# Κορονοϊός — ο Θεός, ο κόσμος και η εκκλησία
ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
Γλώσσα: el
Συγγραφέας: Leonard Martin
Bethel, PA
Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of The Remnant, Άνοιξη 2020, Αριθμός 1
Σελίδες της πηγής: 24–26
Διαβάστε το άρθρο:
Αρχικό PDF: Spring\-2020\-Remnant\.pdf
[The Heartbeat of The Remnant, Άνοιξη 2020]()
Ποιος θα φανταζόταν ποτέ ότι ένα μικρό μικρόβιο, αόρατο με γυμνό μάτι, θα αναστάτωνε ολόκληρο τον πλανήτη, προκαλώντας πανικό και οικονομική αναστάτωση; Δεν έχω ζήσει στη ζωή μου πανδημία τέτοιου μεγέθους και, όταν πρωτοεμφανίστηκε, ήμουν κι εγώ ένας από εκείνους που δεν πίστευαν ότι θα παρέλυε τον κόσμο μας σε τέτοιο βαθμό\. Τα ερωτήματα είναι πολλά, θεωρίες συνωμοσίας διαδίδονται και ο φόβος έχει εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα σε όλο τον κόσμο, καθώς ολόκληρος ο πλανήτης αντιδρά στην πανδημία\. Θα υπάρξει θεραπεία ή θα συνεχίσει να αποτελεί μάστιγα στον κόσμο μας; Αν αυτός ο μικρός ιός εισβάλει στο σώμα μου, ποιες είναι οι πιθανότητες να επιβιώσω; Θα επηρεάσει κάποιον από τους αγαπημένους μου; Τα ερωτήματα είναι αναρίθμητα\. Πολλοί έχουν διατυπώσει θεωρίες για την προέλευσή του, αλλά γνωρίζει κανείς πραγματικά; Πού βρίσκεται ο Θεός μέσα σε όλα αυτά; Τον αιφνιδίασε; Είναι η κρίση του Θεού πάνω στην ανθρωπότητα; Πολλοί ειλικρινείς άνθρωποι θέτουν αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα, και οι απαντήσεις που δίνονται συχνά αντιφάσκουν μεταξύ τους\.
Μία από τις συνέπειες της πανδημίας είναι η κρατική παρέμβαση στην εκκλησία και στην προσωπική μας ζωή, με τρόπο πρωτοφανή στη δική μου και στη δική σας ζωή\. Ξαφνικά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αποφάσεις που πολλοί από εμάς δεν έχουμε μελετήσει αρκετά\. Πότε και σε ποιον βαθμό θα πρέπει η κυβέρνηση να επιβάλλει πράγματα στη ζωή μας, όταν πιστεύουμε σαφώς στον διαχωρισμό Εκκλησίας και κράτους; Ποια είναι τα δικαιώματά μου; Τι θα κάνω αν χάσω την επιχείρησή μου; Θα εξαργυρώσω την επιταγή οικονομικής ενίσχυσης που πρόκειται να φτάσει ταχυδρομικώς στο εγγύς μέλλον;
Υπάρχει ένα εδάφιο στην επιστολή του Πέτρου που μου θυμίζει ότι, αν κάποιος πρέπει να έχει απαντήσεις σε αυτή την περίοδο της πανδημίας, αυτοί πρέπει να είμαστε εμείς οι χριστιανοί\. *Αλλά αγιάστε μέσα στις καρδιές σας τον Κύριο Θεό· και να είστε πάντοτε έτοιμοι να δώσετε απάντηση σε όποιον σας ζητά τον λόγο για την ελπίδα που έχετε, με πραότητα και φόβο· –1Πε 3:15\.* Μπορεί να μη γνωρίζουμε την προέλευση του ιού ούτε την έκβαση, γνωρίζουμε όμως Εκείνον που τα γνωρίζει όλα, και ξέρουμε πως τίποτε δεν Τον αιφνιδίασε\. Είναι η κατάλληλη στιγμή να στραφούμε στον Κύριο Ιησού Χριστό, Εκείνον που συγκρατεί τα πάντα με τη δύναμη του Λόγου Του\. Αν υπήρξε ποτέ στη νεότερη ιστορία ευκαιρία για τον χριστιανό να γίνει αλάτι στη γη και φως στον κόσμο, είναι αυτή η περίοδος αναταραχής\. Ποια πρέπει, λοιπόν, να είναι η στάση του χριστιανού;
