Ως αδελφές εν Κυρίῳ και αναγεννημένες πιστές, είμαι βέβαιη ότι όλες θα συμφωνούσαμε πως η απομνημόνευση της Γραφής είναι σημαντική για την πνευματική μας υγεία. Απομνημόνευσα πολλά, πολλά εδάφια της Γραφής κατά τα παιδικά μου χρόνια. Τα περισσότερα από τα εδάφια που απομνημόνευσα διδάχθηκαν στο Κατηχητικό Καλοκαιρινό Σχολείο που παρακολουθούσα κάθε καλοκαίρι.
Κατά το πρώτο βράδυ του Κατηχητικού, οι δάσκαλοι μοίραζαν αναθέσεις απομνημόνευσης, συχνά αρκετές σελίδες. Αυτά δεν ήταν όλα υποχρεωτικά αλλά τα δώρα ήταν δελεαστικά. Τα περισσότερα χρόνια απομνημόνευα όσα μου ανατίθονταν. Δίνω στους δασκάλους αυτούς και στο Κατηχητικό την εύνοια για τον πλούτο των εδαφίων που απομνημόνευσα εκείνα τα χρόνια.
Τώρα είμαι παντρεμένη και έχω δικά μου παιδιά. Το Κατηχητικό από την παιδική μου ηλικία έχει περάσει πολύ καιρός. Συνειδητοποίησα ότι εάν τα παιδιά μου επρόκειτο να απομνημονεύσουν τη Γραφή, εγώ έπρεπε να το κάνω πραγματικότητα. Ως μητέρες, πολλές από εμάς γνωρίζουμε τη σημασία της απομνημόνευσης του Λόγου του Θεού και της απόκρυψής του, όχι μόνο στις καρδιές μας, αλλά και στις καρδιές των παιδιών μας.
Με τι καθαρίσει ο νέος τον δρόμον του; τηρώντας το κατά τον λόγον σου. Με όλη μου την καρδιά σε ζητούσα· ας μη απατήσω από ταις εντολαίς σου. Τον λόγον σου έκρυψα εν τη καρδία μου, ίνα μη αμαρτήσω προς σε —Ψαλμοί 119:9-11.
Χρειαζόμαστε τον Λόγο του Θεού στις καρδιές μας για να μας βοηθά στις καθημερινές μας μάχες με την αμαρτία. Τα παιδιά μας έχουν ανάγκη το ίδιο. Τα περισσότερα από τα παιδιά μας δεν θα απομνημονεύσουν τη Γραφή χωρίς κάποια βοήθεια από εμάς.
Ο σύζυγός μου κι εγώ δεν μπήκαμε στον γάμο με όνειρα να απομνημονεύσουμε με τα παιδιά μας. Για την οικογένειά μας συνέβη σχεδόν τυχαία. Τα μεγαλύτερα παιδιά μας ήταν τριών και τεσσάρων όταν ο σύζυγός μου πρότεινε να δουλέψουμε μαζί τους την ιστορία των Χριστουγέννων που βρίσκεται στον Λουκά 2:1-19. Δεν νόμιζα ότι θα μπορούσαν να τα καταφέρουν. Πίστευα ότι τα μικρά παιδιά απομνημονεύουν σύντομα εδάφια όπως, «Να είστε ευγενικοί ο ένας προς τον άλλον.» Αρχίσαμε να το απαγγέλλουμε μαζί κάθε βράδυ κατά τη διάρκεια των οικογενειακών μας ευλογιών. Έμεινα πολύ έκπληκτη όταν το απομνημόνευσαν γρήγορα και εύκολα.
Έμεινα περίεργη. Να προσπαθήσουμε ξανά; Πλησίαζε Πάσχα, οπότε άρχισα να δουλεύω μαζί τους το διήγημα της σταύρωσης που βρίσκεται στον Ιωάννη 19:1-19. Και πάλι, το απομνημόνευσαν χωρίς πολύ κόπο. Αυτό με ενθάρρυνε να συνεχίσω με άλλα αποσπάσματα.
