# Ο ταπεινός άνθρωπος αισθάνεται μικρός Γλώσσα: el Συγγραφέας: John M\. Brenneman Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of The Remnant, Μάρτιος/Απρίλιος 2013, Αριθμός 2 Σελίδες της πηγής: 10–13 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: 2013\-03\-Remnant\(1\)\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Μάρτιος/Απρίλιος 2013]() ![Ένας άντρας γονατιστός, σκυμμένος χαμηλά ως το έδαφος]() Ο Τζον Μπρένεμαν ήταν Αμερικανός μενονίτης κήρυκας στα μέσα και στα τέλη του 19ου αιώνα\. Λίγο μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο έγραψε μια σειρά άρθρων για την υπερηφάνεια και την ταπεινοφροσύνη, τα οποία δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό *Herald of Truth* και αργότερα συγκεντρώθηκαν σε ένα φυλλάδιο\. Το άρθρο αυτό αποτελεί το δεύτερο μέρος εκείνου του φυλλαδίου\. Λόγω της έκτασής του, επιλέξαμε να μη δημοσιεύσουμε το πρώτο μέρος, το οποίο ασχολείται περισσότερο με την περιγραφή της υπερηφάνειας\. Ο Τζον ήταν ακούραστος στις μετακινήσεις του, και η ιστορία της ζωής του θα άξιζε να ξαναειπωθεί\. Περπατούσε και ταξίδευε πολλά μίλια για να φτάσει σε αγωνιζόμενους οικισμούς στα σύνορα, προωθώντας τη βασιλεία του Θεού, μερικές φορές παραμελώντας το δικό του αγρόκτημα\. Σε μια εποχή που η αυτοπροβολή θεωρείται αρετή, αυτό το άρθρο πράγματι θα φανεί σαν απομεινάρι μιας περασμένης εποχής\. Και είναι… καθώς η αρετή της ταπεινοφροσύνης είναι τόσο παλιά όσο και ο ίδιος ο Θεός\. Ο ταπεινός άνθρωπος αισθάνεται μέσα του μικρός, φτωχός, σκυφτός, καταβεβλημένος και ανάξιος, και θεωρεί τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό του\. Δεν καυχιέται ποτέ ούτε εξυψώνει τον εαυτό του ούτε περιφρονεί τους άλλους, όπως έκανε ο υπερήφανος και αλαζόνας Φαρισαίος· αντίθετα, θρηνεί πολύ περισσότερο για την αδυναμία, τις αποτυχίες και τις ατέλειές του\. «Δεν φρονεί τα υψηλά, αλλά συναναστρέφεται τους ταπεινούς»\. Δεν συμμορφώνεται με αυτόν τον κόσμο σε κάθε είδους κενή μεγαλοπρέπεια, υπερηφάνεια και αμαρτωλή ακολασία\. Συνήθως έχει ήρεμο, πράο και γλυκό χαρακτήρα, γνωρίζοντας πότε να σιωπά και πότε να μιλά\. Είναι πάντοτε πρόθυμος να δίνει χώρο και ευκαιρία στους άλλους να εκφράζουν τις απόψεις τους\. Στις συναναστροφές τηρεί την αρμόζουσα σεμνότητα και δεν κάθεται στην πιο τιμητική θέση, αλλά πολύ περισσότερο στην κατώτερη θέση στο τραπέζι\. Στα έργα, στις πράξεις και στις επιδιώξεις του δεν επιδίδεται σε μάταιη επίδειξη· τα σκεύη του, τα έπιπλα και γενικά η ενδυμασία του είναι απλά και σεμνά, χωρίς άχρηστα στολίδια και διακοσμήσεις, γιατί δεν αντλεί ευχαρίστηση ή ικανοποίηση από τέτοια εξωτερική λαμπρότητα· αντίθετα, νιώθει δυσαρέσκεια, αποστροφή και αποτροπιασμό, γνωρίζοντας ότι τέτοια πράγματα είναι αμαρτωλά, πρόσκαιρα και μάταια· και προσπαθεί περισσότερο να εξασφαλίσει τον εσωτερικό στολισμό