# De weg naar Emmaüs Overwinnend christelijk leven Taal: nl Auteur: by Lee Rufener Athens, WI Oorspronkelijk nummer: The Heartbeat of The Remnant, Zomer 2022, Nummer 2 Oorspronkelijke pagina’s: 14–17 Lees artikel: Oorspronkelijke PDF: Summer\-2022\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Zomer 2022]() > *En Hij zei tegen hen: Wat zijn dit voor gesprekken > die jullie onderweg met elkaar voeren, en waarom zijn jullie bedroefd? –Lucas 24:17\.* Op 6 juni 1944 landden 156\.000 Amerikaanse, Britse en Canadese militairen op een kuststrook van 50 mijl in Normandië, Frankrijk\. Na enkele maanden van hevige gevechten doorbraken zij de eerste verdedigingslinies en stroomden het door de Duitsers bezette grondgebied binnen\. De verrassingsaanval, bekend als D\-Day, overrompelde de Duitsers\. Toch was het pas in maart van het volgende jaar dat Frankrijk eindelijk bevrijd werd van de Duitse strijdkrachten\. D\-Day was het begin van het einde van de Tweede Wereldoorlog aan het westelijk front en het was de gebeurtenis die de levenssappen uit het beruchte Duitse leger leek te zuigen, waarvan het zich nooit meer herstelde\. Het lijkt tamelijk toevallig dat zoveel Engelse woorden met een negatieve bijklank beginnen met de letter D: Disappointment \(teleurstelling\), Doubt \(twijfel\), Doleful \(bedroefd\), Doom \(ondergang\), Disillusionment \(desillusie\), Discouragement \(ontmoediging\), Dreary \(somber\), Defeat \(nederlaag\), Despondency \(moedeloosheid\), Depression \(depressie\), Despair \(wanhoop\), Devastation \(verwoesting\), Deception \(bedrog\) en Death \(dood\)\. Ik kan me voorstellen dat deze twee gelovigen, voortsukkend op de weg naar Emmaüs die grauwe en troosteloze avond, zich ongeveer hetzelfde voelden\. Hun D\-Day was totaal onverwachts aangebroken\. Ik vermoed dat ieder mens op een gegeven moment intense droefheid heeft gekend—als het ware zijn eigen D\-Day\. Zelfs van sommige dieren is bekend dat ze een melancholische stemming tonen bij de dood van hun meester of partner\. Maar deze twee discipelen leken een pijn te ervaren die veel dieper ging dan het gewone verlies van een vriend\. Ze staarden in het gelaat van de bittere werkelijkheid dat al hun heldere hoop op een stralende toekomst hopeloos verbrijzeld op een puinhoop lag aan de voet van het kruis\. Deze smart was geen gewone bui van neerslachtigheid, maar een depressie die verbonden was met een geloofscrisis\. Dit soort ontmoediging is een toestand van intense geestelijke zielennood waarin de worstelende, wanhopige gelovige voelt dat hij door God verlaten is\. Het is het hopeloze gevoel dat de zon van Gods zegen verduisterd is en dat de donkere nacht van de ziel zich voorgoed in hem gevestigd heeft\. Hoewel wij allemaal proberen ons dapper te verzetten tegen zulke donkere verzoekingen, zal een korte blik op het leven van vele godvrezende mannen onthullen dat deze verzoekingen heel echt zijn en veel voorkomen bij mensen\. In zo’n toestand lijkt het leven onmogelijk en biedt de dreigende somberheid die op het hart is neergedaald geen licht aan het einde van de tunnel\. *Waarom duurt mijn pijn eindeloos voort en is mijn wond ongeneeslijk, waarom weigert zij te genezen? Zult U voor mij werkelijk als een leugenaar zijn, als water dat het laat afweten? –Jeremia 15:18\.* Dit is duidelijk een sterke overdrijving die aan de lippen van de wenende profeet ontsnapte, maar het geeft ons een directe inkijk in de gevreesde pijn diep in zijn ziel\. *Want wij willen niet, broeders, dat u onwetend bent over de verdrukking die ons in Azië overkomen is: wij werden bovenmate belast, boven onze krachten, zodat wij zelfs aan ons leven wanhoopten\. Maar wij hadden het doodvonnis in onszelf, opdat wij niet op onszelf zouden vertrouwen, maar op God, die de doden opwekt –2 Korintiërs 1:8\-9\.