Όταν ήρθε η ώρα να διδάξω τα παιδιά στο σπίτι, ήθελα η απομνημόνευση να είναι μέρος της καθημερινής μας ρουτίνας. Αγοράσα ένα ντοσιέ και έβαλα μέσα τα τυπωμένα αποσπάσματα που είχαμε απομνημονεύσει καθώς και τα αποσπάσματα που ήθελα να απομνημονεύσουν. Αυτό ξεκίνησε μια ρουτίνα που κάνουμε ακόμα και σήμερα.
Κάθε μέρα απαγγέλλουμε το τρέχον απόσπασμα καθώς και ένα που έχουμε ήδη απομνημονεύσει. Το απαγγέλλουμε επίσης μαζί ως οικογένεια κατά την ώρα της ευλαβούς μας συνάθροισης. Βρήκα ότι κάνοντας το έτσι, η οικογένεια έχει το απόσπασμα απομνημονευμένο σε περίπου τρεις ως τέσσερις εβδομάδες.
Στην αρχή ενός νέου αποσπάσματος, διαβάζω το εδάφιο φωναχτά. Καθώς περνούν οι μέρες, τα παιδιά αρχίζουν να συμμετέχουν όλο και περισσότερο. Τελικά, τα ξεκινάω και βοηθώ μόνο όταν χρειάζονται βοήθεια. Όταν νομίζω ότι γνωρίζουν το απόσπασμα, τους έχω να μου το απαγγείλουν ένα-ένα. Αν το ξέρουν καλά, αρχίζουν να το απαγγέλλουν στον πατέρα τους κατά την οικογενειακή μας λατρεία. Αν δεν το ξέρουν, συνεχίζουμε την εξάσκηση μέχρι να το μάθουν. Μερικές φορές θα δώσω στο παιδί που δυσκολεύεται λίγα εδάφια μόνο για να τα απαγγείλει. Ωστόσο, τα περισσότερα προτιμούν να απαγγέλλουν όλο το απόσπασμα.
Απομνημονεύουμε ως οικογένεια αντί μεμονωμένα. Δεν προχωράω σε νέο απόσπασμα μέχρι όλοι να το έχουν απομνημονεύσει ή τουλάχιστον μέχρι το επίπεδο της δυνατότητάς τους. (Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να απομνημονεύσουν 19 εδάφια σε ηλικία τριών ετών.) Κάποια από τα παιδιά μας μόλις μιλούσαν στα τρία χρόνια, οπότε η προφορική απομνημόνευση ήταν σχεδόν αδύνατη. Κάποια παιδιά θα μπουσουλήσουν μέσα από ένα απόσπασμα και θα χρειαστούν πολλές λέξεις-κλειδιά, που είναι εντάξει αν κάνουν το καλύτερο που μπορούν. Μερικές φορές ξαναπερνάμε το ίδιο απόσπασμα μετά από μερικά χρόνια και το μαθαίνουν καλύτερα τη δεύτερη φορά.
Αυτό μπορεί να ακούγεται χρονοβόρο και αγχωτικό, αλλά για εμάς δεν είναι έτσι. Δαπανούμαι περίπου πέντε λεπτά την ημέρα δουλεύοντας στην απομνημόνευση. Δεν έχουμε χρονικούς περιορισμούς στην απομνημόνευση, οπότε δεν υπάρχει πίεση να το μάθουν μέχρι κάποια συγκεκριμένη στιγμή. Τα παιδιά το κάνουν αυτό από τότε που μόλις άρχιζαν να μιλούν, οπότε το έχουν συνηθίσει και σπάνια παραπονιούνται. Επειδή απομνημονεύουμε ως οικογένεια, βοηθά επίσης το παιδί που δεν μπορεί να απομνημονεύσει τόσο καλά όσο ένα άλλο. Ως οικογένεια, ενθαρρύνουμε και εμψυχώνουμε το παιδί που δυσκολεύεται. Νιώθει αίσθημα επιτεύγματος ακόμα κι αν δυσκολευτεί σε ολόκληρο το απόσπασμα.