της ψυχής, ενδυόμενος τις πνευματικές και θεϊκές αρετές\. Μέσα στη διεφθαρμένη φύση τους, οι άνθρωποι γενικά δεν είναι ταπεινοί· αντίθετα, είναι λίγο ή πολύ επιρρεπείς στην υπερηφάνεια από τα νιάτα τους, πράγμα πολύ δυσάρεστο στον Θεό\. Παρόλο που αρχικά δημιουργήθηκαν καλοί και ευγενείς, κατ’ εικόνα Θεού, εξυψωμένοι και τοποθετημένοι πάνω από όλα τα άλλα πλάσματα, με την πτώση τους εξαιτίας της παράβασης έγιναν τα πιο φτωχά και άθλια από όλα τα πλάσματα· κι όμως, παρά τη διεφθαρμένη και επικίνδυνη κατάστασή τους, συχνά εξακολουθούν να φαντάζονται πως όλα είναι καλά μαζί τους, ενώ είναι δυστυχισμένοι, φτωχοί, «τυφλοί και γυμνοί»\. Ο Θεός, όμως, είναι υπερβολικά ελεήμων για να τους αφήσει σε αυτή την άθλια κατάσταση χωρίς βοήθεια: τους καλεί, τους ελέγχει και τους πείθει μέσω του Πνεύματός Του και άλλων μέσων χάριτος, για να τους ξυπνήσει από τον ύπνο της αμαρτίας· και μόλις ένας άνθρωπος ακούσει και προσέξει πραγματικά αυτή τη φωνή που τον καλεί, και, αφού ελεγχθεί, δει πως είναι ένας φτωχός, χαμένος και ένοχος αμαρτωλός, και νιώσει πως οι αμαρτίες του είναι ένα βάρος υπερβολικά βαρύ για να το σηκώσει, καταπιέζεται και σκύβει τόσο πολύ κάτω από αυτό το βάρος, ώστε μικραίνει και φτωχαίνει μέσα του\. Τότε αισθάνεται σαν τον Δαβίδ, που αναφώνησε: «Είμαι πολύ σκυφτός· όλη την ημέρα πηγαίνω πενθώντας\. Όλη τη νύχτα στρώνω το κρεβάτι μου να κολυμπά· με τα δάκρυά μου βρέχω τον καναπέ μου»\. Αισθάνεται σαν να είναι ο φτωχότερος και ο πιο ανάξιος από όλους τους ανθρώπους\. Μάλιστα, πιστεύει πως δεν είναι πια άξιος να αποκαλείται γιος ή παιδί\. Χαίρεται να λογίζεται ως ένας από τους πιο ασήμαντους ή ως μισθωτός εργάτης\. Τότε μπορεί και θέλει, με ειλικρινή καρδιά, όπως ο φτωχός τελώνης, να χτυπήσει το στήθος του και να προσευχηθεί: «Θεέ, ελέησέ με τον αμαρτωλό»· ή, όπως ο Δαβίδ: «Φτιάξε μέσα μου καθαρή καρδιά, Θεέ, και ανανέωσε μέσα μου σταθερό πνεύμα»\. ![Ο τελώνης γονατίζει ενώπιον του Θεού, ενώ ένας άλλος άντρας στέκεται κοντά]() Ο τελώνης ένιωθε μικρός ενώπιον του Θεού\. Ένας άνθρωπος που μετανοεί έτσι αληθινά και είναι ταπεινός στην καρδιά, στρέφεται πραγματικά στον Θεό, Τον αναζητά ειλικρινά μέρα και νύχτα με προσευχή και δέηση, προσφέρει ολόκληρο τον εαυτό του ως θυσία σε Εκείνον, υποτάσσεται ταπεινά στο δυνατό Του χέρι και επιθυμεί από εδώ και πέρα να ζει και να παραμείνει πιστός στην υπηρεσία Του μέχρι τέλους—ένας τέτοιος άνθρωπος αποκαλείται στις Γραφές ταπεινός· και σε τέτοιους ανθρώπους δίνει ο Θεός χάρη\. Παράδειγμα είναι η γυναίκα που ήταν αμαρτωλή και ταπεινώθηκε στα πόδια του Ιησού, πλένοντάς τα με δάκρυα και σκουπίζοντάς τα με τα μαλλιά της, στην οποία Εκείνος είπε: «Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται\. Η πίστη σου σε έσωσε· πήγαινε ειρηνικά»\. Όλοι οι μετανοημένοι και ταπεινοί αμαρτωλοί που ζητούν χάρη θα την