# De leeuw, de heks en de Happy Meal: CHRISTENEN, WEES OP UW HOEDE\! Taal: nl Auteur: by Dean Taylor Oorspronkelijk nummer: The Heartbeat of The Remnant, januari/februari 2006, Nummer 1 Oorspronkelijke pagina’s: 10, 11, 12, 13, 14, 17 Lees artikel: Oorspronkelijke PDF: 2006\-01\-02\-remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, januari/februari 2006]() ![Een leeuw en andere dieren kijken naar een dansend kind]() Aan het einde van een kort bezoek aan mijn broer en zijn gezin afgelopen weekend in South Carolina namen we tijdens een laat diner bij de plaatselijke McDonald’s afscheid\. Ik ben niet zo dol op fastfood — vooral niet op McDonald’s — maar omdat we nog 13 uur naar huis moesten rijden, waren we het met mijn broer eens dat het een mooie afsluiting voor al onze kinderen kon zijn\. Mijn broer en ik stonden lijnrecht tegenover elkaar als het om geestelijke zaken ging: hij was een agnostische evolutionist en ik een belijdend fundamentalist\. Het leek wel alsof we het over vrijwel elk onderwerp oneens waren\. Als ik terugkijk, betreur ik de meeste debatten die we in onze jeugd hebben gevoerd\. Als er al iets is, denk ik dat ik hem door zo vaak met hem te redetwisten vanuit het vlees, nog verder in zijn godloze overtuigingen heb gedreven\. Maar nu, bijna 25 jaar later, zaten we hier met onze vrouwen en kinderen en keken we naar de totaal verschillende levens die we hadden geleid\. Eerder die dag waren we eindelijk voorbij de oppervlakkigheden gekomen en kon ik hem vragen wat hij van God vond\. Ik vroeg hem wat volgens hem de gevolgen zouden zijn van het opvoeden van kinderen in een omgeving waar God volkomen afwezig is\. Daarna raakten we verder in gesprek\. Hij kwam met zijn oude argumenten en ik gaf mijn gebruikelijke apologetische weerleggingen van de beweringen van de ‘oerknaltheorie’ en de evolutietheorie\. Vervolgens spraken we over zijn wantrouwen jegens ‘georganiseerde religie’ en zijn afkeer van hypocrieten die naar de kerk gaan\. Hij besloot met de uitspraak dat hij op zoek was naar een christendom dat geloofwaardiger is dan wat van oudsher is onderwezen\. Hij had genoeg van de Bijbel gelezen om het grootste deel ervan als ‘ongekunsteld’ te beschouwen en zocht een geloof dat ‘wetenschap en religie met elkaar kan verenigen’\. Kortom, hij zei dat hij een ‘redelijke religie’ wilde\. Het idee van een heilige, morele God die gehoorzaamheid aan wetten eist, was voor hem middeleeuws\. Hij wilde een god die je kon zien en duidelijk kon beredeneren\. Omdat ons gesprek me bezighield, besprak ik het later met mijn vrouw\. Ze zei dat ze zich zorgen maakte omdat het leek alsof er in hun leven geen besef was van geestelijke nood\. Zolang dat er niet was, vreesde ze dat onze woorden waarschijnlijk betekenisloos zouden zijn\. Ze raadde ons aan nog dringender te blijven bidden om die honger in hun ziel\. Maar nu, aan het einde van ons bezoek, zat ik daar naar mijn laatste woorden te zoeken, worstelend met de duidelijke aanstoot en de mislukte compromissen van dat weekend\. Ik greep in de Happy Meal van mijn vierjarige en haalde er het ‘speeltje’ uit waarop ‘Witte heks’ stond\. Het thema was afkomstig uit Disney’s nieuwste seculiere invasie: ‘Narnia’\. Toen ik om me heen keek, merkte ik plotseling dat overal in het restaurant grote afbeeldingen van leeuwen, heksen en klerenkasten hingen\. ‘Narnia’ is de nieuwste filmsensatie van Walt Disney\. De film is gebaseerd op het boek *De leeuw, de heks en de kleerkast*, dat C\.S\. Lewis in 1950 schreef\. Ik vroeg mijn broer of ze de film hadden gezien en natuurlijk hadden ze dat\. Dus begon ik over enkele overtuigingen en praktijken van C\.S\. Lewis te praten\. Omdat ik veel van Lewis’ werk had gelezen, merkte ik dat ik geneigd was zijn intellectuele benadering van het christendom te gebruiken als een soort religie die mijn broer misschien eindelijk zou aanvaarden\.\.