# De kracht van God OVERPEINZINGEN VAN EEN ZENDELING Taal: nl Auteur: by Barry Grant Titanyen, Haiti Oorspronkelijk nummer: The Heartbeat of the Remnant, Winter 2021, Nummer 4 Oorspronkelijke pagina’s: 4–7 Lees artikel: Oorspronkelijke PDF: Winter\-2021\-Remnant\(3\)\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Winter 2021]() Na enkele maanden in Haïti te hebben gewoond, kreeg ik eindelijk de gelegenheid om de plaatselijke medicijnman te bezoeken\. Toen ik zijn lange oprijlaan opliep, passeerde ik allerlei standbeelden en satanische symbolen\. Het was beslist griezelig\. Toen ik de voodootempel naderde die bij zijn huis hoorde, zag ik hem daar staan kijken hoe ik dichterbij kwam\. Mijn hart begon sneller te kloppen; ik wist dat hij een machtig man was\. Toen begon hij te lachen\. Hoe dichterbij ik kwam, hoe harder hij lachte\. Ik was enigszins verbaasd, totdat ik besefte dat veel mensen uit het dorp achter mij aan de laan op kwamen\. Ze waren erg benieuwd naar wat er zou gebeuren\. Ik liep op de man af, zonder te weten wat er vervolgens zou gebeuren\. ‘Bent u een predikant?’ vroeg hij\. ‘Ja, dat ben ik,’ antwoordde ik\. Opnieuw begon hij luid te lachen\. ‘Jullie predikanten zijn allemaal hetzelfde,’ verklaarde hij\. ‘Jullie willen dat iedereen naar jullie kerken komt, maar jullie kerken hebben geen kracht\! Als iemand van jullie ziek wordt, komen ze naar mij\. Geen kracht, jullie christenen\!’ Een zware last drukte op mij, en ik legde hem uit dat ik het met hem eens was, maar dat de ware kerk van Jezus Christus altijd kracht zou hebben\. De Bijbel zegt zelfs dat de poorten van de hel haar niet zullen overweldigen\. Dit was het begin van een zeer bijzondere relatie, maar ik zal die woorden nooit vergeten—woorden die zonder twijfel van de duivel zelf kwamen: ‘Jullie christenen hebben geen kracht\!’ Sindsdien heb ik honderden kerken bezocht en moet ik die voodoopriester gelijk geven\. Het ontbreekt de christelijke kerken aan kracht\. Maar waarom? We weten dat God kracht is\. We hebben veel zaken op orde, we zien er goed uit en klinken goed, maar is de kracht van God nog steeds aanwezig in onze kerken? In het Oude Testament vinden we veel voorbeelden van kracht en van het ontbreken daarvan\. We kunnen er ook uit leren hoe we kracht ontvangen en waarom we die verliezen\. In Jozua, hoofdstuk 6, vinden we het bekende verhaal van de Israëlieten en de stad Jericho\. God zegt tegen Jozua en alle krijgslieden dat ze om de stad heen moeten trekken en zes dagen lang elke dag één keer eromheen moeten lopen\. Op de zevende dag moesten ze niet één keer, maar zeven keer om de stad heen trekken\. Nadat ze zeven keer om de stad waren getrokken, moesten de priesters op hun trompetten blazen\. We weten wat er gebeurde toen Jozua elk bevel gehoorzaamde: die dikke, ondoordringbare muren stortten in\. God gaf Jozua ook een streng bevel over wat de mannen wel en niet mochten doen\. Ze moesten zich verre houden van alles wat God als iets vervloekts had bestempeld; al het zilver, goud en de vaten moesten aan de schatkamer van de HEER worden gewijd; niemand mocht iets van de buit meenemen\. Maar Achan zag mooie dingen die hij graag wilde hebben\. Hij stopte ze onder zijn wapenrusting en verborg ze later onder zijn tent, zonder dat iemand iets zag\. Na deze grote overwinning stuurde Jozua verspieders naar de volgende stad, Ai, om te ontdekken hoe goed de stad versterkt was\. De mannen keerden terug en zeiden tegen Jozua dat hij niet alle mannen naar