Χαιρετισμούς χριστιανικής αγάπης στον καθένα σας. Ελπίζω να έχετε βρει στον Χριστό την άγκυρα της ψυχής σας και τη λύση στις δυσκολίες σας. Άλλη μια χρονιά πέρασε και έφυγε, και τι χρονιά ήταν αυτή… Ένας αόρατος ιός που κύκλωσε τον κόσμο, αναστατώνοντας κοινωνίες από χώρες του τρίτου κόσμου έως τις πιο προηγμένες και βιομηχανοποιημένες. Οι ηγέτες του κόσμου αλληλοκατηγορούνταν για την πανδημία που διαρκώς εξαπλωνόταν, ενώ οι οικονομίες των χωρών τους συνέχιζαν να κατρακυλούν. Και οι εκκλησίες αγωνίζονταν να διατηρήσουν την ενότητα εν μέσω των διαφόρων κυβερνητικών μέτρων σχετικά με τις αποστάσεις, τη χρήση μάσκας και τον περιορισμό του μεγέθους των συναθροίσεων.
Για πολλούς, το έτος 2020 κατέστρεψε ή άλλαξε ριζικά όσα θεωρούνταν μέχρι τότε φυσιολογικά, και άρχισε να καθιερώνει νέες νόρμες· πολλά πράγματα ίσως να μην είναι ποτέ ξανά τα ίδια. Τα «έξι πόδια» έγιναν ευρέως γνωστή μονάδα μέτρησης. Ο ήχος του βήχα προκαλεί βλέμματα από όσους βρίσκονται κοντά και μπορούν να τον ακούσουν. Η χρήση μάσκας έχει γίνει αντικείμενο αστείων και ατελείωτων διαφωνιών σχετικά με τα υπέρ και τα κατά.
Σε όλη αυτή την περίοδο, πολλοί υπέφεραν με διάφορους τρόπους. Το σημαντικότερο είναι πως αναρωτιέμαι αν έχουμε σκεφτεί τις πνευματικές επιπτώσεις που βιώνουν οι άνθρωποι γύρω μας.
Έχω ακούσει πολλές αναφορές για ανθρώπους που δεν μπόρεσαν να αντέξουν την απώλεια της συναναστροφής, όταν η τοπική τους εκκλησία σταμάτησε εντελώς να τελεί δια ζώσης λατρευτικές συνάξεις. Κάποιοι μαράζωναν σιωπηλά, απογοητευόμενοι όλο και περισσότερο από τον Χριστιανισμό. Άλλοι, θεωρώντας πως αυτό ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι», πήραν την απόφαση να εγκαταλείψουν την παλιά τους εκκλησία και στη συνέχεια προσχώρησαν σε μια νέα ομάδα που υποστήριζε περισσότερο τις απόψεις τους. Υπήρχαν, ωστόσο, πολλές εκκλησίες που επέλεξαν να «υπακούσουν στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους» και συνέχισαν να συναθροίζονται διακριτικά για λατρεία.
Η συνείδηση σε κρίση
Αυτό και μόνο το ζήτημα (οι κυβερνήσεις που υπαγορεύουν στις εκκλησίες πώς και πότε να λατρεύουν) έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις, αναστάτωση, ακόμη και διχόνοια σε πολλές εκκλησίες. Αντιμετωπίζουμε πρωτόγνωρες συνθήκες. Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε ανάλογες εμπειρίες από το παρελθόν στις οποίες να μπορούμε να στηριχτούμε, ώστε να πάρουμε μια ξεκάθαρη απόφαση. Η συνείδηση ορισμένων Χριστιανών δεν τους αφήνει να έχουν ειρήνη όταν «παρακούουν τις πολιτικές αρχές», ενώ η συνείδηση άλλων Χριστιανών δεν τους αφήνει να έχουν ειρήνη όταν «παραμελούν να συναθροίζονται». Κατά κάποιον τρόπο, αυτή η «παρέμβαση» της κυβέρνησης στην καθημερινή ζωή της εκκλησίας απλώς δεν φαινόταν και τόσο σωστή.