\. maar ik moest mezelf tegenhouden\. Zoals mijn vrouw zei: als iemand geen nood ervaart, wat heeft het dan voor zin? Hij moest zien dat hij een zondaar was die een redder nodig had, niet slechts psychologisch christendom toevoegen aan zijn toch al ‘verfijnde’ filosofische denkwijze\. Dus verzamelden we de kinderen, zeiden we dat ze de heksen in de vuilnisbak moesten gooien en vertrokken we terug naar huis in Pennsylvania\. Tijdens de 13 uur durende rit naar huis dacht ik veel na over C\.S\. Lewis en vroeg ik me af waarom hij nu zo populair wordt\. Ik dacht aan het verlangen van mijn broer naar een relatieve, rationele en moderne religie en concludeerde dat hij niet de enige was\. De laatste tijd lijkt het erop dat Hollywood de mogelijkheden heeft ontdekt om flink te verdienen aan nietsvermoedende evangelische en katholieke christenen\. De film ‘The Passion’ bracht recordopbrengsten op en sindsdien hebben veel kleinere filmmaatschappijen zich erbij aangesloten om de evangelische en katholieke markt te veroveren\. De doorgewinterde goudzoeker Walt Disney is bepaald niet nieuw met deze tactieken en is al eeuwenlang een vijand van het christendom en het kruis\. Wes Penre, die waarschuwt voor de invloed van talrijke geheime genootschappen, zegt: ‘Walt Disney was een vrijmetselaar van de 33e graad en een illuminist\. Achter al die tekenfilms, tijdschriften, films enzovoort zit een verborgen agenda om de geest van onze kinderen te verstoren\. De producties van Disney zijn door de jaren heen gevuld met vrijmetselaarssymboliek, occulte boventonen en ondertonen, gedachtenbeheersing en indoctrinatie\. Hij bereidt onze jongere generaties voor op de Nieuwe Wereldorde en laat ze kennismaken met toverij \(zwarte magie\) als iets “gaafs”\.’ Dat Disney een agenda tegen het conservatieve christendom heeft, is niets nieuws\. Wat mij nu verbaast, is de wijdverbreide acceptatie die C\.S\. Lewis dankzij Disney heeft gekregen\. Loop een christelijke boekwinkel binnen, pak een willekeurige christelijke boekencatalogus of bezoek een christelijke boekenwebsite en je ziet Narnia en C\.S\. Lewis overal aangeprezen\. C\.S\. Lewis is nog nooit zo populair geweest\! Maar wat geloofde C\.S\. Lewis? Wat leert hij onze kinderen en anderen precies via zijn boeken en de films die daarop volgden? ![Een plaquette over C\. S\. Lewis en zijn vrienden, die bijeenkwamen in de achterkamer van een pub]() ![Een omslag van TIME Magazine met een portret van C\. S\. Lewis]() Clive Staples Lewis was in het eerste deel van zijn leven een fervent intellectueel atheïst\. Van 1925 tot 1954 was hij hoogleraar literatuur aan de universiteit van Oxford en van 1954 tot 1963 hoogleraar middeleeuwse en renaissanceliteratuur aan de universiteit van Cambridge\. Na 1954 was hij echter vooral schrijver\. Hij beweerde dat er een verandering in zijn leven had plaatsgevonden waardoor hij in God was gaan geloven en zijn atheïsme had afgezworen\. Hij schreef veel boeken waarin hij zijn visie op het christendom verdedigde\. Een van zijn populairste boeken, *Onversneden christendom*, was in wezen een christelijke weerlegging van de beweringen van het atheïsme\. Waar hij waarschijnlijk echter het bekendst om is, is een reeks fantasieboeken over toverij, *De Kronieken van Narnia*, die naar eigen zeggen vol verborgen christelijke boodschappen en verwijzingen zitten\. C\.S\. Lewis werd oorspronkelijk populair in een tijd waarin wetenschap, psychologie, relativisme en cynisme zich krachtig tegen de kerk keerden\. Net als mijn broer verloren toen veel mensen hun geloof in de eenvoudige boodschap van de Bijbel\. De wetenschap ontwikkelde zich exponentieel en de kerk verloor dagelijks terrein\. Als laatste redmiddel begon de kerk te zoeken naar een ‘redelijk’ geloof dat wetenschappelijk kon worden verklaard\. In die context verscheen de bekende atheïst en intellectueel C\.S\. Lewis, die beweerde zich tot het christendom te hebben bekeerd\. Hij begon boeken te