* Deze donkere nacht van de ziel maakt geen onderscheid tussen mensen\. Zij dringt door in het leven van prinsen en paupers, predikanten en boetelingen, publieke figuren en gewone burgers, op de kansel en in de kerkbanken\. Deze twee discipelen hadden op hun reis langs de weg naar Emmaüs ieder mogelijk scenario opnieuw besproken\. Ze hadden ongetwijfeld veel fouten bij anderen gevonden en ook persoonlijke spijt gevoeld\. De “wat als” en “als we nu maar” waren uitvoerig besproken, maar niets kon de uitkomst veranderen en hun rusteloze angst bleef hangen\. De weg van Jeruzalem naar Emmaüs was *ongeveer zestig stadiën* of ongeveer zeven mijl\. En op deze treurige reis voegde zich een Vreemdeling bij het ontredderde tweetal in hun D\-Day en vroeg hun naar de oorzaak van hun verdriet\. Maar Hij is geen nieuwsgierige toeschouwer\. Hij is de opgestane Heer die gekomen is om Zijn hemelse licht op ons verduisterde pad te werpen\. In plaats van Zich plotseling te openbaren, en wellicht omwille van ons, laat Hij hen geduldig blootleggen hoe geestelijk uitgeput zij waren op de weg die zij gingen\. Zo ontvouwt het gesprek zich terwijl de mijlpalen voorbijgaan, en elk ervan onthult onze oprechte maar verkeerde inspanningen die ons verder van de stad van vrede en dieper in de donkere nacht van de ziel voeren… ### …De onwetendheid van anderen *Een van hen, die Cleopas heette, antwoordde Hem: Bent U dan de enige vreemdeling in Jeruzalem die niet weet wat daar deze dagen gebeurd is? –Lucas 24:18\.* Vraag een vreemde op de straten van New York waarom de vlaggen halfstok hingen drie dagen nadat de torens op 11 september vielen en je zou hetzelfde ongelovige antwoord krijgen dat aan deze twee wordt toegeschreven\. “Hoe kun je zo onwetend zijn?” We staan er allemaal van te kijken als mensen niet over dezelfde kennis beschikken die wij onszelf toeschrijven\. Hoe jonger de man, hoe meer antwoorden hij denkt dat de schatkist van zijn begrip bevat\. Dat is niets nieuws\. Mozes, als jongeman, *…veronderstelde dat zijn broeders zouden begrijpen dat God hen door zijn hand zou verlossen; maar zij begrepen het niet –Handelingen 7:25\.* Hoewel hij er vast van overtuigd was dat hij Gods plan kende, vergiste hij zich ernstig in hoeveel hij ervan begreep\. Als onze aanpak de gegeven situatie niet kan rechtzetten, zijn onze antwoorden niet het echte antwoord\. De diepe minachting die van nature opkomt tegenover hen die het anders zien, is het eerste teken dat wij op het verkeerde pad zijn\. Mijlen verder op het levenspad begon Mozes de wanhoop van die pijn en de duisternis van het uur te voelen\. *Ik kan dit hele volk niet alleen dragen, want het is mij te zwaar\. Als U zo met mij handelt, dood mij dan toch onmiddellijk, bid ik U, als ik genade heb gevonden in Uw ogen; laat mij mijn ellende niet aanzien –Numeri 11:14\-15\.* Waarom zag Mozes dit niet eerder in zijn leven? Om dezelfde reden dat de ogen van deze twee vurige discipelen *…weerhouden werden, zodat zij Hem niet herkenden –Lucas 24:16\.* ### …Rede *En Hij zei tegen hen: Welke dingen? En zij zeiden tegen Hem: De dingen over Jezus van Nazareth, die een profeet was, machtig in daad en woord voor God en heel het volk –Lucas 24:19\.* Zij hadden hun eigen beeld van wie de Christus was, maar zij zagen *…door een spiegel, onduidelijk… –1 Korintiërs 13:12\.