Ας σκεφτούμε αυτό το εδάφιο από τον Λουκά: *Οι άνθρωποι θα λιποθυμούν από τον φόβο και από την προσμονή όσων πρόκειται να συμβούν στην οικουμένη… –Λου 21:26\.* Για τον χριστιανό, οι σεισμοί, οι λιμοί και οι επιδημίες δεν πρέπει να αποτελούν έκπληξη, αφού μας έχουν προφητευτεί μέσα από τον Λόγο του Θεού\. Και ενώ αυτά συμβαίνουν και θα συμβούν, ο Θεός έχει δώσει σαφείς βιβλικές εντολές για εμάς τους χριστιανούς\. Η Γραφή μάς προστάζει ξεκάθαρα να μην ανησυχούμε για την αυριανή ημέρα: *Μη μεριμνάτε, λοιπόν, για την αυριανή ημέρα· γιατί η αυριανή ημέρα θα μεριμνήσει για τα δικά της\. Αρκεί στην ημέρα η δική της κακία –Ματ 6:34\.*
Εμείς, λοιπόν, ως μαθητές του Ιησού γνωρίζουμε ότι ο Θεός θα μας δώσει σοφία και χάρη για τις δυσκολίες της σημερινής ημέρας\. Είμαστε εντεταλμένοι να μην επωμιζόμαστε από σήμερα τις αυριανές έγνοιες\. Πρέπει να θυμηθούμε ξανά ότι, σε αυτή την περίοδο, όπως πάντοτε, ο Θεός θα μας δώσει σήμερα αρκετή χάρη ώστε να διατηρήσουμε την ειρήνη μέσα στην καταιγίδα, και θα μας τη δώσει και αύριο, αν ζήσουμε\. Ας διδαχτούμε από τον Πέτρο και τους μαθητές να εστιάζουμε στον Ιησού\. Πρέπει να εμπιστευόμαστε τον Ιησού ακόμη κι όταν φαίνεται να κοιμάται στη βάρκα, αντί να εστιάζουμε στην καταιγίδα που μαίνεται ολόγυρά μας\. Ο Ιησούς είχε τον έλεγχο είτε κοιμόταν είτε ήταν ξύπνιος, και εξακολουθεί να έχει\. Ίσως όμως πούμε: «Πώς ξέρω αν αύριο θα έχω τροφή ή ρούχα ή αν θα έχω ακόμη την επιχείρησή μου;» Και πάλι ακούμε τον Σωτήρα να λέει: «Κοιτάξτε τα κρίνα, τα πουλιά του ουρανού και διδαχτείτε από αυτά\!» Δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε μερικά από τα απλούστερα πράγματα, σύμφωνα με την εκτίμηση του Θεού, όπως να προσθέσουμε έναν πήχη στο ανάστημά μας· γιατί, λοιπόν, να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα δύσκολα, εξασφαλίζοντας μια αυριανή ημέρα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε; Ισχύουν αυτές οι εντολές για το 2020 και την πανδημία που αντιμετωπίζουμε; Είμαι βέβαιος ότι θεωρητικά μπορούμε να συμφωνήσουμε, αλλά μπορούμε να αφομοιώσουμε αυτά τα εδάφια και να τους δώσουμε εξέχουσα θέση στη ζωή μας σήμερα;
Ο Λόγος του Θεού περιέχει αρχές τις οποίες, αν δεν έχουμε ενστερνιστεί, κι εμείς θα «παρασυρθούμε σε αναστάτωση» όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με πράγματα όπως η πανδημία, που είναι εντελώς πέρα από τον έλεγχό μας\. Μία από αυτές τις αρχές είναι η σαφής διδασκαλία ότι τα παθήματα αποτελούν τρόπο ζωής για τον ακόλουθο του Ιησού\. *Και αν είμαστε παιδιά, είμαστε και κληρονόμοι· κληρονόμοι του Θεού και συγκληρονόμοι με τον Χριστό, εφόσον συμπάσχουμε μαζί του, για να δοξαστούμε και μαζί του –Ρω 8:17\.*