schrijven, debatten te voeren en overal ter wereld seminars over het christendom te geven\. Zijn intellectuele benadering verbaasde de wereld enigszins en in 1947 stond hij zelfs op de omslag van TIME Magazine, dat hem ‘de apostel voor de sceptici’ noemde\. Maar anders dan de apostelen van vroeger, die de cultuur en de religieuze structuren van hun tijd bestraften door een compromisloos evangelie te verkondigen, vrees ik dat C\.S\. Lewis het eenvoudige evangelie heeft laten bezoedelen in zijn poging de intellectuelen voor zich te winnen\. Over heilige zaken op een onheilige manier spreken kan grote schade aanrichten\. Met zijn sigaar en zijn houding als bierdrinker tijdens debatten over christelijke thema’s, heeft hij, naar mijn mening, veel heilige Bijbelse leerstellingen vaak teruggebracht tot louter esoterische nuances en modieuze dialogen\. Een van de moeilijkste dingen voor intellectuelen om te aanvaarden, is het bekrompen en egocentrisch klinkende idee dat het christendom de enige weg naar de hemel is\. Jezus zei: *‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij \(Johannes 14:6\)\.’* Omdat ze lijnrecht tegenover zo’n exclusief idee stonden, waren sceptici en intellectuelen blij te horen dat C\.S\. Lewis in zijn boek *Onversneden christendom* schreef dat sommige heidenen zonder het te weten bij God kunnen horen\. Hij schreef: ‘Er zijn mensen in andere religies die door Gods verborgen invloed ertoe worden geleid zich te richten op die onderdelen van hun religie die overeenkomen met het christendom, en die zo bij Christus horen zonder het te weten\. Een goedwillende boeddhist kan er bijvoorbeeld toe worden geleid zich steeds meer te richten op de boeddhistische leer over barmhartigheid en de boeddhistische leer over bepaalde andere punten naar de achtergrond te laten verdwijnen \(ook al zou hij nog steeds zeggen dat hij die gelooft\)\. Veel goede heidenen die lang vóór Christus’ geboorte leefden, kunnen zich in die positie hebben bevonden\.’ Hoe bekrompen het ook mag lijken, de Bijbel leert duidelijk: *‘En de zaligheid is in geen ander, want er is onder de hemel geen andere naam onder de mensen gegeven waardoor wij zalig moeten worden \(Handelingen 4:12\)\.’* Iets anders waar intellectuelen moeite mee hebben, is al dat gepraat over hemel en hel\. Goud, muziek en kronen in de hemel — vuur, duisternis en pijniging in de hel — lijken te veel op een kinderverhaal om redelijk en geloofwaardig te zijn\. Helaas dacht C\.S\. Lewis er net zo over\. Over de hemel zei Lewis, die de Bijbelse taal intellectualiseerde: ‘Alle beelden in de Schrift \(harpen, kronen, goud enzovoort\) zijn natuurlijk slechts symbolische pogingen om het onuitsprekelijke uit te drukken\. Muziekinstrumenten worden genoemd omdat muziek voor veel mensen \(maar niet voor iedereen\) het ding uit dit leven is dat extase en oneindigheid het sterkst oproept\. Kronen worden genoemd om aan te geven dat zij die in de eeuwigheid met God verenigd zijn, delen in Zijn pracht, macht en vreugde\. Goud wordt genoemd om de tijdloosheid van de hemel aan te duiden \(goud roest niet\) en de kostbaarheid ervan\.’ Wat de hel betreft, suggereerde Lewis dat de hel slechts een geestestoestand was, in plaats van te geloven in letterlijk vuur en pijniging\. In *De grote echtscheiding* zei hij: ‘\.\.\.elke opsluiting van het schepsel in de kerker van zijn eigen geest is uiteindelijk de hel\.’ Als de hel wordt gerationaliseerd, zouden heksen, demonen en kabouters voor onze kinderen zeker als onschuldig vermaak worden beschouwd\. Ik vond het interessant dat wijlen Anton LaVey, auteur van de *Satanische Bijbel* en hogepriester van de Kerk van Satan, toen hem naar zogenaamde ‘witte heksen’ werd gevraagd, het onderscheid bespotte met de woorden: ‘In het satanisme bestaat er geen verschil tussen witte en zwarte hekserij of magie\.’ Het is treurig wanneer door demonen bezeten krankzinnigen meer wijsheid en inzicht hebben dan veel mensen die belijden christen te zijn\. ![C\. S\. Lewis zit met een boek]() De Bijbel zelf, met zulke ongelooflijke verhalen als Mozes die de Rode Zee splijt, Noach en de ark, of zelfs Elia’s vurige wagen, is voor de moderne wetenschappelijke mens eenvoudigweg te moeilijk te geloven\. Helaas deed Lewis veel van deze historische gebeurtenissen af als christelijke mythologie\. In *Het probleem van het lijden* schreef Lewis: ‘Ik heb het diepste respect voor heidense mythen, en nog meer voor mythen in de Heilige Schrift\.’ In zijn boek *Beschouwingen over de Psalmen* schreef hij: ‘Ik heb er daarom geen moeite mee de opvatting te aanvaarden van bijvoorbeeld die geleerden die ons vertellen dat het scheppingsverhaal in Genesis is ontleend aan oudere Semitische verhalen die heidens en mythisch waren\.’ Jezus geloofde niet alleen dat deze verhalen waar waren, maar predikte ook dat deze mannen nog in de hemel leefden en dat God nog steeds hun God was\. 1Cor 10:11 zegt: *‘Al deze dingen zijn hun overkomen als voorbeelden, en ze zijn opgeschreven als waarschuwing voor ons, over wie het einde van de eeuwen gekomen is\.’* Het onderscheid maken tussen welke mythen je moest geloven en welke je moest verwerpen, leek voor C\.S\. Lewis een worsteling\. In een interview met Roger Lancelyn Green voor diens boek *C\.S\. Lewis: A Biography* sprak Lewis over de moeilijke periode waarin zijn vrouw met ziekte kampte\. Hij zei: ‘Ik had moeite te voorkomen dat Joy en ik in Attica terugvielen in het heidendom\! In Daphni was het moeilijk niet tot Apollo de Genezer te bidden\. Maar op de een of andere manier voelde het niet alsof dat erg verkeerd zou zijn geweest — het zou alleen neerkomen op Christus aanspreken sub specie Apollinis\.’ Hoe invloedrijk Lewis ook is geweest als christelijk apologeet, na veel van zijn overtuigingen te hebben bekeken, blijft de gênante vraag die gesteld moet worden: ‘Was C\.S\. Lewis eigenlijk wel een christen?’ In zijn werk lijken veel fundamentele leerstellingen te ontbreken\. Over de verzoening zei Lewis dat ‘de dood van Christus geen plaatsvervanging voor ons was, maar eerder iets als de rooms\-katholieke opvatting dat genade wordt opgespaard’\. De overleden dr\. Martyn Lloyd Jones zei over hem: ‘Omdat C\.S\. Lewis in wezen een filosoof was, schoot zijn visie op de verlossing op twee belangrijke punten tekort: \(1\) Lewis geloofde en leerde dat iemand zichzelf door redeneren tot het christendom kon brengen, en \(2\) hij was een tegenstander van de plaatsvervangende en strafrechtelijke verzoeningsleer \(Christianity Today, 20\-12\-63\)\.’ John MacArthur bekritiseert in een tot nadenken stemmend artikel met de titel *‘De aanval van het open theïsme op de verzoening’* C\.S\. Lewis’ idee van verlossing en zegt: > \.\.\.de invloed van de \[nieuwe theologie\] waait door elke kier naar binnen wanneer we de Kronieken van Narnia van C\. S\. Lewis lezen\. Lewis was geen theoloog en het lijdt geen twijfel dat zijn opvattingen over de eeuwige straf vaag waren\. Hij had nog andere opvattingen waarvan evangelischen van de oude stempel huiveren\. Toch vraag je je af of hij werkelijk zou hebben meegevoeld met de zoektocht van aanhangers van het open theïsme naar een getemde en afgezwakte godheid\. …Diezelfde fundamenteel onjuiste aanname vormde het uitgangspunt voor de ketterij van het open theïsme\. Theologen van de nieuwe stempel gingen ervan uit dat God niet tegelijk goed en ontzagwekkend kon zijn, en probeerden Hem daarom te ontdoen van eigenschappen die hun niet bevielen\. Net als de socinianen en liberalen vóór hen zijn ze een misplaatste zoektocht begonnen om God ‘goed’ te maken volgens een humanistische, aardse definitie van ‘goed’\. Ze bedenken een god naar eigen maaksel\.\.