αποκτήσουν από τον Θεό μέσω του Ιησού Χριστού\. Γιατί «όπου πλεόνασε η αμαρτία, υπερπερίσσευσε η χάρη»\. «Η χάρη και η αλήθεια ήρθαν μέσω του Ιησού Χριστού» και «από το πλήρωμά του πήραμε όλοι, και χάρη αντί χάρης», λέει ο Ιωάννης\. Η χάρη, επομένως, είναι το αντίθετο της αξίας· γιατί όταν κάποιος μου δίνει αυτό που μου οφείλει και που το έχω κερδίσει με τον κόπο μου, δεν μου το δίνει από χάρη, αλλά επειδή μου το χρωστά\. Αν όμως κάποιος μου προσφέρει καλά δώρα, τα οποία δεν έχω αξιωθεί και τα οποία δεν μου οφείλει, μου τα προσφέρει καθαρά από χάρη\. Έναν τέτοιο άνθρωπο, λοιπόν, θα μπορούσα να τον αποκαλέσω χαριτοδότη, καθόσον μου έχει προσφέρει τη χάρη του ή με έχει κάνει μέτοχο της χάρης του· δηλαδή, μου έχει δώσει ή παραχωρήσει χάρη\. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Θεός μάς έκανε μετόχους της χάρης Του, γιατί δεν μας οφείλει τίποτε· αντίθετα, εμείς Του οφείλουμε δέκα χιλιάδες λίρες και δεν έχουμε ούτε ένα λεπτό για να πληρώσουμε αυτό το μεγάλο χρέος\. Ο Θεός, όμως, θα μας το χαρίσει από καθαρή χάρη, αν μόνο ταπεινωθούμε ενώπιόν Του με αληθινή μετάνοια καρδιάς και ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας μπροστά Του, λυπηθούμε γι’ αυτές και προσευχηθούμε από καρδιάς σε Εκείνον, στο όνομα του Ιησού, ζητώντας συγχώρηση· τότε «δίνει χάρη» σε μας\. Μέσω της χάρης, λοιπόν, σώζονται τέτοιοι ταπεινοί, μετανοημένοι αμαρτωλοί και γίνονται «δεκτοί» μέσω του αγαπημένου Του Υιού\. «Και αν είναι από χάρη, τότε δεν είναι πια από έργα· αλλιώς η χάρη δεν είναι πια χάρη»\. Ρωμ\. 11:6\. Μέσω της χάρης αναγεννιόμαστε, γεννιόμαστε ξανά, γινόμαστε δεκτοί ως παιδιά μέσω του Ιησού Χριστού και κληρονόμοι της αιώνιας και ουράνιας βασιλείας Του· αυτό σημαίνει ότι «δίνει χάρη στους ταπεινούς»\. Τους δίνει χάρη ακόμη και σε αυτή τη ζωή, καθώς συγχωρεί τις αμαρτίες τους και ευλογεί το σώμα και την ψυχή τους με κάθε είδους καλά δώρα· και στη μελλοντική ζωή τους χαρίζει αιώνια και ουράνια δώρα και αποκτήματα, καθώς και αιώνια χαρά, ανάπαυση και ευτυχία\. Ω, πόσο ανείπωτα μεγάλη είναι αυτή η υπόσχεση: «Δίνει χάρη στους ταπεινούς»\! Γιατί η χάρη του Θεού έχει αξία δέκα χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να έχει ολόκληρος ο κόσμος μαζί με όλες τις απολαύσεις, τη μεγαλοπρέπεια, τις τιμές και τη δόξα του\. «Η χάρη μου σου αρκεί», είπε στον Παύλο—σαν να έλεγε: «Η χάρη μου καλύπτει όλες σου τις ανάγκες· δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο»\. Πιστεύω ειλικρινά ότι όποιος δεν μπορεί να αρκεστεί στην επάρκεια της χάρης του Θεού δεν μπορεί ποτέ να έχει αληθινή χαρά· γιατί η χάρη του Θεού μάς αρκεί στον χρόνο και στην αιωνιότητα\. Αν είμαστε μέτοχοι της χάρης Του και βασιζόμαστε σε αυτήν, έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε για να γίνουμε ευτυχισμένοι, δοξασμένοι και ευλογημένοι σε αυτόν τον