# Δεν υπάρχει λόγος; ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Lee Rufener Athens, WI Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Άνοιξη 2022, Αριθμός 1 Σελίδες της πηγής: 11–13 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: WEB\-Spring\-2022\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Άνοιξη 2022]() *Και είπε ο Δαβίδ: «Τι έκανα τώρα; Δεν υπάρχει λόγος;» –Α΄ Σαμουήλ 17:29\.* Η ιστορία του Δαβίδ και του Γολιάθ διαδραματίστηκε πριν από περισσότερες από τρεις χιλιετίες και έκτοτε παραμένει αγαπημένη ιστορία μικρών και μεγάλων\. Κάτι υπάρχει στη δύσκολη θέση του αουτσάιντερ με το οποίο όλοι ταυτιζόμαστε\. Ίσως ασυνείδητα βλέπουμε τον εαυτό μας αντιμέτωπο με τέτοιες δυσμενείς πιθανότητες και κρυφά ελπίζουμε πως κάποια μέρα θα μας «έρθει η μεγάλη ευκαιρία» με παρόμοιο τρόπο\. Δυστυχώς, αυτού του είδους η τυχαία επιτυχία μοιάζει περισσότερο με παραγωγή του Χόλιγουντ παρά με την πραγματική ζωή\. Βλέπουμε μόνο τη σύγκρουση ανάμεσα στον νέο και τον ηλικιωμένο, τον βοσκό και τον πολεμιστή, τα βαριά πολεμικά όπλα και τη σφεντόνα\. Ωστόσο, υπήρχαν ορισμένες προκαταρκτικές αρχές που ενστερνίστηκε ο Δαβίδ στα νιάτα του, οι οποίες τον κατέστησαν ιδανικό υποψήφιο για επιτυχία\. Όμως αυτές συχνά μένουν στην αφάνεια, καθώς αγαπάμε τη ρομαντική νίκη της κορύφωσης\. Αν η μόνη εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας προέρχεται από τον κοινωνικό καθρέφτη γύρω μας, θα αποκτήσουμε μια παραμορφωμένη εσωτερική αντίληψη, παρόμοια με εκείνη που βλέπουμε όταν κοιτάζουμε σε έναν παραμορφωτικό καθρέφτη σε πανηγύρι\. Οι κοινωνικές γνώμες και αντιλήψεις του περιβάλλοντός μας συχνά παρουσιάζουν μπροστά στα μάτια και στα αυτιά μας μια αδέξια και στρεβλή περιγραφή του προσώπου μας\. Μερικές φορές η εικόνα είναι εξωπραγματικά θετική, εξυψώνοντας το άτομο στα μάτια των μέσων ενημέρωσης, ενώ επιδεικνύει ελάχιστο ηρωικό χαρακτήρα\. Ο αθλητικός στίβος είναι μάλλον ο μεγαλύτερος παραβάτης σε αυτό\. Επαινούνται όσοι μπορούν να τρέχουν, να ρίχνουν ή να σουτάρουν καλύτερα από όλους τους άλλους\. Όμως το αθλητικό ταλέντο προσθέτει ελάχιστα στην αληθινή, καθαρή αξία τους ως ανθρώπων\. Η άλλη όψη του νομίσματος παράγει τεράστιο όγκο αρνητικών και εξευτελιστικών σχολίων που αποσκοπούν στο να ματαιώσουν κάθε προσπάθεια\. Τέτοια σχόλια πέφτουν βροχή από αγχωμένους γονείς, ανασφαλή αδέλφια, απογοητευμένους προϊσταμένους και πλήθος άλλων γνωστών που πασχίζουν να βρουν την ταυτότητά τους σε μια κοινωνία «επιβίωσης