Το «ευαγγέλιο της υγείας και του πλούτου» που προωθούν πολλοί σημερινοί κήρυκες είναι ψεύτικη διδασκαλία και μπορεί να αφήσει κάποιον συντετριμμένο όταν αντιμετωπίσει απώλεια υγείας ή οικονομική ζημία\. Πρέπει να συμφιλιωθούμε με τα παθήματα, να τα αγκαλιάσουμε· πρέπει να οπλιστούμε με το ίδιο φρόνημα που είχε ο Χριστός\. Η απώλεια της επιχείρησής μας, του σπιτιού μας και, ναι, ακόμη και της ίδιας μας της ζωής εξαιτίας οικονομικής καταστροφής, καταιγίδων ή ατυχημάτων δεν βρίσκεται έξω από τα όρια του θελήματος του Θεού για τον χριστιανό\. Γνωρίζουμε ότι ο Θεός μπορεί να εξαλείψει οποιαδήποτε από αυτές τις συμφορές και θα μας προστατέψει από όλες, ΑΝ αυτό είναι το θέλημά Του\. Το αν όμως θα το κάνει είναι προνόμιο του Θεού, και είμαστε πιο ευτυχισμένοι ΑΝ παραδώσουμε ολοκληρωτικά τη ζωή μας σε Εκείνον με πίστη και Τον εμπιστευτούμε να μας διαφυλάξει, είτε έχουμε λίγα είτε πολλά\.
Μια άλλη αρχή που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι ότι δεν έχουμε κανένα δικαίωμα, εκτός από το δικαίωμα στο Δέντρο της Ζωής\. Για εμάς τους χριστιανούς έχει μικρή σημασία αν είμαστε πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών ή όχι\. Απολαμβάνουμε πολλά προνόμια για τα οποία είμαστε πολύ ευγνώμονες, αλλά δεν πρέπει να θεωρούμε ότι έχουμε δικαίωμα να κατέχουμε, να κρατάμε ή να αγοράζουμε πράγματα, ούτε ότι έχουμε μερίδιο να διεκδικήσουμε σε αυτόν τον κόσμο\. Οι Άγιες Γραφές μάς υπενθυμίζουν ότι εδώ είμαστε απλώς προσκυνητές και ξένοι \(βλ\. Εβρ 11:13\-16\)\. Όπως ο Αβραάμ και οι άλλοι πατριάρχες, δεν έχουμε εδώ μόνιμη πόλη, αλλά προσμένουμε μια πόλη *…της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είναι ο Θεός –Εβρ 11:10\.*
Υπάρχουν πολλοί δικηγόροι που προσφέρονται να αγωνιστούν για τα δικαιώματά μας, όμως η αλήθεια είναι ότι η πατρίδα μας είναι στον ουρανό και εδώ είμαστε απλώς πρεσβευτές· η κοινωνία μπορεί να μας διώξει και πρέπει να τα αφήσουμε όλα ανά πάσα στιγμή, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό\. Αν αυτό πρόκειται να γίνει πραγματικότητα, πρέπει να ζούμε κρατώντας όλα μας τα υπάρχοντα με ανοιχτή παλάμη\. Δεν έχουμε το δικαίωμα \(μόνο το προνόμιο\) να κατέχουμε γη, να έχουμε αρκετή τροφή, να απολαμβάνουμε καλή υγεία και να ζούμε χωρίς παθήματα· ούτε πρέπει να αγωνιζόμαστε για αυτά τα λεγόμενα δικαιώματα\. Εμείς όμως, ο λαός του Θεού, πρέπει να ενδυθούμε το φρόνημα του Χριστού και να είμαστε πρόθυμοι να αφήσουμε τα πάντα πίσω για χάρη του Χριστού και να Τον εμπιστευτούμε απόλυτα για τη συντήρησή μας\. Ο Ιησούς είπε ότι βλέπει ένα σπουργίτι να πέφτει στη γη και μας υπενθυμίζει ότι αξίζουμε περισσότερο από πολλά σπουργίτια\. Ο Ιησούς μάς καλεί να μισούμε όλα όσα θεωρούμε πολύτιμα εδώ στη γη: *Αν κάποιος έρχεται σε μένα και δεν μισεί τον πατέρα του και τη μητέρα και τη γυναίκα και τα παιδιά και τους αδελφούς και τις αδελφές του, ακόμη και την ίδια του τη ζωή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου –Λου 14:26\.*