\. In het laatste boek van de Narnia\-reeks hangt een kwaadaardige aap een leeuwenhuid over een domme ezel en doet alsof de ezel Aslan is\. Het is een sinistere en gevaarlijke schijnvertoning, die uiteindelijk talloze Narnianen op een dwaalspoor brengt\. De god van het open theïsme is als een ezel in een slecht passende leeuwenhuid\. En hij leidt velen weg van de glorieuze God van de Schrift\.\.\. God is zowel goed *als* ontzagwekkend\. Zijn toorn is even werkelijk als Zijn liefde\. En hoewel Hij *‘duizenden genadig is en ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft, \[zal Hij\] de schuldige zeker niet onschuldig houden’* zonder Zijn eigen rechtvaardigheid en toorn te laten gelden \(Exodus 34:7\)\. Er is geen vervanging voor het bloed, geen kortere weg die berouw overbodig maakt en geen vernieuwing zonder dat de Heilige Geest van zonde overtuigt en berouwvolle zondaars tot genade en verlossing brengt\. Hoe eenvoudig, dwaas en ongekunsteld dat ook mag lijken, er is nog steeds geen andere weg\. Jezus waarschuwde ons voor valse wegen naar de verlossing en zei: *‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie de schaapskooi niet door de deur binnengaat, maar ergens anders naar binnen klimt, die is een dief en een rover\. Maar wie door de deur naar binnen gaat, die is de herder van de schapen\. Voor hem doet de deurwachter open, en de schapen horen zijn stem\. Hij roept zijn eigen schapen bij name en leidt ze naar buiten\. En wanneer hij zijn eigen schapen naar buiten gebracht heeft, gaat hij voor hen uit; en de schapen volgen hem, omdat zij zijn stem kennen\. Een vreemde zullen zij beslist niet volgen, maar zij zullen van hem wegvluchten, omdat zij de stem van vreemden niet kennen \(Johannes 10: 1\-5\)\.’* Waarom neemt de Kerk de waarschuwing van de Meester niet ter harte en vlucht zij niet weg van deze vreemde stemmen? De apostel Paulus schreef vele eeuwen geleden aan de Korinthiërs: *‘Het woord van het kruis is voor hen die verloren gaan dwaasheid, maar voor ons die behouden worden, is het de kracht van God\. Want er staat geschreven: Ik zal de wijsheid van de wijzen vernietigen en het verstand van de verstandigen tenietdoen\. Waar is de wijze? Waar is de schriftgeleerde? Waar is de redetwister van deze wereld? Heeft God de wijsheid van deze wereld niet dwaas gemaakt? Want omdat de wereld God niet heeft leren kennen door de wijsheid van God, heeft God er behagen in gehad door de dwaasheid van de prediking zalig te maken hen die geloven\. Immers, de Joden vragen om een teken en de Grieken zoeken wijsheid; wij prediken echter Christus, de Gekruisigde, voor de Joden een struikelblok en voor de Grieken een dwaasheid\. Maar voor hen die geroepen zijn, zowel Joden als Grieken, is Christus de kracht van God en de wijsheid van God\. Want het dwaze van God is wijzer dan de mensen en het zwakke van God is sterker dan de mensen\. Let namelijk op uw roeping, broeders: er zijn onder u niet veel wijzen naar het vlees, niet veel machtigen, niet veel aanzienlijken\. Maar het dwaze van de wereld heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en het zwakke van de wereld heeft God uitverkoren om het sterke te beschamen\. En het onaanzienlijke van de wereld en het verachte heeft God uitverkoren, en wat niets is, om wat iets is teniet te doen, opdat geen vlees zou roemen voor Hem \(I Kor\. 1:18\-29\)\.’* Tot slot: de volgende keer dat Disney denkt dat ze de christen kunnen uitdagen en dat wij dan komen aanrennen, onze kinderen met hun onbevangen geest meenemen om naar hun verderfelijke leerstellingen en leugens te luisteren, laat hun dan zien dat je sterk bent: blijf thuis en onderwijs je kinderen uit het Woord van God\! Leer hun aandachtig te luisteren naar de roep van de Herder en klaar te staan om de stem van de vreemde te ontvluchten\. Leer hun op hun hoede te zijn voor dit bloedeloze, intellectuele ‘christendom’ en dicht bij de eenvoudige waarheden van het Woord van God te blijven\. Zonder twijfel geldt: *‘Wees nuchter en waakzaam; want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden \(1 Petrus 5:8\)\.’*