του ισχυρότερου»\. Τα μηνύματα αυτών των δύο στρατοπέδων είναι ασύνδετα και δυσανάλογα\. Το να σου λένε ότι είσαι σπουδαίος δεν θα σε κάνει ποτέ σπουδαίο, όπως ακριβώς και ένας καταιγισμός υποτιμητικών σχολίων δεν θα σε κάνει ταπεινό\. Δυστυχώς, πολύ συχνά πολλοί από εμάς αφήνουμε αυτές τις δυσανάλογες προβολές να επηρεάζουν τη σκέψη μας και να χαράζουν την πορεία μας\. Το μεγαλύτερο και ανώτερο χάρισμα που δόθηκε στο ανθρώπινο γένος σε σχέση με την υπόλοιπη δημιουργία δεν βρίσκεται στις σωματικές του ικανότητες, αλλά στον νου του\. Τα πιο έξυπνα ζώα μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να είναι υπεύθυνα, αλλά δεν μπορούν να επιλέξουν ή να κατευθύνουν αυτή την εκπαίδευση\. Εμείς όμως, ως άνθρωποι, μπορούμε να γράψουμε νέα προγράμματα για τον εαυτό μας, εντελώς ανεξάρτητα από τα ένστικτά μας ή την εκπαίδευση που μας διαμόρφωσε το περιβάλλον\. Όσοι ζούμε σε φυσική συμφωνία με τα ένστικτα και την εξαρτημένη συμπεριφορά μας, δύσκολα θα ξεπεράσουμε το ζωικό βασίλειο\. Όσοι όμως ασκήσουν και αναπτύξουν αυτά τα χαρίσματα, θα εκπληρώσουν με μοναδικό τρόπο τον ρόλο που έχει σχεδιάσει ο Θεός γι’ αυτούς όταν βρεθούν αντιμέτωποι με τους γίγαντες\. Ο χρόνος και η θέση του Δαβίδ ήταν μοναδικά, αλλά οι αρχές που ενστερνίστηκε ήταν καθολικές\. Αν μπορούσα να μάθω στον σκύλο μου να τραγουδά με την τεχνική του γιόντελ, αυτό θα αποδείκνυε πως το τραγούδι με την τεχνική του γιόντελ είναι εφικτό για τους σκύλους και θα άνοιγε τη δυνατότητα να το κάνουν και άλλοι σκύλοι\. Παρόμοια, αν ο Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ μόνο με θαύμα, τότε δεν υπάρχει ελπίδα για εμάς παρά να καθίσουμε και να περιμένουμε να κάνει ο Θεός το ίδιο για εμάς\. Αν όμως στον πυρήνα της νίκης βρίσκονταν αρχές, τότε έχουμε ένα παράδειγμα προς μίμηση και μια αρετή που μπορούμε να αποκτήσουμε για να τη χρησιμοποιήσουμε στο δικό μας πεδίο μάχης\. Όταν ο Δαβίδ σηκώθηκε νωρίς εκείνο το πρωί και φόρτωσε στους ώμους του το σακί με σιτηρά, ψωμί και τυρί για να τα πάει στους αδελφούς του, δεν είχε ιδέα τι θα έφερνε η μέρα\. Ο Κύριος ήταν ο Ποιμένας του και δεν του έλειπε τίποτα, αλλά όταν έφτασε στο σημείο, έμεινε έκπληκτος με αυτό που αντίκρισε\. Και οι δύο στρατοί είχαν παραταχθεί σε απέναντι βουνά και βρίσκονταν σε αδιέξοδο\. Αν κατέβαζες ολόκληρο τον στρατό σου στην κοιλάδα και πολεμούσες τον αντίπαλο από χαμηλότερη θέση, θα βρισκόσουν σε τεράστιο μειονέκτημα\. Κανένα από τα δύο μέρη δεν ήταν διατεθειμένο να διακινδυνεύσει κάτι