Κατά τον 17ο και τον 18ο αιώνα, οι Αναβαπτιστές πρόγονοί μας μετανάστευσαν από την Ευρώπη σε ξένες χώρες αναζητώντας μια νέα πατρίδα, όπου θα ήταν ελεύθεροι να λατρεύουν σύμφωνα με τις επιταγές της συνείδησής τους. Έκτοτε, μία από τις βασικές πτυχές της ζωής στην Αμερική είναι ο «διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους». Έτσι, εμείς οι συντηρητικοί Αναβαπτιστές σκεφτήκαμε με αβεβαιότητα και ανησυχία όσα μας ζήτησαν οι τοπικές, πολιτειακές ή ομοσπονδιακές κυβερνήσεις. Ένα πράγμα για το οποίο είμαι εξαιρετικά ευγνώμων είναι ότι οι ηγέτες της τοπικής μας αδελφότητας επέμειναν πολύ έντονα σε όλη αυτή την περίοδο πως: «Καθώς εξετάζουμε κάθε νέα πρόκληση που παρουσιάζεται, πρέπει ΠΑΝΤΟΤΕ να δείχνουμε θεοσεβή σεβασμό (στη σκέψη, στον λόγο και στην πράξη) προς τις πολιτικές αρχές μας», ιδίως αν κρίνουμε αναγκαίο να «υπακούσουμε στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους».
Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα ανησυχίας ήταν οι εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 2020. Κατά κάποιον τρόπο, αυτή η χώρα έχει γίνει όλο και πιο διχασμένη τα τελευταία τέσσερα χρόνια (ίσως και περισσότερο). Άκουσα μια αναφορά για έναν άνθρωπο του κόσμου, ο οποίος είπε πως αν ο Τραμπ δεν κερδίσει τις εκλογές, τότε δεν βλέπει καμιά ελπίδα να συνεχίσει να ζει και σκέφτεται μήπως θα έπρεπε απλώς να βάλει τέλος στη ζωή του και να τα τελειώσει όλα. Βέβαια, ένας άνθρωπος του κόσμου ίσως να μην έχει την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής που έρχεται, αφού πιθανότατα δεν βλέπει τον εαυτό του ως «ξένο και παρεπίδημο» εδώ πάνω στη γη και μάλλον δεν πιστεύει στην αιώνια ζωή. Τι γίνεται όμως με εμάς που ισχυριζόμαστε ότι είμαστε Χριστιανοί; Τα καταφέρνουμε καλύτερα; Αντιδρούμε σε κάθε κατάσταση με φόβο ή με πίστη;
Όλη αυτή η αναστάτωση στον «φυσιολογικό» τρόπο ζωής μας έφερε αβεβαιότητα. Αβεβαιότητα για την εργασία. Αβεβαιότητα για το μέλλον μας. Αβεβαιότητα για τις οικογένειές μας. Αβεβαιότητα για το τέλος του χρόνου. Και ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί, καθώς ο καθένας συμπληρώνει τα κενά για τον εαυτό του.
Τα εμβόλια
Το πιο πρόσφατο ζήτημα αναστάτωσης, που βρίσκεται στο επίκεντρο τόσο της σκέψης όσο και των συζητήσεών μας, είναι το εμβόλιο. Θα μας «επιβληθεί»; Περιλαμβάνονται σε αυτόν τον νέο τύπο εμβολίου ιδιότητες που θα επιτρέψουν σε άλλους να μας «εντοπίζουν» και να ακούν όλες τις ιδιωτικές μας συνομιλίες; Αληθεύει ότι με κάποιον τρόπο υπάρχει ένα μικροτσίπ ή πλήθος νανορομπότ μέσα σε αυτή τη μικρή ποσότητα υγρού; Θα αλλάξει με κάποιον τρόπο αυτό το νέο εμβόλιο τεχνολογίας, που παρασκευάστηκε ως συνθετικό εμβόλιο mRNA, το DNA μου αν τους επιτρέψω να τρυπήσουν το δέρμα μου; Είναι αυτό το εμβόλιο το χάραγμα του θηρίου; Αυτά και άλλα ερωτήματα ακούω όλο και συχνότερα και με όλο και μεγαλύτερη επιτακτικότητα.
