# Παραδόσεις: καλές ή κακές;
Γλώσσα: el
Συγγραφέας: \~ Mike Atnip
Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of The Remnant, Μάιος/Ιούνιος 2011, Αριθμός 3
Σελίδες της πηγής: 8–9
Διαβάστε το άρθρο:
Αρχικό PDF: 2011\-05\-Remnant\.pdf
[The Heartbeat of The Remnant, Μάιος/Ιούνιος 2011]()
![Αφίσα από σκισμένο χαρτί που γράφει «ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ: Νεκρές ή ζωντανές χριστιανικές παραδόσεις», με το «Νεκρές ή» διαγραμμένο και το «ζωντανές» κυκλωμένο]()
Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να βρει μια νεκρή παράδοση\. Βρίσκονται διάσπαρτες γύρω από τις εκκλησίες, σαν τις παλιές ταφόπλακες ενός εκκλησιαστικού νεκροταφείου: σαπίζουν, θρυμματίζονται, κι όμως είναι τόσο φορτωμένες με αναμνήσεις, που δεν μπορείς απλώς να τις πετάξεις κάπου πέρα από τον λόφο\.
Τι γίνεται όμως με τις ζωντανές παραδόσεις; Σαν τις πιστές μηλιές στη σειρά των δέντρων κατά μήκος του φράχτη του νεκροταφείου, που καρποφορούν με τη συνέπεια μιας \.\.\. *παράδοσης*, ευλογούν ξανά και ξανά τις ψυχές\.
Πώς μετατρέπεις μια θρυμματισμένη ταφόπλακα σε ζωντανή μηλιά; Σε αυτό το σημείο η αναλογία μου κάπως καταρρέει \.\.\.Ωστόσο, για μερικούς ανθρώπους, εκείνες οι παλιές, νεκρές, άγονες παραδόσεις δεν μπορούν ποτέ να αναβιώσουν: ΠΡΕΠΕΙ να φύγουν\! Έχουν ζήσει επί χρόνια με παραδόσεις—νεκρές, άγονες, κούφιες και με αρχή να βρομάνε—και ΞΕΡΟΥΝ ότι η ζωή της εκκλησίας δεν ευημερεί ποτέ όταν είναι φραγμένη από τις ταφόπλακες αιώνων που πέρασαν\.
Αλλά ελάτε, ας συζητήσουμε λογικά\. Είναι το πρόβλημα η παράδοση; Ή είναι ο θάνατος;
Πριν από αρκετά χρόνια βίωσα ένα μάθημα που άλλαξε την οπτική μου για τη ζωή\. Για πολλά χρόνια διάβαζα για εκκλησίες \(την αρχαία Εκκλησία και τους πρώτους Μεθοδιστές, για παράδειγμα\) και μεμονωμένους χριστιανούς που τηρούσαν την παράδοση της νηστείας μία συγκεκριμένη μέρα κάθε εβδομάδα\. «Πόσο τυπικό θα πρέπει να είναι αυτό», έλεγα μέσα μου\. Να γίνει μια πνευματική άσκηση όπως η νηστεία εβδομαδιαία παράδοση;
Το μόνο που μπορούσα να δω ήταν κάποιες μουχλιασμένες, θρυμματισμένες ταφόπλακες σε ένα προαύλιο εκκλησίας\.
Όμως μια μέρα ο Κύριος μού έδωσε τη δυνατότητα να δω μια αλήθεια που με απελευθέρωσε από την καχυποψία μου απέναντι σε καθετί παραδοσιακό: *οι παραδόσεις είναι αυτό που τις κάνουμε εμείς\.*
Η νηστεία μία φορά την εβδομάδα, σε προκαθορισμένη μέρα, μπορεί να είναι είτε ταφόπλακα είτε μηλιά\. Μόλις απελευθερώθηκα από τον φόβο μου για την παράδοση, υιοθέτησα την παλιά παράδοση \(και είναι *πολύ* παλιά, αφού χρονολογείται από τους πρώτους αιώνες της χριστιανικής εκκλησίας\) της νηστείας μία φορά την εβδομάδα, σε μια συγκεκριμένη μέρα\.
Και ήταν σαν μια πιστή, παλιά μηλιά που μου πρόσφερε πολλές ευλογίες\! Η παράδοση έγινε ζωντανή\!
Τώρα είμαι βέβαιος πως θα μπορούσα εύκολα να μετατρέψω αυτή την παράδοση σε ταφόπλακα\. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αρχίσω να το κάνω επειδή *πρέπει*, αντί επειδή *θέλω*\. Όμως, όσο τη διατηρώ ζωντανή, δεν το έχω μετανιώσει ποτέ\. \(Και θα προσθέσω ότι, λόγω προβλημάτων με το πρόγραμμά μου, δεν την έχω τηρήσει αδιάλειπτα από τότε που την ξεκίνησα\.\)
Γράφω αυτά τα λόγια με βαριά καρδιά\. Εδώ και πολλά χρόνια βλέπω ανθρώπους να αντιδρούν στις παραδόσεις με τον ζήλο ενός θρησκευτικού μεταρρυθμιστή\. Μερικές φορές, ναι, οι παραδόσεις πρέπει να καταργηθούν\. Ή τουλάχιστον, σίγουρα δεν θα έβλαπτε κανέναν αν εξαφανίζονταν\. Όμως το πρόβλημα δεν είναι πάντα η παράδοση\. Πολλές φορές—στην πραγματικότητα, πιθανότατα τις περισσότερες φορές—η παράδοση *δεν* είναι το πρόβλημα\. Το πρόβλημα βρίσκεται στην καρδιά όσων τηρούν την παράδοση, μια καρδιά νεκρή σαν ένα εγκαταλελειμμένο νεκροταφείο\.
Τι συμβαίνει όταν ψάλλεις ένα γρηγοριανό μέλος με όλο σου το είναι προσηλωμένο στην ψαλμωδία; Ζωντανεύει\! Τι συμβαίνει όταν δίνεις έναν άγιο ασπασμό σε έναν αδελφό, με όλη την αγιοσύνη και την αγάπη που έχεις μέσα σου; Ζωντανεύει\! Τι συμβαίνει όταν αναβιώνεις το παλιό έθιμο του «δείπνου αγάπης», που τηρείται με πολλή αγάπη; Ζωντανεύει\!
Ας προσέχουμε να μην αντιδρούμε απερίσκεπτα στις παραδόσεις, αλλά και να μην τις διατηρούμε απερίσκεπτα\.
Οι εκκλησιαστικές παραδόσεις είναι αυτό που τις κάνουμε εμείς\. Κάν’ το επειδή πρέπει και είναι μια νεκρή παράδοση\. Κάν’ το επειδή θέλεις και μπορεί να γίνει μια ευλογία που θα σε συνοδεύει σε όλη σου τη ζωή\!
\~ Mike Atnip