Ως χριστιανοί, δεν σχεδιάζουμε να μείνουμε εδώ στη γη· προσμένουμε τον Ουρανό\. Οι Γραφές εκφράζουν αυτό το αίσθημα, καθώς αναφέρουν όχι μόνο ότι ολόκληρη η γη στενάζει προσμένοντας να ελευθερωθεί από αυτόν τον θάνατο και τη φθορά, αλλά και ότι κι εμείς οι ίδιοι στενάζουμε προσμένοντας να ελευθερωθούμε\. Θα έπρεπε να μας κρατά εδώ τόσο ισχυρή επιθυμία, ώστε να λιποθυμούμε *…από τον φόβο και από την προσμονή όσων πρόκειται να συμβούν στην οικουμένη…; –Λου 21:26\.* Δεν θα έπρεπε πολύ περισσότερο να κραυγάζουμε «ως πότε, Κύριε Ιησού» και «έλα, λοιπόν»; Όπως υπαινίσσεται ο απόστολος καθώς παλεύει ανάμεσα σε «δύο»: *Επειδή βρίσκομαι σε δίλημμα ανάμεσα στα δύο, έχοντας την επιθυμία να αναχωρήσω και να είμαι μαζί με τον Χριστό, επειδή αυτό είναι πολύ καλύτερο· το να παραμείνω όμως στη σάρκα είναι πιο αναγκαίο για εσάς\. –Φιλ 1:23\-24\.* Ο απόστολος δηλώνει ξεκάθαρα ότι «έχει την επιθυμία να αναχωρήσει και να είναι μαζί με τον Χριστό, επειδή αυτό είναι πολύ καλύτερο», και το μόνο που τον κρατά εδώ είναι το γεγονός ότι υπάρχει έργο που πρέπει να γίνει\.
Ένας ακόμη τομέας στον οποίο πρέπει να είμαστε άγρυπνοι είναι η ευαλωτότητά μας αυτή την περίοδο που δεν γίνονται εκκλησιαστικές συναθροίσεις\. Μπορεί να μπούμε στον πειρασμό να συνδεθούμε στο διαδίκτυο και να τραφούμε πνευματικά από ψευδοπροφήτες ή από ανθρώπους που διδάσκουν ψεύτικες διδασκαλίες\. Πρέπει να «δοκιμάζουμε τα πνεύματα» και να γνωρίζουμε στα πόδια τίνος καθόμαστε\. Να επιλέγετε προσεκτικά ποιον θα ακούτε και από ποιον θα επιτρέπετε στην οικογένειά σας να τρέφεται\. Εμείς οι πατέρες είμαστε καλεσμένοι να ηγούμαστε, και οφείλουμε να ηγούμαστε\. Το βάρος πέφτει στους ώμους μας να βοηθήσουμε τις οικογένειές μας να διασχίσουν αυτούς τους αβέβαιους καιρούς\. Εμείς οι πατέρες ίσως χρειαστεί να αναλάβουμε περισσότερες πρωτοβουλίες αυτή την περίοδο\. Είναι ένα κάλεσμα να σηκωθούμε και να οδηγήσουμε τις γυναίκες και τα παιδιά μας\. Δεν πρέπει μόνο να προσέχουμε «στα πόδια τίνος καθόμαστε», αλλά και να καθοδηγούμε τις οικογένειές μας με πεποίθηση, καλώντας τες να εμπιστεύονται τον Θεό και οδηγώντας τες σε προσευχές πίστης\. Πρέπει να τους δώσουμε το παράδειγμα πίστης και εμπιστοσύνης στον Θεό, που δεν θα κλονιστεί από καμία ταλαιπωρία\. Αυτή η περίοδος αναταραχής δεν θα μας ρίξει κάτω ΑΝ είμαστε ριζωμένοι και θεμελιωμένοι στον Χριστό\.