τέτοιο\. Έτσι, οι Φιλισταίοι πρότειναν μια συνηθισμένη τακτική πολέμου: δύο πολεμιστές να αναμετρηθούν στην κοιλάδα, χωρίς να έχει πλεονέκτημα καμία πλευρά\. Όμως ανάμεσα στους Φιλισταίους υπήρχε ένας γίγαντας που τρομοκρατούσε τον στρατό του Ισραήλ\. Όταν ο Δαβίδ ρώτησε γιατί κανείς δεν αντιμετώπιζε τους υβριστικούς βλασφημισμούς του απίστου, δέχτηκε την αυστηρή επίπληξη του μεγαλύτερου αδελφού του: *…και άναψε ο θυμός του Ελιάβ εναντίον του Δαβίδ, και είπε: Γιατί κατέβηκες εδώ; Και σε ποιον άφησες εκείνα τα λίγα πρόβατα στην έρημο; Ξέρω την υπερηφάνειά σου και την κακία της καρδιάς σου· κατέβηκες για να δεις τη μάχη\. Και είπε ο Δαβίδ: Τι έκανα τώρα; Δεν υπάρχει λόγος; –Α΄ Σαμουήλ 17:28\-29\.* *Ατενίζοντας τον Ιησού, τον αρχηγό και τελειωτή της πίστης μας· **ο οποίος, για τη χαρά που είχε μπροστά του**, υπέμεινε σταυρό, καταφρονώντας την ντροπή, και κάθισε στα δεξιά του θρόνου του Θεού –Εβραίους 12:2\.* Όταν ο άνθρωπος έχει μπροστά του έναν σκοπό, μπορεί να υπομείνει σχεδόν τα πάντα\. Κάποιοι υπομένουν για ένα φθαρτό στεφάνι\. Ο βασιλιάς Σαούλ είχε προσφέρει αφορολόγητο πλούτο και την ιδιότητα του γαμπρού του, όμως η επίγεια προίκα δεν προσέλκυσε κανέναν εθελοντή\. Ενώ η σκέψη της επίγειας προβολής δεν σήμαινε τίποτα για την ευαίσθητη καρδιά του Δαβίδ, οι βλάσφημες προκλήσεις του Γολιάθ άναψαν μέσα του τη φωτιά του ζήλου κι εκείνος προχώρησε με πίστη\. Η πίστη όμως δεν είναι απλώς μια παρόρμηση που μπορεί να φουσκώσει με μια συναισθηματική τρόμπα\. *Επειδή, όπως το σώμα χωρίς το πνεύμα είναι νεκρό, έτσι και η πίστη χωρίς έργα \[δράση\] είναι νεκρή –Ιακώβου 2:26\.* Έτσι, με τον σκοπό ξεκάθαρο μπροστά του και τον Θεό στο πλευρό του, ο Δαβίδ προσφέρεται να πολεμήσει τον Γολιάθ\. Έτσι, ο Δαβίδ προχώρησε ενεργώντας σύμφωνα με θεοσεβείς, αδιάφθορες αρχές… **Η συνείδηση που νοιάζεται** κατοικεί στην ψυχή του ανθρώπου και καθορίζει για τι νοιαζόμαστε\. Πολλοί πιστεύουν ότι η συνείδηση χρησιμεύει μόνο ως περιοριστικός οδηγός\. Όμως η ανθρώπινη συνείδηση δημιουργήθηκε και για να λειτουργεί αντίστροφα\. Όταν έχουμε πειστεί ότι κάτι είναι καλό και σωστό, το επιδιώκουμε με πάθος\. Ο Τόμας Έντισον είπε ότι η ιδιοφυΐα είναι 1% έμπνευση και 99% ιδρώτας\. Αυτό μπορεί να είναι αρκετά αληθινό, αλλά είναι αναμφισβήτητο ότι πρώτα πρέπει να έρθει η έμπνευση\. Η λαχτάρα του Ιακώβ για τη Ραχήλ τον έκανε να ξεχάσει τα επτά χρόνια δουλειάς\. Η επιδίωξη του Έντισον να φτιάξει έναν λειτουργικό λαμπτήρα τον έκανε να ξεχάσει τα χιλιάδες υλικά που είχαν αποτύχει\. Η αδιάφορη απάθεια είναι το αντίθετο και αποτελεί αποτέλεσμα μιας καυτηριασμένης συνείδησης\. Ο Δαβίδ απορούσε που οι βλάσφημες προκλήσεις του Γολιάθ δεν αποτελούσαν λόγο για δράση από την πλευρά του στρατού του Θεού\. *Δώσε σε έναν άνθρωπο έναν λόγο για να ζήσει και θα βρει το πώς –Νίτσκε\.