Θεωρίες συνωμοσίας
Η αβεβαιότητα όλων αυτών (του ιού, των εκλογών και του εμβολίου) γέννησε πάρα πολλές θεωρίες συνωμοσίας. Συνήθως, όταν κάτι έχει αρνητικό συνειρμό, έχουμε την τάση να αποκλείουμε την πιθανότητα να εμπλεκόμαστε κι εμείς. «Σίγουρα οι ιδέες που μεταδίδω δεν είναι θεωρία συνωμοσίας!»
Ή μήπως είναι; Ας σταματήσουμε για λίγο και ας το σκεφτούμε. Συνωμοσία = μυστικό σχέδιο μιας ομάδας για να κάνει κάτι παράνομο ή επιβλαβές. Θεωρία = υπόθεση ή σύστημα ιδεών που αποσκοπεί στην εξήγηση κάποιου πράγματος. Δεν ταιριάζει αυτό στους περισσότερους ισχυρισμούς και στις κατηγορίες που έχουν διαδοθεί ανάμεσά μας; Σχεδόν κάθε καινούργια «ιστορία» ισχυρίζεται πως «ορισμένοι» άνθρωποι συμμετέχουν κρυφά σε μια ατζέντα που τα περιλαμβάνει όλα, για να εκμεταλλευτούν αυτό το συγκεκριμένο αρνητικό ζήτημα αναστάτωσης και να επιφέρουν μια συγκεκριμένη αρνητική αλλαγή που θα βλάψει τις μάζες. Τις περισσότερες φορές, αυτές οι «ιστορίες» είναι σχεδιασμένες να παίζουν με τα συναισθήματά μας, προκαλώντας μια αντίδραση που έχει τις ρίζες της στον φόβο και αποσκοπεί τελικά στο να προστατεύσω τον εαυτό μου από την υποτιθέμενη προσωπική βλάβη — από το να με ελέγχουν προσωπικά άλλοι, από την απώλεια των ατομικών μου δικαιωμάτων, της προσωπικής μου ιδιωτικότητας κ.ο.κ.
Αν είμαστε ειλικρινείς σχετικά με τον πραγματικό ορισμό της «συνωμοσίας» και της «θεωρίας», θα πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι πολλές, αν όχι οι περισσότερες, από τις «ιστορίες» που διαδίδονται από στόμα σε στόμα είναι πράγματι θεωρίες συνωμοσίας. Δεν υπονοώ ότι πρέπει να κρύβουμε το κεφάλι μας στην άμμο ή ότι δεν πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Απλώς προειδοποιώ να μην παρασυρόμαστε από τη συναισθηματικά φορτισμένη ρητορική των πολλών «ιστοριών» που προωθούνται διαρκώς.
Υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα που μπορούμε να θέσουμε στον εαυτό μας και τα οποία θα μας βοηθήσουν να ξεκαθαρίσουμε τη σύγχυση που προκαλούν οι διάφοροι ισχυρισμοί ή κατηγορίες. Μου ζητούν να συμμετάσχω στον αγώνα για την προστασία του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών; Με συμβουλεύουν να συμπαραταχθώ με άλλους για να υπερασπιστούμε τα «δικαιώματά» μας; Αν σταματήσω και σκεφτώ τι συμβαίνει στην καρδιά μου, τι με παρακινεί να δράσω — η πίστη ή ο φόβος; Αν υπάρχει κάποια αλήθεια σε όσα καταγγέλλονται, μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό;
Όπως είπα και πριν, αντιμετωπίζουμε πρωτόγνωρες συνθήκες. Ας αντιμετωπίσουμε το μέλλον μας με πίστη — ο Θεός μας είναι κυρίαρχος και έχει τον έλεγχο. Ας μη χάσουμε από τα μάτια μας τη μελλοντική μας πατρίδα στον ουρανό — καλούμαστε να είμαστε ξένοι και παρεπίδημοι σε αυτόν τον κόσμο. Ας θυμόμαστε πάντοτε τις υποσχέσεις του Θεού: ότι θα είναι πάντοτε μαζί μας, ως τη συντέλεια του κόσμου, και ότι ΔΕΝ θα μας αφήσει να πειραστούμε πάνω από τις δυνάμεις μας. Αυτές οι υποσχέσεις και πολλές, πολλές ακόμη διατυπώνονται ξεκάθαρα στις Γραφές.