* Met hun gedeeltelijke kennis leunden zij zwaar op hun eigen verstand en zochten zij het verkeerde soort verlossing\. Voor hen was hun verlosser \(in de verleden tijd\) een profeet die niet langer kon doen wat zij van Hem wilden\. We willen allemaal dat Jezus onze problemen oplost en ons beter laat voelen, maar Zijn doel is ons te bevrijden van onze eigenwaan en zonde\. Jakob had alle *reden* om te geloven dat het eerstgeboorterecht en de zegen hem toe zouden vallen\. In Bethel had God beloofd hem te zegenen\. Jakob rekende erop dat dit in materiële vorm zou gebeuren\. *En Jakob deed een gelofte en zei: Als God met mij zal zijn en mij zal bewaren op deze weg die ik ga, en mij brood zal geven om te eten en kleding om aan te trekken, zodat ik in vrede terugkeer naar het huis van mijn vader, dan zal de HEER mijn God zijn –Genesis 28:20\-21\.* Maar de grootste zegen die hij ooit van God ontving, kwam tot hem op de vleugels van een diepe, donkere nacht\. *En Jakob bleef alleen achter; en een man worstelde met hem tot het aanbreken van de dag\. Toen hij zag dat hij hem niet kon overmeesteren, raakte hij zijn heupkom aan; en Jakobs heup raakte uit de kom terwijl hij met hem worstelde\. En hij zei: Laat mij gaan, want de dag breekt aan\. Maar hij zei: Ik laat u niet gaan, tenzij u mij zegent\. En hij zei tegen hem: Wat is uw naam? En hij zei: Jakob\. En hij zei: Uw naam zal niet meer Jakob zijn, maar Israël, want als een vorst hebt u macht bij God en bij mensen, en u hebt overwonnen –Genesis 32:24\-28\.* Jakob had al een overvloed aan aardse goederen vergaard\. Wat kon hij nog meer willen? Het was een donkere nacht voor Jakob toen hij ontdekte dat hij zijn leven had besteed aan het najagen van bezit en het weerstaan van God\. Nu zoekt hij een godvruchtig karakter en geestelijke rijkdom\. Zijn overwinning kwam door overgave, en hij hinkte weg als een kreupele met een kroon\. De Heer kan een mens niet volledig zegenen totdat Hij eerst diens redeneervermogen heeft overwonnen\. ### …Onheil *En hoe de hogepriesters en onze leiders Hem hebben overgeleverd om ter dood veroordeeld te worden en Hem hebben gekruisigd –Lucas 24:20\.* God is gespecialiseerd in het veranderen van ernstige dilemma’s in monumentale overwinningen\. Toch kijkt de mens om zich heen en vervloekt de duisternis om hem heen\. Ook al komt hun een stroom van goeds tegemoet, *…de morgen is voor hen als de schaduw van de dood… –Job 24:17\.* Het overmatig benadrukken van het kwaad om ons heen is het bespotten van Gods goddelijkheid\. Hoewel we soms spijt hebben van dingen die we anders hadden kunnen doen of zeggen, moeten we de uitkomst altijd in Gods handen laten\. Job kende evenveel onheil als wie ook\. Zozeer zelfs dat hij *…zijn mond opende en zijn geboortedag vervloekte\. En Job sprak en zei: Laat de dag vergaan waarop ik geboren ben, en de nacht waarin gezegd werd: Er is een jongetje verwekt\. Laat die dag duisternis zijn; laat God er van boven niet naar omzien en laat er geen licht op schijnen\. Laat duisternis en de schaduw van de dood die dag bevlekken; laat er een wolk op rusten; laat de zwartheid van de dag hem verschrikken\. Laat duisternis die nacht grijpen… –Job 3:1\-6\.* Maar ergens voordat de duistere gebeurtenissen rechtgezet en weggenomen werden, scheen het licht in zijn ziel en legde hij zijn hand op zijn mond en aanbad\. ### …Eigen plannen *Maar wij vertrouwden erop dat Hij degene was die Israël zou verlossen… –Lucas 24:21\.* Het is maar menselijk te trachten een gegeven situatie te begrijpen en deze twee hadden de juiste vergelijking gekozen\. Hun dwaasheid lag in hun vooronderstellingen over de middelen waarmee Christus dit zou volbrengen en het soort verlossing dat zij zouden ontvangen\. Zij zagen uit naar de dag waarop hun natie verheven zou worden boven de Romeinen\. Wanneer wij onbewust onze eigen zekerheid nastreven, leidt dat onvermijdelijk tot bittere teleurstelling\. Naäman dacht *…Hij zal vast naar mij toe komen, gaan staan en de naam van de HEER, zijn God, aanroepen, zijn hand over de plek bewegen en de melaatse genezen –2 Koningen 5:11\.