* Ως κρατούμενος του Ολοκαυτώματος σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, ο Βίκτορ Φρανκλ ανέλαβε να εργάζεται στον θάλαμο του στρατοπέδου όπου πέθαιναν από τύφο οι κρατούμενοι\. Παρατήρησε πως όταν κάποιος έχανε την ελπίδα του, σύντομα ακολουθούσε ο θάνατος\. Παρόμοια, για πολλούς ανθρώπους της εποχής μας, όταν στη μάχη εξαφανίζεται η ελπίδα προσωπικού κέρδους, εξαφανίζεται και το πάθος για νίκη\. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι σήμερα νοιάζονται περισσότερο για τον μισθό τους παρά για το αν κάνουν καλή και αξιόλογη δουλειά\. Συχνά, όταν ένας άντρας χάνει τα αισθήματά του για τη γυναίκα του, πιστεύει ότι δεν είναι ικανός να την αγαπήσει· όμως ο άντρας με υγιή συνείδηση προσανατολισμένη σε θεοσεβείς αρχές θα ενεργεί με αγάπη απέναντί της, ανεξάρτητα από τα αισθήματά του ή την ανταπόκρισή της\. Η συνείδηση αφυπνίζει και τροφοδοτεί τον σκοπό, θέτοντας τα θεμέλια για δράση με πάθος\. **Η ειλικρινής φαντασία** ανήκει στη σφαίρα του πνεύματος και καθοδηγείται από τη συνείδησή μας\. *Η ανάγκη είναι η μητέρα της εφεύρεσης –Άγνωστος\.* Κάποιοι περιμένουν να ανακαλυφθεί η ζωή, ενώ άλλοι την επινοούν καθώς προχωρούν\. Αυτό δεν αποτελεί άδεια για να προβάλλουμε ψεύτικα ιδανικά\. Η επιδίωξη του Δαβίδ είναι ειλικρινής, γιατί δεν είχε διαμορφωθεί στρεβλά από τα μέσα ενημέρωσης γύρω του\. Είχε επιτύχει απέναντι στα θηρία \(ένα λιοντάρι και μια αρκούδα\) στους λόφους της Βηθλεέμ και, με τη βοήθεια του Θεού, δεν φοβάται να αναμετρηθεί με ένα θηρίο \(έναν άντρα πολεμιστή από τα νιάτα του\) στην κοιλάδα Ηλά\. Καθώς ο Σαούλ δέχεται απρόθυμα την πρόταση του Δαβίδ, προχωρά να οπλίσει το παλικάρι με τον συνηθισμένο κοσμικό τρόπο\. Μπορεί να ήταν τιμή να φορέσει την πανοπλία του βασιλιά, αλλά ο Δαβίδ δεν ήθελε να έχει καμία σχέση μ’ αυτήν: *…δεν μπορώ να πάω με αυτά, επειδή δεν τα έχω δοκιμάσει\. Και ο Δαβίδ τα έβγαλε από πάνω του –Α΄ Σαμουήλ 17:39,* και διάλεξε αντί γι’ αυτά πέντε πέτρες\. Το να γνωρίζεις τι κάνουν οι άλλοι και το να γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις δεν είναι κατ’ ανάγκην το ίδιο\. Οι δειλές πεποιθήσεις του στρατού του Ισραήλ είχαν τις ρίζες τους σε