Ο ιός φτάνει στο σπίτι μας
Η οικογένειά μου (του Curvin) προσβλήθηκε από τον ιό Covid-19 στα μέσα Οκτωβρίου του 2020. Επηρέασε κάθε μέλος της οικογένειάς μας με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο, κάτι που είχε ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς. Μία από τις ενδιαφέρουσες πτυχές ήταν ότι οι περισσότεροι από εμάς χάσαμε την αίσθηση της γεύσης και της όσφρησης. Οι περισσότεροι στην οικογένειά μας δεν υπέφεραν περισσότερο απ’ όσο θα υπέφεραν συνήθως από μια συνηθισμένη γρίπη. Ωστόσο, η μητέρα μου, που ζει μαζί μας, έφτασε στο σημείο να χρειάζεται σχεδόν νοσηλεία λόγω των χαμηλών επιπέδων οξυγόνου στο αίμα της. Ευτυχώς, αυτό αποφεύχθηκε όταν ένας γιατρός τής συνταγογράφησε ισχυρά φάρμακα, τα οποία σχεδόν αμέσως ανέστρεψαν την κατάσταση.
Όσο για μένα, αρρώστησα τόσο βαριά από τον ιό, ώστε δεν μπορούσα να εργαστώ για πάνω από δύο μήνες. Το μόνο που με κράτησε έξω από το νοσοκομείο ήταν η καθημερινή λήψη ενός φαρμάκου που χορηγείται υπό περιορισμούς και διπλάσια δόση στεροειδών μέσω νεφελοποιητή. Αυτό συνεχίστηκε για πάνω από έξι εβδομάδες. Έχουν περάσει σχεδόν δύο μήνες από τότε που άρχισα επιτέλους να αναρρώνω, κι όμως ακόμη δεν έχω επανέλθει πλήρως στην κατάσταση που ήμουν πριν προσβληθώ από τον Covid-19.
Παρεμπιπτόντως, έχουμε συμπεριλάβει ένα άρθρο που τιμά τη ζωή του Mose Stoltzfus, ενός ηλικιωμένου αδελφού από μια αδελφή εκκλησία μας, ο οποίος πέθανε αφού προσβλήθηκε από τον Covid-19. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις δύο περιπτώσεις, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι ο ιός είναι πραγματικός και όχι απάτη· ότι επηρεάζει τον καθένα με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο· ότι ορισμένοι άνθρωποι δεν έχουν σχεδόν καμία αρνητική επίπτωση, παρόλο που προσβάλλονται από τον ιό· και ότι υπάρχουν κάποιοι που πράγματι αρρωσταίνουν πολύ βαριά.
Το φυλλάδιο για τα εμβόλια
Πριν από αρκετά τεύχη δημοσιεύσαμε μια σειρά άρθρων που είχε γράψει ένας γιατρός για το συνολικό ζήτημα των εμβολίων. Στόχος μας ήταν να προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε όσο το δυνατόν πιο ισορροπημένη άποψη. Μας ζητήθηκε πολλές φορές να συγκεντρώσουμε αυτά τα άρθρα σε μορφή φυλλαδίου, κάτι που είχαμε ανακοινώσει παλαιότερα ότι σχεδιάζαμε να κάνουμε. Προέκυψαν αρκετά πρακτικά ζητήματα που έπρεπε να διευθετηθούν, και αυτό πήρε χρόνο (πολύ περισσότερο απ’ όσο είχαμε υπολογίσει). Τώρα, επιτέλους, φτάσαμε στο σημείο να είμαστε έτοιμοι να συγκεντρώσουμε τα άρθρα και να εκδώσουμε αυτό το φυλλάδιο.
Αν θέλετε να λάβετε ένα ή περισσότερα αντίτυπα αυτού του φυλλαδίου, σας ζητούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να μας δώσετε τα στοιχεία επικοινωνίας σας και τον αριθμό των φυλλαδίων που επιθυμείτε, ακόμη κι αν το έχετε ήδη κάνει. Αυτό θα μας βοηθήσει να εκτιμήσουμε το ενδιαφέρον και να γνωρίζουμε πόσα πρέπει να τυπώσουμε. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας ταχυδρομικά, τηλεφωνικά ή με email· τα στοιχεία για καθέναν από αυτούς τους τρόπους βρίσκονται στο εσωτερικό του εξωφύλλου κάθε τεύχους του περιοδικού μας, The Heartbeat of the Remnant.