Δίνω ένα μικρό βραβείο για κάθε απόσπασμα που απομνημονεύεται. Έχω ένα κουτί με δώρα από το οποίο μπορούν να διαλέξουν. Αυτό δεν χρειάζεται να κοστίζει πολύ! Συχνά δεν ξοδεύω περισσότερο από ένα δολάριο. Οι υπαίθριες πωλήσεις και τα καταστήματα φιλανθρωπίας είναι μέρη για να αγοράσει κανείς αντικείμενα φθηνά. Οι προσφορές για την επιστροφή στα σχολεία είναι επίσης καλές, καθώς τα περισσότερα παιδιά χαίρονται να έχουν μια καινούργια συσκευασία κραγιόνων ή μια χαριτωμένη γόμα.
Καθώς περνούσε ο καιρός, άρχισα να απογοητεύομαι από το πόσο γρήγορα τα παιδιά ξεχνούσαν ένα απομνημονευμένο απόσπασμα. Ανακάλυψα ότι μερικά χρόνια αργότερα συχνά σχεδόν δεν μπορούσαν να απαγγείλουν ένα προηγουμένως μάθημα απόσπασμα. Αναρωτιόμουν γιατί καταβάλλω την προσπάθεια εάν απλώς θα το ξεχνούσαν σε λίγα χρόνια. Ο σύζυγός μου με ενθάρρυνε να συνεχίσω. Είπε ότι οι έννοιες παρέμεναν στις καρδιές τους ακόμη κι αν δεν μπορούσαν πια να απαγγείλουν το απόσπασμα. Έτσι συνέχισα, αλλά εξακολουθούσα να ελπίζω για μια λύση σε αυτό το πρόβλημα.
Μια μέρα διάβασα ένα άρθρο γραμμένο από μια άλλη μητέρα που κι αυτή εργαζόταν στην απομνημόνευση με τα παιδιά της. Στο άρθρο έλεγε ότι είναι σημαντικό να βγάλεις το έργο μνήμης από τη βραχυπρόθεσμη μνήμη και να το περάσεις στη μακροπρόθεσμη μνήμη. Η λύση είναι στην πραγματικότητα αρκετά απλή. Κάθε μέρα, εκτός από το να απαγγέλλουμε το νέο απόσπασμα, απαγγέλλουμε επίσης ένα προηγουμένως μαθαμένο απόσπασμα. Το ντοσιέ μου είναι χρήσιμο γιʼ αυτό! Όλα τα αποσπάσματα που έχουμε μάθει είναι σε αυτό το ντοσιέ. Χρησιμοποιώ ένα συνδετήρα χαρτιού για να με βοηθά να θυμάμαι το απόσπασμα που μόλις αναθεωρήσαμε. Κάθε μέρα ο συνδετήρας μετακινείται στο επόμενο απόσπασμα. Όταν φτάνουμε στο τέλος, ξεκινούμε ξανά. Αυτό βοηθάει να διατηρούνται τα αποσπάσματα φρέσκα στη μνήμη μας καθώς και να μεταφέρονται στη μακροπρόθεσμη μνήμη.
Μου αρέσει επίσης να έχω ένα θέμα για κάθε σχολική χρονιά. Μια χρονιά το θέμα μου ήταν «Απομνημονεύστε 100 Εδάφια». Τα παιδιά χάρηκαν βλέποντας τον αριθμό να ανεβαίνει καθώς προχωρούσε η χρονιά. Φέτος δουλεύουμε πάνω στο «Κήρυγμα του Όρους». Το χώρισα σε 10 ενότητες. Ο στόχος είναι να το ολοκληρώσουμε σε ένα χρόνο, αλλά αν δεν φτάσουμε σε αυτόν τον στόχο δεν έχει σημασία. Είναι καλύτερο να πηγαίνεις αργά και να απομνημονεύεις κάτι καλά παρά να πηγαίνεις γρήγορα και να μη διατηρείς όσα έμαθες.
