# Een reflectie op de vroege Amerikaanse doopsgezinde kerk KERKGESCHIEDENIS Taal: nl Auteur: Joshua Yoder Millersburg, Ohio Oorspronkelijk nummer: The Heartbeat of the Remnant, Lente 2024 Oorspronkelijke pagina’s: 4–6 Lees artikel: Oorspronkelijke PDF: Spring\-2024\-Remnant\_for\-the\-web\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Lente 2024]() ![Een open Bijbel waarvan de bladzijden omslaan]() Onze geestelijke voorouders hadden veel te zeggen over de vele vraagstukken waarmee de Amerikaanse doopsgezinde gemeente in hun tijd werd geconfronteerd, en we kunnen nog steeds leren van de verzamelde geschriften van deze kerkelijke leiders en broeders\. We zullen eerst kijken naar de hermeneutiek van de vroege Amerikaanse doopsgezinde kerk, waarbij we proberen voorbeelden aan te halen waarvan wij, als christenen uit de 21e eeuw, kunnen leren\. Allereerst was de juiste uitleg van de Schrift een zaak van groot belang voor deze vroegere christenen\. Ze waren nog maar kort geleden geëmigreerd uit een overwegend vijandig gebied, waar ze wat betreft geloof voortdurend tot de dood waren beproefd en nu voor een andere reeks uitdagingen stonden toen ze vrede en godsdienstvrijheid kregen\. We zullen bekijken hoe zij deze uitdagingen het hoofd boden door enkele van hun leerstukken en praktijken te bestuderen\. ## De leer van niet\-weerstand Een onderwerp dat door veel van de vroege doopsgezinde schrijvers goed werd geïnterpreteerd en toegepast, is het principe en de leer van de niet\-gewelddadige christen\. Hoewel veel van hun anabaptistische nakomelingen van vandaag deze leer in wisselende mate nog steeds aanhangen, gebeurt dat dikwijls niet met de helderheid en ernst van hun voorvaderen\. De vroege Amerikaanse doopsgezinden zagen niet\-weerstand als een fundamenteel aspect van het christelijke leven, zoals het hoort, en onderwezen uitvoerig over de praktische toepassing en verschijningsvormen van niet\-weerstand in het leven van een gelovige\. Hun primaire motivatie om vreedzaam te leven en zonder kwaadaardigheid tegenover de medemens was het gegeven voorbeeld van Jezus\. Christus typifieerde de aanvaardbare reactie op geweld en vijandschap: zachtheid, zachtmoedigheid, zoals het past bij iemand die een Lam genoemd wordt\. ## De nadruk op Bijbelse grondslagen Er was onder de vroege doopsgezinde schrijvers ook een sterke nadruk op het niet bouwen van leerstellingen op de geschriften van mensen\. Deze nadruk komt sterk naar voren in hun werken, omdat ze veelvuldig uit de Schrift citeren\. Ze maakten hun punt door een voorbeeld van Christus aan te halen of door een toepasselijke schriftplaats te gebruiken, in plaats van te bouwen op de zanderige bodem van iemands mening\. Een van de gebieden waarin ze dat deden, was de kwestie van de zaligheid\. ## Het belang van praktische zaligheid We kunnen veel leren van de vroege doopsgezinden over het praktische uitwerken van de zaligheid\. Ten eerste wordt de zaligheid afgebeeld als zowel een innerlijke als een uiterlijke verandering\. Het innerlijke wordt eerst beïnvloed door het werk van de Heilige Geest in het leven van de willige zondaar\. Het is een belangrijke onderscheiding dat de zondaar willig is\. Deze positie stond in tegenstelling tot die van de meeste grotere gevestigde kerken van die tijd\. Als een zondaar willig moet zijn, dan impliceert dat dat alle mensen willens en wetens de zaligheid kunnen aannemen, een idee dat fundamenteel van aard is, al wordt het niet altijd expliciet verwoord, voor de kerk van vandaag\. In de tijd van de vroege doopsgezinden leek predestinatie zoals onderwezen door het calvinisme deze nadruk op het vermogen van de mens om vrij te kiezen te vereisen, wat nog steeds geldt\. Er