κόσμο και στον κόσμο που έρχεται· και τι περισσότερο θα μπορούσαμε να ευχηθούμε; Να θυμάστε, όμως, πως αυτή η χάρη δίνεται μόνο στους ταπεινούς\. Ω, ταπεινοφροσύνη, ευγενική αρετή\! Πόσο απαραίτητη είσαι\! Αξίζεις περισσότερο από χρυσάφι, πλούτη και κοσμική δόξα\. Χωρίς ταπεινοφροσύνη δεν έχουμε υπόσχεση για τη σωτήρια δύναμη της χάρης· και χωρίς αυτή τη σωτήρια χάρη κανείς δεν μπορεί να είναι παιδί και, κατά συνέπεια, ούτε κληρονόμος του Θεού\. Ω, πόσο αναγκαίο είναι να εξετάζουμε ειλικρινά τον εαυτό μας, για να δούμε αν κατέχουμε αυτή την απαραίτητη αρετή, αφού αυτή η υπόσχεση της χάρης δίνεται μόνο στην ταπεινοφροσύνη\. Χωρίς αληθινή ταπεινοφροσύνη στην καρδιά δεν έχουμε υπόσχεση χάρης· αντίθετα, απειλούμαστε με την αντίσταση του Θεού, και οι απειλές Του στέκουν εξίσου σταθερές με τις υποσχέσεις Του, γιατί τα λόγια του Ιησού είναι σταθερά και αμετάβλητα\. «Όποιος υψώνει τον εαυτό του \(όπως ο υπερήφανος Φαρισαίος\) θα ταπεινωθεί, κι όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του \(όπως ο τελώνης\) θα υψωθεί»\. Έχουμε σοβαρούς λόγους να ταπεινωθούμε\. Πρώτον, εξαιτίας των αμαρτιών μας, με τις οποίες χωρίσαμε τον εαυτό μας από τον Θεό, που είναι τόσο καλός, τόσο άγιος και τόσο αγαθός\. Ω, αμαρτία, τι απεχθές πάθος\! Θα έπρεπε να μας κάνει να σκύψουμε, να ταπεινωθούμε στο χώμα και να μετανοήσουμε με ντροπή, ντυμένοι με σάκο και στάχτη\. Αχ, να μην ήμασταν τόσο πεισματάρηδες και σκληροτράχηλοι, και να μη διστάζαμε άλλο να ταπεινωθούμε και να υποκλιθούμε κάτω από το δυνατό χέρι του Θεού, αφού χωρίς τη χάρη Του δεν είμαστε απολύτως τίποτε\. Θα θέλαμε, λοιπόν, να συνεχίσουμε επιπόλαια να αμαρτάνουμε εναντίον της χάρης του Θεού, αφού δεν έχουμε ούτε για μια στιγμή καμιά βεβαιότητα ότι θα ζήσουμε; Ω, πόσο μεγάλη είναι η μακροθυμία του Θεού προς τον άνθρωπο, αφού δεν θέλει να χαθεί κανείς, αλλά θέλει όλοι να μετανοήσουν για τις αμαρτίες τους, να τις ομολογήσουν, να διορθώσουν τη ζωή τους και να ταπεινωθούν\. Δεύτερον, έχουμε λόγο να ταπεινωθούμε, επειδή ο Χριστός το πρόσταξε\. «Ζητήστε δικαιοσύνη, ζητήστε ταπεινοφροσύνη· ίσως κρυφτείτε την ημέρα της οργής του Κυρίου»\. Σοφ\. 2:3 «Σου έδειξε, άνθρωπε, τι είναι καλό· και τι ζητά από σένα ο Κύριος, παρά να πράττεις το δίκαιο, να αγαπάς το έλεος και να περπατάς ταπεινά με τον Θεό σου;» Μιχ\. 6:8 «Ταπεινωθείτε κάτω από το δυνατό χέρι του Θεού»\. Α΄ Πέτρ\. 5:6 «Με ταπεινοφροσύνη ας θεωρεί ο καθένας τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό του»\. Φιλ\. 2:3 «Να ζείτε αντάξια της κλήσης με την οποία κληθήκατε, με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, υπομένοντας ο ένας τον άλλον με αγάπη»\. Εφ\. 4:1\-2 «Ντυθείτε την ταπεινοφροσύνη»\. Α΄ Πέτρ\. 