# Μεννονίτες, Παρεξηγήσεις και Φυτικά Φάρμακα Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΜΕΝΝΟΝΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ CONESTOGA ΣΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΑΚΗ ΠΕΝΣΥΛΒΑΝΙΑ Νικηφόρη Χριστιανική Ζωή Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Rick Hess Dornsife, PA Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Καλοκαίρι 2023, Αριθμός 2 Σελίδες της πηγής: 34–35 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Summer\-2023\-Remnant\-web\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Καλοκαίρι 2023]() Αυτή η ιστορία ξεκινάει στην Ελβετία, τον 16ο αιώνα\. Μία ομάδα Χριστιανών πιστών, επιθυμώντας να υπακούσουν τον Ιησού και να επιστρέψουν στις διδασκαλίες των Αποστόλων και της πρώιμης Εκκλησίας, αποχώρησε τόσο από την Καθολική όσο και από την Προτεσταντική κρατικές εκκλησίες σε διάφορα καντόνια της Ελβετίας\. Αναφέρονταν ως οι Ελβετοί Αδελφοί και θεωρήθηκαν εχθροί του κράτους, τόσο από τους Καθολικούς όσο και από τους Προτεστάντες\. Οι εχθροί τους τους ονόμαζαν «Αναβαπτιστές» επειδή απέρριπταν τη βάπτιση των βρεφών\. Επίσης αρνούνταν τη στρατιωτική θητεία, υπακούοντας στις εντολές του Χριστού να «ευλογείτε εκείνους που σας διώκουν» και να «αγαπάτε τους εχθρούς σας»\. Πολλοί συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν ανελεύνως και τελικά πολλοί μαρτύρησαν επειδή δεν απαρνήθηκαν την πίστη τους\. Στις αρχές του 17ου αιώνα, όταν οι αρχές δεν μπορούσαν να σταματήσουν το κίνημα με αυτόν τον τρόπο, άρχισαν να κατάσχουν τα σπίτια, τα αγροκτήματα και τα υπάρχοντα των πιστών και μετά τους εξόρισαν από την Ελβετία\. Η Ευρώπη μόλις είχε περάσει τις καταστροφές του Τριάνταετούς Πολέμου \(1618–1648\)\. Σε μερικά μέρη, όπως στην Παλτινάτο \(Pfaltzland\) της Γερμανίας, έως και το 70% των κατοίκων είχε πεθάνει είτε από τον πόλεμο είτε από ασθένεια\. Πολλές από τις Hoffs \(οικίες/αυλές με αποθήκες\) είχαν καεί και τα χωράφια έμειναν ακαλλιέργητα για χρόνια\. Στα μέσα του 17ου αιώνα, ο τοπικός Πρίγκιπας, Εκλέκτορας Ludwig, προσκάλεσε τους εξόριστους Ελβετούς Αδελφούς στο Παλτινάτο για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση των αγροκτημάτων λόγω της φήμης τους ως εξαιρετικοί γεωργοί και καλλιεργητές της γης\. Υπήρχαν τρεις επίσημες Εκκλησίες αναγνωρισμένες από τους Γερμανούς: Καθολική, Λουθηρανική και Μεταρρυθμισμένη\. Αν και οι Ελβετοί Αδελφοί ήταν απαραίτητοι οικονομικά και η πίστη τους ανεχόταν, οι εκκλησίες τους δεν αναγνωρίζονταν\. Υπήρχαν όρια στο πόσοι απ’ αυτούς μπορούσαν να συναντηθούν μαζί κάθε φορά, και πολλές φορές δεν τους επιτρέπονταν να αγοράσουν τα αγροκτήματα που βελτίωναν επειδή θεωρούνταν ξένοι\. Τα αγροκτήματα που λειτουργούσαν οι Ελβετοί όντως ευημέρησαν με την πάροδο του χρόνου, εν μέρει λόγω της χρήσης ενός ανώτερου συστήματος εναλλαγής καλλιεργειών, το οποίο τους βοήθησε να σιτίσουν περισσότερα γαλακτοπαραγωγά ζώα, και, με τη σειρά του, να παράγουν γάλα κατά τη διάρκεια των χειμώνων\. Μια άλλη σημαντική βελτίωση ήταν η εισαγωγή του ψυχανθούς, τριφύλλι\. Αυτό