Ai moest sturen, want er waren maar weinig verdedigers om de stad te beschermen\. Maar de mannen van Ai versloegen de Israëlieten en joegen hen op de vlucht\. Bovendien scheurde Jozua zijn kleren en riep hij tot God\. Toen antwoordde God dat er zonde was in het kamp van Israël\. In het Oude Testament zijn de Israëlieten doorgaans een beeld van de kerk van Jezus Christus van vandaag\. Kunnen we niet veel leren van dit verhaal? Toen er geen zonde was in het kamp \(of in de kerk\), behaalden Gods mensen de volledige overwinning; ze verloren er niet één\. Ze deden veel wonderbare dingen, vernietigden al hun vijanden rondom hen en leefden in VOLLEDIGE overwinning\. Maar zodra de zonde hun midden binnendrong, zelfs een kleine zonde van één man, verloren ze hun kracht\. Ze hadden niet langer de overwinning op hun vijanden\. Wat volgt, is een levendige beschrijving van de manier waarop de Israëlieten omgingen met de zonde die het kamp was binnengedrongen\. Die werd volledig uitgeroeid\. *En Jozua, en heel Israël met hem, nam Achan, de zoon van Zerah, en het zilver, en het kleed, en de goudstaaf, en zijn zonen, en zijn dochters, en zijn runderen, en zijn ezels, en zijn schapen, en zijn tent, en alles wat hij had; en zij brachten hen naar het dal van Achor … En heel Israël stenigde hem met stenen, en verbrandde hen met vuur… –Jozua 7:24\-26\.* In dit verhaal is duidelijk waarom Gods mensen hun kracht hadden verloren: er was zonde in het kamp\. Ook is duidelijk wat ervoor nodig was om de verloren kracht terug te krijgen: de zonde wegdoen\. In hoofdstuk 8 lezen we dat Israël onmiddellijk weer kracht kreeg nadat de zonde was aangepakt\. Opnieuw leefden ze in overwinning\! Een andere passage in het Oude Testament die over dit onderwerp spreekt, staat in Leviticus, hoofdstukken 13 en 14\. Melaatsheid was een vreemde ziekte\. Als iemand melaats werd, verspreidde de ziekte zich gemakkelijk\. Daarom waren er strenge richtlijnen nodig voor de aanpak ervan\. De priester moest zorgvuldig onderzoeken of de betreffende persoon inderdaad melaats was\. Als de priester het niet zeker wist, sloot hij de persoon zeven dagen op en onderzocht hem daarna opnieuw\. Als bleek dat de persoon melaats was, werd hij buiten de stad gestuurd\. Wanneer Paulus de kerk in Korinthe aanspreekt, vertelt hij hun dat hij heeft gehoord dat er zonde in de kerk is\. Hij lijkt verbaasd dat de kerk daar zo luchtig mee omgaat: *…Weet u niet dat een weinig zuurdeeg het hele deeg doorzuurt? Doe daarom het oude zuurdeeg weg, opdat u een nieuw deeg zult zijn, zoals u ongezuurd bent… –1 Korintiërs 5:6\-7\.* Later zegt hij tegen de kerk: *…Doe daarom die goddeloze uit uw midden weg –1 Korintiërs 5:13\.* Stel dat je hoorde dat melaatsheid opnieuw een probleem was in je dorp\. Deze ziekte die het vlees vernietigt, was teruggekeerd en veel mensen uit je dorp waren nu besmet\. Dan zit je op zondagochtend in de kerk, gaan de deuren open en komt er een man binnen met huid en vlees die van zijn ledematen hangen\. Hij is ernstig besmet, maar lijkt het zelf niet te weten\. Wat zou je doen? Wat als hij naast je wilde komen zitten? Wat als hij met je kinderen wilde praten? Ik denk dat we allemaal weten wat we zouden doen; we zouden hem niet in ons midden toelaten\. We houden te veel van onze mensen en onze gezinnen om dat te doen\. En hoe zit het met de zonde? Laten we de zonde toe om zich bij ons aan te sluiten? Nemen we het serieus? Wat is erger: besmet raken met een ziekte die het vlees vernietigt, of besmet raken met een zonde die de ziel vernietigt? Bedenk dat het loon van de zonde de dood is—de geestelijke dood; de eeuwige dood\. Als we de zonde op dezelfde manier zouden behandelen als die ziekte \(en dat zouden we moeten doen\), dan zouden onze kerken opnieuw de kracht van de Heilige Geest hebben\. *De Bijbel zegt: …u zult kracht ontvangen wanneer de Heilige Geest over u komt; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde –Handelingen 1:8\.