5:5 Τρίτον, εξαιτίας των πολύτιμων υποσχέσεων του Θεού\. «Δίνει χάρη στους ταπεινούς»\. Έχει επίσης υποσχεθεί ότι θα κατοικήσει μαζί τους\. «Γιατί έτσι λέει ο Υψηλός και Εξυψωμένος, που κατοικεί στην αιωνιότητα και του οποίου το όνομα είναι Άγιο: Κατοικώ στον υψηλό και άγιο τόπο, αλλά και μαζί με εκείνον που έχει συντετριμμένο και ταπεινό πνεύμα, για να αναζωογονώ το πνεύμα των ταπεινών και να αναζωογονώ την καρδιά των συντετριμμένων»\. Ησ\. 57:15 «Θα σώσει τον ταπεινό»\. Ιώβ 22:29 «Με τους ταπεινούς είναι η σοφία»\. Παρ\. 11:2 «Η τιμή θα στηρίξει τον ταπεινό στο πνεύμα»\. Παρ\. 29:23 «Όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί»\. Λουκ\. 18:14 Τέταρτον, εξαιτίας των απειλών του Θεού\. «Αντιστέκεται στους υπερήφανους»\. «Σκόρπισε τους υπερήφανους στις διανοήσεις της καρδιάς τους»\. Λουκ\. 1:51 «Όποιος είναι υπερήφανος στην καρδιά είναι βδέλυγμα στον Κύριο· δεν θα μείνει ατιμώρητος»\. Παρ\. 16:5 «Η υπερηφάνεια του ανθρώπου θα τον ταπεινώσει»\. Παρ\. 29:23 «Όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί»\. Λουκ\. 18:14 «Μην υψηλοφρονείς, αλλά να φοβάσαι· γιατί αν ο Θεός δεν λυπήθηκε τα φυσικά κλαδιά, πρόσεξε μήπως δεν λυπηθεί ούτε εσένα»\. Ρωμ\. 11:20\-21 Πέμπτον, εξαιτίας του παραδείγματος του Ιησού Χριστού\. Είναι «πράος και ταπεινός στην καρδιά»\. Δείτε τι απαράμιλλο παράδειγμα ταπεινοφροσύνης μάς άφησε, όταν Εκείνος, ο Κύριος των κυρίων και ο Βασιλιάς των βασιλιάδων, έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του\! Πόσο συγκαταβατικά έσκυψε και ταπεινώθηκε ο Κύριος και Διδάσκαλός μας\. Μου φαίνεται πως μεγαλύτερη ταπεινοφροσύνη δεν θα μπορούσε να εκδηλωθεί από εκείνη που έδειξε ο Ιησούς εκείνη την περίσταση, όταν είπε: «Αν λοιπόν εγώ, ο Κύριος και Διδάσκαλός σας, έπλυνα τα πόδια σας, οφείλετε κι εσείς να πλένετε ο ένας τα πόδια του άλλου\. Γιατί σας έδωσα παράδειγμα, για να κάνετε κι εσείς όπως έκανα εγώ σε σας»\. Είμαστε λοιπόν όλοι πρόθυμοι να σκύψουμε και να ταπεινωθούμε έτσι, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ιησού; Αχ, πόσοι χριστιανοί που ομολογούν την πίστη τους αρνούνται να το κάνουν\! Όταν, όμως, πλένουμε ο ένας τα πόδια του άλλου, δεν πρέπει να περιμένουμε πως έτσι θα κερδίσουμε τη σωτηρία μας, ούτε γίνεται αυτό για να καθαρίσουμε τα πόδια από την εξωτερική ακαθαρσία· γίνεται απλώς για να δείξουμε υπακοή, αγάπη και ταπεινοφροσύνη, και ότι δεν ντρεπόμαστε για τον Ιησού και τα λόγια Του\. Αν εκτελούμε μόνο την εξωτερική πράξη του να πλένουμε ο ένας τα πόδια του άλλου, χωρίς να έχουμε γνήσια ταπεινοφροσύνη στην καρδιά και ειλικρινή αγάπη ο ένας για τον άλλον, δεν θα ωφεληθούμε καθόλου από αυτό· αντίθετα, θα επιφέρουμε στον εαυτό μας μεγαλύτερη αμαρτία\. Με ταπεινοφροσύνη ας θεωρεί ο καθένας τον άλλον ανώτερο από τον εαυτό του\. Ο πλουσιότερος και ο πιο τιμημένος δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του υπερβολικά καλό για να σκύψει και να πλύνει τα πόδια του πιο ασήμαντου και φτωχότερου