* Abraham was het land Kanaän beloofd en hij vroeg om een bevestiging\. Daarna bereidde hij het verbondsoffer dat God voorschreef, maar de hele dag ging voorbij en God deed niets met de offerdieren\. *Toen de zon onderging, viel Abram in een diepe slaap; en zie, een verschrikking van grote duisternis overviel hem\. –Genesis 15:12\.* Terwijl Abraham op God wachtte om zijn offer in ontvangst te nemen, bleef hij de roofvogels verjagen\. Maar toen de dag ten einde liep, begon hij zich door God verlaten te voelen en daalde de donkere nacht op zijn ziel neer\. Er is een middernachtelijke ervaring nodig om het donker genoeg te laten worden om de sterren te zien en stil genoeg om Zijn stem te horen\. *Maar wij hadden het doodvonnis in onszelf, opdat wij niet op onszelf zouden vertrouwen, maar op God, die de doden opwekt –2 Korintiërs 1:9\.* ### …Ongeduld *…En bovendien is het vandaag de derde dag sinds deze dingen gebeurd zijn –Lucas 24:21\.* Velen van ons zijn gedisciplineerd genoeg om het een tijdlang vol te houden\. Het is wanneer onze hoop wordt uitgesteld *\(zie Spreuken 13:12\)* dat ons hart ziek en mat wordt\. Drie dagen leken lang voor deze twee\. Maar drie dagen, weken, maanden, jaren of zelfs decennia vallen allemaal binnen de tijd waarover God beschikt\. *Hoelang zult U mij vergeten, HEER? Voor altijd? Hoelang zult U Uw aangezicht voor mij verbergen? –Psalm 13:1\.* Jozef verdroeg geduldig de slechte behandeling door zijn broers en Potifar, maar zijn verblijf in de kerker duurde lang en hij smeekte de schenker hem te laten halen wanneer deze in zijn ambt hersteld was\. Maar er verstreken *twee volle jaren* \(Genesis 41:1\) voordat Farao droomde en Jozef eindelijk tevoorschijn werd geroepen\. Het lag echter niet zozeer aan de schenker als aan de wil van God, die Jozef geroepen had om *…in ijzers gelegd te worden, totdat de tijd kwam dat zijn woord uitkwam; het woord van de HEER beproefde hem –Psalm 105:18\-19\.* Er is geen effectievere weg om ons geduld te leren dan de tucht van de duisternis, waarvan maar weinig heiligen zijn vrijgesteld\. ### …Zelfmedelijden *Ja, en ook enkele vrouwen uit onze kring hebben ons versteld doen staan; zij waren vroeg bij het graf\. Toen zij Zijn lichaam niet vonden, kwamen zij vertellen dat zij ook een visioen van engelen hadden gezien, die zeiden dat Hij leefde –Lucas 24:22\-23\.* Niemand houdt ervan iets te missen\. De psychologie heeft zelfs een nieuwe aandoening ontdekt—FOMO \(angst om iets te missen\)\. Het nieuws dat de vrouwen brachten was goed en betekende een verbazingwekkende wending, toch bracht het de anderen geen vreugde omdat het hun niet overkomen was\. Goed nieuws kan zelden doordringen tot iemand die in zelfmedelijden verzonken is; Elia was zo iemand\. Zijn donkere nacht kwam op de hielen van een adembenemende triomf op de berg Karmel tegen de profeten van Baäl\. Maar in de duisternis van zijn eigen innerlijke gevoelens *…vroeg hij of hij mocht sterven en zei: Het is genoeg; neem nu, HEER, mijn leven weg, want ik ben niet beter dan mijn vaderen –1 Koningen 19:4\.* ### …Gevoelens van falen *En sommigen die bij ons waren, gingen naar het graf en troffen het precies zo aan als de vrouwen gezegd hadden; maar Hem zagen zij niet –Lucas 24:24\.* Het is gemakkelijk te denken: “Het werkte voor hen, maar het werkt niet voor mij\.” Hoewel onsuccesvolle pogingen ons kunnen ontmoedigen, betekent dat niet noodzakelijk dat wij gefaald hebben\. Johannes de Doper had trouw het volk tot bekering geroepen, Christus gedoopt en de daverende stem uit de hemel gehoord\. Hij kondigde de komende Messias correct aan en wees zijn discipelen op *…het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt –Johannes 1:29\.