Συνεχιζόμενες αλλαγές
Τα τελευταία ένα-δύο χρόνια επιδιώξαμε διάφορους τρόπους για να απλοποιήσουμε τις διαδικασίες παραγωγής μας. Μία από αυτές τις προσπάθειες, την οποία έχουμε αναφέρει και παλαιότερα, είναι να συνεργαζόμαστε με πολλούς αρθρογράφους για τις διάφορες συγκεκριμένες στήλες, όπως η Παιδική Γωνιά, Αδελφή προς Αδελφή, Ένας λόγος από τον γιατρό κ.λπ. Μία από τις αλλαγές που θα δείτε είναι ότι θα έχουμε περισσότερους από έναν γιατρούς να γράφουν άρθρα για την ιατρική στήλη.
Οικονομικά
Όπως θα παρατηρήσετε, σε αυτό το τεύχος συμπεριλάβαμε οικονομικό απολογισμό για το έτος 2020. Πριν από έναν χρόνο είχαμε γνωστοποιήσει μέσω του ετήσιου ενημερωτικού μας δελτίου ότι η οικονομική μας κατάσταση ήταν αρκετά δύσκολη και ότι χρειαζόμασταν χρήματα για να συνεχίσουμε. Η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακή και ευλογηθήκαμε από όλους όσοι αποφάσισαν να μας συμπαρασταθούν σε αυτή την ανάγκη. Ωστόσο, όπως μπορείτε να δείτε από τον οικονομικό απολογισμό, εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε οικονομική υποστήριξη, καθώς τα έξοδά μας συνεχίζονται. Σε όσους συμμετέχετε ενεργά με αυτόν τον τρόπο, σας ευχαριστούμε και είθε ο Θεός να ευλογήσει πλούσια τη γενναιοδωρία σας.
Ένα ενδιαφέρον σημείο
Η παιδική ιστορία αυτού του τεύχους του περιοδικού έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα. Παρόλο που οι λεπτομέρειες της ιστορίας ίσως να μην είναι όλες ακριβείς, υπήρχε μια οικογένεια John M. και Catharine Kurtz, η οποία έχασε πέντε παιδιά στη βρεφική ηλικία και, χρόνια αργότερα, έχασε έξι παιδιά από διφθερίτιδα. Μόνο ο John S. Kurtz επέζησε, αλλά αργότερα απέκτησε δύο μικρότερα αδέλφια. Ο John χειροτονήθηκε στη διακονία σε ηλικία 27 ετών και σχεδόν δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη Maria Horning.
Ο John S. και η Maria (Horning) Kurtz ήταν οι προ-προπαππούδες μου. Έτσι, αυτή η γραμμή της καταγωγής μου μπορεί να ιχνηλατηθεί πίσω, μέσα από την εποχή μιας άλλης πανδημίας και μιας τεράστιας αναστάτωσης στη ζωή των ανθρώπων, ως το μοναδικό παιδί που επέζησε από μια οικογένεια 12 παιδιών. Για μένα, αυτό προσδίδει προσωπικό ενδιαφέρον και προοπτική σε ορισμένες από τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα.
Είθε ο Θεός να ευλογεί και να φυλάει τον καθένα σας. Καθώς ο κόσμος γίνεται όλο και πιο σκοτεινός και χαοτικός, ας πλησιάζουμε εμείς οι Χριστιανοί όλο και περισσότερο τον Κύριό μας. Για τούτο, μας έδωσε μια εντολή που περιέχει μια υπόσχεση για τον καθένα μας: Πλησιάστε τον Θεό, και θα πλησιάσει κι εκείνος εσάς. Καθαρίστε τα χέρια σας, αμαρτωλοί, και εξαγνίστε τις καρδιές σας, δίγνωμοι —Ιακώβου 4:8.
Curvin L Wenger