μέλους\. Αν ο Ιησούς μάς είχε διατάξει να κάνουμε «κάτι μεγάλο», δεν θα το κάναμε; Πόσο μάλλον, λοιπόν, αφού είπε: «Κι εσείς οφείλετε να πλένετε ο ένας τα πόδια του άλλου», επειδή μας έδωσε το παράδειγμα για να κάνουμε όπως έκανε Εκείνος· και λέει: «Μάθετε από μένα, γιατί είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά»\. «Ταπείνωσε τον εαυτό του και έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου, μάλιστα θανάτου σταυρού»\. Φιλ\. 2:8 Αχ, σκεφτείτε το λοιπόν\. Αν ο Ιησούς, ο Κύριος του Ουρανού, έσκυψε και ταπεινώθηκε έτσι, πήρε μορφή δούλου, τον έφτυσαν, τον μαστίγωσαν και τον σταύρωσαν για χάρη μας, για να μας συμφιλιώσει και να μας λυτρώσει από την κατάρα και τον θάνατο, πόσο αρμόζει σε μας να μιμηθούμε το παράδειγμά Του και να ακολουθήσουμε τα βήματά Του με ταπεινοφροσύνη\! Τώρα, αγαπητοί αναγνώστες, αφού είδαμε τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους υπερήφανους και τους ταπεινούς, τι θα κάνουμε; Στους πρώτους αντιστέκεται ο Θεός, ενώ στους δεύτερους δίνει χάρη\. Τι θα διαλέξουμε, λοιπόν; Τη χάρη του Θεού ή να μας αντισταθεί Εκείνος; Ελπίζω να διαλέξουμε τη χάρη Του\. Αν και αποκτιέται μόνο περνώντας από την κοιλάδα της ταπείνωσης, ας μην τρομάξουμε και γυρίσουμε πίσω γι’ αυτό· ας σκύψουμε αληθινά και ας ταπεινωθούμε\. Θυμηθείτε, ο Ιησούς ήταν ταπεινός· δεν εξύψωσε τον εαυτό Του\. Ω, τι δεν θα έπρεπε να κάνουμε πρόθυμα για να αποκτήσουμε τη χάρη του Θεού; Θα έπρεπε να ταπεινωθούμε μπροστά Του με νηστεία, κλάμα και ένθερμη προσευχή, ώσπου να μας ακούσει και να μας δώσει χάρη\. Αδελφοί και αδελφές μου, επιτρέψτε μου να σας μιλήσω ελεύθερα\. Σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε; Είμαστε ταπεινοί στην καρδιά; Δεν θα μας ωφελήσει καθόλου αν υιοθετήσουμε μόνο μια εξωτερική, υποκριτική μορφή ταπεινοφροσύνης, χωρίς γνήσια και ανυπόκριτη ταπεινοφροσύνη στην καρδιά· γιατί μόνο αυτή έχει αξία στα μάτια του Θεού\. «Γιατί ο Κύριος δεν βλέπει όπως βλέπει ο άνθρωπος· ο άνθρωπος κοιτάζει την εξωτερική εμφάνιση, αλλά ο Κύριος κοιτάζει την καρδιά»\. Α΄ Σαμ\. 16:7\. Ναι, Εκείνος εξετάζει τις καρδιές, και όλες οι σκέψεις μας είναι φανερές στα μάτια Του και γνωστές σε Εκείνον\. Αν όμως είμαστε πραγματικά ταπεινοί στην καρδιά, τότε, αναμφίβολα, ό,τι «εκτιμάται πολύ ανάμεσα στους ανθρώπους» και είναι «βδέλυγμα στα μάτια του Θεού» θα είναι βδέλυγμα και για μας\. Γιατί, αν είμαστε πραγματικά ταπεινοί, έχουμε αποκτήσει και τη χάρη Του· κι αν έχουμε τη χάρη Του, έχουμε και το Πνεύμα Του· κι αν έχουμε το Πνεύμα Του, είμαστε και παιδιά Του· κι αν είμαστε παιδιά Του, είμαστε και μέτοχοι της θεϊκής Του φύσης· κι αν είμαστε μέτοχοι της θεϊκής Του φύσης, είναι αναμφισβήτητο ότι ό,τι «εκτιμάται πολύ ανάμεσα στους ανθρώπους» και είναι «βδέλυγμα στα μάτια του Θεού» πρέπει να είναι βδέλυγμα και για μας\. Ας