ήρθε από σπόρους που τους χάρισαν οι Ολλανδοί Μεννονίτες\. Μετά από περίπου 50 χρόνια, η διαφορά που είχαν επιφέρει οι Ελβετοί στη γεωργία ήταν αρκετά αξιοσημείωτη ώστε κάποιοι απογοητευμένοι Γερμανοί γείτονες να τους κατηγορήσουν ότι «Ferhexing» \(ο όρος των Πενσυλβανών Γερμανών για μαγεία\) το χώμα \(κάτι που φυσικά δεν ήταν αληθινό\)\. Έτσι, η ζωή στο Pfaltzland δεν βελτιωνόταν για τους Ελβετούς Αδελφούς\. Το έτος 1708, έζησαν έναν πικρά ψυχρό, μακρύ χειμώνα\. Τόσο κρύο που μερικές από τις αποθηκευμένες ρίζες τους πάγωσαν στα κρύα υπόγεια\. Λίγο μετά από αυτό, ο William Penn και οι Κουάκεροι άκουσαν για τη δυσχερή θέση αυτών των Ελβετών Αναβαπτιστών\. Το 1682, ο William Penn είχε λάβει τη χορήγηση της αποικίας Πενσυλβάνια και ήθελε να πραγματοποιήσει αυτό που ονόμασε «Ιερό Πείραμα»\. Οραματιζόταν μια γη όπου όλες οι φυλές και θρησκείες θα μπορούσαν να διαβιώνουν μαζί ειρηνικά\. Είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για εκείνες τις ομάδες που διώκονταν από τις ευρωπαϊκές κρατικές εκκλησίες\. Ως Κουάκερος, είχε κι ο ίδιος υποστεί διωγμούς από την κρατική εκκλησία της Αγγλίας\. Υποδέχτηκε Κουάκερους από την Αγγλία, Ουγενότους από τη Γαλλία, Μεννονίτες από την Ολλανδία, Γερμανούς Βαπτιστές, Schwenkfelders και Pietists από τη Γερμανία, καθώς και Ελβετούς Αδελφούς και Εβραίους από όπου κι αν διέμεναν ή υπέφεραν\. Αυτό είναι το υπόβαθρο για τον λογαριασμό μας σχετικά με τον Hans Graeff \(Groff\) που έζησε περίπου 1661–1746\. Ο Hans είχε γίνει πιστός στην πίστη των Ελβετών Αδελφών, αλλά η σύζυγός του, Anna \(Bare\) Graeff, είχε παραμείνει στην Προτεσταντική Κρατική Εκκλησία\. Όταν άνοιξε η πόρτα για να εποικίσουν στην Πενσυλβάνια, ο Hans ενδιαφέρθηκε να πάει, αλλά η Anna όχι\. Πιθανώς σχεδίαζαν να τον εγκαταστήσουν εκεί και μετά να επιστρέψει για εκείνη\. Ο Hans ήρθε πρώτα στην Πενσυλβάνια το 1696\. Αργότερα, ο Hans κατέληξε να ηγείται μιας μικρής ομάδας των Ελβετών Αδελφών \(Hans & Christian Herr, Martin Meylin, Jacob Muller, Martin Kendig, Martin Oberholtzer, Wendell Bowman & οι Funk για να αναφέρω μερικούς\) στο Germantown, περίπου επτά μίλια βόρεια της Φιλαδέλφειας εκείνη την εποχή, που ήταν η πρώτη μόνιμη εγκατάσταση των Αναβαπτιστών στον Νέο Κόσμο\. Πολλοί από εκείνους τους πρώτους εποίκους ήταν από την Ολλανδία και τη Σουηδία και ήταν μέλη της Μεννονιτικής Εκκλησίας της Ολλανδίας\. Οι Ελβετοί μετανάστες πέρασαν τον χειμώνα του 1709 στο Germantown — οι γυναίκες κάνοντας αργαλειό για τους πολλούς υφαντές του Germantown και οι άντρες ταξιδεύοντας σε μια νέα Αναβαπτιστική εγκατάσταση στο Skippack, όπου μάθαιναν πολλές από τις δεξιότητες που χρειάζονταν για να πάνε στα σύνορα\. Φαίνεται ότι εδώ είναι που οι Ελβετοί Αδελφοί έγιναν γνωστοί ως Μεννίτες ή Μεννονίτες\. Το 1710, η ομάδα μετακινήθηκε στην κοιλάδα Conestoga όπου ο Hans Groff είχε προηγουμένως εντοπίσει μερικά πολύ πλούσια και καλά υδατωμένα εδάφη, 60 μίλια δυτικά του Germantown και του πολιτισμού\. Η ζωή θα ήταν όντως δύσκολη\. Λύκοι, αρκούδες, πάνθηρες, λύγκες και άλλα αρπακτικά