* We hebben al gezien hoe de zonde ons scheidt van Gods kracht, en we hebben ook gezien dat God ons kracht wil geven\. Hij wil dat we de overwinning behalen op de vijand—de duivel, de wereld en het vlees\. Toch lijkt er iets te gebeuren in onze kerken: we laten de zonde binnenkomen\. Het is heel gewoon een prediker te horen zeggen: ‘Niemand is volmaakt\.’ Of: ‘We zondigen allemaal\.’ O, konden we maar beseffen welke schade zulke uitspraken kunnen aanrichten\. Jezus kwam om ons te redden van ALLE zonde; van ALLE ongerechtigheid\. Als we in onze zonde blijven, wat heeft Jezus dan voor ons gedaan? Ik hoor over kerken die afglijden naar de wereld\. Langzaam laten ze hun overtuigingen los en laten ze nieuwe modes en de praal van de wereld binnen\. Ik hoor maar weinig over kerken die uiteenvallen vanwege grove zonde, zoals ontucht of dronkenschap\. De vijand van onze ziel wil dat we lauw worden\. Hij wil dat de kerk haar kracht verliest en gaat leven als ieder ander\. Hier in Haïti zijn overal kerken\. Op zondagochtend, vanaf vijf uur, hoor ik de kerken zingen en God aanbidden\. Maar waar zijn al die mensen maandagochtend? Ze vermengen zich weer met de wereld waaruit ze afkomstig zijn\. Onlangs sprak ik met een zeer rijke Haïtiaanse man die overal in Haïti resorts en onroerend goed bezat\. Ik vroeg hem of hij christen was\. \(Ik wilde een gesprek beginnen\.\) Ik kon zien dat hij ja wilde zeggen; in plaats daarvan raakte hij gefrustreerd en zei hij nee\. Ik vroeg hem waarom niet\. Hij zei precies wat ik dacht dat hij zou zeggen: ‘Ik heb ernaar verlangd christen te worden\. Ik ben naar alle kerken hier in de buurt geweest, maar ik heb niet het gevoel dat ze me iets te bieden hebben\. Ik heb geld; ik heb materiële zegeningen; maar dat lijkt alles te zijn waar ze naar streven\.’ Als onze kerken vandaag de dag niets minder zouden accepteren dan de vervulling, toerusting en leiding van de Heilige Geest, een volle dosis hemelse kracht, dan zouden we de verlorenen om ons heen iets kunnen bieden dat hen aanspreekt\. Ik geloof dat dit precies is waar de wereld naar op zoek is; ze zoeken iets beters, iets bovennatuurlijks\. Wat als we met niets minder genoegen zouden nemen? Wat als we op onze knieën zouden blijven totdat Gods kracht terugkeerde? Wat als we opnieuw zouden huilen om onze eigen ziel en om de zielen van anderen? Ik werkte nauw samen met een gewelddadige bendeleider die in het naburige dorp woonde\. Hij was hardvochtig, maar God had hem naar mij toe geleid\. Zeven lange maanden lang hadden we contact en spraken we met elkaar\. Ik wilde dat hij iets van Gods kracht zou zien; ik wilde dat God hem zou redden\. Hij werd vaak dronken en dreigde me te vermoorden; ik bleef hem naar de Heiland wijzen\. Op een dag kwamen hij en zijn bende langs om een werkproject stil te leggen\. Ze zeiden dat het land nu van hen was\. Ze zwaaiden met hun geweren en bedreigden iedereen die daar was\. Ik legde hem uit dat God de eigenaar van het land was\. Hij zei: ‘Dat is prima; zeg tegen God dat Hij hierheen moet komen, dan snijd ik Zijn hoofd eraf\.’ Die opmerking verontrustte me en ik vroeg hem of hij begreep hoe machtig de God was die hij zojuist had bedreigd\. Op een middag reed ik naar zijn huis en zaten we buiten te praten\. God leidde me die dag ertoe hem een krachtige boodschap te prediken: ‘Je moet met dit bendeleven stoppen\. God wil je redden en je hart veranderen\!’ Hij leek heel nuchter terwijl ik verderging: ‘Je weet nooit wanneer iemand hierheen komt en je vermoordt\! Dat heb je niet in de hand, maar mijn vriend, je kunt wel bepalen waar je naartoe gaat nadat je dood bent\!’ Daarna herinnerde ik hem aan de verschrikkelijke dingen die hij enkele dagen eerder had gezegd\. Terwijl we nog met elkaar spraken, kwamen twee mannen van een naburige bende op motorfietsen naderbij\. Ze waren zwaarbewapend; ze waren precies op dat moment gekomen om hem te doden, maar toen ze mij met hem zagen praten, wachtten ze tot ik weg zou gaan\. ‘Je hebt een vrouw en kinderen\. Ben je dit leven niet moe? God heeft iets zo veel beters voor je\!’ Ik smeekte, ik smeekte om zijn ziel\. Het was zijn allerlaatste kans; de dood stond voor de deur\. Toen ik vertrok, zei ik dat ik terug zou komen\. Na de schietpartij haastte ik me terug, maar het was voorbij… helemaal voorbij\. Wanneer we leven in de kracht van de opstanding, de kracht van de almachtige God, dan is het dat Hij werkt\! Ik heb het gevoel dat er vóór de terugkeer van de Heer nog zoveel werk te doen is, maar Gods mensen hebben het te druk; we hebben geen tijd\. ![Bergkammen en een vallei onder een bewolkte hemel]() Zijn we bang om over Gods kracht en de Heilige Geest te spreken, alleen omdat de pinksterbeweging verdraaid heeft wat de Bijbel leert? God, help ons\. Wanneer we God om redding aanroepen, doen we dat omdat we weten dat we gered moeten worden; bekeerd moeten worden\. We weten ook dat we onszelf niet kunnen redden, dus vragen we God om hulp\. En wanneer God ons helpt, kunnen we dingen doen die we eerder niet konden\! Boze mensen zijn niet langer boos\. Mensen die hun lusten niet konden beheersen, hebben nu zelfbeheersing\. Egoïstische mensen beginnen anderen op de eerste plaats te zetten\. Verlegen mensen beginnen vrijmoedig te preken\. Hebzuchtige mensen beginnen aan anderen te geven\. God doet een werk dat hulpverleners en artsen niet kunnen doen: Hij verandert de kern van een mens, en dan wordt alles nieuw\. Nu leven we voor iets dat veel beter is dan wat deze wereld te bieden heeft; door Gods kracht stijgen we boven alles uit en laten we deze zieke wereld door de zonde zien dat er een betere weg is\! ![Een kruis op een rotsachtige berg met uitzicht over een vallei]() Door de hele Bijbel heen deden Gods mensen bovennatuurlijke dingen; ze namen geen genoegen met alleen maar een prettig leven\. Ze streefden naar iets groters, iets beters\. Er is kracht in het bloed van Jezus, maar daarvoor was het kruis nodig\. Ook wij hebben een kruis nodig om die kracht te vinden\. *En Hij zei tegen hen allen: Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, dagelijks zijn kruis opnemen en Mij volgen\. Want wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, die zal het behouden –Lukas 9:23\-24\.* Ja, voor wie verloren gaan lijkt het dwaasheid, maar voor wie geloven is het de kracht van God\. ## Tijdschriftverwijzing - [Bergkammen en een vallei onder een bewolkte hemel](): Unsplash\.com - [Een kruis op een rotsachtige berg met uitzicht over een vallei](): Unsplash\.com