εξετάσουμε, λοιπόν, ειλικρινά, σαν να βρισκόμαστε ενώπιον του Θεού, μήπως εξακολουθούμε να ευχαριστιόμαστε υπερβολικά με όσα εκτιμούν πολύ οι άνθρωποι\. Ο Θεός, που εξετάζει τις καρδιές μας, γνωρίζει τι βρίσκεται μέσα τους· δεν μπορούμε να Τον ξεγελάσουμε\. «Μην πλανιέστε· ο Θεός δεν εμπαίζεται»\. Όσο ταπεινοί κι αν φαινόμαστε εξωτερικά, όσο εξακολουθούμε να επιδοκιμάζουμε τον περιττό και μάταιο στολισμό και τη διακόσμηση των σπιτιών και των οικογενειών μας και δεν καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να εμποδίσουμε και να εξαλείψουμε τέτοια βδελύγματα, δεν μπορώ με κανέναν τρόπο να πιστέψω ότι ό,τι «εκτιμάται πολύ ανάμεσα στους ανθρώπους» είναι βδέλυγμα για μας· και αν τέτοιες μάταιες και κοσμικές φιλοδοξίες δεν έχουν γίνει ακόμη βδελύγματα για μας, δεν έχουμε γίνει ακόμη μέτοχοι της θεϊκής φύσης και, κατά συνέπεια, δεν μπορούμε να είμαστε παιδιά του Θεού· γιατί τα παιδιά του Θεού μετέχουν στη φύση και στον χαρακτήρα του Θεού, πράγμα που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί\. Αχ, ποιος δεν θα έπρεπε να το συλλογιστεί σοβαρά, βλέποντας την κακία και την υπερηφάνεια του κόσμου; Οι περισσότεροι φαίνεται να σπεύδουν ηθελημένα, παρασυρμένοι από το μεγάλο ρεύμα της κοσμικής φιλοδοξίας, στον πλατύ δρόμο που οδηγεί στην άβυσσο της καταστροφής\. Πόσο τρομακτικά διαστρέφουν την ίδια τους την ύπαρξη, ώστε μόλις που μοιάζουν με ανθρώπους\. Φαίνεται πως δεν αρκούνται πια στη μορφή που τους έδωσε ο Θεός\. Αναγκαζόμαστε να πιστεύουμε για πολλούς ότι ούτε φοβούνται τον Θεό ούτε λογαριάζουν τον άνθρωπο\. Αν τώρα αυτά έρθουν στα μάτια ή στα αυτιά κάποιου που βρίσκεται βυθισμένος και τυλιγμένος στην κακία της υπερηφάνειας, θα του έλεγα: «Βιάσου\! Βιάσου να σώσεις την πολύτιμη ψυχή σου· φύγε από τη Βαβυλώνα\! Φύγε\! Σε παρακαλώ, φύγε από τα Σόδομα αυτού του διεστραμμένου και αμαρτωλού κόσμου, για να μη συμμετάσχεις στις πληγές του\. Αχ, εγκατάλειψε γρήγορα τον πλατύ δρόμο της αμαρτίας και ταπεινώσου κάτω από το δυνατό χέρι του Θεού, πριν να είναι για πάντα πολύ αργά\. Αχ, μετανόησε γρήγορα και μεταστρέψου, για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σου\. Καταβάλλε και ταπείνωσε τον εαυτό σου όπως ο μετανοημένος τελώνης, και θα λάβεις κι εσύ έλεος για τη φτωχή ψυχή σου\. Ζήτησε χάρη με ταπεινοφροσύνη και όχι με υπερηφάνεια· γιατί σου ξαναλέω: “Ο Θεός δίνει χάρη στους ταπεινούς” και όχι στους υπερήφανους\. Αχ, ελάτε λοιπόν, σας παρακαλώ, όλοι όσοι μπορεί να διαβάζετε ή να ακούτε αυτά τα λόγια, αν δεν έχετε ήδη έρθει\. Ακούστε, μπορείτε ακόμη να βρείτε χάρη· ελάτε, όλα είναι έτοιμα\. “Ας πλησιάσουμε με θάρρος στον θρόνο της χάρης, για να λάβουμε έλεος και να βρούμε χάρη για βοήθεια σε ώρα ανάγκης”\. Ελάτε τώρα και μην περιμένετε “πιο κατάλληλη εποχή”\. “Να προσέχετε, μήπως κανείς στερηθεί τη χάρη του Θεού”\. Εβρ\. 