αφθονούσαν\. Υπήρχαν επίσης ελάφια, βίσωνας δάσους και λευκοουρά ελάφια σε αφθονία \(τα οποία χάρηκαν να τρώνε ό,τι φύτεψαν οι εποικιστές\)\. Τεράστια καρυδιές, χίκκορι, κάστανα, σφεντάμια, λευκές πεύκες και βελανιδιές, κάποιες διάμετρο έξι ποδών και πάνω από 100 πόδια ύψος, κάλυπταν μεγάλο μέρος των νέων τους εδαφών \(εκτός από μερικά ανοικτά λιβάδια, που άφησαν οι ιθαγενείς Αμερικανοί και υγροτόπους\)\. Αυτά τα τεράστια δέντρα θα έπρεπε να κοπούν με το χέρι με τσεκούρια και πριόνια δύο ατόμων\. Ο πλησιέστερος γιατρός, φαρμακοποιός, σιδηροπώλης ή γενικό κατάστημα ήταν 60 μίλια μακριά\. Θα ήταν απαιτητική και επικίνδυνη εργασία, αλλά ήταν ελεύθεροι\! Ελεύθεροι να υπακούν τη συνείδησή τους\. Ελεύθεροι να ασκούν τη θρησκεία τους\. Ελεύθεροι να κατέχουν γη σε αυτή την όμορφη άγρια φύση\. Ελεύθεροι να αγαπούν και να μαρτυρούν στους γείτονές τους—την φυλή Conestoga και τους Γάλλους εμπόρους\. Έλαβαν μια πατέντα γης για 10\.000 στρέμματα για τις οικογένειές τους και άλλους που μπορεί να έρχονταν αργότερα\. Εν μέρει λόγω σκληρής καταδίωξης, το 1710, μια ομάδα Ελβετών Αδελφών μετακόμισε στην περιοχή Mannheim της Γερμανίας\. Επτά χρόνια αργότερα, το 1717, διέσχισαν τον Ατλαντικό\. Πάνω από 60 οικογένειες ήρθαν στην κοιλάδα Conestoga το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς, συμπεριλαμβανομένων των προγόνων μου, Hans και Magdalena Hess και των τριών τους παιδιών \(αργότερα ευλογήθηκαν με συνολικά 11\)\. Μπορεί να πει κανείς ότι από τότε άνοιξαν οι πύλες και μάζες Αναβαπτιστών έφυγαν από την Ευρώπη προς τη «Υποσχεμένη Γη του Penn»\. Από το 1730 και έπειτα, καθώς αυτή η άγρια φύση εξημερωνόταν, ήρθαν επίσης πολλοί Λουθηρανοί, Μεταρρυθμισμένοι και Καθολικοί από τη Γερμανία για να βρουν καλύτερες οικονομικές ευκαιρίες, γεμίζοντας αυτό το μέρος της Πενσυλβάνια με πολλούς ομιλητές γερμανικών διαλέκτων\. Απόλαυσα πολύ τη συζήτηση με τον σημειωμένο ιστορικό των Αναβαπτιστών της κομητείας Lancaster, Amos Hoover, ενώ έγραφα αυτό το άρθρο\. Μου έδωσε πολλές ιδέες και λεπτομέρειες, αλλά και οι δύο συμφωνήσαμε ότι είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν όλα τα γεγονότα και οι λεπτομέρειες από τόσο παλιά\. Συλλέγοντας από τις αφηγήσεις μερικών συγγραφέων, η ιστορία πάει κάπως έτσι: ## Παρεξήγηση Κάποια στιγμή, μετά από αρκετά χρόνια στα δάση του Penn, ο Hans Groff έλαβε την είδηση ότι η σύζυγός του, Anna \(Bare\) Groff, πίσω στην Ευρώπη, είχε πεθάνει\. Έπαθε βαθιά λύπη και πένθος, καθώς δεν το γνώριζε και δεν ήταν εκεί για να την θάψει\. Μετά από μερικά χρόνια, παντρεύτηκε τη Susanna Kendig\. Έζησαν πρώτα στην περιοχή Strasburg και μετά έχτισαν ένα σημαντικό αγρόκτημα στην περιοχή που τώρα ονομάζεται Groffdale\. Αυτή η ένωση ευλογήθηκε με εννέα παιδιά\. Χρόνια αργότερα, μια γυναίκα εμφανίστηκε στην κοινότητα και συστήθηκε ως κυρία Hans Groff\. Είχε γίνει Αναβαπτίστρια στην Ευρώπη και είχε κάνει το επικίνδυνο ταξίδι πέρα από τον Ατλαντικό για να βρει τον σύζυγό της\. Σύμφωνα με όσα ισχυρίστηκε, ένα άτομο με το ίδιο όνομα με εκείνη είχε πεθάνει, και η