ένα ειδωλολατρικό σύστημα αξιών\. Το πρόβλημα δεν ήταν ο Γολιάθ, αλλά ο φόβος χωρίς πίστη και η υπόθεση πως έπρεπε να πολεμήσουν με τους όρους του κόσμου\. Όσοι ενστερνίζονται έναν αληθινό και αξιόλογο σκοπό ασφαλώς θα βρουν τη φαντασία να τον επιδιώξουν\. Ο Γολιάθ είχε θεωρήσει αυτονόητο ότι θα πολεμούσε με τους δικούς του όρους\. Προσβεβλημένος και οργισμένος, φώναξε: *…Έλα σε μένα, και θα δώσω τη σάρκα σου στα πουλιά του ουρανού και στα θηρία του αγρού –Α΄ Σαμουήλ 17:44\.* Ως γίγαντας, δεν διακρινόταν για την ταχύτητα και την ευκινησία του, γι’ αυτό διέταξε τον Δαβίδ να έρθει κοντά του\. Όμως ο Γολιάθ είχε υπερεκτιμήσει κατά πολύ τις προσωπικές του ικανότητες και υποτιμήσει τον αντίπαλό του\. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, με έξι ή επτά περιστροφές το δευτερόλεπτο, η σφεντόνα του Δαβίδ είχε ανασχετική δύναμη αντίστοιχη με πιστόλι διαμετρήματος 45 χιλιοστών, ενώ το χέρι ενός επιδέξιου σφενδονιστή *…μπορούσε να ρίχνει πέτρες με ακρίβεια τρίχας και να μην αστοχεί –Κριτές 20:16\.* Δεν ήταν ασυνήθιστο να μπορούν να πετυχαίνουν πουλιά εν πτήσει\. Σε αρχαία ερείπια έχουν βρεθεί λαβίδες που πιστεύεται ότι χρησιμοποιούσε ο στρατός για να αφαιρεί σφηνωμένες πέτρες από τραυματισμένους στρατιώτες\. Αν ο Γολιάθ είχε δόρυ και ο Δαβίδ πιστόλι, δεν θα βιαζόμασταν τόσο να πιστέψουμε ότι ο μεγαλόσωμος άντρας είχε το μεγαλύτερο πλεονέκτημα\. **Η πιστή δράση** είναι αναπόφευκτη όταν το σώμα μας υποτάσσεται στην ψυχή και στο πνεύμα μας και αυτά καθοδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού\. Τότε είμαστε ελεύθεροι να ενεργούμε ανεξάρτητα από τη φύση μας και άλλες επιρροές\. Όταν τα ακόλαστα πάθη του θνητού σώματος κυριαρχούν στην εσώτερη καρδιά και στον νου μας, είμαστε ηττημένοι προτού κάνουμε έστω ένα βήμα προς τον εχθρό\. Ως σκεύη σχεδιασμένα από τον Θεό, με ηθική ελεύθερη βούληση, έχουμε τη θεϊκή ικανότητα να επιλέγουμε την πορεία των πράξεών μας\. Μερικοί πιστεύουν ότι το να αναλαμβάνεις δράση προληπτικά σημαίνει απλώς να παίρνεις την πρωτοβουλία\. Όμως η πρωτοβουλία από μόνη της δεν θα μας προετοιμάσει για τη νίκη, όπως δεν το έκανε ούτε για τους γιους του Σκευά\. Η επιθυμία για κυριαρχία δεν είναι ευγενέστερη από την ασυγκράτητη οργή του Γολιάθ να καταστρέψει αυτόν τον νεαρό αλαζόνα\. Η αδρεναλίνη του Γολιάθ κυλούσε καθώς περιφρονούσε τα νιάτα του Δαβίδ, έβγαζε βιαστικά συμπεράσματα, προσβαλλόταν εύκολα και απορούσε με την άγνοια των άλλων\. Ο Δαβίδ όμως δεν είχε τέτοια αντιδραστική αποστολή\. Σκοπός του ήταν να μάθει όλη η γη ότι υπάρχει Θεός στον Ισραήλ\. *Και όλη αυτή η σύναξη θα μάθει ότι ο ΚΥΡΙΟΣ δεν σώζει με σπαθί και δόρυ… –Α΄ Σαμουήλ 17:47\.