Αυτές είναι οι μέθοδοι που βρήκα χρήσιμες για την οικογένειά μας. Προσευχηθείτε και ζητήστε από τον Θεό ιδέες που θα λειτουργήσουν καλά για την οικογένειά σας χωρίς να συγκρίνετε τον εαυτό σας με άλλες οικογένειες! Μην υποτιμάτε τι μπορούν να κάνουν τα παιδιά σας. Μην υποθέτετε ότι επειδή είναι μικρά, μπορούν μόνο να απομνημονεύσουν ένα ή δύο εδάφια. Τα παιδιά συχνά κάνουν μόνο όσο καλά τα περιμένουμε, ακόμα και τα μικρότερα.
Αφού έχουμε απομνημονεύσει τον Λόγο του Θεού, πρέπει να τον χρησιμοποιούμε καθημερινά. Μια κουβέρτα που φυλάσσεται στην ντουλάπα δεν ωφελεί σε μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα. Ο συγγραφέας της Δευτερονόμιου το συνοψίζει καλά—Και θα αγαπήσεις τον ΚΥΡΙΟ τον Θεόν σου με όλη σου την καρδιά, και με όλη σου την ψυχή, και με όλη σου τη δύναμη. Και αυτά τα λόγια, που σε διατάζω σήμερα, θα είναι στην καρδιά σου· και θα τα διδάσκης επιμελώς στα παιδιά σου, και θα τα συζητάς όταν καθίζεις στο σπίτι σου, και όταν περπατάς στο δρόμο, και όταν ξαπλώνεις, και όταν σηκώνεσαι —Δευτερονόμιον 6:5-7.
Πρώτα, αγαπάμε τον Θεό. Έπειτα βάζουμε τον Λόγο Του στις καρδιές μας. Τέλος, πρέπει να διδάξουμε αυτές τις αλήθειες στα παιδιά μας καθώς προχωράμε στις καθημερινές μας δραστηριότητες. Αυτό το απόσπασμα τα περιλαμβάνει όλα—κάθισμα, περπάτημα, ξάπλωμα και ανέβασμα. Αφού ένα απόσπασμα απομνημονευτεί, ο σύζυγός μου θα εξηγήσει τα εδάφια σε εμάς κατά την ώρα της λατρείας μας. Αυτό μας βοηθά να κατανοήσουμε τι απομνημονεύουμε.
Πολλά πράγματα τα κάνουμε από συνήθεια επειδή συνειδητοποιούμε τη σημασία τους. Βουρτσίζουμε τα δόντια μας, χτενίζουμε τα μαλλιά μας, τρώμε πρωινό και κάνουμε πολλά άλλα. Τα κάνουμε αυτά καθημερινά. Είναι μέρος της καθημερινότητάς μας. Επειδή τα εκτιμούμε, τα πραγματοποιούμε. Έτσι πρέπει να είναι και με την απομνημόνευση της Γραφής. Είναι πολύτιμο για να το παραλείψουμε.
Μακάριος ο άνθρωπος που δεν προστάζει στα συμβούλια των ασεβών, ούτε κάθεται εν τη οδώ των αμαρτωλών, ούτε καθίζει εν τω συλλόγω των εμπαικτών· αλλά η ευχαρίστησίς του εστιν εν τω νόμω του ΚΥΡΙΟΥ· και επί τω νόμω αυτού μελετά νυκτός και ημέραν. Και έσται ως δένδρον φυτευμένο παρά τους χειμάρρους των υδάτων, το οποίον καρποφορεί τον καρπόν αυτού εν καιρώ αυτού· και το φύλλον αυτού δεν θα μαρανθή· και εν παντί ό,τι αν ποιή, επιτυχίαν έχει —Ψαλμοί 1:1-3.
Όταν ευφραινόμαστε στον Λόγο του Θεού, θα χαρούμε να αφιερώσουμε χρόνο για να απομνημονεύσουμε τη Γραφή, και ο απομνημονευμένος Λόγος τότε θα φέρει καρπό στον καιρό του.
Και ας μη κουραζώμεθα εν αγαθοεργίαις· διότι εν καιρώ θερισμού θέλομε θερίσει, εάν μη εκλυθώμεν —Γαλάτας 6:9.