πληροφορία που δόθηκε στον Hans για το θάνατο της πρώτης του γυναίκας δεν ήταν αληθινή\. Ο Hans έμεινε αποτροπιασμένος, αν και ήταν αθώος σε σχέση με τον δεύτερο γάμο του\. Δεν είχε καμία επιθυμία να γίνει πολυγαμικός ή να διαπράξει μοιχεία\. Οι ηγέτες της εκκλησίας στα σύνορα συνεσκέφθηκαν και έδωσαν μια σύσταση — ότι η νεότερη, πρωτοποριακή σύζυγος με τόσα μικρά παιδιά χρειαζόταν τον σύζυγο για να τα συντηρεί\. Λέγεται ότι ο Hans δεν αισθανόταν ξεκάθαρος να μείνει με καμία από τις δύο, αλλά στήριζε και τις δύο συζύγους και τα παιδιά τους οικονομικά\. Ξεχώριζε ως ένας ακούραστος ταξιδιώτης, ιππεύοντας προς τη Φιλαδέλφεια με γούνες και μετά πάλι στην απέραντη ενδοχώρα με κουβέρτες, χάλκινα δοχεία και άλλα εμπορεύματα για τους ιθαγενείς Αμερικανούς\. Αν έχετε ακούσει ή διαβάσει αυτήν την αφήγηση με διαφορετικές λεπτομέρειες, κι εγώ το ίδιο\. Μόνο η αιωνιότητα θα αποκαλύψει όλα αυτά τα στοιχεία με ακρίβεια\. ## Ιατρική Η πρώτη γυναίκα του Hans επέλεξε να ζήσει ως μοναχική αδελφή στην εκκλησιαστική κοινότητα\. Αντί να οργιστεί με τον άντρα της, τον Θεό της και τις περιστάσεις της, επέλεξε μια ζωή υπηρεσίας προς τους γείτονές της\. Έζησε σε ένα μικρό σπίτι, με ένα μικρό μαντρί \(πιθανώς χτισμένο από τον Hans γι’ αυτήν\) πάνω σε έναν απότομο λόφο με θέα το Farmersville, που ονομαζόταν «Cat’s Back Hill»\. Τα ερείπια αυτού του πρώιμου σπιτιού και μαντριού του 1700 ήταν ακόμα εμφανή λιγότερο από 50 χρόνια πριν\. Προφανώς, ήταν μαία πριν έρθει σ’ αυτή τη χώρα και συνέχισε αυτό το επάγγελμα όταν ήρθε\. Είχε πολλή εμπειρία στην καλλιέργεια βοτάνων και την παρασκευή φυτικών φαρμάκων\. Ήταν πιθανώς το πιο κοντινό σε γιατρό πρόσωπο για πολλά μίλια γύρω\. Από ό,τι μπόρεσα να βρω, πέρασε τον χρόνο της ευλογώντας την τοπική κοινότητα με τις ιατρικές της γνώσεις και τη σοφία, τα σπιτικά της φυτικά φάρμακα και την μαϊευτική της\. Πολλοί από τους προγόνους μας στην κομητεία Lancaster μπορεί να μην είχαν επιβιώσει από τη σκληρή ζωή των πρωτοπόρων αν δεν ήταν για την αφιέρωση και τις ιατρικές γνώσεις αυτής της αγαπητής Αδελφής\. Ενδιαφέροντα, χρόνια αργότερα, ένας από τους γιους του Hans από τη δεύτερη σύζυγο, ο David Groff, έφυγε για να σπουδάσει ιατρική\. Μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του, επέστρεψε ως γιατρός και βοήθησε την πρώτη γυναίκα του πατέρα του να διακονήσει τους πολλούς εποίκους στην ταχέως αναπτυσσόμενη κομητεία Lancaster\. Αυτή η ιστορία δίνει μια γεύση από μερικές από τις ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που περιβάλλουν τη ζωή των συντηρητικών Αναβαπτιστών λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της εγκαθίδρυσης της αποικιακής Αμερικής\. Υπήρχαν δυσκολίες σχετικά με την ελευθερία της θρησκείας και της λατρείας στις πατρίδες τους στην Ευρώπη, αλλά τα ταξίδια τους προς, και η καθημερινή ζωή τους σε, μια νέα, ελεύθερη χώρα γνώρισαν επίσης προκλήσεις\. Μια ενθάρρυνση που μπορούμε να δούμε σε αυτήν την ιστορία ήταν η προθυμία αυτών των ατόμων να επιτρέψουν στις αρχές του Θεού να τους καθοδηγούν σε κάθε βήμα του δρόμου\.