# Η Ακεραιότητα της Εκκλησίας ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΝΝΟΝΙΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Joshua Yoder Big Prairie, OH Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Φθινόπωρο 2022, Αριθμός 3 Σελίδες της πηγής: 6–7 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Fall\-2022\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Φθινόπωρο 2022]() *Εσείς είστε το αλάτι της γης· εάν όμως το αλάτι χάσει τη γεύση του, με τι θα αλατιστεί;… –Κατά Ματθαίον 5:13\.* Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί γιατί οι Αναβαπτιστές, οι πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας, οι συγγραφείς της εκκλησιαστικής ιστορίας και, ιδιαίτερα, ο ιδρυτής \(εμπνευστής ή συγγραφέας\) των πεποιθήσεών μας, ο Χριστός ο Ίδιος, υιοθέτησαν μια τόσο σφοδρή και απόλυτη στάση διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους\. Γιατί κήρυτταν, έγραφαν και με κάθε τρόπο προειδοποιούσαν ομόφωνα κατά της πολιτικής εμπλοκής οποιουδήποτε είδους από Χριστιανούς; Ίσως αυτό απαντιέται καλύτερα αν κοιτάξουμε τα αποτελέσματα όταν οι Χριστιανοί αγνοούν αυτές τις ειλικρινείς προειδοποιήσεις, απορρίπτουν την ευλαβική τους αφοσίωση και αφιερώνουν τους εαυτούς τους σε ένα ελαττωματικό και τελικά μάταιο επίγειο βασίλειο\. Οι Μεννονίτες της Γερμανίας αποτελούν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και ειδοποιητικό επεισόδιο στην ιστορία των Χριστιανών και των Αναβαπτιστών — όχι μόνο λόγω της σχετικά στενής χρονικής εγγύτητας με εμάς — αλλά και εξαιτίας της σχεδόν ολικής τους αφοσίωσης σε έναν κοσμικό ηγέτη και πρόγραμμα\. Τι τους οδήγησε σε μια τόσο μη\-Χριστοειδή θέση; Μια αληθινή κατανόηση της ιστορίας τους πρέπει φυσικά να αρχίσει από τις απαρχές τους\. Οι Μεννονίτες της Γερμανίας του 20ού αιώνα κατάγονταν από τις πρώτες ομάδες Αναβαπτιστών, αλλά σε αντίθεση με τους προγόνους μας, παρέμειναν στον Παλιό Κόσμο αντί να μεταναστεύσουν στον Νέο Κόσμο\. Εκεί, ένας αριθμός παραγόντων τους έφερε σε μια μοναδική θέση στα παγκόσμια γεγονότα, μια θέση που θα δοκίμαζε την αντοχή τους σε παγκόσμια σκηνή\. Οι απαρχές του 20ού αιώνα έφεραν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος τελείωσε με την ήττα της Γερμανίας και των συμμάχων της\. Οι ειρηνευτικές συνθήκες στόχευαν να ταπεινώσουν και να συντρίψουν τη Γερμανία, φορτώνοντάς την με ένα σχεδόν αδύνατο να εξοφληθεί πολεμικό χρέος και περιορίζοντας το δικαίωμά της να δημιουργήσει στρατό\. Ο γερμανικός λαός, όπως ήταν αναμενόμενο, δυσαρεστήθηκε από αυτήν την επιπλέον εξευτελιστική πληγή της ήττας\. Η πικρία τους ωρίμασε και σύντομα εκδηλώθηκε σε εθνικιστικά κινήματα, το πιο αξιοσημείωτο από τα οποία ήταν το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα \(ή το Ναζιστικό Κόμμα\)\. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1919 και ο Χίτλερ ήταν μεταξύ των πρώτων μελών του\. Γρήγορα ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος, προσελκύοντας οπαδούς με τη ρητορική «εμείς εναντίον αυτών» και με την ισχυρή ηγεσία του\. Η ανάπτυξη του κόμματος ήταν μικρή στην πρώτη δεκαετία μετά την ίδρυσή του\. Κατά την περίοδο αυτή, ο Χίτλερ συνέχισε να διαμορφώνει τους Ναζί σύμφωνα με τις επιθυμίες του\. Το μίσος κατά των περισσότερων μη\-γερμανικών \(αριανών\) ομάδων έγινε κενικό θέμα του κόμματος, μαζί με μια βίαιη απέχθεια για τον κομμουνισμό\. Ωστόσο, το κόμμα δεν ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να είναι κάτι περισσότερο από μια περιθωριακή φωνή, εκπροσωπώντας μόνο ένα μικρό μέρος των γερμανικών ψηφοφόρων\. Η ασήμαντη θέση τους δεν κράτησε, όμως\. Η Μεγάλη Ύφεση έφερε τον καταλύτη για την άνοδο των Ναζί στην εξουσία\. Όταν η παγκόσμια αγορά κατέρρευσε, πάνω από 2 εκατομμύρια Γερμανοί έχασαν τις δουλειές τους\. Άνεργοι, στράφηκαν γύρω από την χαρισματική ηγεσία που τους υποσχόταν δουλειές, δύναμη, να «Κάνουμε τη Γερμανία ξανά μεγάλη»\. Κινούμενος γρήγορα, ο Χίτλερ πρόσθεσε λεγεώνες οπαδών\. Οι χιλιάδες νέοι μέλη του Ναζιστικού Κόμματος επέτρεψαν στο κόμμα να διεκδικήσει σοβαρά πολλές τοπικές εκλογές, και στο γερμανικό Κοινοβούλιο μπορούσε να ελέγχει αρκετές ψήφους για να επηρεάζει την πολιτική\. Μακροπρόθεσμα, η πολιτική τους ισχύς έδωσε στον Χίτλερ το αξίωμα του πρωθυπουργού\. Αφού εξασφάλισε αυτή τη θέση, προχώρησε στην ανατροπή της γερμανικής κυβέρνησης, καθιστώντας τον εαυτό του και το κόμμα του αδιαμφισβήτητους κυρίαρχους της Γερμανίας\. Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, και ένα τέτοιο κίνημα, προσέλκυσε την προσοχή και τον θαυμασμό μιας εκκλησίας που ομολογούσε πολλά από όσα ομολογούμε κι εμείς; Η αγάπη προς τους εχθρούς μας, ο διαχωρισμός από τον κόσμο και η μη αντίσταση δεν έμοιαζαν να ταιριάζουν με το μήνυμα των Ναζί\. Η απάντηση, όπως και στις περισσότερες παραπτώσεις αποστασίας εκκλησιών, παρουσιάζεται καλύτερα ως μια σειρά μικρών βημάτων με την πάροδο του χρόνου\. Το 1929 οι Μεννονίτες ήρθαν υπό το βλέμμα της Γερμανίας και του ραγδαία επεκτεινόμενου Ναζιστικού Κόμματος\. 