Σε μια τέτοια περίοδο, πρέπει να παίρνουμε σοφές αποφάσεις, ακόμη και αποφάσεις για το μέλλον, αλλά να αποφεύγουμε να πανικοβληθούμε και να τρέχουμε εδώ κι εκεί σαν να μην έχουμε ουράνιο Πατέρα\. Πρέπει επίσης να καθοδηγούμε τις οικογένειές μας, ώστε να προσέχουν να μην πιστεύουν όλα όσα ακούν, αλλά να γνωρίζουν από πού προέρχονται οι ειδήσεις μας και να κρίνουν πόσο αξιόπιστες είναι\. Κυκλοφορούν πολλές θεωρίες συνωμοσίας για το πώς ξεκίνησε αυτός ο ιός και για την πολιτική ατζέντα που, κατά τις θεωρίες, κρύβεται πίσω του\. Ας μην ξοδεύουμε χρόνο παρακολουθώντας τους συνωμοσιολόγους· ας ακολουθήσουμε μάλλον τη βιβλική εντολή «καθαιρώντας λογισμούς»\. Η απλή αλήθεια είναι αυτή: δεν γνωρίζουμε, και ακόμη κι αν γνωρίζαμε, αυτό δεν θα έπρεπε να αλλάξει τον τρόπο που ζούμε και τη γενικότερη στάση μας\. Ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δύναμης, αγάπης και σωφρονισμού\. Ο Ιωάννης μάς λέει να μην «πιστεύουμε σε κάθε πνεύμα, αλλά να δοκιμάζουμε τα πνεύματα, αν είναι από τον Θεό»\.
Πιστεύω ότι αυτή είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να απλώσουμε χείρα βοηθείας στους αδελφούς και τις αδελφές μας, προσευχόμενοι ο ένας για τον άλλον και διατηρώντας την επικοινωνία, ώστε να μπορούμε να «κλαίμε με όσους κλαίνε» και να «χαιρόμαστε με όσους χαίρονται»\. Κάποιοι από εμάς έχουν δουλειά και κάποιοι όχι\. Ο Λόγος του Θεού μάς λέει ότι όσοι έχουν πρέπει να δίνουν σε όσους δεν έχουν, ώστε να υπάρχει ισότητα\. Είναι ώρα να απευθυνθούμε στους ηλικιωμένους της εκκλησίας μας ή της κοινότητάς μας και να διατηρήσουμε επαφή μαζί τους με επιστολές ή τηλεφωνικά\. Αυτή είναι μια περίοδος κατά την οποία οι μοναχικοί θα νιώσουν ακόμη πιο μόνοι\. Ένας χαρούμενος λόγος, ένα γράμμα στο ταχυδρομείο ή οποιοδήποτε άλλο μέσο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε με τον κατάλληλο τρόπο μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζονται οι γύρω σας\.
Κατά τη διάρκεια των περιόδων υποχρεωτικού «μένουμε στο σπίτι», μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων στην κοινωνία μας θα αντιμετωπίσει προκλήσεις που δεν είχε αντιμετωπίσει μέχρι τώρα\. Σύμφωνα με διάφορες ειδησεογραφικές πηγές, έχει αυξηθεί η ενδοοικογενειακή βία, καθώς τα μέλη των οικογενειών περνούν πολύ περισσότερο χρόνο μαζί απ’ ό,τι συνήθως\. Ας μην ακουστεί όμως ποτέ κάτι τέτοιο ανάμεσά μας\. Αυτή είναι η περίοδος για εμάς, τα παιδιά του Θεού, να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τις σχέσεις μέσα στο σπίτι\. Η Βίβλος μάς καλεί να «εξαγοράζουμε τον καιρό», και αυτό μπορούμε να το κάνουμε αξιοποιώντας όσο καλύτερα γίνεται τον χρόνο που περνάμε μαζί ως οικογένεια\. Ας περνάμε χρόνο μαζί —διαβάζοντας τη Βίβλο, προσευχόμενοι μαζί, ψάλλοντας μαζί και απλώς κάνοντας ευχάριστα πράγματα μαζί— πράγματα που θα καλλιεργήσουν την ανάπτυξη και την αγάπη στις σχέσεις μας\. Εμείς οι πατέρες πρέπει να είμαστε δημιουργικοί και να φέρνουμε την οικογένειά μας κοντά με τρόπο που θα δημιουργήσει ατμόσφαιρα ενότητας και ομοψυχίας\.