* Η πιστή δράση πρέπει να επικεντρώνεται στο να προσφέρεις ό,τι έχεις, όχι στο να αποκτάς ό,τι δεν έχεις\. Αν η ζωή εγείρει ζητήματα πέρα από την ικανότητά μας να τα αλλάξουμε, είναι μάταιο να τους δίνουμε την προσοχή μας\. Ο Ιωσήφ δεν μπορούσε να αλλάξει την υποδοχή που του επιφύλαξαν τα αδέλφια του, την εξαπάτηση της γυναίκας του κυρίου του, τον εγκλεισμό στη φυλακή ή την αυταπάτη του οινοχόου\. Η πίστη του νεαρού βοσκού μάς διδάσκει να σταματήσουμε να θρηνούμε για αυτό που ***θα θέλαμε να είμαστε*** και να αρχίσουμε να είμαστε αυτό που ***οφείλουμε να είμαστε***\. Χρειάζεται να πάψουμε να αναζητούμε ένα θαύμα και να αρχίσουμε να αναζητούμε μια ευκαιρία\. Το ζήτημα δεν είναι να ξεπεράσουμε ακραίες αντιξοότητες, αλλά το πώς ανταποκρινόμαστε σε ένα μποτιλιάρισμα, ένα ανυπάκουο παιδί, έναν έξαλλο πελάτη ή έναν απαιτητικό σύζυγο\. Το ζήτημα είναι να αναλάβουμε έναν σκοπό αρκετά μεγάλο ώστε να εκτονώνει τις εγωιστικές αντιδράσεις και να πυροδοτεί ανιδιοτελή, ενεργητική δράση\. Γιατί οι Ιάπωνες πιλότοι καμικάζι πέθαιναν για έναν χαμένο σκοπό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Γιατί οι μουσουλμάνοι τρομοκράτες ανατινάζονται; Γιατί οι καθολικοί ιερείς και οι μοναχές δίνουν όρκους αγαμίας και φτώχειας; Δεν υπάρχει για τον χριστιανό κάποιος σκοπός ευρύτερος και βαθύτερος από τους γίγαντες αυτού του κόσμου; Δεν υπάρχει κάποιος σκοπός που να διεγείρει τη φαντασία μας και να αγιάζει τη δράση μας; Ή μήπως δεν υπάρχει ούτε ένας που να μεταμορφώνει την καθημερινή εργασία μας σε αγωγό χάρης, για την υπηρεσία του Βασιλιά του Σύμπαντος; Πόσο διαφορετική θα ήταν η ιστορία αν ο Ιεσσαί περνούσε τα χρόνια της σύνταξής του όπως οι ηλικιωμένοι της εποχής μας; Ο Θεός καταβάλλει γίγαντες με τα εργαλεία που του προσφέρουμε: από τη βελόνα της Δορκάδας… ως το καρφί της Ιαήλ, από τις βάρκες της επιχείρησης του Ζεβεδαίου… ως τα αγόρια της αγκαλιάς του\. Ο Σαμγάρ είχε βουκέντρα· Ο Δαβίδ είχε σφεντόνα· Η Δορκάδα είχε βελόνα· Η Ραάβ είχε ένα σκοινί· Ο Σαμψών είχε μια γνάθο· Ο Μωυσής είχε ράβδο· Η Μαρία είχε λίγο μύρο· Και όλα χρησιμοποιήθηκαν για τον Θεό\! ![Ένας βοσκός οδηγεί ένα κοπάδι μέσα από μια βραχώδη ορεινή κοιλάδα]() ## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού - [Ένας βοσκός οδηγεί ένα κοπάδι μέσα από μια βραχώδη ορεινή κοιλάδα](): Unsplash\.com