* Deze bediening bezorgde hem een vaste plaats in een donkere gevangeniscel\. Hij was goed gewend aan gebrek aan comfort en karige kost, maar het gevoel van volslagen verlatenheid door God bracht hem tot duistere twijfels\. *En Johannes riep twee van zijn discipelen bij zich en zond hen naar Jezus met de vraag: Bent U degene die komen zou, of moeten wij een ander verwachten? –Lucas 7:19\.* “Had ik het mis?” In de duisternis begon hij het leven te ervaren op de aflopende rug van een vraagteken\. John Bunyan beschrijft het als het moeras van wanhoop\. Het mag voor de christen op D\-Day lijken, maar overdreven nadruk op onze onsuccesvolle inspanningen brengt geen opstanding voort\. ### Conclusie Niet alle geestelijke duisternis is volledig te vermijden\. Niet iedere geestelijke ervaring is een tijd van diepgevoelde zegen, en ook niet iedere plaats is dat\. Er zijn tijden van vervolging en beproeving die bedoeld zijn om heiligen tot het innerlijke zelfonderzoek te brengen dat alleen donkere nachten kunnen bewerken\. Jezus Zelf werd op een soortgelijke wijze verzocht als wij, toen in de alles doordringende duisternis van het negende uur aan het kruis Zijn stem klonk *…met luide stem: Eli, Eli, lama sabachthani? Dat betekent: Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? –Mattheüs 27:46\.* De weg naar Emmaüs getuigt dat een levendig geloof geen garantie geeft voor de afwezigheid van geestelijke depressie\. Het is een verhaal over echte mensen met echt geloof die echte beproevingen beleven\. Het helpt ons te leren dat zelfs geestelijke vreugden niet te stevig vastgehouden moeten worden\. Onze zelfverzekerde toekomstbeelden, zowel voor de nabije als de verre toekomst, moeten ondergedompeld worden in het vuur van nederigheid\. De donkere nacht is de plaats waar zulke zelfmisleiding sterft en een intieme kennis van God geboren wordt\. Zo gaan wij van het liefhebben van God om de zegeningen die Hij ons geeft, naar het liefhebben van God om onze relatie met Hem en de gemeenschap die daaruit voortvloeit\. De reisgenoot van Cleopas wordt nergens bij naam genoemd\. Sommigen denken dat het zijn vrouw was\. Anderen beweren dat het Lucas was\. Maar de identiteit van deze persoon werd weggelaten, wellicht opdat wij eerder geneigd zouden zijn de lege plaats met onze eigen naam te vullen\. Zeven mijl van Jeruzalem stuiten we op de onverbloemde werkelijkheid van wie de Redder werkelijk is en dat verlossing meer is dan slechts een stempel dat ons als Zijn bezit markeert\. De schellen vallen van onze ogen en de donkere nacht van de ziel maakt plaats voor de helderheid van het middaglicht van Gods aanwezigheid\. Dan maken wij onze vreugdevolle sprint terug naar de stad van vrede, om opnieuw misbegrepen te worden\. *En zij gingen het aan de overigen vertellen, maar ook hen geloofden zij niet –Marcus 16:13\.* En dus vraag ik mij zelfs af hoe zinvol het is zulke gedachten op te schrijven\. Het is geen ontmoeting die gemaakt en verstandelijk begrepen kan worden\. Het is een hoogst persoonlijke samenkomst met God, specifiek afgestemd op ieder individu\. Maar misschien kunnen wij, in onze oppervlakkige generatie, aangemoedigd worden de duisternis tegemoet te treden en te omarmen in plaats van haar met afkeer te weerstaan\. En daar, in de dreigende duisternis van de nacht, leren de Redder van het licht te omarmen\. > Lang lag mijn geest gevangen, > Vastgebonden in zonde en de nacht van mijn natuur\. > Uw oog verspreidde een levenwekkende straal, > Ik ontwaakte; de kerker vlamde van licht\. > Mijn ketenen vielen af\. Mijn hart was vrij\. > Ik stond op, ging naar buiten en volgde U\. > > > > *\- Charles Wesley* ![Opgeheven handen die reiken naar een lichtstraal uit een hoog raam]() ## Tijdschriftverwijzing - [Opgeheven handen die reiken naar een lichtstraal uit een hoog raam](): Adobestock\.com