Ένα ερώτημα που ζητά απάντηση είναι το εξής: «Πρέπει η κυβέρνηση να αποφασίζει αν θα έχουμε εκκλησία ή όχι;» Αυτό πρέπει να το απαντήσουμε, αφού σε ορισμένες περιοχές της χώρας δεν πρόκειται απλώς για σύσταση, αλλά έχει γίνει υποχρεωτικό\. Πιστεύω ότι, εφόσον η σύσταση/διαταγή να μη συναθροιζόμαστε αυτή την περίοδο αποσκοπεί στην αποτροπή της εξάπλωσης ενός ιδιαίτερα μεταδοτικού ιού, αυτό συνάδει με τη Γραφή που λέει «να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας»\. Είναι μια καλή ευκαιρία να δείξουμε στο κοινό ότι, αν η εντολή δεν μας ζητά να παραβιάσουμε τη Γραφή, επιλέγουμε να τιμήσουμε την κυβέρνηση\. Μπορεί σύντομα να έρθει η στιγμή που θα μας ζητηθεί να κάνουμε κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε με καθαρή συνείδηση, και τότε θα χρειαστεί να σταθούμε και να «πειθαρχούμε στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους»\.
Κάποιοι νιώθουν μια σουβλιά ενοχής εξαιτίας του εδαφίου «να μη παραμελούμε τη σύναξη του εαυτού μας μαζί», όμως αυτό φαίνεται να αναφέρεται σε μια συνήθεια ή έναν τρόπο ζωής\. Υποθέτω ότι αφορά την τεμπέλικη, οκνηρή καρδιά που δεν βλέπει το όφελος της συνάθροισης\. Θέλουμε να συναθροιζόμαστε… Μόλις μπορέσουμε να συναθροιστούμε ξανά, θα το κάνουμε\. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε όσους δεν μπορούν να συναθροιστούν για λίγο και σε όσους επιλέγουν να μην το κάνουν, επειδή δεν βλέπουν την αξία του\. Προς το παρόν, φαίνεται πως η καλύτερη μαρτυρία μας προς τον κόσμο και η καλύτερη στάση στις δημόσιες σχέσεις είναι να τιμήσουμε την εντολή, αφού δεν στρέφεται εναντίον της πίστης μας και του Θεού\. Ας προσέξουμε μόνο να μην γίνει αυτό η νέα μας κανονικότητα\. Ας κρατήσουμε το βλέμμα μας στραμμένο στον δρόμο που οδηγεί ξανά στην πρακτική λειτουργία μας ως τοπικό σώμα\.
Τι μπορούμε να κάνουμε; Να προσευχόμαστε περισσότερο από ποτέ, ώστε ο Θεός να χρησιμοποιήσει αυτή την κατάσταση για να κερδίσει τους χαμένους και να εξαγνίσει την εκκλησία\. Ας αφιερώσουμε χρόνο στην οικοδόμηση σχέσεων με τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους, με τους οποίους έχουμε ενθαρρυνθεί να μείνουμε στο σπίτι\. Ας μας προετοιμάσει αυτή η πανδημία για όσα έχει ο Θεός για εμάς στο μέλλον\. Ας προσέχουμε πολύ πώς μιλάμε για την κυβέρνηση και για ορισμένες από τις αποφάσεις που έχουν εκδοθεί σε όλη αυτή την περίοδο\. Καλούμαστε να τιμούμε τον βασιλιά και πρέπει να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο ευχαριστώντας τον Θεό για τις ελευθερίες μας παρά εστιάζοντας στα αρνητικά—*Σας παρακαλώ, λοιπόν, πρώτα απ’ όλα να γίνονται δεήσεις, προσευχές, ικεσίες και ευχαριστίες για όλους τους ανθρώπους· για τους βασιλιάδες και όλους όσοι βρίσκονται σε αξιώματα, ώστε να ζούμε ήρεμη και ειρηνική ζωή με κάθε ευσέβεια και σεμνότητα\. Αυτό είναι καλό και ευπρόσδεκτο ενώπιον του Θεού, του Σωτήρα μας· –1Τι 2:1\-3\.* Για τον χριστιανό, *…γνωρίζουμε ότι τα πάντα συνεργούν για το καλό εκείνων που αγαπούν τον Θεό, εκείνων που είναι καλεσμένοι σύμφωνα με τον σκοπό του –Ρω 8:28\.*
![Μια γαλάζια απεικόνιση μικροσκοπικών σωματιδίων ιού]()
## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού
- [Μια γαλάζια απεικόνιση μικροσκοπικών σωματιδίων ιού](): pixabay\.com