13\.000 Ρώσοι Μεννονίτες πρόσφυγες βρέθηκαν στη Μόσχα, αναζητώντας έξοδο από τη χώρα υπό κομμουνιστική κυριαρχία\. Οι Ναζί εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση, χρησιμοποιώντας τους Μεννονίτες ως υποτιθέμενη απόδειξη ότι οι Αριοί \(λαοί γερμανικής καταγωγής, όπως οι Μεννονίτες\) υποβλήθηκαν σε άδικη κακομεταχείριση από τον υπόλοιπο κόσμο\. Αυτή η εικόνα προωθήθηκε από τα κρατικά προπαγανδιστικά τμήματα, που κυκλοφόρησαν κείμενα, φυλλάδια και ακόμη δύο εξαιρετικά δημοφιλείς ταινίες, απεικονίζοντας τους Μεννονίτες ως δυνατούς, γερούς Γερμανούς που αγωνίζονταν γενναία ενάντια στην άδικη καταπίεση των Ρώσων Κομμουνιστών\. Αυτές οι προσπάθειες έδωσαν στους πρόσφυγες εθνική προσοχή, που στη συνέχεια οδήγησε στην είσοδό τους στη Γερμανία\. Ενώ πολλοί Μεννονίτες εισήλθαν στη Γερμανία ως πρόσφυγες και με άλλους τρόπους, υπήρχαν επίσης ευημερούσες, εδραιωμένες κοινότητες που υπέστησαν την ίδια πατριωτική μεταμόρφωση από τους ναζιστικούς προπαγανδιστές\. Δυστυχώς, αυτές οι εκκλησίες καλωσόρισαν την προσοχή των Ναζί, φτάνοντας στο σημείο να στείλουν στον Χίτλερ επιστολή που τον ευχαριστούσε για το ότι ήταν ο «σωτήρας των γερμανικών λαών» και δηλώνοντας τη στήριξή τους στην κυβέρνησή του\. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Χίτλερ, ένας άνθρωπος πολύ απασχολημένος με τη διακυβέρνηση μιας ανερχόμενης παγκόσμιας δύναμης, απάντησε προσωπικά σε αυτήν την επιστολή με ένα σημείωμα που ευχαριστούσε τις εκκλησίες για τη στήριξή τους και εξέφραζε επιθυμία για περαιτέρω συνεργασία προς όφελος τόσο των Ναζί όσο και των Μεννονιτών\. Η εκκλησία αποδυναμώθηκε περαιτέρω υπό αυτές τις, φαινομενικά, ωφέλιμες σχέσεις\. Μια ιδιαιτέρως σοκαριστική περίπτωση πολιτικής εμπλοκής των Μεννονιτών προήλθε από τις εκκλησίες στην περιοχή του Ντάντσιχ \(Danzig\) και γύρω από αυτήν\. Το Ντάντσιχ και η γύρω επαρχία είχαν επί μακρόν αποτελέσει μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η περιοχή αποχωρίστηκε από τη Γερμανία, ουσιαστικά δημιουργώντας μια ζώνη\-μαξιλάρι μεταξύ Γερμανίας και Πολωνίας\. Το 1939, ο Χίτλερ θα πραγματοποιούσε μια από τις πρώτες του κινήσεις στην Ευρώπη με την προσάρτηση του Ντάντσιχ, όπου οι Ναζί είχαν χτίσει επιρροή του κόμματος για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1930\. Οι Μεννονίτες της περιοχής, που είχαν παραμείνει Γερμανοί μόλις μια γενιά πριν, υποδέχθηκαν τον νέο τους ρόλο στη μελλοντική Γερμανία, εμπλεκόμενοι σχεδόν σε κάθε επίπεδο του Ναζιστικού Κόμματος\. Ο Otto Andres έγινε ο δεύτερος υψηλότερος βαθμοφόρος Ναζί της περιοχής του Ντάντσιχ, και δεκάδες από τους 6\.000 πιστούς στις περιβάλλουσες εκκλησίες εντάχθηκαν σε διάφορους ναζιστικούς οργανισμούς\. Οι άντρες συχνά συμμετείχαν στην παραστρατιωτική SA και SS, ενώ οι γυναίκες και οι κόρες τους συμμετείχαν σε αντίστοιχες γυναικείες οργανώσεις\. Οι εκκλησίες γέμισαν με ενεργά μέλη των Ναζί, φτάνοντας μάλιστα να τα αποδεχθούν και σε ηγετικές θέσεις μέσα στην εκκλησία\. Σε κάποια στιγμή, πέντε από τις επτά τοπικές εκκλησίες διερχόντουσαν υπό την ηγεσία ενεργών μελών του κόμματος\. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε το τελικό βήμα στην ενσωμάτωση των Μεννονιτών με τους Ναζί\. Το γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ \(Stutthof\) παρείχε σκλαβωτική εργασία σε πολλές επιχειρήσεις Μεννονιτών\. Οι μεννονιτικές εκκλησίες οργάνωσαν πολεμικές προσπάθειες, συμπεριλαμβανομένης της στράτευσης των νέων ανδρών τους για να υπηρετήσουν στον γερμανικό στρατό\. Σε μια ιδιαιτέρως διεστραμμένη υπόθεση, ένας μεννονίτης γιατρός, ο Johan Klassen, ήταν προσωπικά υπεύθυνος για το θάνατο περισσότερων από εκατό παιδιών με αναπηρία\. Ίσως το πιο ανησυχητικό επεισόδιο σε αυτήν την ζοφερή ιστορία αποστασίας έρχεται μετά τον πόλεμο\. Η ηγεσία των Μεννονιτών, αναγνωρίζοντας εν μέρει το φοβερό βάθος στο οποίο είχαν πέσει και σημειώνοντας τη δικαιοσύνη που θα εφαρμοζόταν μέσω των δικών της Νυρεμβέργης, ουσιαστικά απέσυραν από πάνω τους το βάρος της ευθύνης\. Απευθυνόμενοι στους μεννονίτες αδελφούς τους πέραν του ωκεανού, τους έπεισαν για την αθωότητά τους, διαστρεβλώνοντας την εμπλοκή τους στο ναζιστικό καθεστώς ώστε να εμφανιστούν ως θύματα\. Οι Αμερικανοί Μεννονίτες βοήθησαν αυτούς τους πλέον πρόσφυγες με πολλούς τρόπους, παρέχοντας κάθε είδους βοήθεια και τελικά εμποδίζοντας τους περισσότερους από αυτούς να αντιμετωπίσουν πιθανές ποινές φυλάκισης ή και θανατικές καταδίκες\. Οι επιζώσες γερμανικές εκκλησίες τελικά διαλύθηκαν ή μετανάστευσαν στις Αμερικές\. Εάν μια ομάδα που αρχικά διατηρούσε πεποιθήσεις ταυτόσημες με τις δικές μας μπορούσε να παραστρατήσει μέχρι του σημείου της δολοφονίας παιδιών και της καταναγκαστικής εργασίας, τότε πρέπει να τεθεί το ερώτημα: «Βλέπουμε την ανοησία τους για αυτό που ήταν;» Γιατί οι εκκλησίες του Ντάντσιχ δέχθηκαν τις προσεγγίσεις ενός κινήματος που, εκ των υστέρων, αποδεικνυόταν σαφώς μη\-βιβλικό και μη\-Χριστοειδές; Η πηγή της πτώσης τους ήταν απροσδόκητα απλή\. Οι Μεννονίτες της Γερμανίας ξέχασαν ποιος ήταν ο αληθινός Κυβερνήτης τους\. Κανένα επίγειο βασίλειο σε πόλεμο δεν ανέχεται αφοσίωση στον εχθρό, και το ίδιο ισχύει και για τη Βασιλεία των Ουρανών\. Ο εγωισμός για το επίγειο βασίλειό τους, η επιδίωξη κύρους και δύναμης, όλα οδήγησαν σε ένα προβλέψιμο τέλος\. Το αλάτι τους είχε χάσει τη γεύση του, κι έτσι εδόθησαν έξω και πατήθηκαν\. Αυτή είναι μια προειδοποιητική ιστορία για τους κινδύνους ενός άνισου ζυγώματος της εκκλησίας με τον κόσμο\. Πηγή: anabaptisthistorians\.org/2018/02/07mennonites\-and\-the\-holocaust\-an\-introduction ![Μια μικρή λευκή εκκλησία σε μια ορεινή κοιλάδα]() ## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού - [Μια μικρή λευκή εκκλησία σε μια ορεινή κοιλάδα](): Pixabay\.com