12:15\. “Το Πνεύμα και η νύφη λένε: Έλα\. Και όποιος ακούει ας πει: Έλα\. Κι όποιος διψά ας έρθει\. Και όποιος θέλει, ας πάρει δωρεάν το νερό της ζωής”»\. Νιώθω πως δύσκολα θα μπορούσα να σταματήσω να σε προειδοποιώ, ταλαίπωρε άνθρωπε\! Εξέτασε σοβαρά και αυστηρά τον εαυτό σου με τον καθρέφτη που τοποθετήθηκε εδώ μπροστά σου και σκέψου καλά ποιος είναι ο χαρακτήρας σου και σε ποια κατηγορία ανήκεις, στους υπερήφανους ή στους ταπεινούς\. Αχ, εξέτασε τον εαυτό σου· δεν είναι μικρό πράγμα\. Πολύ σύντομα, πάρα πολύ σύντομα και απροσδόκητα, μπορεί να φύγεις από αυτόν τον κόσμο για να λάβεις τις ανταμοιβές της αιώνιας χάρης του Θεού ή να λάβεις «αγανάκτηση και οργή, θλίψη και στενοχώρια», που θα έρθουν σε «κάθε ψυχή ανθρώπου που πράττει το κακό»\. Αν δεις πως βρίσκεσαι ακόμη στον δρόμο των υπερήφανων, στρέψου, αχ, στρέψου και δείξε έλεος στον εαυτό σου, άνθρωπε\! Δέξου την προειδοποίηση, για να μην είναι η αγανάκτηση του Θεού η αιώνια μοίρα σου\. Σε παρακαλώ, άφησε να σε πείσουν\. Κλείνοντας, ελπίζω οι αναγνώστες μου να δεχτούν με αγάπη την ταπεινή μου προτροπή και να την εξετάσουν προσεκτικά· κι αν βρουν μέσα της την αλήθεια που παρουσιάζεται, εύχομαι να αγκαλιάσουν ολόψυχα τον σκοπό και να με βοηθήσουν να αγωνιστώ κατά της υπερηφάνειας και να καλλιεργήσω την ταπεινοφροσύνη\. Θα ήθελα ιδιαίτερα να προσκαλέσω τους συνεργάτες μου να αξιοποιήσουν το δικαίωμα και την ευκαιρία να κάνουν περαιτέρω παρατηρήσεις πάνω σε αυτό το θέμα, να βελτιώσουν ή να συμπληρώσουν ό,τι χρειάζεται για να καλυφθεί κάθε έλλειψη που ίσως απομένει\. Εύχομαι με όλη μου την καρδιά σε όλους τους αναγνώστες τη σωτήρια χάρη του Θεού, την αγάπη του Ιησού και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος\. Γνωρίζετε όμως, το ξαναλέω, πως ο Θεός δίνει αυτή τη χάρη μόνο στους ταπεινούς\. Είθε να κάνει αυτή την προτροπή ευλογία για πολλές καρδιές, ώστε να τις οδηγήσει να συλλογιστούν και να στραφούν με ταπεινοφροσύνη στον Θεό, αν δεν το έχουν ήδη κάνει, και να Τον παρακαλέσουν για χάρη όσο ακόμη προσφέρεται η χάρη, ώστε έτσι να δοξαστεί μόνο Εκείνος μέσω του Ιησού Χριστού\. Αμήν\. \~ Σπαθί ενάντια στον εχθρό είναι η ταπεινή καρδιά: Από εκείνον που έχει ταπεινό νου, γρήγορα εκείνος φεύγει: Την αλαζονική, υπερήφανη, άγρια όψη του η ταπεινοφροσύνη απεχθάνεται, Δεν μπορεί καν να σκεφτεί να βρίσκεται εκεί όπου βασιλεύει ταπεινά η πραότητα: Τον πληγώνει—τον κόβει ως την καρδιά—να βλέπει ταπεινό νου, Γιατί η φύση του είναι αλαζονική, υπερήφανη—εντελώς αλλιώς πλασμένη\. ![Εξώφυλλο του έργου Pride and Humility]() *Pride and Humility*, από το οποίο προέρχεται αυτό το άρθρο, μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από: www\.PrimitiveChristianity\.org\. Έντυπα αντίτυπα μπορείτε να αγοράσετε από: Sermon on the Mount Publishing, P\.O\. Box 246 Manchester, MI 48158\. www\.kingdomreading\.com