is ook een andere nuance van de interpretatie van de “onwillig gezaligde”, en die komt voort uit de nasleep van de charismatische beweging en het effect daarvan op doopsgezinde en Amish\-kringen\. Deze “onwillige zaligheid” is geen kwestie van predestinatie, maar wordt beschreven als bijna een dwingende roeping door de Geest\. Dit is waargenomen in meerdere getuigenissen van bekering waarbij de getuigen zich herinnerden dat ze volkomen comfortabel waren in hun leven van zonde en ontucht toen ze plotseling op de manier van Saul werden neergeslagen en zich niet konden bedwingen anders dan God te volgen en hun leven aan Hem te geven\. Er kleven talrijke valkuilen aan dit dramatische begrip van bekering, namelijk dat het de verantwoordelijkheid van degene die zich bekeert wegneemt voor zijn beslissing zich te bekeren\. Dit leidt tot het niet berekenen van de kosten van het christendom, wat een dood van zichzelf, een dood van trots en een dood van gunst bij de mens betekent\. Als de gelovige hoofdvooruit in het christendom springt zonder te rekenen dat hij al deze op zichzelf gerichte trekken moet opgeven, hoe zal hij dan geestelijk groeien als hij zijn vroegere ondeugden niet kan loslaten? Hoewel deze vorm van bekering aanvankelijk echt kan zijn, gaat ze niet vaak verder dan de melk van het Woord naar het vlees waarvan een rijpe christen moet deelachtig worden\. Deze rijping van een christen wordt benadrukt in geschriften vanaf die van Menno Simons tot Abraham Goshalk\. Het is ook belangrijk voor het welzijn van de gemeente dat de gelovige zich stevig committeert en zich inzet voor de gestage groei van zijn geloof\. ## De ernst van een zuivere kerk Het idee van kerk bij de vroege Amerikaanse doopsgezinde leek een serieuzere gedachte te zijn, minder individualistisch dan onze huidige staat\. Het is het beklagenswaardige lot van het nominale christendom dat de kerk een sociale organisatie is geworden met plaats voor alle zonde en verderf\. Het is raadzaam dat we nauwlettend het karakter van de kerk die Christus gesticht heeft overwegen en ook het karakter noteren van de ware kerken, onbevlekt door afvalligheid en laxiteit\. Dit karakter is, zoals Christus zelf, eenvoudig en toch ongelooflijk vol betekenis en geestelijke vitaliteit\. Het eerste aspect van de kerk dat men moet erkennen is haar zuivere staat als de bruid van Christus\. Ook hier moeten we het karakter van Christus overwegen\. Heeft Hij ooit voor zichzelf ruimte gegeven voor zonde? Vinden we Hem af en toe genieten van een kortstondig “schuldig genoegen”? De begrijpend lezende zal instemmen dat Christus in zijn geheel rein was, en hoe anders zou de bruid zijn waarmee Hij intiem en eeuwig verbonden zal zijn? Om onze gedachten te helpen bij het beantwoorden van zo’n vraag, laten we het aardse symbool van deze hemelse eenheid overwegen: dat van een man en een vrouw die voor het leven aan elkaar verbonden zijn\. Deze aardse eenheid wordt zelfs door niet\-christenen erkend als iets dat puur is voor de twee betrokken individuen, een relatie en een elkaar toebehoren dat niet en nimmer gedeeld mag worden met iemand buiten die intieme eenheid\. Dit schildert duidelijk voor onze aardsgebonden verbeelding de gedachte van Christus, voor zover dat het huwelijk een symbool is van Christus en zijn bruid\. De bruid en Christus behoren tot elkaar en geven zichzelf aan niets en niemand anders\. Nu we de zuiverheid van de kerk kunnen zien, laten we haar praktische uitwerking onder gevallen mensen onderzoeken\. Als zij zuiver moet zijn, hoe maken wij daar deel van uit? Hier komt de noodzaak binnen voor een duidelijk begrip van de wedergeboorte, een leer die door deze doopsgezinde voorvaderen hoog in het vaandel