον\. Εκτιμώ βαθιά, όταν βρίσκομαι σε μια ομάδα όπου υπάρχουν χήρες και άγαμοι, όσους προσπαθούν να με κάνουν να νιώθω ότι με συμπεριλαμβάνουν και ότι δεν είμαι η παράταιρη»\. - «Δεν μπορείς να βάλεις χρονικό όριο στο πένθος\. Είναι διαφορετικό για τον καθένα\. Δεν “το ξεπερνάς” έτσι ώστε να μην πονάει πια\. Αν πενθήσεις όπως χρειάζεται, η πληγή δεν είναι τόσο ωμή και γίνεται ουλή\. Είναι σαν να συνηθίζεις να ζεις χωρίς ένα χέρι ή ένα πόδι\. Προσαρμόζεσαι στην απουσία του, αλλά δεν παύεις ποτέ να σου λείπει»\. - «Ο θάνατος στην οικογένεια ή η απώλεια ενός συζύγου είναι πιο δύσκολη απ’ όσο μπορεί κανείς να φανταστεί, μέχρι να του συμβεί το ίδιο\. Μακάρι να είχαμε περισσότερη στήριξη από την εκκλησία\. Τα αγόρια μας χρειάζονται μια πατρική φιγούρα για να την έχουν ως πρότυπο, κάποιον να τους διδάξει όσα θα τους μάθαινε ένας πατέρας»\. - «Τα παιδιά μας κάνουν λάθη, όπως και τα άλλα παιδιά· χρειάζονται ενθάρρυνση, όχι κριτική\. Επίσης, θα τους ήταν χρήσιμο ένα χέρι βοηθείας στις δουλειές τους\. Μακάρι να μην χρειαζόταν να αφήνω τόσο συχνά μόνο του το μικρότερο παιδί μου όταν πήγαινα στη δουλειά\. Πάνω από μία φορά με έλουσε κρύος ιδρώτας αναρωτώμενη από πού θα έβρισκα τα χρήματα για να πληρώσω τους λογαριασμούς, αλλά ευχαριστώ τον Κύριο που τα χρήματα ήταν πάντα διαθέσιμα»\. Πώς μπορούμε να θυμόμαστε να στηρίζουμε όσους πενθούν και μετά τις πρώτες μέρες και εβδομάδες; Θα μπορούσαμε να σημειώσουμε στα ημερολόγιά μας τις ημερομηνίες των γενεθλίων τους, τις επετείους και την ημερομηνία θανάτου του αγαπημένου τους\. Έπειτα, θα μπορούσαμε να ορίσουμε μια συγκεκριμένη μέρα της εβδομάδας για να κάνουμε κάτι γι’ αυτούς\. Αν καταρτίσουμε ένα σχέδιο, είναι πιθανότερο να υλοποιήσουμε τις καλές μας προθέσεις\. Τέλος, πρέπει επίσης να θυμόμαστε τις «χήρες που δεν είναι»\. Μερικές φορές υπάρχουν ανάμεσά μας γυναίκες των οποίων η ζωή συνταράσσεται από ένα πένθος χειρότερο από εκείνο ενός πραγματικού θανάτου\. Ίσως υπήρξε προδοσία, εγκατάλειψη, φυλάκιση ή αυτοκτονία στην πορεία της ζωής τους\. Μπορεί σχεδόν να ζηλεύουν την καθαρή πληγή της «συνηθισμένης» χήρας\. Ή μπορεί να παλεύουν με τις ενοχές μαζί με το πένθος τους\. Αυτές οι καταστάσεις βρίσκονται συχνά πολύ έξω από τη ζώνη άνεσής μας\. Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις για το πώς να τις αντιμετωπίσουμε\. Ας μην μείνουμε όμως απόμακροι από μια τέτοια αδελφή, αν έχουμε την ευκαιρία να τη βοηθήσουμε\. Ο Θεός θα μας βοηθήσει να βρούμε τρόπο να δείξουμε ότι νοιαζόμαστε, αν Του το ζητήσουμε\. Καθώς εμείς και όσοι αγαπάμε συνεχίζουμε να περπατάμε με τον Θεό, είθε να αναπαραστήσουμε τη σκηνή της τελευταίας στροφής του τραγουδιού που αναφέρθηκε νωρίτερα: «Δάσκαλε, πέρασε ο τρόμος, τα στοιχεία της φύσης γαλήνεψαν· ο ήλιος της γης καθρεφτίζεται στην ήρεμη λίμνη, κι ο ουρανός είναι μέσα στην καρδιά μου\. Μείνε, ω ευλογημένε Λυτρωτή, μη με αφήσεις πια μόνο· και με χαρά θα φτάσω στο ευλογημένο λιμάνι, και θα αναπαυθώ στην ευτυχισμένη ακτή»\. **Ας κλείσουμε με ένα απόσπασμα από μια χήρα:** > «Περπατήστε μαζί τους ώσπου να μπορέσουν να βγουν από τη σπηλιά και να νιώσουν ξανά τον ήλιο\. Μπορεί να απαιτήσει σκληρή δουλειά και κάποιες φορές να λερωθείτε, αλλά γι’ αυτούς θα είστε ο Ιησούς “με ανθρώπινη μορφή”\. Δεν είστε υπεύθυνοι για τη θεραπεία τους· μόνο ο Ιησούς μπορεί να το κάνει αυτό\. Μπορείτε όμως να τους οδηγήσετε σ’ Εκείνον\. > > > > Θυμηθείτε τους φίλους που έφεραν τον παράλυτο στον Ιησού, κατεβάζοντάς τον από τη στέγη\. *Και ιδού, έφεραν προς αυτόν έναν παραλυτικό, ξαπλωμένο σε κρεβάτι· και βλέποντας ο Ιησούς την πίστη τους, είπε στον παραλυτικό· Θάρρει, τέκνον· συγχωρούνται εις σε αι αμαρτίαι σου… Και γνωρίζων ο Ιησούς τους διαλογισμούς αυτών, είπε· Διά τι σεις διαλογίζεσθε πονηρά εν ταις καρδίαις σας; Διότι τι είναι ευκολώτερον, να είπω, Συγχωρούνται εις σε αι αμαρτίαι σου, ή να είπω, Σηκώθητι και περιπάτει; Διά να γνωρίσητε δε ότι ο Υιός του ανθρώπου έχει εξουσίαν επί της γης να συγχωρή αμαρτίας, \(τότε λέγει προς τον παραλυτικόν·\) Σηκώθητι, σήκωσον την κλίνην σου και ύπαγε εις τον οίκον σου\. Και σηκωθείς απήλθεν εις τον οίκον αυτού\. Ιδόντες δε οι όχλοι εθαύμασαν και εδόξασαν τον Θεόν, όστις έδωκε τοιαύτην εξουσίαν εις τους ανθρώπους –Κατά Ματθαίον 9:2\-8\.* > > > > Τι όμορφη εικόνα\! Με τον ίδιο τρόπο, μπορείτε να μεταφέρετε στον Ιησού τον φίλο σας που έχει “παραλύσει” από το πένθος\. Παρακολουθήστε τον να θεραπεύεται, να σηκώνει το βάρος του πένθους του και έπειτα να συνεχίζει προς την ουράνια πατρίδα του\. Καθώς βλέπουμε τον Θεό να εργάζεται στην καρδιά του, μπορούμε όλοι μαζί να δοξάζουμε τον Θεό\!» \~Σε αυτό το άρθρο, τις ενότητες μέσα σε εισαγωγικά τις μοιράστηκαν με τη συγγραφέα αρκετές ανώνυμες χήρες\. ![Οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούν τα σύννεφα πάνω από μια ορεινή λίμνη περιτριγυρισμένη από δάσος]() ## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού - [Οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούν τα σύννεφα πάνω από μια ορεινή λίμνη περιτριγυρισμένη από δάσος](): Pexels\.com