werd gedragen\. Zij leerden dat de Geest de geestelijke wasking en reiniging bewerkt die zichtbaar zal worden in een veranderde staat van denken en handelen bij de gelovige\. Deze verandering staat nog steeds in contrast met onze gevallen natuur, maar door voortdurende overgave en diepe nederigheid zal de Geest de gelovige vervullen totdat de natuur van de zonde gedomineerd in plaats van dominant wordt\. Het is echter belangrijk te beseffen dat deze overwinning op de zonde tot stand komt doordat de gelovige zijn wil opgeeft en de Geest volledige controle toestaat\. Zo is een zuivere kerk een overgegeven, door de Geest vervulde groep gelovigen die in waarachtige nederigheid erkennen dat hun kracht op geen enkele wijze met hun eigen verdienste verbonden is\. De afwezigheid van trots, alleen bereikt door de voortdurende hulp van de Geest, geeft de vrijwillige gelovige verdere ruimte voor zuivering\. Op deze manier zien we het christelijke leven concreet in het gewone leven\. ![Een fris groen blad dat uit een takje ontluikt]() ## De leer van praktisch christendom De praktischheid van het geloof van de vroege Amerikaanse doopsgezinde stond voortdurend op display\. In zijn boek, “Pride and Humility,” stelt John M\. Brenneman dat het uiterlijke voorkomen van een persoon direct verband houdt met zijn innerlijke hart, een overtuiging die zich ook uitstrekt tot de daden van het individu\. Het is noodzakelijk voort te bouwen op de eerder onderzochte overtuigingen van willige zaligheid, wedergeboorte en een zuivere kerk om het denkkader van een doopsgezinde’s omgang in het dagelijks leven te schetsen\. Voor deze ernstig gezinde christenen maakte het geen verschil in belangrijkheid of het geloof dat op zondag werd uitgedrukt, en de alledaagse handelingen van de rest van de week\. Dit blijkt uit hun algemene onthouding van politieke aangelegenheden en andere elementen van wereldse aard die zouden indruisen tegen de overtuigingen die zij hadden\. Dit zette hen in directe tegenstelling tot veel kerken van hun tijd, waar twee denkrichtingen floreerden: ofwel dat iemands aardse plichten op politiek vlak volledig gescheiden werden uitgevoerd van zijn geloof, ofwel dat de vervulling van deze burgerlijke plichten was opgenomen in de wil van God en daardoor geoorloofd was voor de christen om vrijelijk aan deel te nemen\. Voor de vroege Amerikaanse doopsgezinde verraadden dit soort standpunten de ware betekenis van zijn christendom: hij was een nieuw mens, levend alleen in de kracht van Christus die door hem heen stroomde\. Dit beïnvloedde en leidde elk aspect van zijn leven, van zijn zakelijke transacties, die werden uitgevoerd op een manier die geen voordeel nam van enig betrokken partij, tot zijn kleding en manieren van gedrag, die gebaseerd moesten zijn op nederigheid en eenvoud, tot zijn manier van converseren met zijn medemens, die oprecht zorg moest tonen voor het geestelijke welzijn en de eeuwige bestemming\. ## Conclusie De som van al deze koloniale doopsgezinde overtuigingen was de leer over hoe men kan opgroeien tot een rijpe, nederige, berouwvolle, maar geestelijk krachtige dienaar van God\. Hij weerstond de verleidingen van de wereld om hem heen ten gunste van een eeuwige beloning die werd beloofd op grond van de zuiverheid van zijn geloof en de willige afstanddoening van de zonde waarin hij vroeger had geleefd\. Dit voorbeeld, uitgeleefd door gelovigen zoals wij, zou ons moeten aansporen om dieper het Koninkrijk van God binnen te drukken en ons geloof uit te werken in nederigheid en bekering\. ## Tijdschriftverwijzing - [Een open Bijbel waarvan de bladzijden omslaan](): Adobe Stock - [Een fris groen blad dat uit een takje ontluikt](): Belle Vie Images